Uit Aryatti’s 4-daagse wandeldagboek (1).

Maandag 14 juli 2008 – Dag 0

De Internationale Vierdaagse Afstandsmarsen van Nijmegen, of kortweg “de (Nijmeegse) Vierdaagse”, begint al sinds
jaar en dag op dinsdag, en eindigt met de Intocht op vrijdag.
Toch zou de Vierdaagse de Vierdaagse niet zijn zonder de voorafgaande maandag.

Op maandag melden de wandelaars zich aan en halen ze hun startkaarten op, samen met een plastic tasje vol ‘goodies’: snoepjes, petjes, krantjes… allemaal zwaar gesponsord uiteraard.


Mijn startbureau 40-G

Na het bezoekje aan het startbureau mengt men zich in de massa, op zoek naar oude bekenden, wandelmaatjes van voorgaande jaren of kijkt men of vrienden die zich in een stoere bui hebben ingeschreven, ook daadwerkelijk zijn komen opdagen.
Een uitgelezen kans om – nog kwiek en energiek – op je gemakje mensen te kijken, een hapje en een drankje te nuttigen en te genieten van de muziek en de gezellige sfeer. Nu kan het nog – nu ben je nog niet moe!

Nadat m’n vader [30km] en ik [40km] in ons hotel in Cuijk hebben ingecheckt, nemen we het stoptreintje naar Nijmegen om onze startkaarten te halen. Al bij het station komen we de eerste bekende tegen: neef André [50km]. Samen lopen we naar “De Wedren” – de plek waar het allemaal gebeurt: het aan- en afmelden, de start en de finish, en op vrijdag (daar doen we het uiteindelijk voor) het ophalen van de medaille. De sfeer is meteen al goed merkbaar: iedereen is (nog) goed gehumeurd.


Pa & Oom Annis op de Wedren

Als we na het aanmelden een zitplekje in het feestgedruis gevonden hebben, duurt het niet lang totdat de volgende bekenden ons komen vergezellen: Nynke [40km], Willem [50km] en Willems moeder [30km] (onze hotelgenoten/wandelgenoten) en even later oom Annis [30km].

Van de Wedren gaan we de stad in: Nynke & co strijken neer op een terrasje, oom Annis gaat een parkje bekijken waar hij al jaren langs heeft gelopen maar nooit in is geweest, en pa en ik doen nog wat laatste boodschapjes.

Eenmaal terug in het hotel zijn we behoorlijk uitgeput – oh jee, dat belooft wat! De Vierdaagse is nog niet eens begonnen…
Na een hazenslaapje en een laat diner gaan we slapen; maar éérst zet ik m’n wekker…

Dinsdag 15 juli 2008 – Dag 1

…en om stipt 03.30 uur gaat die wekker af en wordt mijn nachtrust wreed verstoord!
Maar ja – ik heb hier zelf voor gekozen, dus met pijn en moeite sleept dit avondmens zichzelf uit bed… Ik tref Nynke bij het ontbijt, en samen nemen we de shuttlebus van het hotel naar Nijmegen. Service van het hotel – ideaal!
Op de Wedren helpt een beker dampende koffie mij enigszins te ontwaken. Ondertussen sluiten wij ons aan in de rij om onze registratiekaart te laten scannen.

“Een goed begin is het halve werk”, dus als je het zo bekijkt, zijn we na dag 1 eigenlijk al op de helft!) De hele dag zijn de weergoden ons goed gezind geweest: nog vóór 8 uur ’s ochtends lopen we in onze T-shirtjes rond. Af en toe staat er een behoorlijke wind, maar nooit wordt het echt koud. Een groot deel van de ochtend lopen we zelfs onder de (strak)blauwe hemel en de gouden zon! Later wordt het bewolkt en wat benauwder, maar het is nog steeds ideaal wandelweer. Ik teken gráág voor 4 van zulke dagen!

We hebben de eerste BN’ers al gespot: Harm Edens (loopt daar rond als presentator voor TV Gelderland) en Giel Beelen (staat met een wagen van 3FM langs de route).

Nyn en ik lopen zo lekker dat we pas na een uur of 3 (=na 17km) voor het eerst een korte rust-, rek- en strekpauze inlassen. In Elst houden we onze grote pauze: al sinds 1999 kun je bij de Molukse woonwijk een Indonesische soep (‘soto’ genaamd) nuttigen, en met de opbrengst steunt men projecten op Ambon (een van de Molukse eilanden in Indonesië). Bij de soto-rust sluiten oom Annis en pa zich bij ons aan, en samen vervolgen wij onze weg.


Soto eten in Elst

Ook dit jaar laten de toeschouwers ons niet alleen: overal langs de route wordt er voor ons geklapt, worden we aangemoedigd, en krijgen we af en toe een meelevende blik toegeworpen. Er valt zóveel te zien en te beleven onderweg, dat wij (en dan vooral Nynke als ‘Vierdaagse Virgin’ – ze loopt dit jaar voor ‘t eerst) geen tijd hebben om de vermoeidheid te voelen. En heel eerlijk gezegd komt het ook geen een keer zover dat we het echt zwaar hebben. Zelfs de beruchte dijk (de Oosterhoutsedijk tussen Oosterhout en Lent, waar het voor veel mensen in 2006 flink mis ging) zijn we over voordat we het goed en wel doorhebben.

Als we de dijk eenmaal over zijn, is het nog maar 2 kilometer tot de finish. Om 14.30 uur zijn Nynke, Willem en ik binnen (mijn vader een 20-tal minuten eerder, oom Annis neemt z’n tijd om te genieten en volgt wat later).

Door de verschillende starttijden voor de ’40-ers’ (Nynke en ik starten vroeg, Muriel en haar kennissen starten ‘laat’) hebben we onderweg alleen via sms contact met Muriel. Ook hun eerste dag loopt voorspoedig, en zij arriveren ongeveer een half uur na ons bij de finish.
Na een gezamenlijke toast op het einde van Dag 1 nemen we de shuttle terug naar ons hotel.
“1 down, 3 to go!”

Foto’s 4-Daagse 2008 (dag 0 & 1)

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s