Bruiloft van Nona & Jan Piter

De Bruiloft van Putu Victoria Maria Risamasu (Nona) en Jan Piter Hutahaean op zaterdag 25 februari 2006.

(door: Aryatti – nicht van de bruid)

Erg interessant om mee te maken, want totaal anders dan we gewend zijn !!

Om 15.00 uur was de kerkdienst; we waren ruim op tijd dus van tevoren konden we nog even de familie begroeten. Erg leuk. De dienst, daarvan  verstonden Mau, MC en ik weinig van – alhoewel, ik had m’n ma als tolk naast me.
Maar op zich was het een leuke dienst, leuker/boeiender dan een doorsnee-Molukse kerkdienst uit NL. Niet van die zeurderige langzame tranentrekkerliedjes, maar opgewekte, vrolijke gospelachtige liederen. Makkelijk om mee te zingen.
Er traden ook 3 koortjes/zanggroepjes op, en ook zij zongen mooi!

De dienst-opbouw kun je vergelijken met wat je van amerikaanse tv-programma’s kent: bij binnenkomst speelde het orgel de Wedding March (a la Love Letters), na ’t wisselen van de ringen zei de dominee in het Maleis zoiets van  ‘you may now kiss the bride’, en daarna moesten ze officieel van plaats verwisselen (man en vrouw dus).

Na de dienst begon de fotoshoot. Voor zo ongeveer alle aanwezigen. Het leek wel een fotosessie bij de wedding van Maxima en Alex !!!
Bruidspaar, Bruidspaar met ene ouders, dan met andere ouders, dan met alle 4-de ouders, dan met dominee, dan met ds en kerkenraden, met fam.Hutahaean, met fam Risamasu, en…..met fam Risamasu / Lekransy yang datang all the way dari Negeri Belanda enz enz.

Bruidspaar met alle 4-de ouders

Daarna kreeg iedereen een ‘lunchbox’ met pasteitje & soesje en toen gingen we vast naar de feestzaal. die moest nog in orde gemaakt worden, dus van 17.00 tot 19.00 uur zaten we op stoeltjes te wachten en te wachten en af en toe weg te dommelen en weer te wachten. Gelukkig was het lekker warm buiten (pffff…..) en waren er muggen dus we hadden wat te doen (muggen wegslaan).

Om 19.00 uur werden wij geroepen (wij=de Belanda Delegation) – we horen bij de Risa-kant en moesten het bruidspaar begeleiden naar het podium in de feestzaal. Hun bruidsauto stond 10 meter verderop geparkeerd; daar stapten zij in, en 10 m verder, voor de ingang van de zaal, stapte Jan Piter uit. *klik* hij moest omlopen om officieel Nona uit de auto te helpen *klik* en toen liepen zij naar binnen en wij erachter aan met de hele familie.

Toen: speech door vertegenwoordigers van de 2 families, (toespraken), toen een lied, en toen (weer Amerikaanse stijl) werden alle jongelui uitgenodigd om voor het podium te gaan staan (MC, Mau en ik zijn niet gegaan !!!), en toen gooiden Nona en Jan Piter het (grote! zware!) bruidsboeket over hun schouder de zaal in. Gevangen door een neefje van mij van een jaar of 18. Duurt nog wel ff voor hij gaat trouwen….

Daarna werd het buffet geopend, MEGAveel eten en drinken en toetjes… Het was een lopend buffet (‘all you can eat’) en het was een staande receptie (erg fijn op hoge hakken als je zere voeten hebt). Het eten (vraag maar aan tante Ien en MC) was HEEEEET (want de paprikastukjes bleken (na het te hebben fijngekauwd) bij nader inzien toch rawitstukjes te zijn). De rijst, soep en sateh waren ‘veilig’ dus daar hebben Mau en ik ons op gestort.

Onder het eten begon fotosessie 2. Weer met jan en alleman, incl. mensen die er niet waren bij de kerkdienst. Nadat je op de foto bent geweest, groet je het bruidspaar en word je min of meer geacht naar huis te gaan. Dus hoe meer foto’s er gemaakt waren, hoe  leger de zaal werd. Uiteraard was ook de Belanda Delegatie weer aan de beurt. Door die fotosessies wel weer een woord geleerd, “Senyum” betekent “Glimlachen!!” *klik*

Indonesische gewoonte....de gastvrouw eet als laatste......

Er was live muziek/zang tijdens de receptie, en eigenlijk g��n dans. Maar tante Emmy laat dat natuurlijk niet op zich zitten en zette de Katredji in!!
Erg grappig, uiteindelijk kwamen zelfs de wederzijdse ouders mee doen en ook Nona en Jan Piter. funny funny.
toen had men de smaak te pakken en kwam er een sessie Yospan-voor-gevorderden. De moeders (tante Em tante Liz tante Ien hebben ijverig hun best gedaan )

Tegen die tijd was de zaal toch echt wel erg leeg, en gingen ook wij naar huis. Zouden taxi bellen, maar mijn neef Nus bood aan om ons in een busje naar het Hotel te rijden. Tante Ien en oom Annis liftten mee en namen van ons hotel een taxi naar oom Uta’shuis.

huize Matakupan....Jl.Kemanggisan...Slipi...Jabar...

Bekijk hier de foto’s Foto’s © Ahiolo

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s