De kracht van het schietgebed

Uit: Een noken vol herinneringen

Drie seizoenen geef ik nu badmintontraining bij Quo Vadis, in Mijnsheerenland.  De club heeft momenteel haar hoogtepunt bereikt. Met de huidige selectie zijn wij gepromoveerd van 4e klasse naar 3e klasse Landelijke Bondscompetitie.
Ook vandaag hebben wij lekker getraind, de spelers zijn erg gemotiveerd.

Het is voor het eerst in al die jaren, dat ik met het openbaar vervoer hier naar toe moet reizen. Vanmorgen, met mijn volle sporttas met de trein naar het werk, in Den Haag en van Den Haag naar Rotterdam CS, met de metro naar Rotterdam Zuidplein en vandaar met de bus naar Mijnsherenland met een overstapje bij het busstation Heinenoord aan de Reedijk in Heinenoord.
Bij de bushalte voor de Sporthal  de Witte Olifant sta ik nu te wachten om aan de terugreis naar Capelle a/d IJssel te beginnen.
Morgen, vrijdag 26 november 1993 is het zover, dan ga ik een andere auto (Opel Sedan) halen. Achtduizend gulden heb ik van de Spaarrekening opgenomen om de aanbetaling te gaan doen. Het geld stop ik helemaal onder in mijn sporttas, om de eventuele geldliefhebbers niet al te gemakkelijk te maken.

In de verte zie ik de twee koplampen van de bus, hij is op tijd, helemaal volgens de dienstregeling: 23.05 uur.
Ik stap in en neem plaats op de bank, waar twee banken tegenover elkaar staan, zodat ik mijn sporttas er tussen kan neerzetten.
Enkele haltes verder stappen twee jonge mannen druk pratend in. Een blanke en die andere komt, aan zijn uiterlijk te zien, uit Noord Afrika. De blanke jonge man gaat slechts enkele haltes met de bus mee.

De bushalte voor de Sporthal de Witte Olifant in Mijnsheerenland

Bij het busstation Heinenoord moeten wij uit- en overstappen.
Wij staan met ongeveer twaalf passagiers te wachten op de bus, die ons naar Rotterdam zal brengen.
De Noord Afrikaan staat naast mij. Mijn groet wordt vriendelijk beantwoord.
Het antwoord op mijn vraag waar hij vandaan komt, bevestigt mijn vermoeden. Hij heet Achmed en woont al enkele jaren in Puttershoek. Begin negentiger jaren is hij met zijn ouders, om politieke redenen, uit Koeweit naar Nederland gevlucht. Zijn vader had daar een ‘hoge’ functie bij de regering.
Trots laat hij mij zijn ring zien, een bijzondere ring die hij van zijn oma heeft gekregen.
Zo’n aparte ring heb ik nog nooit eerder gezien. Een gouden tweevingersstempelring, met letter X erop. In dezelfde lettertype is achter op zijn donkerblauwe jack een grote letter X  in het wit opgedrukt.  Achmed, alias Mister X vertelt mij, dat hij onderweg is naar Antwerpen.

“Ik heb in Rotterdam enkele dames, die voor mij werken zegt  Mister X.
Ik ga bij hun eerst langs om de dagopbrengst (of  beter gezegd de nachtopbrengst) te halen. Dan ga ik naar Den Bosch een vriend oppikken om samen naar Antwerpen te gaan”.

Het busstation in Heinenoord

Als de bus aankomt, stap ik in en neem weer plaats op de bank, waar twee banken tegenover elkaar staan, zodat ik mijn sporttas kwijt kan.
Mister X stapt als laatste in en loopt direct naar de zitplaatsen achter in de bus.
De bus is ongeveer vijf minuten onderweg, als ik druk gepraat achter in de bus hoor.
Ik kan niet precies verstaan wat er gezegd wordt.

Plotseling schiet Mister X voorbij naar voren. Om zijn haren heeft hij een blauw gebloemde doek gebonden, en lijkt op een piraat. Als hij bij de chauffeur komt, trekt hij ineens een stiletto uit zijn jaszak en zet het vlijmscherpe punt in de nek van de chauffeur. Het gezicht van de chauffeur wordt bleek, door de schrik trekt het bloed weg uit zijn hoofd..
“Je gaat nu rijden, zoals ik je zeg, ja ” bijt Mister X hem toe en rukt tegelijk  de snoer van het communicatie-apparatuur kapot. Geen verbinding meer met de centrale.
Mister X is geheel een ander persoon geworden, niets en totaal niets meer te herkennen van die aardige jonge man van tien minuten geleden. Hij kijkt wild uit zijn ogen, zijn neusgaten staan wijd open van opwinding. Door de angst en de spanning voel ik mijn hart in mijn keel kloppen.

Wat kan ik doen, er is geen ontkomen aan. Een schietgebed….. ja een schietgebed: “O God help mij alstublieft“.
Even later, glijden alle angst en spanningen van me af.
Een onbeschrijflijke rust komt over mij heen. Mijn ademhaling is weer regelmatig.
Het is alsof ik in een bioscoop zit…en dat dit alles op een filmscherm plaatsvindt.
Ik ben slechts, slechts een toeschouwer geen deelnemer in het geheel.

Mister X draait zich om, loopt naar de dichtstbijzijnde passagier dreigt hem met zijn stiletto en roept: “Geef je geld, schiet op !”.
Trillend haalt de passagier zijn portefeuille uit zijn zak en geeft Mister X al het geld wat hij bij zich heeft. Zo ook bij de volgende : “Jij ook en snel…snel” en dan, dan staat hij oog in oog met mij.
We kijken elkaar enkele seconden aan… dan, dan draait hij zijn hoofd van mij weg en zegt: “Jij niet” en vervolgt zijn inzamelingsactie..
“Dank U God voor uw hulp”

Geen enkele haatgevoelens heb ik tegen Mister X en ik denk dat zelfs een krimi, toch iets goed in zich heeft. Hoe is het mogelijk dat iemand binnen enkele minuten zo kan veranderen?. Inmiddels rijdt de bus via de ringweg Rotterdam-Zuid binnen en moet voor de rode stoplichten aan de Vaanweg-Slinge stoppen.
Zwaar stappend, van achter de bus gaat Mister X naar de chauffeur toe en roept: “maak de deur open”. Nauwelijks is de deur open of hij springt eruit en verdwijnt in het donker………….

Het tankstation Vaanweg

Epiloog:
Nadat Mister X de bus heeft verlaten steekt hij de weg over naar het tankstation Vaanweg. Daar overvalt hij het tankstation en berooft een wegenwachter van zijn dienstauto. Op de snelweg rijdt hij een oud echtpaar klem. Met hun Opel Astra raast hij over de A16 naar België.
Onderweg heeft hij nog getankt en betaald met het gestolen geld. De pomphouder krijgt zelfs een fooi, die vele malen groter is dan het getankte bedrag.

In Antwerpen bedreigt hij een taxichauffeur en rijdt met hoge snelheid door de stad. De Belgische rijkswacht zet een achtervolging in. Pas na veertien politiekogels en drie wegversperringen komt er een einde aan de Wild-west achtervolging, als Mister X zijn gestolen auto tegen een kademuur te pletter rijdt.
Enkele maanden later wordt Mister X uitgeleverd aan de Rotterdamse politie.

Naar Startpagina

Een Reactie op “De kracht van het schietgebed

  1. wat een spannend verhaal!
    u heeft t ooit verteld, maar ik was t weer vergeten…
    ben benieuwd naar uw volgende “nokeng” verhaal.
    groetjes,
    Marie Christine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s