Back to the roots 1

Terug naar mijn geboorteplaats Ahiolo.

Amboina, op het eiland Ambon is de hoofdstad van provincie Molukken in Indonesia.
Het was 1948 toen mijn vader vanuit Ahiolo (Seram) naar Ned. Nieuw Guinea (nu Papua) werd uitgezonden.
Als zendeling zou hij in dorpen in het zuidelijk deel van Ned. Nw-Guinea gaan werken.
Hij was ons vooruit gegaan, om een onderkomen voor ons te regelen. Een paar maanden later reisden wij hem per boot na naar Merauke (Papua).  Nu anno december 1993, zitten wij in een super modern vliegtuig met eindbestemming Ambon. Hoe dichter wij Ambon naderen, hoe rumoeriger het in het vliegtuig wordt. Een zwoele Indonesische vrouwenstem uit de speakers verzoekt ons om de veiligheidsriemen vast te maken. Het vliegtuig begint te dalen, Ambon is in zicht.

Kijkend uit het raam, vraag ik mij af waarom ik niet eerder denk om terug te gaan….
Allerlei gedachten schieten door mijn hoofd… Ik weet het niet. Nu Ambon zo heel dichtbij is, word ik toch zenuwachtig, het gevoel, alsof je voor het eerst naar school gaat. Ik zag voor mij de Amboina-baai, de dorpen Liliboi, Hatu en Leke.
De landingsbaan van Pattimura Airport (Laha) verschijnt achter de wuivende klapperbomen, wauw, wat een gevoel….het is niet te beschrijven…ja, ik kom thuis. Ongeduldig staan de passagiers te trappelen om uit te stappen.

Als wij de ruimte binnenlopen, waar de koffers opgehaald kunnen worden en ik daar de kruiers hoor praten, weet ik het zeker:“ik ben….ik ben hier thuis!”
Het dialect dat ze spreken, het Ambonees, zo praatten wij thuis immers ook, en dan de bekende geuren, die heb ik er in géén jaren geroken ….. waauw … wat een thuiskomst!. Waarom, waarom had ik deze reis niet eerder gemaakt !

We worden door de familie opgehaald en verblijven in een luxe huis van nicht Mila.
De dagen,die erop volgen, gebruiken wij om bij de families langs te gaan.
Bij sommigen, staan wij onverwachts voor de deur. Een blik van verwondering, herkenning en het ijs is gebroken (een rare uitdrukking voor in de tropen eigenlijk).
Herkenning?, ja dat is niet moeilijk, een jaar eerder was mijn vader en broer Paul hier geweest. Zij hebben immers onze foto’s laten zien en samen met enkele neven hebben zij onze stamboom (silsila) op papier gezet. Gewapend met een “silsila” en adressen kost ons geen moeite om de families te verrassen.

Batu Capeu (steen, die de vorm heeft van een omgekeerde hoed of chapeau)

Bij één van de familiebijeenkomsten, wordt mij gevraagd of wij plannen hebben. Spontaan zeg ik: “als het mogelijk is, willen wij naar Ahiolo gaan. Ahiolo is mijn geboorteplaats”. Ze keken ons vreemd aan “helemaal uit Nederland en naar het binnenland van Seram gaan? Geen openbare weg /-vervoer, helemaal lopend?” Oosterse beleefdheid gebiedt hun niets te zeggen, maar ik weet zeker, dat zij ons heel erg “gek” vinden.

Naar startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s