Nijmeegse Wandel 4-Daagse 2010

The Day Before (De dag voor de Nijmeegse 4-Daagse 2010)
Het centrum van Nijmegen liep tegen de middag voller en voller. Duizenden mensen uit verschillende landen hadden hun weg gevonden naar het grootste wandel-evenement ter wereld. De 4-Daagse week trok ongeveer 1,5 miljoen mensen naar Nijmegen. Slaapplaatsen waren niet meer beschikbaar in Hotels, gasthuizen, bed and breakfast Sporthallen, buurthuizen werden omgetoverd tot slaapzalen. Voetbalvelden en andere ‘velden’ in de stad, werden tot stadscamping ingericht. Daarom zochten we buiten Nijmegen een logeeradres.
In hotel Old Dutch in Arnhem hadden we onze onderkomen gevonden voor deze 4 dagen. Vanaf het hotel waren we in een halfuur bij de start op de Wedren in Nijmegen.

Voor veel deelnemers was maandag 19 juli, tijdens het ophalen van het startbewijs, een weerzien met mede-lopers die zij nog kenden uit vorige jaren. Dit jaar krijgen alle lopers een polsbandje, dat zij pas op de laatste dag inleveren. De kleur van de polsband geeft aan hoeveel kilometer de deelnemer loopt. Dragers van het Rode-bandje lopen 50 km, de Witte 40 km en de Blauwe bandjesdragers lopen de 30 km. De Groenebandje dragers (militairen) lopen 40 km.

Postiljon

Wandelaars uit Capelle a/d IJssel

Op het terrein aan de Wedren was het een gezellige drukte waarin duizenden lopers – herkenbaar aan hun polsband en vierdaagse-tasje hun weg zochten. Johan Willemstein, de marsleider van de Vierdaagse kwam maandagmiddag met een extra bericht in het perscentrum: “Vanwege de extreme warmte beginnen de 50 en 40 km lopers op de eerste dag een uur eerder. De deelnemers aan de 30 kilometer, dat zijn kinderen en ouderen, dus eigenlijk de ‘zwakste’ deelnemers, beginnen zelfs anderhalf uur eerder.”

Aantal lopers uit onze regio.
Volgens de gegevens die maandag beschikbaar waren volgen hier het aantal lopers uit onze regio: 81 uit Capelle aan den IJssel: 47 mannen en 34 vrouwen; 37 uit Nieuwerkerk aan den IJssel: 21 mannen en 16 vrouwen.

De 4-Daagse en de polsband.
Nu we al enkele keren de 30 km gelopen hadden, was de start voor ons wel erg vroeg. Om 06.00 uur werden de 30 km wandelaars ‘weg-gescand’. Het ging heel snel, binnen 20 minuten passeerden we de start.
Het invoeren van een polsbandje was voor mij nu al een succes. Jammer genoeg kwamen de kinderziektes pas bij de controle’s onderweg bovenwater. Er waren te weinig scanners om de massa wandelaars snel te kunnen scannen. En soms, soms pakte het scanapparaat de barcode niet. Het niet goed kunnen scannen leidde bij sommige wandelaars tot irritatie. De gemoederen in het wandellegioen liepen soms zo hoog op, dat controleurs werden gescholden en geslagen. Gedrag dat absoluut niet past bij de prettige gekte die de Nijmeegse 4-Daagse zo kenmerkt.

Gevolg daarvan was dat er op de 1e en 2e dag bij de controleposten niet werden gescand.Marsleider Johan Willemstein besloot na de incidenten met de controleurs het wandelkaartje uit de stenen tijdperk van de 4-Daagse terug te halen. In allerijl werden woensdagnacht 80.000 controle-knipkaarten gedrukt.
Johan Willemstein: “Een ding is zeker dat de organisatie na de 4-Daagse met alle betrokken partijen om de tafel gaan zitten om tot een gedegen analyse te komen. Met de wandelaar, de controleurs, mijn experts van de dienst innovatie en kennis en ook de leveranciers. Dat zullen stevige gesprekken worden. Toch verwacht ik dat we daar uitkomen. Laten we het ook niet dramatiseren. Straks is iedereen het vergeten”.

De 4-Daagse en de hitte.
Nederland zucht al weken onder tropische temperaturen.
Door de te verwachten hitte, op dinsdag de 1e wandeldag, mochten de 40 en 50 km wandelaars een uurtje eerder starten en de wandelaars op 30 km anderhalf uur vroeger. Achteraf was het toch wel fijn om vroeg te starten, want toen het warmer begon te worden, hadden we het grootste deel van te lopen afstand reeds afgelegd. Op deze dinsdag waanden we ons bij 33 graden Celcius dan ook wel eens in een reusachtige bakoven.

Ode aan de organisatie.
De organisatie had gezorgd dat op vele cruciale punten van de route, royaal water werd verstrekt.
Daarnaast had zij de bevolking opgeroepen om wandelaars van water te voorzien. De oproep was duidelijk: help wandelaars ‘koel’ blijven. En dus wemelde het langs de route van de ingenieuze constructie. Van tuinslang tot zwembadje en zelfs een heuse douce-installaties. Leuze als ‘sta stil bij kraanwater’ was langs de route te lezen. Water, water en nog eens water in overvloed niet alleen op dinsdag de 1e wandeldag maar ook op woensdag de 2e dag.
Geen doemscenario van 4 jaar geleden meer op de hel, die Oosterhoutsedijk heet. De wandelaars hadden genoeg voorzorgsmaatregelen genomen. Dankzij alle voorbereidingen en voorzorgsmaatregelen was de hitte voor de wandelaars veel beter te harden dan in 2006, toen iedereen werd verrast.

De eerste dag of de dag van Elst. (20 juli 2010)
Na de snelle start mede dankzij het polsbandje gingen we vanuit het centrum van Nijmegen via de Waalbrug naar Lent. Ondanks het nog zo vroeg was, waren er veel enthousiaste uitzwaaiers op de been. Aan hun gezichten en manier van praten, concludeerde ik dat de meesten zo van de barkrukken kwamen en hun bed nog niet hadden gezien.
Dan via het kleine plaatsje Doornik liepen we (de 30 km) vrijwel rechtdoor naar Elst, de eerste grote etappeplaats. Elst was de samenkomst van alle afstanden. Om al die duizenden mensen niet tegelijk door het centrum van de stad te laten wandelen, nam de organisatie een nieuwe maatregeling.

De politie hield om de zoveel tijd wandelaars tegen, zodat ze gefaseerd het centrum binnen liepen. Na onze traditionale soto-lunch bij de Molukse Meeting Point vervolgden we onze route via Valburg en Slijk-Ewijk naar Oosterhout.
Via de dijk langs de Waal (de hel van 2006, Oosterhoutsedijk) wandelden we naar Lent richting Nijmegen. Voor de 2e maal vandaag staken we de Waal over via de Waalbrug en liepen we richting de finish op de Wedren. De hitte van deze dag doorstonden we met succes.

De tweede dag de dag van Wijchen. (21 juli 2010)
Veel wandelaars ervaren de route van de 2e dag als lastig en saai. Zo heb ik het nooit ervaren. Ik weet dat we op de 2e dag altijd meer kilometers moeten maken dan onze verplichte 30 km. Als je goed traint en mentaal erop gaat instellen, moet het geen probleem zijn.

We begonnen deze 2e dag met een stuk door de stad te lopen richting Hatertse vennen. Het was altijd een verademing om door de Hatertse vennen te lopen.
Het gebied van de Hatertse en Overasseltse Vennen (ca. 520 ha) bestaat uit een aantal “echte vennen” gelegen in een grotendeels aangeplant bos met resten eikenhakhout, percelen heide en kleine schilderachtige akkertjes en weilandjes waarop vee nog vredig graast.

Kapelruïne
Aan de rand van het vennengebied bevindt zich de ruïne van een 15e eeuwse kapel, gewijd aan Sint Walrick (Walaricus, gestorven in 622), de beschermheilige van de zieken, in het bijzonder de koortslijders. Behalve om er te bidden in de kapelruïne, trokken pelgrims naar deze plaats om er de koorts van zieken ‘af te binden’: sinds de 19e eeuw is de verering getransponeerd naar nabij gelegen struiken en bomen, in het bijzonder de ‘koortsboom’ (een zomereik, Quercus robur), waar men tot op heden nog lapjes en repen stof van koortslijders kan zien hangen.
Door dit bijzondere vennengebied liepen we via Alverna naar Wijchen.
De scancontrole van de 1e dag was geen succes geweest, zo ook vandaag. We mochten van de controleurs ongescand doorlopen.

Centrum van Wijchen vind ik altijd als één van de drukke en gezelligste passage. Helaas, de 30 km route komt Wijchen binnen net voorbij het centrum van de stad. Ondanks dat, ging het niet ten koste van onze inhaal in Wijchen ! Het publiek was buitengewoon geweldig… we werden als overwinnaars ingehaald..
Hier hadden we afgesproken met de familie van Mieke, onze wandelvriendin.
Zo bleven we hier langer dan gebruikelijk.

Vanuit Wijchen trokken we door Beuningen, voordat wij door Weurt gingen.
Vanaf Weurt liepen we door de ‘oude’ stad, de route ging verder door het centrum van Nijmegen: Waalkade, Voerweg, Hoogstraat, Hertogstraat en van Broeckhuysenstraat,
Van Schevichhavenstraat, Prins Bernardstraat, Wedren.

Roze Woensdag.
Sommige straten kleurden zich helemaal roze, het publiek en sommige wandelaars kleedden zich vandaag in deze kleur. Vooral in de Hertogstraat in het centrum van de Waalstad was het een drukte van jewelste. De Hertogstraat tracteerde de deelnemers aan de Vierdaagse op een mini-intocht in carnavalsstemming.

Het was immers de ‘Roze Woensdag’. Roze Woensdag: ‘een feest voor iedereen’.
Met deze titel wil de Stichting Roze Woensdag iedereen uitnodigen om samen feest te vieren. RoWo heeft naast het gezamenlijk feestvieren voornamelijk een ontmoeting en zichtbaarheidskarakter.
Het is beslist geen specifiek homofeestje, benadrukt Agnes Lewe, voorzitter van stichting Roze Woensdag. Het gaat om de aandacht te vestigen op een normaliter onzichtbare groep. Het gaat ook nog steeds om de homo uit de kast te krijgen.
Een feest voor iedereen. Kortom laat jezelf zien op RoWo en vier met ons en iedereen een gezellig feestje.

De meningen in het publiek zijn soms verdeeld. Sommigen vinden het elk jaar teveel van hetzelfde, anderen raken er nooit op uitgekeken.
Een rose-biertje tappen in een roze overhemd, dat is hoe de Nijmeegse burgemeester Thom de Graaf woensdagmiddag zijn sympathie betuigde met de Roze Woensdag in Nijmegen.

De derde dag de dag van Groesbeek. (22 juli 2010)
Al bij de start zagen we dat er wijziging was in het procedure. Naast de scanner stond er iemand met een stapel kaarten in de hand. Na het scannen van de polsbandje kregen we een controle kaart in de hand gedrukt. Het betekende dat bij de controles onderweg ‘ouderwets’ werd geknipt. Het was minder warm dan de afgelopen 2 dagen, dus het beloofde een nog mooiere wandeldag.

De derde dag staat vooral bekend van de Zevenheuvelenweg en wordt door velen omschreven als de mooiste dag van de Vierdaagse.
Ook deze dag begon met een stuk door de stad, voordat we richting Malden gingen.
In Malden, inmiddels een begrip geworden bij de meeste wandelaars, is een ‘soep-stop’ bij tante Jo een ‘must’. Immers, met de soep van Jo, ben je er zo… is haar advies!.
Vanuit Malden liepen we via Heumen en Molenhoek verder richting Mook. Op het kerkplein in Mook namen we een short break.
De meeste wandelaars van 40 en 50 km hadden dit punt al gepasseerd, toch bleven de burgemeester en zijn vrouw nog staan om iedereen die door hun dorp kwamen te begroeten.
We vervolgden na de break onze weg over de Wolfsberg naar Groesbeek. Vanaf dit punt begon het eigenlijke klimwerk voor ons. De eerste heuvels dienden zich aan bij Grafwegen en Bredeweg.


Japanse delegatie

Mook en de 2e Wereld Oorlog
In de Tweede Wereldoorlog was Mook tot tweemaal toe een strategisch belangrijke plaats.
Op 17 september 1944 namen de Amerikanen Mook in. De 505th Parachute Infantry kwam echter te laat en kon niet verhinderen dat de spoorwegbrug over de Maas bij Mook werd opgeblazen.
Op 20 september vielen de Duitsers het dorp aan en slaagden erin Mook s middags weer in te nemen. ’s Avonds kon Mook met ondersteuning van het Britse XXX Corps op de Duitsers worden heroverd. Mook werd bij de gevechten zwaar beschadigd en acht inwoners van het dorp kwamen om het leven.

We passeerden de Mook War Cemetery.
Op dit mooi gelegen oorlogskerkhof van Mook liggen 322 geallieerde soldaten: 297 Britten, 11 Polen, 10 Canadezen, 3 Australiërs en een Nieuwzeelander. 304 van hen zaten bij de landmacht, 15 bij de luchtmacht en 3 bij de marine.
De meeste van de mannen die hier begraven liggen, kwamen tussen september 1944 en maart 1945 om het leven. De rest is tussen september en oktober 1944 in de Betuwe gesneuveld. Ze werden later door de Amerikanen in Mook herbegraven.

In Groesbeek, de derde grote etappeplaats, begint dan voor alle afstanden de werkelijke Zevenheuvelenweg richting het plaatsje Berg en Dal. Ook hier in Groesbeek moest de politie ingrijpen om de wandelaars gefaseerd door het centrum te leiden.
De ontvangst in Groesbeek was zoals altijd buitengewoon hartelijk. Eigenlijk bestond de route van Groesbeek tot de finish in de Wedren uit mini-intochtjes. Eerst in Groesbeek, Berg en Daal en als hoogtepunt het enthousiasme van het publiek op de Van Somerstraat. Een komplete uitbundige welkomstfeest in een straatje op een steenworp-afstand van de Wedren. Waauw…. wat een intocht.

De vierde dag de dag der Gladiolen. (23 juli 2010)
De laatste dag van de Vierdaagse is traditiegetrouw de dag der Gladiolen en van de intocht op de Via Gladiola.
Op de laatste dag van de Nijmeegse Vierdaagse vindt de intocht van de Vierdaagse wandelaars plaats op de Via Gladiola, zoals de Sint Annastraat sinds 1983 dan wordt genoemd.
In dat jaar werd er een gladiool naar de Vierdaagse vernoemd. De wandelaars krijgen sindsdien gladiolen van de toeschouwers tijdens de intocht. Het is het symbool voor kracht en overwinning.

Uit de Romeinse tijd.
Via Gladiola verwijst naar de uitdrukking ‘Dood of de gladiolen’. Deze uitdrukking kent een geschiedenis die teruggaat tot de Romeinse tijd. De gladiool wordt ook wel zwaardlelie genoemd omdat de bladen van de gladiool de vorm hebben van een zwaard: scherp en spits toelopend.
Een Romeins zwaard heet gladius, een kleiner zwaard gladiolus.
Een gladiator was een zwaardvechter die in de Romeinse tijd in de arena op leven en dood streden om het publiek te vermaken. In zo’n gevecht liet de verliezer het leven, de winnaar werd bedolven onder gladiolen.
Maar voordat we bedolven worden onder gladiolen, moesten we eerst onze verplichte kilometers maken.
Evenals de 2e dag begonnen we met een stuk door de stad te lopen richting Hatertse en Overasseltse vennen. We hielden de richting Overasselt aan en kwamen in het gehuchtje St Walrick (beschermheilige van de zieken, in het bijzonder de koortslijders zie ook dag 2).
Vanuit St. Walrick naar Overasselt was maar enkele kilometers.
Terwijl de 40 en 50 km lopers hun lussen nog moesten maken, verlieten we (30 km lopers) de gezellige drukte van Overasselt en liepen door het stille boerenlandschap naar Malden.

De intocht.
In Malden kwamen alle afstanden weer bijelkaar. Hier maakten de militairen zich op voor de finale van de Vierdaagse. De glorieuze intocht in Nijmegen over de Via Gladiola, zoals vandaag de St. Annastraat genoemd wordt.
De laatste jaren zorgden we ervoor, dat we voor de militaire intocht binnenkomen. Zo konden we ongestoord genieten van onze eigen intocht en onze vrienden en familie uitgebreid begroeten.
Immers, als je als individuele loper samen met de militairen binnen komt, loop je de kans om ‘weggedrukt’ te worden door de militairen. Dat komt omdat de peleton dan de hele breedte van de weg voor zich eist. En neem dat van mij aan: ‘het is zeker niet prettig’.

Onze lange intocht begon al vanaf Malden en was ongeveer 10 km lang. Na 4 km wandelen, kregen we onze laatste knip en moesten daarna nog 6 km naar de Wedren afleggen.
Deze 10 km leek heel erg kort, we werden door het enthousiaste publiek ‘gedragen’. Kinderen langs de kant, die je snoep en gladiolen gaven, muziek, applaudisserende menigte. We zweefden zo meters voor meters naar de finish.


Molukse fans….

Oud mariniers.
Naast ons liepen een colonne oud-mariniers. Op de ritme van een drumband marcheerde de colonne strak naar de finish. Hoewel de jaren haar tol had geeist op hun lichaam, straalde de colonne grote kracht en trots uit.
Borst vooruit, hoofd recht vooruit kijkend marcheerden ze voort. De meesten hadden een grote witte snor. Dit zijn de mannen, die met onvoorwaardelijke trouw voor hun land hadden gevochten.
Toen we de eretribune naderden klonk de commando ‘breng saluut’. De colonne draaide hun hoofd strak richting de eretribune en bracht een militaire groet aan de burgemeester en de notabelen….

Barometer 2010 – (vrijdag 23-7-2010)
Inschrijvingen: 45.000
Aangemeld op zondag en maandag: 40.620
Gestart op dinsdag: 39.933
1e dag uitgevallen: 1.145        1e dag uitgelopen: 38.788
2e dag uitgevallen: 1.243        2e dag uitgelopen: 37.545
3e dag uitgevallen: 843           3e dag uitgelopen: 36.702
4e dag uitgevallen: 198           4e dag uitgelopen: 36.504

De 95ste Vierdaagse vindt plaats van 19 tot en met 22 juli 2011.

Foto’s © Ahiolo
Nijmeegse Wandel 4-Daagse 2010 – dag 1 en 2
Nijmeegse Wandel 4-Daagse 2010 – dag 3
Nijmeegse Wandel 4-Daagse 2010 – dag 4

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s