Spelers als familie

Badmintontrainer Annis Lekransy verlaat BC Ouderkerk na vijftien seizoenen.
Door Jan.J Timmer    foto: John Wijntjes

OUDERKERK/CAPELLETraining krijgen van Annis voor de spelers van badmintonclub Ouderkerk was dat de voorbije jaren ‘vaste prik’.

Ze zullen straks moeten wennen aan de opvolger van de aimabele Capellenaar, want Lekransy heeft na vijftien seizoenen afscheid genomen van zijn badmintonfamilie in De Drie Maenen.

Hoe je zo lang trainer kunt blijven bij één en dezelfde club?
Lekransy hoeft niet lang na te denken over het antwoord. “Ik houd van mensen”, zegt hij. “Dat is, naast mijn liefde voor de badmintonsport, mijn voornaamste motivatie om als coach actief te zijn.
Natuurlijk probeer je ook prestaties en resultaten te boeken, maar het ‘familiegevoel’ staat voor mij bovenaan.
Mede daardoor is het mogelijk om gedurende een lange periode bij één vereniging
te werken. Dat heb ik bij BC Ouderkerk wel bewezen”.

Annis Lekransy (66) erkent ook dat het goed was om afscheid te nemen. “Ik moet eerlijk vaststellen dat ik steeds vaker op de automatische piloot training gaf.
Dat is ook niet zo raar. Op een gegeven moment ben je door je oefenstof heen en val je in herhaling.
De echte scherpte ging er van af.
Dat zag het bestuur, dat voelde ik en dat merken de spelers op één of andere manier natuurlijk ook.
Als je dat met elkaar beseft moet je verstandig zijn en elkaar een hand geven.
Dat hebben we gedaan met een mooi afscheid eind april in de sporthal. Ik kijk er met plezier op terug. Een tikje ontroerd ook, al heb ik dat op de avond zelf aardig kunnen camoufleren.
Deze vereniging voelde als familie. Ik weet dan ook zeker dat ik contact met BC Ouderkerk houd.”

Zijn vaarwel in De Drie Maenen betekent niet dat Annis Lekransy zijn trainersactiviteiten beëindigt.
“Ik was al trainer bij de jongste jeugd van BC Schollevaar in Capelle aan den IJssel” vertelt hij. “Dat blijf ik doen. Ik heb het daar heel goed naar mijn zin.
Bezig zijn met jeugd houd je jong….. Ik zie er een uitdaging in om spelers beter te maken en de minder getalenteerde badmintonners toch aan de vereniging te binden.
Hoe? Door ze taken en verantwoordelijkheden te geven binnen de jeugdafdeling.
Als je namelijk geen topper bent in deze sport wil dat nog niet zeggen dat je geen andere kwaliteiten hebt.
Het is zaak om die talenten te ontdekken en te benutten. Binnen een club telt namelijk ieder mens”.

In de tuin
Zijn eerste kennismaking met badminton beleefde Annis Lekransy als 15-jarige
jongen in zijn toenmalige woonplaats Hollandia op Nederlands Nieuw-Guinea (nu: Papua).
“Als leerling van een middelbare school woonde ik daar intern. In de tuin van het complex hadden jongens een badmintonveld gemaakt. Dat maakte me nieuwsgierig.
Ik vond het een mooie sport en ging met ze mee doen. Daar heb ik de basis gelegd van mijn techniek en mijn liefde voor deze fantastische sport.

Promotie
Eenmaal in Nederland werd Lekransy zowel lid van een volleybal- als een badmintonclub (Tifa). Vervolgens ging hij het trainersvak in. “En ik ben nog niet van plan om daar mee te stoppen”, glimlacht hij.
In zijn laatste seizoen bij BC Ouderkerk zag Annis Lekransy het eerste seniorenteam naar de derde klasse promoveren. Een andere mooie ontwikkeling: de doorstroming van getalenteerde jeugd naar de hogere teams.

Bron: de Weekkrant IJssel- en Lekstreek van 26 mei 2010

Naar Startpagina