Onder de poncho binnengehaald

Bron: doumagazine
(Henk Lamers en Ineke de Vos)

Ieder jaar beginnen dappere collega’s weer aan de lange wandeltochten. Sommigen voor de zoveelste en anderen voor de eerste keer. Altijd weer een hele prestatie!

Onder de poncho
‘”Ik ben dit jaar onder de poncho binnengehaald. Die regen was niet zo erg. Ik vond zelfs dat het wel lekker liep. De voeten gaan op een gegeven moment wel branden, maar daar voel ik nu niets meer van!”” zegt Ineke Lekransy.

De managementassistente heeft de vierdaagse dit jaar voor de dertiende keer volbracht.
“Het was de  derde keer dat ik aan deze dertiende begon,” vertelt ze.
Vorig jaar ging het dus mis en het jaar daarvoor moest ze uitstappen vanwege ernstige blaren.

Verslaafd
Ineke loopt de vierdaagse niet in douane-verband, maar samen met haar man Annis en haar vriendin Mieke.
“De Douane loopt voor mij te hard” zegt ze, om daaraan toe te voegen dat je dit soort sport alleen maar kunt doen als je dat in je eigen tempo doet.
Ze ziet het als een sport die je als mens heel lang kunt blijven doen, omdat lopen heel natuurlijk is. Het is niet leeftijdsgebonden.

Er gaat voor het trio een redelijke training aan vooraf. Eigenlijk lopen ze minstens ééns per maand wel ergens een wandelmars. Rond februari begint het meestal weer te kriebelen en willen ze zich weer inschrijven.
“Het maakt niet uit of ik dan na de vierdaagse heb geroepen dat het echt de laatste keer is geweest,” lacht ze. “Eigenlijk zijn we gewoon verslaafd.”

Fantastisch!
Ineke is met de vierdaagse in aanraking gekomen door haar man. “Annis was al besmet en heeft me overgehaald,” zegt ze. Ze had zelf niet verwacht hem vaker dan één keer te lopen, maar het virus is kennelijk toch overgeslagen. Door de ervaring weet ze ook dat het lopen veel tussen de oren zit.
“In het begin zag ik alleen de lange rij voor mij. Dan zag ik het stuk wat ik nog moest lopen en vond ik altijd een heel eind. Nu kijk ik veel meer achterom en zie mensen lopen op plekken waar ik al geweest ben.
Dan zeg ik tegen mijzelf : ik ben al hier en zij moeten dat nog! Dat geeft een stimulans”.

Veel bijzondere dingen heeft Ineke dit jaar niet gezien. Het viel haar wel op dat het lijkt alsof de mensen veel beter getraind en voorbereid waren. “We hebben niet veel krukken gezien. Of ze moeten echt ver achter ons gelopen hebben” zegt ze.
De vrijdag vindt Ineke de leukste dag. Ook dit jaar weer, ondanks de regen en de ernstig door de regen verdunde kop erwtensoep.
“Het is zo mooi dat het publiek je binnenklapt, dat maakt het feestelijk. Ik vind het heel bijzonder dat ondanks die stortbui de mensen toch aan de kant stonden.
Dat is fantastisch!”

Foto’s © Ahiolo
Nijmeegse Wandel 4-daagse 2007  –  Album 1
Nijmeegse Wandel 4-daagse 2007  –  Album 2

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s