Buitenspel staan ………

Door: Luci Schermers (Geestelijk verzorger IJsselland Ziekenhuis)

Voetbal. Op straat, in de winkels, op de TV en de radio, het is voetbal wat de klok slaat.
Of je er nu van houdt of niet: je kunt er niet om heen. Zelf heb ik weinig mee met deze tak van sport. Gelukkig hoor ik soms ook van anderen dat ze er weinig aan beleven. In deze weken vol oranje voel je je bijna geïsoleerd, buitenspel staan, omdat je niet enthousiast toetert en juicht als Nederland scoort.
Buitenspel staan, een voetbalterm. Van mijn gezin leer ik wat er mee wordt bedoeld: als je buitenspel staat, sta je achter de laatste verdediger, voordat de bal gespeeld is. Dat mag niet, want dan kun je zomaar naar de keeper toe. En dat is niet eerlijk.

Buitenspel staan. Dat gevoel kun je krijgen als je alleen bent, als je niet mee mag doen. Als zieke kun je het gevoel hebben buitenspel te staan: terwijl je in je bed ligt, gaat de buitenwereld gewoon verder en jij doet er niet meer aan mee.
Als oudere kun je het gevoel buitenspel te staan: op de digitale snelweg gaat alles zo snel, dat je het niet bij kunt houden. Wanneer je onder de armoedegrens moet leven kom je buitenspel te staan: sport voor de kinderen is te duur, een abonnement op een dagblad kun je niet betalen.

Buitenspel staan, niet meer mee kunnen doen. Ik moet denken aan het verhaal van de melaatse.
Hij staat letterlijk en figuurlijk buitenspel. Welke ziekte er precies wordt bedoeld met melaatsheid (huidvraat zegt de NBV) is niet duidelijk.
In het bijbelboek Leviticus wordt gedetailleerd beschreven hoe er gehandeld
moet worden met mensen die aan een huidziekte lijden. Het was de enige ziekte die verbanning uit de samenleving noodzakelijk maakte.
Wij kunnen dat nu onmenselijk noemen, maar in die tijd had men eigenlijk geen keus. Tot iedere prijs moest voorkomen worden dat andere mensen besmet zouden raken. Isolatie was de enige oplossing.

In het ziekenhuis kom ik mensen tegen die in quarantaine worden geplaatst vanwege
het noro-virus of de mrsa-bacterie. Als medewerker of familie moet je je verkleden: schort en mondkapje voor handschoenen aan, mutsje op. Maar je gaat wel naar binnen om het isolement even te doorbreken. Onlangs merkte ik nog wat isolatie kan doen met een mens: een man voelde zich zo opgesloten dat allerlei oorlogsherinneringen werden opgeroepen.
Een melaatse wordt buiten de samenleving geplaatst. Het zal je maar gebeuren! Leven
in niemandsland. Niemand die een arm om je heen slaat, niemand om een goed gesprek mee te voeren of om ruzie mee te maken. ln feite ben je alleen op de wereld. Je staat buitenspel en doet niet meer mee. Je mist je doel als mens.

Zo’n buitenstaander komt bij Jezus en schreeuwt om hulp, om genezing: “Als u wilt, kunt u mij rein maken”.

“Help me toch. Ik houd het zo niet meer uit!”

Ook hij staat ‘buitenspel’

De reactie van Jezus is ongewoon. Hij krijgt medelijden, is diep ontroerd, innerlijk geraakt. Geen medelijden van iemand zielig vinden, maar een van binnenuit meevoelen met de nood van de ander. En vanuit die bewogenheid doet Jezus waar de man het meest behoefte aan heeft: hij steekt zijn hand uit en raakt hem aan. Jezus maakt letterlijk contact met deze man en in hem met alle mensen die het gevoel hebben buitenspel te staan. Jezus haalt hem als het ware met zijn hand weer binnen: “Ik wil het, word rein”.

Merkwaardig genoeg staat hier geen woord over God. “Ik wil het!” zegt Jezus
en dat is kennelijk genoeg.
Waar mensen op elkaar betrokken zijn, waar mensen elkaar recht
doen, daar is God immers aanwezig? Daar hoeft Hij niet speciaal genoemd te worden.

In het ziekenhuis had ik contact met een niet-gelovige dame. We spraken elkaar een
paar maal intensief. Toen ik zei voor haar te zullen bidden, raakte ze ontroerd.
Ze kwam er later op terug: “Het was alsof een warme hand me aanraakte”. God is nauwelijks genoemd in onze gesprekken. Maar wat was Hij aanwezig!

Jezus kiest er voor dichtbij die mensen te staan die niet mee mogen of kunnen doen.
Hij raakt hen aan. Daarmee zijn niet opeens alle ziekten genezen en alle moeiten overwonnen. Maar we mogen wel tegen elkaar zeggen en elkaar laten merken dat Hij er zal zijn en samen met ons de pijn en eenzaamheid wil dragen.

Als een voetbalspeler geblesseerd is, kan hij even niet mee doen. Maar als hij goed wordt geholpen, maakt hij het elftal weer compleet.
Als u of jij het gevoel hebt buitenspel te staan, laat je aanraken! Want in het spel tussen God en mensen kan geen speler gemist worden.

Bron: KerkNieuws Capelle aan den IJssel.

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s