4-daagse 2006 – dag 1

De eerste dag van de vierdaagse wordt genoemd de dag van Elst omdat de route door Elst gaat. Voor de Molukse wandelaars mag de eerste dag ook ‘de Molukse dag’ genoemd worden.

De route gaat behalve door Elst ook door Bemmel. In deze twee plaatsen wonen namelijk veel Molukkers.

In Bemmel staan de Molukkers tot nu toe, slechts aan de kant als toeschouwers.
Deze keer ‘spelen’ ze ook met vol overgave met de 4-daagse mee.
De werkgroep van stichting Kulit Bia (schelp) heeft zich ingezet om de Molukse wandelaars in Bemmel te verwelkomen en uit te nodigen voor een kopje koffie, thee met pisgor (pisang goreng=gebakken bananen).

“Selamat pagi & selamat datang di Bemmel. Ale dong alas poro dolo baru badjalan trus….”

‘Goedemorgen en welkom in Bemmel. Eerst wat gebruiken voordat je verder gaat wandelen…’ staat op een attentie, die je bij aankomst aangereikt krijgt door een ‘bung’ van de stichting Kulit Bia.
Een bijzondere attentie, een geplasticeerde kaart met erop de teksten van de bekende Molukse liederen, die tijdens het lopen gezongen kunnen worden.

Eten voor Ambon
In Elst kan men Eten voor Ambon. Hier wordt Soto (soep) met stokbrood geserveerd, wat voor ons heel erg welkom is als lunch.
Erg lekker en bevat natuurlijk het nodige zoutgehalte om vocht vast te houden vooral met deze tropische temperatuur van tussen 30° en 35°C.

Zowel in Bemmel als in Elst kunnen de wandelaars hun waardering tonen door in de ‘geldbussen’ hun donatie te geven. De opbrengst komt ten goede van de goede doelen op de Molukken.

De tropische temperatuur past natuurlijk bij een Molukse dag, maar voor de wandelaars is het erg warm. Om hiertegen te wapenen, hebben wij onze hoeden cq petten opgezet, nekken bedekt gehouden.

“Constant drinken, goed eten en vaker uitrusten in de schaduw”, is ons advies.
Lof aan de plaatselijke bewoners die de wandelaars goed voorzien van water. De brandweer heeft op verschillende locaties gezorgd dat de wandelaars afgekoeld worden onder een sproeinevel.

Doordat de wind tegen de namiddag gaat liggen is het niet meer uit te houden. Vooral op de dijk tussen Oosterhout en Nijmegen. Er groeien geen bomen op de dijk, die wandelaars beschutting kunnen geven. Vanwege de smalle dijk en gebrek aan uitvalwegen is er nauwelijks watervoorziening.
Hier hebben veel wandelaars grootste problemen met de hitte. De sfeer is grimmig, het is erg stil, de ‘koppen’ hangen omlaag, het is niet te beschrijven. Slechts één doel voor ogen, zo snel mogelijk naar de spoorbrug in Lent, daar is schaduw. Maar zo snel gaat het ook niet meer, deze laatste 8 kilometers.

Zoals op de tv genoemd werd: ‘vallen zij hier bij bosjes flauw, bevangen door de hitte’. De ambulances staan klaar op de enige uitvalweg, terwijl de motorverplegers op en af rijden om de mensen te helpen.

Trauma helicopter houdt van uit de lucht de lange slang van mensen in de gaten.

Onder de spoorbrug in Lent hebben wij de nodige tijd genomen om goed uit te rusten, en af te koelen voordat wij met de laatste 4 km beginnen.
Bij aankomst op de Wedren om je af te melden, treffen wij een ware slagveld.

De mensen, die flauw gevallen zijn liggen op de grond, de EHBO’ers rennen van de één naar de ander, de ambulances rijden af en aan. Mensen, die staan te kotsen, gesteund door medewandelaars….
Lang hebben wij nog bij de wedren gezeten, om deze Molukse dag te evalueren, voordat wij naar ons logeeradres wandelen.

De balans van de eerste dag:
Dertig mensen zijn in het ziekenhuis opgenomen, vijf van hen moesten worden gereanimeerd. Van deze vijf zijn er twee overleden.

Bij de hulpdiensten kwamen in totaal 250 tot driehonderd meldingen binnen dat mensen onwel waren geworden.

Naar Startpagina

De Vierdaagse van Nijmegen is afgelast..

““Hallo, zijn jullie ook wandelaars ?””klinkt een vrouwenstem vanaf het balkon van de buren. Wij hebben net onze lekkere 4-daagse maaltijd (spagetti à la  Nijmegen) op en zitten in de tuin te genieten van onze koffie, bier en wijn.
Het is ongeveer 21.30 uur. “”De 4-daagse is helemaal afgelast, het staat op teletekst. Straks om 22.00 uur komt het op het nieuws”” gaat de vrouw verder “ik lag al te slapen toen ik gebeld werd”.
Dit hebben wij niet verwacht. Verschillende scenario’s, die wij kunnen bedenken worden besproken. Maar het besluit is reeds genomen.

22.00 uur TV-Gelderland het nieuws:
“De Vierdaagse van Nijmegen is afgelast. Reden is de dood van twee wandelaars door de hitte en de extreme weersomstandigheden. De organisatie heeft dit besloten na overleg met de gemeente Nijmegen en de hulpdiensten.
Volgens de organisatie was de grens voor de hulpdiensten dinsdag al bereikt. Woensdag wordt het nog warmer en dat kunnen de hulpdiensten niet aan, zegt de organisatie van de Vierdaagse.”

“De Vierdaagse feesten gaan wel door, maar krijgen een terughoudend karakter. De doden worden vanaf woensdag elke dag om 20.00 uur herdacht op de grote podia door 1 minuut stilte.”

Naar Startpagina

4-daagse 2006 – dag 2

De tweede dag, wat de dag van Wijchen moet zijn is veranderd in de dag van ‘teleurstelling’. Zowel voor de organisatie als voor de wandelaars. Iedereen kijkt uit naar deze speciale 90ste editie. De voorbereidingen vooraf, ieder heeft zijn/haar eigen redenen waarom de 4-daagse voor hem/haar zo belangrijk is.

Helaas…..voor onze jubilaris Tjak, hij moet toch nog één jaartje wachten op de felbegeerde kruis en op zijn heroische intocht over de Via Gladiola, in het tweeduizend en één jaar oude ‘Romijnse’ stad Nijmegen.

Om 07.00 uur loop ik de Wedren op, wat normal duizenden mensen zijn en een drukte van jewelste geeft nu een triest beeld. Er zijn er slechts een tiental teleurgestelde wandelaars, die hun verdriet met elkaar willen delen en doorspoelen met bittere smaak van de koffie.
De officiële brieving van de KNBLO wordt aan de aanwezigen uitgereikt.
De cameraman van TV-Gelderland is bezig zijn apparaturen in de auto te zetten; Japanners, die niet precies weten wat er aan de hand is;

Twee meisjes met grote bossen gladiolen, proberen de wandelaars te troosten door hun gladiolen te geven….. in 2007, willen wij de gladiolen alléén ontvangen op de 4e dag van de 4-daagse en niet eerder……..

Naar Startpagina

4-daagse 2006 – the day before

In het centrum van Nijmegen is het gezellig druk met wandelaars, uit verschillende landen van de wereld.
De dag voordat de vierdaagse begint, moeten de wandelaars zich melden bij het startbureau aan de Wedren. Bij de startbureaus worden de startkaarten, knipkaarten met de bijbehorende ‘reclame zak’ uitgereikt.

De 90ste editie is de reden, waarom de organisatie (KNBLO) met  New Balance als sponsor, de  wandelaars verwennen met een jubileum rugzak.

Deze dag is voor veel wandelaars de dag om medewandelaars te ontmoeten. Een oogcontact, glimlach, een knikje van herkenning leiden vaak tot “hernieuwde” kennismaking of zelfs vriendschap. Ontmoetingen van (oude) wandelvrienden elkaars wandelverhalen delen onder het genot van glaasje(s) bier, is het gebruikelijk The day before ritueel. Hier geldt het motto: Sport verbroedert.

Ook onze jubilaris Tjak en zijn dochter Aryatti hebben zich gemeld. Met een zakje patat in de hand, vertelt Tjak wat hem bewogen had om te gaan wandelen. Met weemoed worden oude herinneringen opgehaald. Ondergetekende heeft enkele jaren samen met Tjak als wandelpartner de langste afstand van de 4-daagse mogen wandelen.

Morgen gaan wij voor de 40 km. Reeds enkele jaren bestaat onze groep uit Mieke, Fred, Ineke en ik. Helaas, moet Fred met wandelen stoppen omdat hij versleten knie heeft. “Fred, bedankt voor je gezellige inbreng tijdens de trainingen, buitenlandse- en de 4-daagse wandelevenementen”


Mieke, Ineke en Tjak

Naar Startpagina