Citytrip Berlijn – Stadstour door Berlijn (1)

Maandag 9 november 2009, is het twintig jaar geleden dat de Berlijnse muur viel. Een heel bijzonder jubileum.
In een groot aantal Duitse regio’s en steden worden activiteiten georganiseerd om ‘Die Wende’ te herdenken o.a. bij de restanten van de muur in Berlijn en in Dresden. De Ierse rockband U2, trad op 5 november gratis op bij de Brandenburger Tor. De band herdacht zo, de val van de Berlijnse muur.

Onze Citytrip naar Berlijn, van 4 okt. tot en met 8 okt. 2009, stond dan helemaal in het teken van ‘˜Die Wende’.

“Vandaag is een beslissing genomen… We hebben besloten dat iedere DDR-burger de grens over mag.” Onmiddellijk volgde de vraag wanneer deze regel in werking zou treden.
Günter Schabowski bladerde in zijn papieren, keek op, en zei toen: “Dat geldt – voor zover ik weet ……vanaf nu.”.  Het was 9 november 1989, 18:57 uur. Günter Schabowski één van de hoogste partijleiders in de DDR, hield aan het begin van de avond een bijzondere persconferentie.

Historie
De Berlijnse Muur scheidde van 13 augustus 1961 tot 9 november 1989 West-en Oost-Berlijn van elkaar.
De Berlijnse Muur was 45,3 km lang en een onderdeel van de Duits-Duitse grens. De Berlijnse Muur was het bekendste symbool van de Koude Oorlog en de deling van Duitsland. Tijdens vluchtacties bij de Berlijnse Muur zijn ongeveer tweehonderd mensen om het leven gekomen.

15 jaar na de val van de muur kwam een deel van het historisch bouwwerk terug.
200 meter lange muur werd teruggeplaatst bij het Checkpoint Charlie museum. Vlakbij de wereld beroemde grensovergang. Ze hadden er spijt van dat ze de muur helemaal hadden afgebroken. Daarom werd er een stuk als monument teruggeplaatst voor alle toeristen.

Lees hier alles over de Berlijnse Muur
Lees ook een beknopte geschiedenis van Berlijn.

Op naar Berlijn

4 oktober 2009, het was vanmorgen om 07.15 uur erg stil op de weg. De rit naar van der Valk hotel Avifauna in Alphen a/d Rijn verliep probleemloos.  Van dit hotel vertrok de Citytour-bus naar Berlijn. De gasten die hier moesten instappen waren op tijd,zodat we ook gelijk weg konden rijden. De volgende opstapplaats was van der Valk hotel De Bilt. Hengelo was de laatste plaats, waar de gasten van deze Citytrip konden opstappen. Voordat de bus vanuit Hengelo richting Berlijn vertrok, kregen we nog een kopje koffie en cake in de bar van het, ja natuurlijk …. van der Valk Hotel Hengelo.

De parkeerplaatsen langs de Duitse rijkswegen stonden ‘s-zondags altijd overvol met vrachtwagens. In Duitsland is voor het vrachtverkeer verboden om op de ‘dag des Heeren’ te rijden. Uitgezonderd het ‘vers-vervoer’ daarvoor moeten ze over een speciale vergunning beschikken.Gedurende de reis informeerde de touringcar-chauffeur Jan ons uitvoerig over het hotel, excursies enz…. Ik moet wel zeggen dat Jan, behalve een goede chauffeur ook een goede toerleider was.

Twee keren stopten we bij Rastplatz waar we onze benen konden strekken en wat gebruiken in het wegrestaurant. De laatste stop was een unieke stopplaats. Hier in de voormalige DuitsDuitse grensplaats Marienborn, staat een gedenkteken aan de splitsing van Marienborn. De oude grensovergang en de gebouwen eromheen zijn nu ingericht als (douane-)museum. Natuurlijk kregen we ook de gelegenheid om in het museum een kijkje te nemen.Tegen de avond reden we het terrein op van het 4-sterren Van der Valk hotel BerlinerRing in Dahlewitz-Berlin . Het hotel beantwoordt helemaal aan de eisen, dat een4-sterren hotel moet voldoen.
Van der Valk hotel BerlinerRing in Dahlewitz-Berlin

Bekijk hier de foto’s Foto’s © Ahiolo

…………………………………………………………………………………………………..

Stadstour door Berlijn (1)

Kennismaking met Berlijn
5 oktober 2009. Dat gebeurde al heel spoedig, toen we Berlijn binnen reden; we werden gelijk geconfronteerd met de geschiedenis van deze metropool. Voordat we de oude stadsgrens, lees plek waar de stadsmuur stond, passeerden, zagen we een halve rotonde op de weg, voor deze oude stadsgrens…. Tot hier, niet verder !
De auto’s moesten toen, hier op de halve rotonde keren en terug rijden.
Onze sightseeing-bus mocht gelukkig verder rijden dan deze stadsgrens. We kwamen langs het vliegveld Tempelhof, waar we onze gids van de dag: Koen Mathot oppikten.Koen woont hier al meer dan 30 jaar, en is een heel deskundige gids, die met vol passie over zijn stad weet te vertellen.

Flughafen Tempelhof en de blokkade van Berlijn
Koen: “Het vliegveld Tempelhof, is nu niet meer het vliegveld van Berlijn. De meeste vluchten zijn nu geleid naar Flughafen Schönefeld”. Flughafen Tempelhof, dat in de Amerikaanse zone van Berlijn lag, speelde een zeer belangrijke rol tijdens de blokkade van Berlijn (tussen 24 juni 1948 en 12 mei 1949). Toen in de westelijke bezettingszones de D-mark werd ingevoerd, verklaarde Stalin dat dat in strijd was met de gezamenlijke afspraken.
Als reactie hierop sloot hij de toegangswegen af en startte daarmee de blokkade van Berlijn.
Het doel van deze blokkade was om de westelijke geallieerden te dwingen West-Berlijn op te geven. De westelijke geallieerden moesten nu 2,2 miljoen West-Berlijners en 8000 geallieerde militairen en hun familie zien te bevoorraden.
Op 26 juni startten de Amerikanen een luchtbrug naar West-Berlijn, gevolgd door de Britten op 28 juni.

De Amerikanen gebruikten vliegveld Tempelhof, de Britten het vliegveld Gatow en de Fransen later het vliegveld Tegel. Duizenden Amerikaanse vluchten naar Tempelhof vonden plaats, voor de bevoorrading van de Berlijners.

Stadsdeel Schönenberg
We reden door het stadsdeel Schönenberg, en wierp natuurlijk eerst een blik in de straat waar de wereldberoemde zangeres Marlene Dietrichwas geboren en opgroeide.

J.F. Kennedy – “Ich bin ein Berliner”

Het raadhuis van Schönenberg kreeg een Internationale bekendheid, door het bezoek van de Amerikaanse president John F Kennedy op 26 juni 1963. Het raadhuis was tijdens de deling van Duitsland en Berlijn de zetel van de Regierender Bügermeister.
Op de tribune voor het raadhuis, die speciaal voor dit bezoek was gebouwd, hield John F. Kennedy zijn toespraak voor 400.000 Berlijners. Hij eindigde zijn rede onder daverend applaus met de in Duits gesproken zin: “Ich bin ein Berliner”.

Stadsbestuur
Berlijn is, evenals Hamburg en Bremen, een deelstaat (Bundesland) op zichzelf. De regering wordt gevormd door de Senaat, die uit de Regierender Bürgermeister en maximaal acht senatoren bestaat.De zetel van de Regierender Bürgermeister is het Rotes Rathaus vlakbij de Alexanderplatz.

Ieder stadsdeel heeft een eigen burgemeester. De burgemeesters van de stadsdelen vormen de Rat der Bürgermeister, waarvan de Regierender Bürgermeister voorzitter is. Deze raad adviseert de Senaat.
Bij de gebiedshervorming van 1 januari 2001 werd het aantal stadsdelen (Verwaltungsbezirke) van 23 naar 12 teruggebracht.
Paleis Bellevue

Belangrijke bezienswaardigheden
We reden langs de meest bekende en belangrijke bezienswaardigheden terwijl Koen (gids) ons op een hele leuke manier alles over vertelde.
Televisietoren op de Alexanderplatz, Altes Museum en Museum eiland, Berlijnse Dom, de Grosse Hamburgerstrasse nr 15 en 16 waar sinds 1990 aan de zijmuren met herdenkingsplaten van Christian Boltanski ‘the missing house’ was aangebracht.
Monument voor de vermoorde Joden van Europa, jammer genoeg waren we hier niet gestopt om tussen het labyrint van 2711 donkergrijze betonnen pilaren te lopen.
Deze vormen tezamen het holocaust-monument. Het moest heel indrukwekkend zijn.
Bij sommige bezienswaardigheden stopten we en konden op ons gemak alles bekijken en foto’s maken, zoals:

Brandenburger Tor

De Checkpoint Charlie
Checkpoint Charlie was een controlepost met een geheel eigen geschiedenis en vele verhalen. CC was tot aan de ‘Wende’ een geallieerde controlepost op de grens tussen stadsdelen Berlin-Mitte en Kreuzberg. De grenspost werd al gauw het middelpunt van de koude oorlog, toen de Russische en Amerikaanse pantserwagens tegenover elkaar stonden.
Van 1961 tot 1990 stond de grenspost niet alleen in de politieke aandacht, maar speelde ook een belangrijke rol in internationale film- en televisieproducties.

De zeer bekende Unter den Linden en de Brandenburger Tor. Helaas was de Tor toen in de stelling waardoor we er niet onder de poort door konden lopen.

Brandenburger Tor
De enige stadspoort van Berlijn die nog overeind staat. Gelegen op het Pariser Platz en aan het einde van Unter den Linden. De poort werd gebouwd in 1788. De Brandenburger Tor bestaat uit een zuilengalerij van 26 meter hoog en 66 meter breed. Op de zuilengalerij staat een strijdwagen met 2 wielen en 4 paarden. In de strijdwagen zetelt Victoria, de Griekse Godin van de overwinning. Het beeld dat je vandaag de dag ziet is een kopie. Het originele beeld ging verloren in de Tweede Wereldoorlog. De Brandenburger Tor is ook een monument van deling en hereniging. In 1961 namelijk werd er bij de Brandenburger Tor begonnen met de bouw van de Muur. Later, in 1989, was het ook de plek waar de Muur voor het eerst viel.

Unter den Linden
Vroeger was Unter den Linden de praal weg van de Pruisische koningen en Duitse keizers.
Later werd het dè straat van het communistische Oost-Duitsland. Unter den Linden is in vele liederen bezongen. Langs Unter den Linden vind je beroemde gebouwen, zoals de Berlijnse Staatsopera en het paleis van keizer Wilhelm I (1797-1888).

Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche

Kurfürstendamm
De Kurfürstendamm is 3,5 kilometer lang en werd in de 16de eeuw aangelegd zodat de koetsen van de keurvorsten naar hun jachtpaviljoen in Grünewald zouden kunnen rijden.
In die tijd was het niet meer dan een veredeld ruiterpad.

Toen kanselier Otto von Bismarck Parijs bezocht, raakte hij gefascineerd door de Champs- Elysées, en hij besloot dat ook de hoofdstad van Duitsland zo een indrukwekkende boulevard moest bezitten. Tussen 1883 en 1886 werd de Ku’damm dus verbreed en er vestigden zich zakenlui, artiesten en rijke burgers. De boulevard werd een van de belangrijkste van de stad.

De Ku’damm stond ook bekend om de bijzondere Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche en het Europa Center, waarin zich een winkelcentrum bevindt.

KaDeWe
Een van het meest bekende, bezochte en het grootste warenhuis ter wereld is de KaDeWe aan de Tauentzienstrasse (verlenging van de Ku’damm). Het Kaufhaus des Westens (KaDeWe) is het meest prestigieuze warenhuis van de stad !
Het is het grootste warenhuis in het Europese continent met een oppervlakte van 60.000 vierkante meter en meer dan 380.000 verschillende, vooral luxe, artikelen. Het is net iets groter dan Londens’ Harrods.
Het warenhuis werd in april 1907 geopend. Bij de ingang kregen we een kaart van het warenhuis aangeboden. Het was inderdaad nodig geweest, we zouden er zo kunnen verdwalen. Neem deze zeker aan, want de architecten hebben het ons niet gemakkelijk gemaakt! Met name de zesde etage met zijn uitgebreide delicatessen is een bezienswaardigheid.

De muur
De markering op de weg gaf aan hoe de de muur door Berlijn liep. Als een slang van twee kinderkoppen (uit de straten van Oost-Berlijn) naast elkaar, die over de wegen slingert, loopt de markering door de stad.
Een ‘stukje oude muur’, die er nog staat, moest door middel van een hek beschermd worden tegen souvenirs jagers.
Enkele segmenten van de muur werden naar Washington genomen en in het Freedom Park (open lucht museum) geplaatst.

Indrukwekkend om daar te staan, waar achter heel wat verdriet en drama’s afspeelden.
De beelden die je op de televisie zag, de verhalen die je hoorde, kwamen in je verbeelding tot leven, het is goed dat dit ‘stukje muur’ nog bewaard wordt.
Nog indrukwekkender was, ons bezoek aan het informatie Centrum over de Muur, twee dagen later.

Onze dagexcursie met Koen Mathot eindigde aan de rivier Spree. Hier namen we afscheid van Koen en stapten aan boord van de splinter nieuwe rondvaartboot “Der Fliegende Holländer”.
Helemaal afscheid nemen van Koen was het ook niet, want de ‘VOC’ van Koen Mathot en Ben Wolters is de eigenaar van deze rondvaartboot.
De tocht over de Spree ging vanuit het Westelijk deel naar Oostelijk deel van Berlijn.

De lunch die voor ons was voorbereid smaakte voortreffelijk. Zittend in de zon, genoten we van onze lunch en het mooie uitzicht langs de oevers van de Spree.
Verschillende gebouwen hadden we vanuit de bus al gezien, maar het beeld werd pas compleet als je ook vanaf de Spree kon bekijken. Vanaf de Spree, kreeg je een heel andere kijk op de stad.
Geweldig mooi was het Museum eiland, onvoorstelbaar dat bijna alle musea zo dicht bij elkaar stonden!

Het Rijksdaggebouw
We voeren langs het Rijksdaggebouw, het gebouw was op 27 februari 1933 bijna geheel uitgebrand geweest. De Nederlandse communist Marinus van der Lubbe, was als dader gepakt, vervolgd en geëxecuteerd, maar er wordt betwist of hij de brand heeft gesticht, en of hij hierbij is geholpen.

De aanleiding was dat op 30 januari 1933 Hitler in Duitsland aan de macht kwam. Zijn NSDAP (Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij) was een fel tegenstander van het communisme, en de communistische partijen hadden altijd fel gereageerd op deze haat.
In de Rijksdag en dagbladen was de strijd met woorden uitgevochten, en op straat ook regelmatig met vuisten. Marinus van der Lubbe was een hartstochtelijk communist die geloofde in de heilstaat.

Rijksdaggebouw met een herdenkingsplaats voor de slachtoffers van de muur die op de vlucht over de Spree om het leven kwamen

East Side Gallery
Langzaam voeren we in de Oostelijke richting naar onze eindbestemming: “de East Side Gallery”.
De Muur wat eerst als Todsichere Grenze werd gebouwd en veel leed, droefenis en dood bracht, heeft vandaag de dag nog slechts documentaire waarde.
Het langste monument voor vrede en verzoening in Berlijn is 1,3 kilometer lang : East Side Gallery.
Na de hereniging inspireerde dit stuk van de vroegere stenen grens kunstenaars uit alle delen van de wereld tot graffiti en tot politieke muurschilderingen.
Spontaan zoals de Berlijners, brutaal en met gevoel staat deze bonte verzameling van emoties, geest en overpeinzingen op dit stuk muur: Gesamtkunstwerk.
Deze meest spontane kunstwerk van Berlijn valt intussen onder monumentenzorg.

Foto’s © Ahiolo
Stadstour door Berlijn (1) Album 1       Stadstour door Berlijn (1) Album 2

Naar Startpagina

Citytrip Berlijn – Stadstour door Berlijn (2)

Maandag 9 november 2009, is het twintig jaar geleden dat de Berlijnse muur viel.Een heel bijzonder jubileum. In een groot aantal Duitse regio’s en steden worden activiteiten georganiseerd om “Die Wende” te herdenken o.a. bij de restanten van de muur in Berlijn en in Dresden. De Ierse rockband U2, trad op 5 november gratis op bij de Brandenburger Tor. De band herdacht zo, de val van de Berlijnse muur.

Onze Citytrip naar Berlijn, van 4 okt. tot en met 8 okt. 2009, stond dan helemaal in het teken van “Die Wende”.

…………………………………………………………………………………………………..

7 oktober 2009. Volgens ons programma hadden we een vrije dag. Jan zou ons naar Oost- of West Berlijn rijden al naar gelang onze keuze. Echter, enkele dagen geleden kwam hij met een alternatief programma, dat bij iedereen erg welkom was.

Bezoek aan de Nederlandse ambassade.
Na het ontbijt vertrokken we naar Berlijn waar we eerst een bezoek brachten aan de Nederlandse ambassade.
Door de jaren heen had Jan (onze chauffeur) een goede relatie opgebouwd met de mensen van de ambassade zodat slechts een telefoontje genoeg was om een bezoek te regelen.
Het ambassadegebouw staat in het oude stadsdeel Mitte, op nog geen 200 m afstand van de beroemde Fernsehturm (televisietoren ) Alexanderplatz. Ondanks dat onze paspoortgegevens één dag van te voren gefaí waren, moesten we toch nog door de detectiepoort lopen.

We kregen eerst een korte film over de bouw van het ambassadegebouw te zien. Het ambassadegebouw moest een vrijstaand gebouw zijn, wat vrijheid en zelfstandigheid van Nederland symboliseert.
Maar moest ook aan de aangrenzende gebouwen aansluiten. Architect Rem Koolhaas bedacht een L vormig bouwwerk tegen de aangrenzende gebouwen, en binnen de L vorm, als een eiland, een vierkant gebouw met veel glas, wat transparantie uitstraalt.

Nederlandse ambassade

Helaas beperkte onze rondleiding zich alleen tot de openbare ruimtes. Midden in het gebouw is een vierkante opening (raam) gemaakt, dat men van binnenuit vrij uitzicht heeft op de beroemde Fernsehturm.
Hiervoor heeft de Nederlandse ambassade de ‘uitzicht ruimte’ voor de komende 30 jaren gehuurd.
Dat betekent dat er geen gebouw mag worden neergezet, dat het uitzicht vanuit de Nederlandse ambassade op de Fernsehturm belemmert.

Een doorn in het oog
De Fernsehturm, die nu op Brandenburgtor na het gezicht van Berlijn is, was tijdens de DDR-tijd een doorn in het oog van de DDR-staatsraadvoorzitter Erich Honecker. Als de zon namelijk op de toren schijnt, dan ziet men door de reflectie van de zon op de bol een kruis. De kruis was tot heel ver in de DDR te zien.
Het communistische regiem was immers geen voorstander van, dat haar bevolking een bepaalde geloofsovertuiging aanhangt.Het was zelfs zo erg, dat de DDR-staatsraadvoorzitter verzocht had om de glazen bol zwart te verven …. wat gelukkig niet gebeurde.

Onderweg naar het Informatie centrum over de Muur, kwamen we langs het Rotes Rathaus . Het Rotes Rathaus dankt haar naam aan de rode bakstenen, waarmee het gebouwd was. Rotes Rathaus was sedert 1869 de zetel van het stadsbestuur en sinds 1991 weer van het totale stadsgebied Berlijn.

Informatie Centrum over de ‘Muur’
Aan de Bernauer Strasse stapten we uit en bezochten de officiële herdenkingsplek en Informatie centrum over de ‘Muur’. In het Informatie centrum, draaide non stop films over de bouw van de muur.
De filmzaal en de expositieruimte werden druk bezocht. Niet alleen door toeristen, maar vooral ook door Duitse scholieren. De gezichten van de bezoekers waren bedrukt, er heerste een heel aparte stilte, die ik niet kan omschrijven.Zachtjes schoof ik langs de foto’s die aan de wanden hingen. Wat we zagen en hoorden maakten hele diepe indrukken, niet alleen op mij maar ook op de andere bezoekers.Onvoorstelbaar, dat dit zomaar plaats vond ….. en nog geen 600 km van je vandaan !!

Afgrendeling van het Oosten.
Geschiedenis leert dat door alsmaar toenemende stroom van vluchtelingen uit de DDR naar het Westelijk stadsdeel, was er de oorzaak van dat de DDR-machtshebber zich gedwongen voelden maatregelen te nemen.0p 13 augustus 1961 bezetten Oost Duitse troepen en de volkspolitie de Sovjetsector van Berlijn. Zij begonnen met een totale afgrendeling van de sector door straatversperringen en afrasteringen. De vlucht uit de republiek moest gestopt worden.
Twee dagen later werden voor het eerst betonnen segmenten voor deze afzettingen gebruikt. Hiermee was de bouw van de muur begonnen.Het protest dat de Amerikanen bij de Sovjets aantekenden, werd 24 uur later van de hand gewezen.Het betonnen monument, was voor de DDR-machtshebber niet voldoende.
Daarom werd achter de muur een Todesstreifen aangelegd, waarin speciaal opgeleide grenssoldaten, soms begeleid door waakhonden, patrouilleerden.

Families werden uit elkaar gerukt……

Families werden uit elkaar gerukt, geliefden van elkaar gescheiden onbegrijpelijk. Boven bepaalde hoogte werden de ramen van de huizen (flats) in het Oostelijk deel geblindeerd of dichtgetimmerd, zodat de bewoners niet naar het Westelijk deel konden kijken.
Zeer triest om te horen, dat een slimme jongetje op een bepaalde tijd, twee dakpannen van hun huis weg haalde en net zo lang wachtte totdat hij zijn opa aan de overkant zag..

De Muur nu !
Tegenover het Info centrum staat nog steeds een overgebleven muur, die aan dit zwarte blad van het geschiedenis herinnert. Kennelijk is dit stukje muur niet lang genoeg om de herinnering vast te houden.
Tegen deze ‘oude’ muur is men nu bezig de muur te verlengen met enkele tientallen meters.De vraag naar de muur door de toeristen speelt hierin een belangrijke rol.

Schloss Charlottenburg
Na onze echte Berlijnse lunch, Currywurst mit Pommes frites (aanrader), brachten we een bezoek aan het Slot Charlottenburg.Bezoek aan het Slot Charlottenburg, betekende een reis terug naar een totaal heel andere tijdperk en waar we de pracht en praal uit die tijd konden bewonderen, ruiken en voelen.

Het Slot Charlottenburg

Slot Charlottenburg is het grootste paleis in Berlijn en gelegen in het stadsdeel Charlottenburg. Het stamde uit de tijd van de Pruisische vorsten en werd gebouwd tussen 1695 en 1699 door Johann Arnold Nering.In 1695 liet Frederik III een zomerresidentie bouwen voor zijn echtgenote Sophie Charlotte. Frederik II (Frederik de Grote of der Alte Fritz) liet de oostelijke vleugel bouwen en Frederik Wilhelm II het theater in de westelijke vleugel, nu het museum für Vor- und Frühgeschichte.

Later liet keurvorst Frederik III zich kronen tot koning Frederik I van Pruisen.
Het slot dat eerst Lietzenburg heette, werd na de dood van Sophie Charlotte (1705) ter harer ere omgedoopt tot Charlottenburg. Van 1707 tot 1712 werd het verder uitgebouwd met de Orangerie en de kenmerkende koepel.
Tussen 1740 en 1747, toen Frederik de Grote er woonde, werd de nieuwe oostelijke vleugel gebouwd door Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff. Echter in 1747 verhuisde Frederik naar hetslot Sanssouci in Postdam.

In de 2e Wereldoorlog werd het slot vrijwel geheel vernietigd, waardoor er maar weinig originele meubels in het slot over zijn. Ook het porseleinen en het Delfts blauw in de porseleinkamer moest grotendeels worden vervangen.

Naar het voorbeeld van Versailles

Het grote park, dat tot het slot behoort, is opgebouwd aan de hand van de tekeningen uit de begintijd van het slot naar het voorbeeld van Versailles. De tuin is naar de mode van die tijd (barokstijl) ook eens een Engelse tuin geweest.

Van 2004 tot 2006 (gedurende de verbouwing van Slot Bellevue) werd het slot door de Bondspresident gebruikt voor representatieve doeleinden. Er was een werkkamer voor de Bondspresident en er werden ontvangsten gehouden. In 2004 werd de Britse koningin in dit slot ontvangen.

Checkpoint Charlie am Nachts

Een uur lang wandelden we op 1e etage door de vele vertrekken, die het slot rijk is.Door de Glazen slaapkamer van Sophie Charlotte. Het vertrek was ingericht met spiegels en met groen damast.
In de porseleinenkamer waren de zeer ruime verzameling van voorwerpen gemaakt van Chinees en Japans porselein uit de 17e eeuw uitgestald. Helaas was deze zaal zwaar beschadigd in de Tweede Wereldoorlog.
Jammer genoeg is de collectie die we bewonderden, na oorlogs.De Goldene Galerie, waar tijdens de banketten van koning Frederik I gedanst en gemusiceerd werd, was helemaal in Rococostijl.
De slottuin, die we door de grote ramen van de Goldene Galerie zagen, was in barokstijl.
Om naar de kerk te gaan hoefde de koninklijke familie niet de deur uit te gaan, want op deze etage was een mooi kapelletje voor ze ingericht.. Het was geweldig om zo de sfeer te kunnen proeven hoe de Pruisische aristocraten leefden.

Onze stadstour eindigde met een tour: Berlin am Nachts. De stad leek totaal heel anders am Nachts, stad met heel veel verhalen en geheimen. Het was genieten!
Natuurlijk stopten we bij Checkpoint Charlie om deze belangrijke controlepost bij nacht te bekijken.
Overdag was het hier heel en heel erg druk….. ongestoord konden we gaan en staan waa rwe wilden en naar hartelust foto’s schieten…

Foto’s © Ahiolo
Stadstour door Berlijn (2) Album 1       Stadstour door Berlijn (2) Album 2
Naar Startpagina