Vakantie Indonesië 2006

Donderdag 16 maart 2006 om 06.20 uur landde het Cathay Pacific (‘Airline of the Year 2006’) vluchtnummer CX 271 op Schiphol. Wat het einde van onze vakantie moet zijn, werd verlengd met 45 minuten. Normaal zijn we gewend om zo, door de douanepost te lopen, ging deze keer niet op.

Alle koffers en handbagages moeten gecontroleerd worden. Een lederen tas, als cadeau gekregen, was de oorzaak van dit oponthoud. De dienstdoende douanier kon niet vaststellen van wat voor soort leer die tas is gemaakt. Na een langdurige overleg met zijn collega’s mogen wij uiteindelijk met onze hebben en houden naar huis gaan.

Deze keer zijn wij met in totaal acht personen op vakantie. De keuze om naar Indonesië te gaan is eigenlijk reeds bepaald door een geplande huwelijk van Nona Risamasu in Jakarta op zaterdag 25 februari 2006.
Vijf van de Indo-gangers willen voorafgaand aan de bruiloft nog enkele bezienswaardigheden in de buurt van Bogor en Bandoeng bezoeken.

Marie Christine stretching op strand van Kuta

Deze vijf Indo-gangers zijn Emmy, Liz, Marie-Christine, Aryatti en Maurice. Tjak, de derde mannelijke deelnemer, moet zijn artistieke talent ( als koorzanger) nog in Rome (St. Pieterskerk) ten gehore brengen. Hij zou zich later bij de groep vervoegen.
Ineke en ik hebben de bovengenoemde bezienswaardigheden reeds enkele keren bezocht en besluiten daarom later (de  23e februari) pas naar Jakarta af te reizen.

Spontaan werd toen na het overleden van mijn broer Paul besloten om samen met elkaar op vakantie te gaan. Samen hebben we veel verdriet gedeeld en willen dat ook doen in vreugde. Achteraf, kan iedereen beamen dat dit een heel goed besluit was….een aanrader dus….

Het volgende verslag komt van Marie-Christine, over de dagen vóór de bruiloft.

Hier Jakarta !! Gisteren 24 febr. 2006, weer aangekomen in downtown Jakarta na een paar dagen rondtrekken….

Hier een klein overzicht.
Dinsdag 21 febr. : Jakarta City tour, alle Nederlandse overblijfselen gezien.. Best interesting… Jalan Jalan.. kwamen er achter dat deze vijf bruine mensen best wel een bezienswaardigheid zijn in deze stad… althans waar wij waren.. Eten in Café Batavia en daarna via de Sunda Kelapa haven door naar Bogor….

Toeristische info: Jakarta, een miljoenen- bruisende hoofdstad van Indonesië. ‘A city that never sleep’, 24 uurs economie met haar 12 miljoen inwoners. Jakarta is gesticht op de plaats van de voormalige peperhaven Sunda Kelapa, aan de monding van de Ciliwung rivier. De oude haven, die vanuit de 17e eeuw, is nog steeds in gebruik. Hier liggen de pinisi-schoeners, houten zeilboten, die nog steeds tussen de grote Indonesische eilanden varen. Ze vervoeren cement, andere bouwmaterialen naar deze eilanden en nemen op de terugweg o.a. hout mee. Het lossen en laden wordt nog steeds door de sjouwers (bacok-bacok) die als kunstenaars met hun zware last, over de wiebelige loopplanken weten te balanceren.
Een stad, die rijk is aan VOC en dus koloniale historisch verleden. Daarnaast treft men hier veel interessante musea en antieke markten ook niet te vergeten de moderne malls, veel restaurants, eetgelegenheden noem maar op een stad waar je uit kan leven.

De haven Sunda Kelapa

Woensdag 22 febr.:  s ochtends de botanische tuin van Bogor, bagooooeees sekali… heel mooi en heel veel jalan jalan.. Grappige is dat overal waar wij komen, wij de enige toeristen zijn… daarna door over de Puncak pass (hoejan kras, dus lekker kunnen tukken in de auto) naar Malabar. Malabar is een Thee plantage gesticht door ene Meneer Bosscha (tante Liz aan gids: ada ibu Bosscha? tidak? ohhh homo…) Wij sliepen naast zijn oude huis. Malabar ligt erg hoog, dus erg kkkkoud… maar super daar!!! Wat is Java toch mooi! Natuurlijk wederom de enige toeristen… ach geeft niets…

De geschiedenis van de theeplantages wordt goed beschreven in het boek ‘Heeren van de thee’ van Hella Haasse.

Uitzicht vanuit de Puncak

Toeristische info: De botanische tuin, Kebun Raya Indonesia. Vroeger, in de tijd dat de stad nog bekend stond als Buitenzorg, heette deze tuin: ’s Lands Plantentuin. Deze werd in 1817 geopend door Nederlanders. In de uitgestrekte tuin (van ongeveer 87 hectare groot) met glooiende grasvelden, lotusvijvers en boomgroepen groeien tegenwoordig meer dan 15.000 soorten planten en bomen en er zijn speciale kassen met meer dan 5.000 soorten orchideeën uit Indonesië en andere tropische streken. O.a. te bekijken de Havea Brazilliensis, een rubberboom die oorspronkelijk uit Brazilië stamt en de grootste bloem ter wereld: de Rafflesia, die alleen maar bijzonder is vanwege zijn formaat. Daarnaast is de geur gewoon vies te noemen en heeft de plant geen bladeren of steel.

Donderdag 23 febr.: theeplantage, fabriek (kwamen erachter dat ze o.a. voor Pickwick en Albert Heijn produceren) en door naar Bandung.. Daar gekeken in Jeansstreet (jalan jalan) en gereden door de buurten waar de Nederlandse huizen stonden.. Ook al is het nu een drukke stad, ik zie wel waarom ze het vroeger het Parijs van Java noemden… Tante Emmy en Ar gingen toen op bezoek bij oom Johnny (helaas niet thuis) en Mau ging voetbal kijken (Ajax champions league) en mama en ik gingen naar de stad..

Bandung gebouw uit de koloniale tijd

Het centrum van Bandung is gebouwd in Art deco style.. Niet zo goed onderhouden als in Miami, maar toch echt wederom super!! mooie oude gebouwen gezien, broodjes gekocht in een bakkerij genaamd: het Snoephuis! waar zo alles in originele staat hebben bewaard.. (ik vroeg wijzend op een koekje dat leek op een bokkepoot: apa itu? toen zei de mevrouw: itu bokkepoot…tja…) ‘s-avonds laat kregen wij nog bezoek van de familie Risamasu.

Vrijdag 24 febr.: vroeg op om naar de vulkaan Tangkuban Prahu te gaan.. wij als eerste toeristen die boven kwamen hebben als enige, geloof ik de vulkaan nog kunnen zien.. daarna kwam er dikke dikke mist opzetten…. door naar een thee huis met uitzicht over de stad… en daarna naar een koffiefabriekje, met de nadruk op JE… wel heeeeel leuk..

… nog ff door de stad gelopen om door te gaan naar het station..
met de trein (op tijd!) naar Jakarta.. Daar kregen wij ruzie met de Jakartaanse taxi bevolking…(over de prijs) uiteindelijk verloren…
…en terug naar hotel.. waar om 20.00 uur de audiëntie begon… eerst familie Marantika, die wij een brief van opa Bantji gaven, daarna BangBam (ofzoiets… ) oude buurjongen van mijn moeder.. was een leuk weerzien.. en toen oom Annis, tante Ien, oom Uta en tante Suci! gezelligheid, gezelligheid dus!

Zaterdag 25 febr.: ik heb mijn workout er weer opzitten en ga zo ff jalan jalan… sopping, sopping……. straks….. naar bruiloft !

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s