Tjak krijgt zijn keizerlijke intocht

Keizerstad – Nijmegen : vrijdag,  20 juli 2007
Voor het Radboudziekenhuis stonden ze naar hem uit te kijken. 50 cm grote cijfers 25, in zilverenkleur  hadden zij gemaakt.  De nichten Mi en MC waren opgewonden. Het is natuurlijk een bijzondere prestatie van ‘uncle’ Tjak : 25 x de 4-daagse met succes lopen, dat is geen kattepis.

“Ja…ja…daar komt hij… nee dat is hem niet, ja toch wel ….ja..dat is hem toch.. ”. Snel renden ze hem tegemoet, hingen de cijfers 25 om zijn nek.
Namen hun plaats in, ieder aan een van zijn zijde, net achter van hem. Met de ook in zilverenkleur gemaakte pointers (pijlen),  wijzen ze naar hun held.  Zo, nu kon ‘uncle’ Tjak met zijn ‘keizerlijke’ Zilveren Jubileum intocht beginnen.
Als een keizer liep Tjak op de via Gladiola, geflankeerd door zijn fans.

Ulpia Noviomagus Batavorum of Nijmegen, is op de laatste dag van de 4-daagse  de trekpleister voor duizenden mensen.
Onvermoeid hitsten de secondanten van Tjak het publiek op, hun held toe te juichen. Het publiek applaudiseerde massaal, riep felicitaties toe…
Tjak zette zijn wandeltempo op wat lagere versnelling, om alle aandacht en de bloemen van het publiek aan te nemen…en te bedanken…. Genietend van zijn zege liep onze held de laatste kilometer uit……
Wat een intocht… dat heeft Tjak wel verdiend, na de teleurstelling van vorig jaar. Toen had hij zijn jubileumkruis kunnen ontvangen. Vorig jaar werd de 4-daagse immers na één dag , wegens hitte gestaakt.
Een hand en een gladiool van de burgemeester van Noviomagus bezegeld zijn intocht…..

Tjak begon zijn wandelcarrière in 1978.
In het interview met het dagblad Tubantia zei Tjak: “Tot die tijd was ik een fanatiek badmintonner. Maar door een tennisarm kon ik die sport niet meer uitoefenen. Een vriend van mij adviseerde me om te gaan wandelen. Daarbij gebruik je namelijk je hele lichaam. Zelfs je hoofd. Wandelen is goed voor lichaam en geest.”
Het is een ieder wel duidelijk dat Tjak behalve drager is van een Zilverenjubileumkruis, ook drager is van wandelvirus. Wie ook maar met hem in contact komt wordt er mee besmet…..so be ware…..

Foto’s © Ahiolo
Nijmeegse Wandel 4-daagse 2007 foto’s   –  Album 1
Nijmeegse Wandel 4-daagse 2007 foto’s   –  Album 2

Naar Startpagina

Pelgrimstocht in Israël 1

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel

Het overhemd plakte tegen mijn lichaam. Bezweet door de hitte en het sjouwen van de koffers, stapte ik in de bus. Gelukkig hoefden we de koffers niet zelf in de bus te zetten.
Snel een plekje in de ‘koele’ bus gezocht. Het duurde wel even voordat onze chauffeur  Armon klaar was om te vertrekken.
De vlucht van A’dam naar Tel Aviv (Ben Gurion Airport) verliep voorspoedig.
In de hal stond onze gids Danja Keesing  op ons te wachten. “De rit naar Tiberias duurt ongeveer  2 uren ” zei ze. In de bus beperkte Danja haar gids-werk tot het minimale, het enige wat de meesten van ons willen is ‘rust’. Buiten was het donker en we konden daarom niet veel van de omgeving zien. De lichten in de bus werden gedimd en daarna…..daarna hoorde ik niets meer.

In Hotel Astoria in Tiberias, verblijven wij tot 4 mei. Van hieruit worden de excursies gedaan rondom het meer van Galilea.

Géén vakantie maar Pelgrimstocht
In Tiberias startte onze ‘vakantie’. Het was eigenlijk géén vakantie, gezien het doel en  programma, is het een pelgrimstocht. Een pelgrimstocht, een hele aparte ervaring, die niet met andere ervaringen te vergelijken valt . ‘Te lopen waar de Heer Jezus liep…plaatsen bezoeken waar Hij als een kind speelde….waar Hij zijn eerste wonder  verrichtte…waar Hij zijn discipelen onderrichtte…. bad…de zieken genas…doden weer tot leven bracht… de menigte te eten gaf….Zijn rede hield,  op de berg…..’
Een bijzondere reis met veel spirituele leer- en emotionele momenten.

Tiberias by night

De inbreng van onze dominee, René van Loon  en gids Danja gaf de reis een extra dimensie. Zodra Danja met haar verhaal cq uitleg stopte, nam René het over om de link met de bijbel te maken. Een perfecte samenwerking.
Onze gids Danja, Nederlandse jodin, weet uit haar orthodoxe achtergrond, ons bijzonder veel over de jodendom en de Torah te vertellen.
Enkelen van haar familieleden, hebben de holocaust overleefd. Haar persoonlijke verhalen, de ontmoeting met haar tante Nomi, die de holocaust heeft overleefd zijn erg roerend.
We hebben een heel goed reisgezelschap, dat haar ‘spirituele’ ervaringen met elkaar wilt delen. We spraken veel met elkaar over onze ervaringen, soms diepgaand…wat een verrijking.
Veel gelachen, genoten van het bijzondere land, soms, soms konden wij onze emoties ook niet de baas…
Maar dat hoort immers ook bij een pelgrimstocht.

De dagopening, door een stuk uit de bijbel te lezen werd meestal in de bus gedaan. Dagafsluiting en evaluatie van de dag, hielden wij na het diner in het hotel.
Lange dagen werden er gemaakt, onze fysieke en geestelijke conditie werden op de proef gesteld.
Echter, vermoeidheid was nauwelijks te merken, zelfs bij de ouderen onder ons.
Lof aan hun, maar vooral aan Hem, die ons kracht geeft en die de leiding heeft.

Bekijk hier de foto’s   Foto’s: © Ahiolo

Naar Startpagina  |  Pelgrimstocht in Israël 2

Pelgrimstocht in Israël 2

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel 

Rondom het meer van Galilea
Onze eerste excursie in het ‘beloofde land’.
Rondom het meer van Galilea of Tiberias had de Heer Jezus 3 jaren zijn werk verricht.

De Kerk der Zaligsprekingen

De Berg van Zaligsprekingen.
Aan de noordwestelijke oever van het meer van Galilea ligt de berg van Zaligsprekingen.  Volgens de overlevering is hier de plaats waar de Heer Jezus de Bergrede uitgesproken had.
Hij begon Zijn onsterfelijke woorden van de acht zaligsprekingen met de prachtige spreuk: “Zalig zijn de armen van geest, want hunner is het Koninkrijk der hemelen.”
Op deze berg, werd in het jaar 1937 door de Franciscanen een kerk gebouwd: de “Kerk der Zaligsprekingen”  Uiteraard bezochten wij deze mooie achthoekige kerk.

Over een smal pad wandelden we daarna de berg af. De uitzicht vanaf de heuvels over het meer van Galilea was adembenemend.
Spiegelgladde wateroppervlakte van het Meer, met hier en daar een vissersbootje.
Het leek alsof de tijd hier stil stond, 2000 jaar geleden zou het zo geweest kunnen zijn.
Langs de bananenplantage dalen we naar Tabcha.

De Kerk van de Broden en de Vissen
De wandeling duurde ongeveer 20 minuten. In Tabcha staat de kerk van broden en de vissen, gebouwd op de plaats, waar de wonderbaarlijke spijzigingen plaats vonden.
Midden in de kerk is een mozaiek te zien, die de wonderbaarlijke spijziging herinnert.
Een mandje met 4 broden en 2 vissen, echter in Marcus 6: 30-44 staat ‘En nadat ze waren gaan kijken wat ze bij zich hadden, zeiden ze: ‘Vijf broden, en twee vissen.’
Het 5e ontbrekende brood op de mozaiek is de Heer Jezus zelf.

De overblijfselen van de Synagoge in Cafarnachum

Cafarnachum
Binnen twee minuten met de bus waren we van Tabcha  naar Cafarnachum (Kafarnaüm of Kapernaum) gekomen.
Hier bevinden zich o.a. de resten van Synagoge en de achthoekige Kerk boven het huis van Petrus.
Deze kerk ‘Primaat van Petrus’ herinnert ons aan de woorden die de Heer Jezus tot Petrus sprak: “En ik zeg je: jij bent Petrus, de rots waarop ik mijn kerk zal bouwen”.
Op dit fundament is volgens de katholieke kerk de paus de rechtmatige opvolger van Petrus.
Hier in Cafarnachum woonde Levi de tollenaar, die later Matteus genoemd werd.
De Heer Jezus had ook in Cafarnachum gewoond.  Hij werd geboren in Bethlehem, groeide op als kleine jongen in Nazaret, maar woonde in Cafarnachum.
Hier had hij in de synagoge gepreekt en hier ook zijn leerlingen geroepen.
Als logeeradres  koos De Heer Jezus de woning van Simon Petrus, waar Hij een goede verzorging kreeg van de schoonmoeder van Petrus, die Hij van een ernstige ziekte genas (Lucas 4:38).

Yardanit
Ook stopten wij bij de doopplaats in de Jordaan, de ‘Yardanit’.
Groepen mensen van overal in de wereld komen naar de Yardanit  om zich te laten dopen.

Jezusboot met toeristen

Boottocht op het meer van Galilea
Een boottocht op het meer van Galilea bracht ons naar de haven van Tiberias, waar wij onze lunch gebruikten. Wij voeren op een replica van een ‘Jezus boot’.
Ongeveer 20 jaar geleden, stond het waterpeil van het Meer door grote droogte erg laag. Toen vond men een ‘gaaf’ bewaard overblijfsel van een boot uit de tijd van Jezus.
Naar dit model werden de replicaten gebouwd, alleen vele malen groter, en werden ‘Jezusboot’ genoemd.
Als men ’s middags op het Meer vaart, is het dikwijls uitkijken geblazen.
Het meer ligt 200 meter onder de zeespiegel.
Soms komen er valwinden uit het Westen over de heuvels van het Meer en
‘vallen’  op het meer.  Zodoende kan het flink spoken op het Meer.
Halverwege onze boottocht, midden op het Meer, werd de motor van de boot afgezet.
Het Meer was erg rustig, geen zuchtje wind te bekennen. Geen geronk van de motor.
Een stil moment ….. ieder in eigen gedachten verzonken.
Met het uitzicht op de groene heuvels van de berg der Zaligspreking dacht ik aan het
verhaal uit Marcus 4: 35-41 over geloof en ongeloof.

In de haven van Tiberias gebruikten we onze lunch. Voor sommigen stond ‘Petrusvis’ op het menu.
Deze zoetwatervis is uniek voor het meer van Galilea en wordt hier veel gegeten.
Al in de bijbel wordt over deze vis gesproken, zoals in het verhaal van de wonderbaarlijke vermenigvuldiging van de broden en de vissen in Tabcha.

Na de lunch reden wij  naar de berg Arbel. Helaas  werd deze rit onderbroken doordat ‘iets’ aan de bus mankeerde.
Terug in het hotel zochten wij verkoeling in het lauwe water van het openlucht zwembad op de eerste etage.

Bekijk hier de foto’s    Foto’s: © Ahiolo

Naar Startpagina  | Pelgrimstocht in Israël 3

Pelgrimstocht in Israël 3

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel

Noorden van Galilea o.a. Golan Hoogvlakte
Safed

We reden op in de noordelijke richting en bezochten al vroeg in de ochtend de orthodoxe stad Safed of Zefat.
Samen met Jeruzalem, Hebron en Tiberias is Safed één van de vier heilige steden van Israël. De stad is ongeveer in 66 na Chr. gesticht en wordt dus niet in de Tenach genoemd, maar wel, als Tsefiya, in de Talmoed. ***
Flavius Josephus noemt Safed als vesting in de opstand tegen de Romeinse bezetters. Vanaf het jaar 1492, toen vele joden Spanje en Portugal moesten ontvluchten na de reconquista, vestigden vele Spaanse en Portugese Joden zich in Safed.
Twee belangrijke mystici, die zich bezig hielden met de studie van de Joodse mystieke leer (kabbala), Mozes Cordovero en Isaäk Loeria, woonden in deze stad. De stad ligt op ongeveer 875 meter en is de hoogst gelegen stad van Israël.
Hier brachten we ook bezoek aan twee heilige synagogen, waar de mannen in volle concentraties en volle overgave bezig waren met hun gebeden.

***
Talmoed (= mondelinge leer –  het 2e belangrijkste boek binnen het Jodendom)
Tenach (= schriftelijke leer – is het voornaamste boek in het Jodendom).

Vijgen tak met vruchten (lees Lucas13 6-8 )

Golan Hoogvlakte
We verlieten Safed, staken de Jordaan over en reden door de Golan Hoogvlakte naar het noorden.
Een prachtig, bergachtig gebied met een weelderige vegetatie waar o.a jakhalzen, everzwijnen, arenden en gazellen leven.
Golan hoogvlakte, was van 1947 tot 1967 in handen van Syrië. Tijdens de 6 daagse oorlog door Israël veroverd.
Hier vandaan beschoten ze in die tijd alles wat bewoog op en rond het Meer.

Aan de rand van de Golan heuvels, moest het ook gebeurd zijn dat de Heer Jezus de duivels toestond om in een groep everzwijnen te gaan, waarna deze kudde van de berg af rende en in het meer van Galilea verdronk. Lucas 8: 26-36
We reden verder via Nimrod, waar wij een schitterend uitzicht hadden op de berg Hermon.

De Druzen
Onderweg kwamen we door enkele Druzen dorpen. De Druzen zijn afstammelingen van Jetro, de schoonvader van Mozes. De enige Arabische stam, die niet allemaal het moslim geloof aanhangen.
De Druzen geloven ook in een groot nog te gebeuren wonder. Ze geloven namelijk dat de Messias niet geboren zal worden uit een vrouw, maar uit een man, om die reden dragen de mannen (volgens zeggen), speciale broeken, die kunnen voorkomen dat een plotseling geboren baby met zijn hoofd op de grond zou kunnen vallen.
De Druzen zijn erg trouw aan het land, waar ze wonen. Vandaar dat ze in het Israëlische leger mogen.

Verkoeling zoeken in het poedelwater van de rivier Dan

De bronnen van de Jordaan
Dan en Banias
De grootste en belangrijke bron van de Jordaan is de rivier Dan.  Rivier Dan is goed voor 238 miljoen kubieke meter water per jaar. Hier wandelden we door het mooie natuurpark. Het was wel druk in het park. Schoolkinderen, uiteraard met gewapende bewaking, zochten verkoeling in het poedelwater.

Bij een andere even mooie bron van de Jordaan de Banias, gebruikten wij in de openlucht  onze, door Danja en Armon meegebrachte lunch.  Het had net geregend, dat gaf de nodige verkoeling. Gezeten aan een picknick tafel, met op de achtergrond het geluid van stromend water, genoten we van onze, deze keer ‘broodje tonijn’ i.p.v. ‘falafel’.
Daarna liepen we wat rond door de resten van de in de 3e eeuw v.Chr. ingerichte heiligdom voor  de Griekse god Pan.
Vandaar de naam Panias (Arabische uitspraak:  Banias).
Drie en een half kilometer verder bevindt zich de prachtige Banias-waterval, die zeker de moeite waard is om te bekijken.
Deze waterbronnen zijn van levensbelang voor Israël.

Uitzicht over het Meer vanaf de top van de Berg Arbel

Berg Arbel (herkansing)
Voordat wij terugreden naar Tiberias gingen wij eerst naar de berg Arbel.
Vanaf de top van de berg, genoten wij van de stilte en van het bijzondere uitzicht over het Meer.
Kort na het begin van onze jaartelling verstopten de Zeloten (Joodse verzetsstrijders) zich in de grotten van de Arbel. De Romeinen lieten zich toen aan touwen van de berg zakken en gooiden brandende fakkels in de grotten. De afschuwelijke gevolgen laten zich gemakkelijk raden.
Op 4 juli 1187 versloeg Saladin op deze plek, de kruisvaarders (de slag van Hattin).
Zo veroverde Saladin een groot deel van het koninkrijk van Jeruzalem met maar weinig tegenstand van de bevolking en milities.
Saladin was generaal die de Ajjoebidische dynastie van Egypte en Syrie stichtte. Saladin was van Koerdische afkomst.

Bekijk hier de foto’s     Foto’s: © Ahiolo

Naar Startpagina  |  Pelgrimstocht in Israël 4

Pelgrimstocht in Israël 4

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel
 

Basilica van de Aankondiging

Opgaan naar Jeruzalem
Nazareth

Wij verlieten het hotel Astoria in Tiberias en reden naar de stad Nazareth.
In Nazareth bezochten we de Basilica van de Aankondiging.  Lucas 1: 30-31
Op deze plek hoorde Maria van de engel Gabriël dat zij zwanger zou raken van Jezus.
Maar de engel zei tegen haar: “Wees niet bang, Maria, God heeft je zijn gunst geschonken. Luister, je zult zwanger worden en een zoon baren, en je moet hem Jezus noemen”
In het beneden-gedeelte van de kerk, is een grot, waar het huis van Jozef en Maria zou geweest kunnen zijn.
Toen we in 2002 in Nazareth waren, heerste hier grote spanningen onder de bewoners.
De christelijke en islamitische bevolkingsgroepen raakten in zwaar conflict en zelfs slaags over de bouw van een centrale moskee naast het centrale kerkgebouw, de Basilica van de Aankondiging.
Na enig twijfelen en ondanks zware druk van het Vaticaan, steunde de Israëlische regering het standpunt van de grotere islamitische bevolking om de moskee te bouwen. De Israëlische regering bezweek toch uiteindelijk toen de Verenigde Staten, waarvan het financieel en militair afhankelijk is, zich later achter het Vaticaan schaarden.

Belvoir.
Van Nazareth reden wij richting de Jordaanvallei en bezichtigden de oude kruisvaardersburcht Belvoir.
Vanaf de burcht hadden wij  een schitterend uitzicht over de vallei en het land Jordanië.

 

Beit She’an.
Voordat wij naar Jeruzalem gingen gebruikten we onze lunch in Beit She’an.
Beit She’an ligt dicht tegen de Jordaan, aan het eind van de Jizreel vlakte.
Beit She’an is een stadje, dat hoofdzakelijk bewoond wordt door de Marokkaanse Joden.
Reeds in 1479 vC werd Beit She’an veroverd door Thoetmoses III en Ramses II had hier een legerplaats.
Keizer Septimius Severus maakte er een bloeiende plaats van. Vermoedelijk door een grote aardbeving werd de stad later verwoest. De opgravingen geven een schat aan oudheden.
Pilaren met prachtig beeldhouwwerk, straten van ver voor de jaartelling, een mooi amfitheater en vele, vele brokken van al dan niet bewerkt puin. De stad dateert van minstens 5000 jaar terug en is vele malen herbouwd.

Op de heuvel bij de opgravingen, staat een ‘dode’ boom. Voor de filmopname van ‘Jesus Christ Superstar’ heeft Judas zich aan deze boom opgehangen.

Voor de poorten van deze stad werden de lijken van koning Saul en zijn zoon Jonathan opgehangen door de Filistijnen.

Jeruzalem
Jeruzalem was ons einddoel van de dag. We werden direct gebracht naar de Olijfberg.
Hier vandaan hebben wij heel mooi uitzicht over de stad Jeruzalem met de Dome of The Rock (Rotskoepel) en de Al Aqsa moskee en de nog steeds dichtgemetselde ‘Golden gate’  (gouden poort) in de muur.

‘Golden gate’  (gouden poort)
De Heer Jezus kwam door deze poort Jeruzalem – op een ezel – binnen tijdens zijn intocht als koning van Israël. Volgens de joodse religieuze traditie zal de Messias door dezelfde poort de stad binnentreden.
De poort werd in 1530 door het islamitische bestuur dichtgemetseld, zodat het voor de toekomstige Messias onmogelijk wordt om er doorheen te trekken.
Bovendien hadden de moslimautoriteiten een islamitische begraafplaats voor de poort aangelegd.
Zij geloven dat de Messias nooit een begraafplaats zal betreden.


‘Golden Gate’  (Gouden Poort)

De Tuin van Gethsémané
We liepen de berg af langs de Joodse graven naar de tuin van Gethsémané. De joden laten zich zo dicht mogelijk begraven bij de Gouden Poort, om bij de komst van de Messias als eerste te zijn.
Bij de tuin van Gethsémané, wat olijvenpers betekent, gingen we niet naar het ‘touristische’ deel van de tuin en de Kerk van alle naties.
Danja had geregeld, dat wij in ‘de tuin’ zelf mochten komen. Hier liepen we eerst wat rond, toen hadden wij ‘moment van stilte’ ……. totale stilte, er werd niet met elkaar gesproken…. enig geluid dat waarneembaar was, was het verkeer in de verte…. een belangrijk moment van rust, bezinning en gebed.  Hier op de plaats waar de Heer Jezus kwam om te bidden.
“Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt”.  Lees  Matheus 26: 36-56

Gethsémané
“O, Christus, onze Redder. Die vlak voor Uw lijden, in benauwdheid van ziel. In nood ter aarde viel  en zo tot Uw vader bad: Schenk ons Uw genade, dat zo ook wij, in al de zorgen van dit bestaan tot Hem zullen gaan.
In ons voortdurend gebed, om hulp en troost. Van onze hemelse Vader, omwille van Uw naam………amen”.

Hier in Oost Jeruzalem verbleven wij tot 8 mei in een Arabisch hotel Holyland East Hotel, vlakbij de Damascuspoort.
In de vooravond gingen wij naar de Klaagmuur om het begin van de Sabbat mee te maken.

Bekijk hier de foto’s   Foto’s: © Ahiolo

Naar Startpagina  |  Pelgrimstocht in Israël 5

Pelgrimstocht in Israël 5

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel

De woestijn en  Dode zee
Vandaag hebben wij als gids: Krina Dukas. Krina ging met ons mee omdat Danja niet werkt op Sabbat.
De weg van Jeruzalem naar Jericho loopt steil naar beneden, vandaar het “opgaan” naar Jeruzalem. We reden door de woestijn, heuvelachtig, met hier en daar een kudde schapen met een herder(tje). Ook zagen wij de Bedoeinen; een volk dat leeft in hutjes van golfplaten en sinasappelkistjes. Sommigen hebben zelfs tv en koelkasten. Onderweg vertelde Krina dat door zoetwaterbronnen er toch wat kan groeien in de woestijn, zoals palmbomen.


Ein Gedi

En Gedi
Als eerste bezochten wij de oase En Gedi. En Gedi betekent bron van het bokje.
We maakten hier een prachtige wandeling naar de Shulamit waterval. Tijdens de wandeling zagen wij steenbokken en veel klipdassen . De klipdassen zijn gewend aan toeristen, waardoor ze erg tam zijn. Ook zijn er mooie vogels als de zwartstaarttapuit en de tristanspreeuw te bewonderen.
Er groeien  o.a. acacia’s, tamarindes en kapperbes.

Zo’n gebied verwacht je hier echt niet, midden in de woestijn.
Het verhaal van David en koning Saul komt hier tot leven. 1 Samuel 24, “David trok zich met zijn mannen terug in de rotsholen in de buurt van En Gedi” .
Er ontspringen zelfs 2 watervallen uit de rotsen, een mooi gezicht. De ‘bronnen’ van het leven in de oase. 

Een klipdas

Masada
De hypermoderne kabelbaan bracht ons omhoog, het slangenpad is wel erg ambitieus, maar we zagen toch wel enkele stoere lopers.
Herodes wist wel wat hij deed, om zo hoog liggend zijn zomerpaleis te bouwen, het kan daar erg heet zijn!
We zagen prachtige mozaïeken, de baden, voorraadzalen, de resten van de synagoge en nog heel veel meer.
Het verhaal van Masada is, dat hier de Zeloten zich verschansten tegen de Romeinen. De Joodse opstandelingen hielden hier drie jaren stand tegen de Romeinen.  De geschiedenis eindigde met hun massale zelfmoord, een heroïsche daad.
Dit standpunt wordt betwijfeld door geleerden die van mening zijn, dat dit enkel een antwoord was op een totaal uitzichtloze situatie.
Over het verzet bij Masada is een mythe ontstaan, de Masada mythe. De feiten worden zodanig gepresenteerd, dat de geschiedenis een heldenverhaal werd.
In de Talmoed (= mondelinge leer –  het 2e belangrijkste boek binnen het Jodendom) wordt het verzet bij Masada niet eens genoemd, en het is vooral sinds het begin van de twintigste eeuw dat Masada veel aandacht heeft gekregen.

prachtige mozaïeken

Qumran
We lunchten in Qumran. Na de lunch keken wij eerst naar een inleidende film over de Dode Zeerollen daarna volgde de rondleiding door Krina.
De Dode Zee rollen omvatten een collectie handschriften van circa 850 documenten, inclusief verschillende handschriften van de Tenach (= schriftelijke leer – is het voornaamste boek in het Jodendom).
Deze handschriften zijn ontdekt tussen 1947 en 1956 in elf-tal grotten in de buurt van Qumran.
De handschriften zijn in de Hebreeuwse, Aramese en Griekse taal geschreven, uit de periode van 200 voor Christus tot ongeveer 100 na Christus. De handschriften uit de 9e eeuw sluiten nauwkeurig aan bij deze handschriften.

Qumran

Volgens de overlevering zou Mohammed Ahmed el-Hamed (een bedoeïen bijgenaamd, “de wolf”) begin 1947 bij Qumran, op zoek zijn geweest naar een schaap dat van de kudde is afgedwaald.
Hij doorzocht ook de grotten in de heuvels en wierp een steen in één van de grotten in de hoop dat hij zijn schaap eruit zou jagen.
Hij vond het schaap niet, maar wel hoorde hij iets wat leek op het breken van aardewerk. Hij ging de grot binnen en vond oude potten met daarin de omwikkelde Dode Zee rollen.
In 1949 werd het gebied rond Qumran nauwkeurig onderzocht en vonden nog meer rollen.
De originele Dode Zee rollen bevinden zich nu in het Israël museum in Jeruzalem.

Dode Zee
Voor velen kwam het hoogtepunt van de dag: “drijven in het zoute water van de Dode Zee”. Dat was zeker een unieke ervaring !
De Dode zee ligt tussen de Jordaanvallei in het noorden, de bergen van Moab in het oosten, de Arava-vallei in het zuiden, en de bergen van Judea in het westen.
Het meer kreeg waarschijnlijk de naam Dode Zee omdat door de hoge concentratie van mineralen er geen direct zichtbare levende organismen in voorkomen (wel microscopisch).
In 2005 lag de waterspiegel van de Dode Zee 417,5 meter onder het zeeniveau.
Deze waterspiegel blijft dalen omdat men veel water van de Jordaan gebruikt en te weinig doorstroomt naar de Dode Zee. Het wateroppervlak is 1020 km².
Het instromende water verdampt grotendeels en daardoor wordt het meer een depot van mineralen. Het concentratiezout is met 33 procent zo hoog, dat een mens er zonder moeite in blijft drijven. Ook zou een kuur in de Dode zee heilzaam zijn voor bepaalde huidaandoeningen, met name Psoriasis.

Vreugde vuur aan het eind van de Shabbat

Om 20.30 uur staat Armon met de bus al weer klaar om ons Jeruzalem by night te laten zien. Een extra service van Armon en Danja. Aan het eind van de shabbat, is de gewoonte om er een groot vuur aan te steken. Overal zagen we jongens en mannen met oude kasten, deuren, zelfs pallets sjouwen om er een flinke ‘fik’ van te maken. Bij één van de vuurhaarden stopten we om met hen een praatje te maken. Het was erg gezellig, de mannen zongen en dansten om het vuur. Op de tafels staan frisdranken klaar voor de dorstigen.

Bekijk hier de foto’s   Foto’s: © Ahiolo

Naar Startpagina  |  Pelgrimstocht in Israël 6 

Pelgrimstocht in Israël 6

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel

Zondag: ‘rustdag’
Na de kerkdienst in het hotel, dronken wij gezamenlijk koffie in de lobby.

De lunch was om 12.30 uur en daarna kon ieder zijn dag zelf invullen.
Een groepje maakte een wandeling  door Jeruzalem en vervolgens in de middag naar een Engelstalige kerkdienst gaan; een ander groepje ging rechtstreeks vanuit het hotel naar de kerk. Sommigen bleven in het hotel.

In de koele hotelkamer lag ik op bed TV te kijken. Toevallig zapte ik op een Russische zender, waar er gevoetbald werd. ‘Voetbalwedstrijd kijken… ja daarvoor hoef ik geen Russische taal te verstaan’. Plotseling werd op Dick Advocaat ingezoomd. Ik heb hieruit begrepen dat zijn Russisch team een wedstrijd speelde.  De stand was op dat moment 1-1. Het verdere verloop van de wedstrijd….zzzz zzzzz zz

Ons hotel in Jeruzalem


Naar Startpagina  |  Pelgrimstocht in Israël 7

Pelgrimstocht in Israël 7

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel

De ‘Oude stad’ Jeruzalem
Deze dag deden we ons excursie te voet. Door de Damascuspoort liepen wij het ‘oude’ Jeruzalem binnen. Een wir war van steegjes in de soukh leidden ons naar het tempelplein.
Het Tempelplein met de Dome of The Rock en de Al Aqsa Moskee en de Klaagmuur.

De Klaagmuur
De Klaagmuur is het enige overblijfsel van de tweede tempel, die Herodes bouwde in 20 v. Chr. Tijdens de Romeinse tijd was het voor de Joden verboden in Jeruzalem te komen. In de Byzantijnse tijd mochten zij één keer per jaar op de herdenkingsdag van de verwoesting van de Tempel komen, om te treuren over deze verwoesting. Zo kwam de Westelijke Muur aan de naam de “Klaagmuur”.


De viering van Bar Mitsvah

Bar-Mitsvah
Bij de Klaagmuur was de viering van Bar Mitsvah in volle gang.
Wanneer een jongen 13 jaar is, wordt hij Bar-Misvah ‘Zoon van het gebod’
Hij is dan verplicht om de joodse wetten te volgen en is zelf verantwoordelijk voor zijn doen en laten. Hij draagt de gebedsriem (de Tephilin) ’s morgens bij het gebed.
Hij moet de Tallith dragen en telt mee voor het vereiste gebedsquorum van 10 man (minjan). Hij mag voor de Torah worden geroepen en daarbij de lofzeggingen uitspreken.

De Dome of The Rock en de Al Aqsa Moskee hadden wij vanaf het plein mogen bewonderen. Deze zijn helaas slechts toegankelijk voor de moslims, wat eerst niet was.
In de Dome of The Rock  of de Gouden Koepel bevindt zich een rots, vanwaar volgens de islam-traditie Mohammed ten hemel voer.
Naast Mekka en Medina is deze plek de derde heilige plaats voor de moslims.


The Dome of The Rock

Betesda
Via de Via Dolorosa liepen wij naar Betesda, waar de genezing in het bad van Betesda plaats vond. Jezus genas hier een man, die al 38 jaar verlamd was. Lees Joh. 5: 1-18.
De resten van het Romeinse badhuis zijn nog te zien.  Hier staat ook de St Annakerk, een middeleeuwse kerk, bekend om haar mooie akoestiek. Een goede reden om eerst enkele liederen te zingen voordat we onze weg vervolgden.

De burcht Antonia
In het klooster, dat op de plaats van de burcht Antonia, bevindt zich een vloertegel, uit de tijd van de Heer Jezus, waarop een ‘koningsspel’ is gekrast. Een spel dat de soldaten graag speelden als zij zich verveelden.
Ook een ‘stuk’ straat uit dezelfde tijd, zo’n 2000 jaar geleden is hier te zien.

Heilige Grafkerk
We vervolgden onze wandeling op de Via Dolorosa langs  de staties naar de Heilige Grafkerk.
Deze staties waren door de Rooms Katholieke kerk aangebracht om de gebeurtenissen op de lijdensweg van Jezus te herinneren.  In totaal zijn er 14 staties tot aan de Graafkerk. De laatste vier bevinden zich in de kerk zelf.
De Grafkerk was in opdracht van keizer Constantijn de Grote gebouwd op de plek waar zijn moeder, Helena, volgens de legende het kruis van de Here Jezus had ontdekt.
De Romeinse keizer Constantijn de Grote, was de man die het kruis in de wolken zag: In hoc signo vinces, in dit teken zul je overwinnen.
En hij overwon inderdaad en maakte het christendom tot officiële godsdienst van het Romeinse rijk.

‘Nog voor er vannacht een haan heeft gekraaid zul je mij driemaal verloochenen.’

St Petrus kerk in Galicantu
Door de joodse wijk en de Sionspoort liepen we de Oude Stad uit.

De St Petrus kerk in Galicantu (kerk van het hanengekraai) is een ‘must’.
‘Nog voor er vannacht een haan heeft gekraaid zul je mij driemaal verloochenen.’ Petrus ging naar buiten en huilde bitter.
Een beeldengroep van Petrus en wat bewakers bij het kolenvuurtje gaf  aan waar het verraad van Petrus plaats vond. Toen wij daar waren, kon de haan helaas niet kraaien. ‘Excuses,  het bandje was kapot’ werd ons gezegd.
De kerk werd door de paters Assumptionisten in 1931, in een berg gebouwd. Zeer waarschijnlijk op de plaats van het huis van Kajafas.
Onder de eerste kerk is er weer een kerk, we komen lager op een binnenplaats.
Hier is nog te zien hoe mensen werden vastgebonden voor ze de 40 min één stokslagen kregen.
Nog lager is een kerker. Eigenlijk alleen een put met een gat bovenin.
Misschien had de Here Jezus hier een nacht doorgebracht. Psalm 88: 7 ,…. “U hebt mij onder in de kuil gelegd, in het duister van de diepte. ..”

Enkele meters van de kerk vandaan had men een zeer oude weg, van ca.2000 jaar oud, blootgelegd. Had de Heer Jezus daar gelopen?  Had men de Heer Jezus over deze weg naar boven gesleurd…… Heel goed mogelijk.


Een zeer oude weg, van ca.2000 jaar oud

De Heilige Graftuin
Voor vandaag eindigde onze wandeling in de Heilige Graftuin, die op nog geen 500 meter van ons hotel ligt.
De Britse generaal Gordon ontdekte in 1883 een rotsachtige heuvel, die heel erg lijkt op een menselijke schedel. Hij veronderstelde dat die heuvel de echte plaats van Golgotha zou zijn geweest.
Dit idee werd nog versterkt doordat men dichtbij een oud graf gevonden heeft, uitgehouwen in de rots en vermoedelijk daterend uit de eerste eeuw.
Ook de sterke overeenkomst met het terrein zoals dat in het Evangelie beschreven wordt, maakte dat vele vooraanstaande christenen van die tijd inderdaad aangenomen hebben dat hier de plaats is van het echte Calvarie.

Er werd een organisatie gevormd om geld in te zamelen voor de aankoop van het oude graf en het terrein. In 1892 beschikte men over voldoende middelen om het gebied te kopen en er een beheerder aan te stellen.

De Graftuin geeft een duidelijk beeld hoe de plaats van de kruisiging en het graf van Christus er moet hebben uitgezien. De eenvoud en de vredige sfeer maken de Graftuin tot een goede plaats voor gebed en overdenking.
Persoonlijk spreekt de Heilige Graftuin mij meer aan dan de Heilige Grafkerk.

Bekijk hier de foto’s   Foto’s: © Ahiolo

Naar Startpagina  |  Pelgrimstocht in Israël 8

Pelgrimstocht in Israël 8

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel

Menora en Yad Vashem
Een korte rondrit door  West Jeruzalem bracht ons naar o.a. de menora voor de Knesset en het museum van de holocaust ‘Yad Vashem’.

Menora
Een menora is een zevenarmige kandelaar. Het was het oude symbool voor het Hebreeuwse volk en één van de oudste symbolen voor het jodendom in het algemeen. De menora symboliseert het brandende braambos dat Mozes zag op de berg Sinaï. (Zacharia 4)

De traditionele menora heeft zeven armen. Tijdens het chanoeka feest gebruikt men een kandelaar met negen armen, de chanoekia.
Mozes moest van God volgens precieze voorschriften een zevenarmige kandelaar laten maken en plaatsen in de Tabernakel bij de Ark van het Verbond, waarin de stenen platen met de Tien Geboden lagen (Exodus 25).
In de Eerste Tempel, gebouwd door koning Salomo, brandden er tien menora’s.

Yad Vashem
Het holocaust museum  Yad Vashem. De naam is ontleend aan Jesaja 56: 5, “ik geef hun in mijn huis en binnen mijn muren een gedenkteken ( Yad) en een naam ( Vashem).
Yad Vashem ligt op de Har Hazikaron, betekent letterlijk de Berg van herinnering in Jeruzalem.
Yad Vashem is gewijd aan het documenteren van de geschiedenis van de Joodse mensen tijdens de Holocaust periode. Het is de herinnering, het verhaal van elk van de zes miljoen slachtoffers.

De Driehoek
Het museum, dat veertig miljoen dollar heeft gekost en meer dan 4200 vierkante meter groot is, is ontworpen door de beroemde architect Moshe Safdie. Het heeft de vorm van betonnen driehoek, die dwars door de ‘Berg van de Herinnering’ loopt en waarvan het begin en het einde uit de berg steken.
Door het dak valt licht naar binnen, zodat de bezoekers overal, zo lang ze zich in driehoek bevinden, het daglicht  kunnen zien.
Onder de grond, aan de zijden van de driehoekige corridor bevinden zich de galerijen waarin Yad Vashem aspecten van de Holocaust presenteert. De corridor wordt onderbroken door kloven, zodat de bezoekers via de galerijen door het museum zigzaggen. De kloven kondigen een keerpunt in de geschiedenis van de Holocaust aan.

In het begin van het museum maakten we kennis met het leven van de Joden in Europa en de discriminerende maatregelen die de Duitse nazi’s en hun collaborateurs tegen de Joden troffen. Als wij verder door het museum liepen, werd de sfeer grimmig: de Joden werden weggevoerd uit alle delen van Europa of gedood op de plaatsen waar de nazi’s hen vonden. In het volgende deel van het museum staan de gruwelijke vernietigingskampen centraal.

Het Childrens’ Memorial
De diepste indruk maakt op ons allemaal de ruimte van het Childrens’ Memorial, daar kwamen de meesten stil en met natte ogen  weer uit.
In de donkere ruimte branden er 5 kaarsen, die nooit gedoofd mogen worden.  Door de reflectie in de spiegels, lijkt het alsof men in het heelal met duizenden sterren bevindt.
Langzaam liepen wij achter elkaar in het donker door de ruimte heen. De namen, geboorteland en leeftijd van de 16000 in de oorlog vermoorde kinderen, wordt  onafgebroken genoemd…telkens weer…

Hal van namen
In de joodse religie is het heel belangrijk dat het lichaam na de dood begraven wordt, en dat het graf ongeschonden blijft.
Van vele holocaustslachtoffers zijn geen stoffelijke resten overgebleven. Daarom is de “Hal van de Namen” bedoeld om niet alleen te laten zien welke kinderen zijn omgebracht, maar ook in de plaats te komen van een graf.

Het museum terrein
Aan de Laan der Rechtvaardigen, worden mensen die veel voor het joodse volk hebben gedaan in de 2de wereldoorlog geëerd met een eigen boom. Zo ook de ons bekende Corrie  ten Boom.
Er staan veel beeldengroepen en een oude wagon van een trein die joden vervoerde naar de concentratiekampen.

Na een indrukwekkend bezoek aan Yad Vashem, verlieten wij Jeruzalem in de westelijke richting en reden langs Tel Aviv naar het Oude Jaffa.
Het was duidelijk te merken dat het bezoek aan Yad Vashem diepe indruk had achtergelaten bij de groep. In de bus  was het erg rustig, er werd niet veel gepraat. Iedereen was bezig met verwerken van ieders emotionele indrukken.

Joppe of Jaffa
Jaffa is een oude havenplaats, men zegt wel de oudste ter wereld. Jona zou hier vandaan vertrokken zijn, een walvis bij de fontein herinnert hieraan.
Hier maakten we een stadswandelingetje naar het huis van Simon de Leerlooier.
“Stuur daarom een paar van je mannen naar Joppe om Simon te halen, die ook wel Petrus wordt genoemd. Hij verblijft bij een leerlooier die eveneens Simon heet en in een huis aan zee woont.” In Handelingen 10  kunt u over de doop van Cornelius lezen.

“Big Sister” met op de achtergrond ons hotel: de King Solomon hotel in Netanya.

Netanya
Totdat we naar huis gingen, overnachtten we in hotel King Solomon – Netanya.
Een mooie (militaire-)badplaats met mooie zandstrand, die veel binnenlandse als buitenlandse toeristen aantrekken. In juli en augustus vinden om de week elke avond op het centrale plein Kikar Haatzmaut grote manifestaties plaats. ’s Zondags disco, ’s maandags folkloristische voorstellingen, dinsdags poppentheater en goochelaars, ’s woensdags, dansen voor iedereen en donderdags gezamenlijk zingen.
Netanya is gesticht in 1928 door joodse kolonisten en is genoemd naar de Amerikaanse miljonair: Nathan  Straus.

Bekijk hier de foto’s   Foto’s: © Ahiolo

Naar Startpagina  |  Pelgrimstocht in Israël 9 

Pelgrimstocht in Israël 9

1 mei 2007 tot en met 10 mei 2007 –
Georganiseerd vanuit de N.H. wijkgemeente Schollevaar – Capelle a/d IJssel

Een bijzondere vrouw
Voordat we aan onze laatste excursie begonnen, bezochten wij een synagoge, die op een kwartier loopafstand van ons hotel stond.
Hier ontmoetten wij een heel bijzondere, ‘krachtige’  vrouw Nomi, een tante van onze gids Danja.  Als dochter van een goudsmid, had ze haar professie als goudsmid van huis uit meegekregen, haar hobby echter, is maken van glas-in-lood ramen.
Zij voorzag de synagoge van mooie glas-in-lood ramen. Nomi vertelde wat het haar toebracht ze te maken en wat er op de ramen staan.

Elk gemaakt glas-in-lood raam heeft een eigen verhaal. Zo, op een van de ramen zijn een jongen en twee meisjes te zien, die beschermd werden door een ‘engel’.  Dat waren Nomi, haar broer en haar zus en de ‘engel’ was hun moeder.

Tijdens de Kerstviering in de concentratiekamp Ravensbrück, waar alle kinderen van de kamp waren, werden ze door haar moeder stilletjes uit de zaal weggelokt. Kerstviering voor joodse kinderen….dat vertrouwde haar moeder niet.
Alle andere kinderen, die daar waren…..kwamen niet meer terug.. ze kwamen om in de vlammen.
Zo heeft haar moeder hun leven gered. Nomi ziet haar moeder als hun ‘reddende engel’.

Een ander glas-in-lood raam, is speciaal gemaakt om haar oudste dochter en haar familie  te herdenken.
Bij de Palestijnse aanslag op een pizzaria in Jeruzalem in 2001, verloor Nomi haar dochter, schoonzoon en drie kleinkinderen…..
Nomi: “ Je moet verder, of je gaat er onder door”.  “Wauw, wat een vrouw”

Berg Karmel en het klooster Muharga
Op naar de berg Karmel.  Karmel (Karem El) betekent de wijngaard van God. Bijzonder mooi uitzicht over de vlakte van Jizriël, waar koning Saul gevochten heeft tegen de Filistijnen.

Het standbeeld van profeet Elia, op de top van de berg , herinnerde de confrontatie van profeet Elia met de Baälpriesters.
Het ging om wiens God vuur van de hemel zou zenden om het offervuur te ontsteken. De Baälpriesters lukten het niet, maar op het gebed van Elia kwam het vuur van de hemel en verteerde het gehele offer. De aanwezige volk riep: ‘De Heer is God’  en de Baälpriesters werden bij de Kison gedood.  1 Koningen 18

Uitzicht over de vlakte van Jizriël

Het standbeeld van profeet Elia staat op het terrein van de klooster Muharga.
Omdat de klooster toen dicht was, konden wij het standbeeld van profeet Elia niet bekijken.

Megiddo
De opgravingen van Megiddo, het oude Armagedon in het Hebreeuws Harmageddon.
Het ligt op een tel (heuvel) omdat dat veilig was en er was water.
Vele wegen liepen daar langs, o.a. de Via Maris, een belangrijke handelsroute van Egypte naar Syrie, Anatolie en Mesopotamië (nu: Iran, Irak, Turkye en Syrie).

Koning Achab had hier zijn paleis gebouwd. Op de maquette liet Danja zien hoe het mogelijk was voor de paleisbewoners de lange belegering te overleven.
“De paleisbewoners graven een tunnel van binnen de muur, onder de buitenmuur door om bij de ondergrondse waterbronnen te komen. Zo, hebben zij water en kunnen in leven blijven”.
Heel bijzondere bron. Om daar te komen gingen we eerst ongeveer 20 meter met de trap naar beneden, dan door een 60 meter lange tunnel.

Megiddo bestond reeds in de grijze oudheid. In de ruineheuvel zijn 20 bewoningslagen gevonden.
Koning Salomo (965-928 na Chr.) versterkte Megiddo en bouwde hier  een paleis, een citadel en een muur met kazematten (ondergrondse boomvrije bunker).
Bij de opgravingen zagen wij o.a. resten van de paardenstallen met een drinkbak.
In de grond gebouwde graansilo, een ‘put’, met een trap naar beneden en naar boven,  waarin granen werden bewaard.
In het boek Openbaring, liet Johannes hier de eindstrijd plaatsvinden.

Uitzicht vanuit ons kamer in Solomon Hotel

Onze laatste excursie duurde korter dan anders. In de middag konden wij nog de nodige inkopen doen in Netanya. Ons voorbereiden voor de terugreis naar Nederland.

Het einde van ons pelgrimstocht in Israël
Wij hadden heel veel indrukken, nieuwe emotionele en geestelijke ervaringen op gedaan.
Dagen heb ik zeker nodig om dit alles te verwerken en een plaats te kunnen geven.
Verrijkt met deze indrukken en ervaringen, ga ik met vol vertrouwen verder met mijn levenspelgrimstocht….

Bekijk hier de foto’s   Foto’s: © Ahiolo
Naar Startpagina