Terugblik op de 4-daagse


(uit: Tubantia)

De Twentse deelnemers aan de Nijmeegse Vierdaagse hadden dinsdag 18 juli j.l. een flinke kluif aan de eerste etappe. Toch realiseerden ze zich niet dat de wandeltocht op zo’n drama zou uitlopen. ‘Pas toen ik ’s avonds televisie keek, zag ik hoe erg het was.’

Ze wisten het allemaal, toen ze aan de start van de Vierdaagse stonden: het zou zwaar worden, heel zwaar. De zon zou branden, ze zouden water moeten drinken tot het ze de neus uit kwam en ze zouden tegen heug en meug moeten eten, om genoeg energie over te houden.

Tjak Risamasu uit Eibergen had tijdens het lopen niet de indruk dat het mis liep. ‘Het was warm, maar de meeste mensen leken goed voorbereid.’

Hij zou dit jaar zijn zilveren jubileum lopen en had bij de huisarts nog advies ingewonnen. ‘Drie jaar geleden, toen het ook zo warm was, ben ik na de eerste dag uitgevallen. Nu, had ik mijn rustschema aangepast. Ik heb dit jaar veel langer gerust dan normaal en kwam zeker drie uur later aan. Ik dacht dus ook, toen ik mensen langs de kant van de weg zag liggen, die liggen allemaal lekker uit te rusten.
Achteraf, ontdek je dat zij allemaal geveld waren door de hitte.’
Achteraf ontdekte Tjak ook, dat hij één van de twee dodelijke slachtoffers nog heeft gezien, langs de kant van de weg. ‘Ze waren met hem bezig, de artsen. Hij lag met zijn armen wijd aan de hartmonitor. Maar ik heb geen moment getwijfeld of hij het wel zou redden.’

Naar Startpagina

4-daagse 2006 – dag 1

De eerste dag van de vierdaagse wordt genoemd de dag van Elst omdat de route door Elst gaat. Voor de Molukse wandelaars mag de eerste dag ook ‘de Molukse dag’ genoemd worden.

De route gaat behalve door Elst ook door Bemmel. In deze twee plaatsen wonen namelijk veel Molukkers.

In Bemmel staan de Molukkers tot nu toe, slechts aan de kant als toeschouwers.
Deze keer ‘spelen’ ze ook met vol overgave met de 4-daagse mee.
De werkgroep van stichting Kulit Bia (schelp) heeft zich ingezet om de Molukse wandelaars in Bemmel te verwelkomen en uit te nodigen voor een kopje koffie, thee met pisgor (pisang goreng=gebakken bananen).

“Selamat pagi & selamat datang di Bemmel. Ale dong alas poro dolo baru badjalan trus….”

‘Goedemorgen en welkom in Bemmel. Eerst wat gebruiken voordat je verder gaat wandelen…’ staat op een attentie, die je bij aankomst aangereikt krijgt door een ‘bung’ van de stichting Kulit Bia.
Een bijzondere attentie, een geplasticeerde kaart met erop de teksten van de bekende Molukse liederen, die tijdens het lopen gezongen kunnen worden.

Eten voor Ambon
In Elst kan men Eten voor Ambon. Hier wordt Soto (soep) met stokbrood geserveerd, wat voor ons heel erg welkom is als lunch.
Erg lekker en bevat natuurlijk het nodige zoutgehalte om vocht vast te houden vooral met deze tropische temperatuur van tussen 30° en 35°C.

Zowel in Bemmel als in Elst kunnen de wandelaars hun waardering tonen door in de ‘geldbussen’ hun donatie te geven. De opbrengst komt ten goede van de goede doelen op de Molukken.

De tropische temperatuur past natuurlijk bij een Molukse dag, maar voor de wandelaars is het erg warm. Om hiertegen te wapenen, hebben wij onze hoeden cq petten opgezet, nekken bedekt gehouden.

“Constant drinken, goed eten en vaker uitrusten in de schaduw”, is ons advies.
Lof aan de plaatselijke bewoners die de wandelaars goed voorzien van water. De brandweer heeft op verschillende locaties gezorgd dat de wandelaars afgekoeld worden onder een sproeinevel.

Doordat de wind tegen de namiddag gaat liggen is het niet meer uit te houden. Vooral op de dijk tussen Oosterhout en Nijmegen. Er groeien geen bomen op de dijk, die wandelaars beschutting kunnen geven. Vanwege de smalle dijk en gebrek aan uitvalwegen is er nauwelijks watervoorziening.
Hier hebben veel wandelaars grootste problemen met de hitte. De sfeer is grimmig, het is erg stil, de ‘koppen’ hangen omlaag, het is niet te beschrijven. Slechts één doel voor ogen, zo snel mogelijk naar de spoorbrug in Lent, daar is schaduw. Maar zo snel gaat het ook niet meer, deze laatste 8 kilometers.

Zoals op de tv genoemd werd: ‘vallen zij hier bij bosjes flauw, bevangen door de hitte’. De ambulances staan klaar op de enige uitvalweg, terwijl de motorverplegers op en af rijden om de mensen te helpen.

Trauma helicopter houdt van uit de lucht de lange slang van mensen in de gaten.

Onder de spoorbrug in Lent hebben wij de nodige tijd genomen om goed uit te rusten, en af te koelen voordat wij met de laatste 4 km beginnen.
Bij aankomst op de Wedren om je af te melden, treffen wij een ware slagveld.

De mensen, die flauw gevallen zijn liggen op de grond, de EHBO’ers rennen van de één naar de ander, de ambulances rijden af en aan. Mensen, die staan te kotsen, gesteund door medewandelaars….
Lang hebben wij nog bij de wedren gezeten, om deze Molukse dag te evalueren, voordat wij naar ons logeeradres wandelen.

De balans van de eerste dag:
Dertig mensen zijn in het ziekenhuis opgenomen, vijf van hen moesten worden gereanimeerd. Van deze vijf zijn er twee overleden.

Bij de hulpdiensten kwamen in totaal 250 tot driehonderd meldingen binnen dat mensen onwel waren geworden.

Naar Startpagina

De Vierdaagse van Nijmegen is afgelast..

““Hallo, zijn jullie ook wandelaars ?””klinkt een vrouwenstem vanaf het balkon van de buren. Wij hebben net onze lekkere 4-daagse maaltijd (spagetti à la  Nijmegen) op en zitten in de tuin te genieten van onze koffie, bier en wijn.
Het is ongeveer 21.30 uur. “”De 4-daagse is helemaal afgelast, het staat op teletekst. Straks om 22.00 uur komt het op het nieuws”” gaat de vrouw verder “ik lag al te slapen toen ik gebeld werd”.
Dit hebben wij niet verwacht. Verschillende scenario’s, die wij kunnen bedenken worden besproken. Maar het besluit is reeds genomen.

22.00 uur TV-Gelderland het nieuws:
“De Vierdaagse van Nijmegen is afgelast. Reden is de dood van twee wandelaars door de hitte en de extreme weersomstandigheden. De organisatie heeft dit besloten na overleg met de gemeente Nijmegen en de hulpdiensten.
Volgens de organisatie was de grens voor de hulpdiensten dinsdag al bereikt. Woensdag wordt het nog warmer en dat kunnen de hulpdiensten niet aan, zegt de organisatie van de Vierdaagse.”

“De Vierdaagse feesten gaan wel door, maar krijgen een terughoudend karakter. De doden worden vanaf woensdag elke dag om 20.00 uur herdacht op de grote podia door 1 minuut stilte.”

Naar Startpagina

4-daagse 2006 – dag 2

De tweede dag, wat de dag van Wijchen moet zijn is veranderd in de dag van ‘teleurstelling’. Zowel voor de organisatie als voor de wandelaars. Iedereen kijkt uit naar deze speciale 90ste editie. De voorbereidingen vooraf, ieder heeft zijn/haar eigen redenen waarom de 4-daagse voor hem/haar zo belangrijk is.

Helaas…..voor onze jubilaris Tjak, hij moet toch nog één jaartje wachten op de felbegeerde kruis en op zijn heroische intocht over de Via Gladiola, in het tweeduizend en één jaar oude ‘Romijnse’ stad Nijmegen.

Om 07.00 uur loop ik de Wedren op, wat normal duizenden mensen zijn en een drukte van jewelste geeft nu een triest beeld. Er zijn er slechts een tiental teleurgestelde wandelaars, die hun verdriet met elkaar willen delen en doorspoelen met bittere smaak van de koffie.
De officiële brieving van de KNBLO wordt aan de aanwezigen uitgereikt.
De cameraman van TV-Gelderland is bezig zijn apparaturen in de auto te zetten; Japanners, die niet precies weten wat er aan de hand is;

Twee meisjes met grote bossen gladiolen, proberen de wandelaars te troosten door hun gladiolen te geven….. in 2007, willen wij de gladiolen alléén ontvangen op de 4e dag van de 4-daagse en niet eerder……..

Naar Startpagina

4-daagse 2006 – the day before

In het centrum van Nijmegen is het gezellig druk met wandelaars, uit verschillende landen van de wereld.
De dag voordat de vierdaagse begint, moeten de wandelaars zich melden bij het startbureau aan de Wedren. Bij de startbureaus worden de startkaarten, knipkaarten met de bijbehorende ‘reclame zak’ uitgereikt.

De 90ste editie is de reden, waarom de organisatie (KNBLO) met  New Balance als sponsor, de  wandelaars verwennen met een jubileum rugzak.

Deze dag is voor veel wandelaars de dag om medewandelaars te ontmoeten. Een oogcontact, glimlach, een knikje van herkenning leiden vaak tot “hernieuwde” kennismaking of zelfs vriendschap. Ontmoetingen van (oude) wandelvrienden elkaars wandelverhalen delen onder het genot van glaasje(s) bier, is het gebruikelijk The day before ritueel. Hier geldt het motto: Sport verbroedert.

Ook onze jubilaris Tjak en zijn dochter Aryatti hebben zich gemeld. Met een zakje patat in de hand, vertelt Tjak wat hem bewogen had om te gaan wandelen. Met weemoed worden oude herinneringen opgehaald. Ondergetekende heeft enkele jaren samen met Tjak als wandelpartner de langste afstand van de 4-daagse mogen wandelen.

Morgen gaan wij voor de 40 km. Reeds enkele jaren bestaat onze groep uit Mieke, Fred, Ineke en ik. Helaas, moet Fred met wandelen stoppen omdat hij versleten knie heeft. “Fred, bedankt voor je gezellige inbreng tijdens de trainingen, buitenlandse- en de 4-daagse wandelevenementen”


Mieke, Ineke en Tjak

Naar Startpagina

Tjak loopt 25 keer de Nijmeegse 4-daagse

‘Wandelen is goed voor lichaam en geest’
Door: Jelle Boesveld

EIBERGEN – Hij deed mee aan grote wandelevenementen in Japan, Korea en Taiwan. En volgende week loopt hij voor de 25e keer de Nijmeegse vierdaagse. Een bijzondere prestatie? Eibergenaar Tjak Risamasu (67) vindt van niet. ‘Wandelen is goed voor lichaam en geest.’

‘You never walk alone’ staat op zijn T-shirt. Het is het tweeledige motto van de 67-jarige Tjak Risamasu. ‘Met de vierdaagse maak je altijd vrienden. Dus loop je letterlijk nooit alleen. Maar ook als ik alleen op pad ben, ben ik niet eenzaam. Want ik geloof dat God altijd meewandelt’, legt de diepgelovige Indonesische inwoner van Eibergen uit.
Dat bleek volgens hem toen hij tijdens een training voor de vierdaagse tussen Enschede en Haaksbergen overvallen werd door een hevig onweer. Tjak was bang dat de bliksem in één van de bomen om hem heen zou slaan. Maar toen klonk uit zijn walkman via de radio het geruststellende ‘You Never Walk Alone’. ‘Dat was geen toeval. De Heer wilde mijn angst wegnemen’, is zijn overtuiging.

Tjak werd in 1978 op zijn 39e jaar besmet met het wandelvirus. ‘Tot die tijd was ik een fanatiek badmintonner. Maar door een tennisarm kon ik die sport niet meer uitoefenen. Een vriend van mij adviseerde me om te gaan wandelen. Daarbij gebruik je namelijk je hele lichaam. Zelfs je hoofd. Wandelen is goed voor lichaam en geest.’


‘You Never Walk Alone’

Weddenschap
Hij gaf zich op bij de Koninklijke Nederlandse Bond voor Lichamelijke Opvoeding (KNBLO) voor de vierdaagse en begon te trainen. ‘Eerst kleine rondjes om Eibergen van zo’n vijf kilometer. Later grotere afstanden. Van mijn huis in Eibergen naar de V&D in Enschede is precies 25 kilometer. Heen en terug is dat 50 kilometer, precies de afstand van de vierdaagse’
Tjak zal waarschijnlijk de enige Eibergenaar zijn, die naar het warenhuis loopt, ‘maar training is heel belangrijk’, weet hij uit ervaring. ‘Je ziet vaak van die jongelui, die achter een borrel een weddenschap hebben afgesproken om de vierdaagse te lopen. Nou, die vallen de eerste dag al uit.’
Goede schoenen en naadloze sokken zijn voor de vierdaagse van levensbelang. Dure merkschoenen zeggen volgens Tjak niet alles. Hij wijst naar z’n merkloze wandelschoenen. ‘Daar loop ik het beste op.’

Toen hij tien keer de vierdaagse had gelopen, werd Tjak door de bond gevraagd of hij niet mee wilde naar Tokio om mee te doen aan een wandelevenement.
‘Dat was geweldig. Eén van de mooiste dingen aan het wandelen is dat je veel mensen leert kennen. Ik heb nu wandelvrienden over de hele wereld.’
Trots laat de Eibergenaar een internationale wandelmedaille zien, daaronder geven schildjes van Japan, België, Denemarken, Taiwan, Ierland, Korea, en Oostenrijk aan, waar hij overal heeft gelopen.

Wat hij nu zo mooi vindt aan de sport? ‘Het contact met andere mensen, het bemoedigen van wandelaars die het moeilijk hebben, maar ook het genieten van de ontluikende natuur, van de schepping en het is ontspannend. Toen ik nog werkte heeft het wandelen me behoed voor een burn-out. Het houdt je lichaam fit.’
Maandag gaat hij voor de 25e keer naar Nijmegen. Zijn dochter (30) loopt voor de tweede keer mee. ‘Nee we lopen niet samen. Ik mag als oude man 30 kilometer doen, zij moet er 40 lopen. Maar we doen de intocht wel samen.’
Of hij de vierdaagse daarna nog een keer doet? ‘Natuurlijk! Ik blijf lopen zolang m’n benen me kunnen dragen.’

Naar Startpagina

90ste 4-Daagse…aftellen !!

De 90ste Wandel 4-Daagse is van 18 juli tot en met 21 juli 2006

De trainingen zijn “voorbij”, totdat de D-dag, geven wij het lichaam de kans om van “de kleine pijntjes” te herstellen.
Vorige week waren wij naar Nijmegen geweest, om kennis te maken met ons nieuw gastgezin en aan het 4-daagse gevoel te ruiken.
Ook deze keer boffen wij met ons verblijf. Wij krijgen ter beschikking over het hele huis. Het gastgezin gaat altijd  tijdens de 4-daagse periode de drukte ‘ontvluchten’ door op vakantie te gaan.

Via onze vorige gastvrouw Linda, hebben wij dit adres gekregen.
De nodige positieve indrukken die wij bij Linda achterlieten waren ons voor geweest, vandaar het vertrouwen.
Ons nieuw  verblijf staat tussen de Waalkade en de Wedren acht minuten lopen van de startplaats.

De infobrochure van de 90ste Vierdaagse, Afstandsmarsen, brengt voor mij en héél véél wandelaars, een heel goed nieuws:
“De laatste kilometers op de 2e wandeldag (dag van Wijchen en Beuningen) worden niet meer door de straten van de Nijmeegse binnenstad afgelegd, maar zijn uitgezet over de veel bredere Waalkade, de Voerweg  en door de Hertogstraat en Van Broekhuysenstraat naar de finish”.

De opstoppingen in de Betouwstraat en Van Welderenstraat  zijn nu voorbij. U kunt wel voorstellen, wat dat betekent voor de vermoeide wandelaars, die door deze straten moeten ‘schuivelen’ en de weg ‘banen’ door honderden, misschien zelfs duizenden feestende mensenmassa.
Drama’s hebben daar plaatsgevonden…. huilende-, flauwvallende- boze wandelaars… te veel om te verwoorden…
Gelukkig hebben de organisatoren voor de wandelaars gekozen boven de caféuitbaters… een pluimpje voor de organisatoren…

“Wandelaars, allemaal goede wandeling toegewenst en hou je hoofd en voeten ‘cool’ geniet lekker van deze 4 mooie dagen”

Naar Startpagina