Back to the roots 6

Terug naar mijn geboorteplaats Ahiolo.

Er heerst een vredige sfeer in Ahiolo, ieder doet wat hij alle dagen doet. De kinderen gaan naar school, vrouwen werken in de tuin of in het huis, de mannen gaan op jacht. Hier is de moderne tijd nog niet doorgedrongen, de tijd is stil blijven staan. In het dorp staat een kerk (in aanbouw reeds 4 jaren) een lagere school en gemeenschappelijk dorpshuis. De bouw van de kerk duurt zo lang, omdat men cement en zink van de kustplaats Tala te voet en met veel mankracht naar Ahiolo moet transporteren.

Er wonen ongeveer 200 gezinnen, een deel van de dorpsbewoners is verhuisd naar Ahiolo-Baru (Kiabatu). Men leeft van land- en tuinbouw, en beoefent deze op de traditionele productie – methode. In de tijd dat de kruidnagels veel opbrengt op de markt, is kruidnagel een van de belangrijke exportproduct van Ahiolo.

Ook aardnoten worden hier geplant

Van sagopalm-blad en bamboe maakt men dakbedekking (atap)

Centrum van het verzet
In de vijftiger jaren, vorige eeuw was Ahiolo het centrum van het verzet tegen Indonesië geweest. In Ahiolo zetelde namelijk de regering van RMS (Republik Maluku Selatan = Republiek der Zuid Molukken).
Op 16 maart 1951 verhuisde de regeringszetel van Walamoit naar Ahiolo, omdat bij natte moesson de Wai Tala buiten haar oevers zal treden en Walamoit geïsoleerd zou komen te liggen. Op 25 april 1951 had hier op grootse wijze de viering plaats van het éénjarige bestaan van RMS. Vele radja’s, orang kaja’s, patih’s waren van veraf gelegen negorijen gekomen. Behalve beëdiging van de officieren door de President, werden op de receptie aan enige negorij-hoofden onderscheidingen uitgereikt. (bintang mas kecil, bintang perak besar, en bintang perak kecil voor trouw en verdienste).

Het Programma ziet als volg uit:
05.00 uur Reveille
06.00 uur Vlaggenparade
07.00 uur Aubade van schoolkinderen
09.00 uur Bidstond in de kerk
12.00 uur Receptie
16.00 uur Volksspelen en wedstrijden
19.00 uur Feest

Ahiolo, 24 april 1951
Ns. De Feestcommissie
De Vice voorzitter
w.g. D. Samallo, Majoor A.P.R.M.S.

Aldus een relaas uit het boek: Om Recht en Vrijheid van Ir. J.A. Manusama.

Menas

Terugtocht
Voorzien van ons lunchpakket en flessen water, beginnen wij aan onze terugtocht.
Ons lunchpakket bestaat uit: in bamboe gekookte zoete aardappelen en cassave te eten met gestoofde hertenvlees.
We lopen het dorp uit …. steken het grasveld over… omkijken … nogmaals omkijken,ja… ze staan nog naar ons te zwaaien, deze mensen uit dit mooi bergdorpje in het binnenland van Seram, die ons een warm hart toedragen.
Ahiolo, het dorp waar alle kinderen Lekransy geboren waren…vier van de 9 kinderen overleven de kinderziektes niet en zijn hier begraven.
Zijn dat de offers, die mijn ouders moeten brengen voor hun werk ?
“Het leven is soms niet eerlijk….. maar, God is goed”.

Ik krijg een heel warm gevoel van. Dankbaar, dat ik de gelegenheid krijg om in Ahiolo te zijn. Met het afscheid, komt de vraag: is het een tijdelijk afscheid of kom ik hier ooit nog terug ? ..wie weet…Deo Volente..

In Kiabatu (Ahiolo Baru) hebben wij de nacht doorgebracht in het huis van de secretaris van het dorp. De gasten, die Ahiolo bezoeken moeten hier het gastenboek tekenen. Al gauw blijkt dat Ineke de derde bezoekster is, sinds 1970, die van buiten Seram komt. De twee anderen, zijn de Engelse- en Canadese vriendinnen van een Duitse antropoloog. Hij heeft drie jaren in Ahiolo gewoond om de taal en de cultuur van het volk te bestuderen.

De volgende ochtend zetten wij onze terugreis voort.
Deze keer, een vijf uur durende tocht op een vlot over de Wai Tala (rivier) naar Tala.
Bu Ateng heeft, toen wij naar Ahiolo gingen, een vlot van bamboe gemaakt, waarmee wij met de stroom mee, de rivier afzakken.

Vanaf de vlot zien we de activiteiten in en langs de rivier. Zwemmende kinderen, die ons vriendelijke woorden toeschreeuwen, zwaaiende mensen die in hun tuinen aan het werk zijn.
Vrouwen, die kleren aan het wassen zijn en kinderen die de in kleine plakjes gesneden rebung in de zon aan het drogen zijn.
Alles wat er om me heen gebeurt neem ik zorgvuldig in me op, alsof ik bang ben om deze dierbare herinneringen te verliezen. Misschien is dit de enige keer dat ik hier ben.
Zo, terwijl ik in mijn gedachten verzonken ben, drijven wij voort …….. terug naar het dynamisch Westen met onze herinneringen en emoties…..en hier……hier zal alles blijven, zoals het was en is …….. het water van de Wai Tala zal zoals altijd blijven doorstromen naar de zee..

Bekijk hier de foto’s

Naar startpagina

8 Reacties op “Back to the roots 6

  1. Dank u wel voor uw uitgebreide en mooie verhaal. Mijn moeders moeder komt uit Tuhaha, en ik ben mij aan het voorbereiden om in 2010 met man en drie jonge kinderen de geboorteplaats van onze moeder en oma te bezoeken. Uw relaas is inspirerend en ontroerend.
    Ik wens u toe dat u het nogmaals mag bezoeken. Met vriendelijke groeten, Gita van Duinen

  2. Hallo Gita.
    bedankt voor uw bezoek aan Ahiolo en uw reactie. Ahiolo hoopt u nog vaker te mogen begroeten. Veel succes en heel veel plezier met het voorbereiden van uw reis.
    Amatooo…….

  3. Hallo Grad,
    bedankt voor uw bezoek aan Ahiolo. Inderdaad, mijn bezoek aan Ahiolo, heeft mij dat onbeschrijvelijk gevoel gegeven. Blij, trots, veilig thuis zijn …. m.a.w. te veel om te beschrijven..

  4. Hallo Annis,
    A very good website. Congratulation. I have been Ahiolo myself during the RMS period. We got there from Kairatu and were in the company of all the high officials of the RMS such as Manuhutu, Tetelepta, Wairisal, etc. My father was the Minister for finance after Mr Ohorella stayed behind. I don’t remember all the villages except for Huku Anakota, Huku Kecil. We were refugees then, but now I am in Melbourne Australia. I am a pensioner here. It was good to read your story. I remember going down the Tala river but forgot a lot about the journey. Ik kan het Nederlands lezen en verstaan maar kan het niet meer zo goed gebruiken want ik spreek here voortdurend Engels. Amamtoo!!! (uit het Gastenboek)

  5. Hallo bung Gustav,
    thanks for your visit in Ahiolo.weblog. Wat een ervaring moest het zijn om in de RMS periode daar te zijn. Toen uw vader minister van financien was, werden RMS bankbiljetten gedrukt. Wat uw Nederlands betreft, geweldig dat u nog zo goed kan gebruiken. U kunt ook in bahasa Ambon sehari hari schrijven.
    Amatoooo

  6. ik wil u graag bedanken voor uw mooie verhaal nu ben ik er zelf namelijk achter dat er nog steeds souhoka,s zijn ik zelf ben namelijk dertig jaar half ned/indisch 8.Mijn opa is ezau souyhoka en mijn oma margreth silooy zij was de roos van het eiland ambon ik hoop ooit dat ik ook de kans krijg om terug tetgaan naar mijn voorouders roots.Hartelijk bedankt

  7. Hallo Christy, bedankt voor je bezoek aan en je reactie over Ahiolo. Het is geweldig dat je het gedachten koester om ooit het land van je opa en oma te bezoeken.

    Het zelfde had onze nicht Sharon (ook Souhoka) gehad. Haar vader Jos is getrouwd met mijn schoonzuster. De Souhoka’s komen over het algemeen van het eiland Saparua uit het dorp Haria.
    Sharons wens was naar Haria gaan en water uit de familie-put drinken. In juli 1995, waren we toen in Haria geweest.
    Via onderstaande link kan je hierover lezen.

    Herinnering is Leven

    Wens je veel succes en weet zeker dat je ooit naar de Molukken gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s