David Ben Gurion

David Ben Gurion werd geboren als David Grün te Plonsk in Polen en verhuisde – als gedreven zionist – naar Palestina in 1906.
Daar werkte hij eerst als journalist en nam zijn Hebreeuwse naam Ben-Gurion , zoon van een jonge leeuw aan, toen hij de politiek in ging.

Ben Gurion speelde een hoofdrol in de politieke activiteiten van de Zionistische Arbeiders Organisatie in de formatieve jaren oplopend tot de stichting van de staat Israël in 1948. Hij leidde Israël gedurende haar Onafhankelijkheidsoorlog en diende daarna, met een onderbreking van twee jaar tussen 1953 en 1955 als premier van het land, van 25 januari 1948 tot 1963.
In 1953 kondigde Ben Gurion zijn voornemen aan om met pensioen en gaan en zijn dagen te slijten aan de kibboets Sdeh Boker, in de Israëlische Negev-woestijn.

Hoewel hij zijn regeringsverantwoordelijkheid niet geheel neerlegde, woonde hij er toch tot in 1954.
Ben-Gurion was medeoprichter van de Israëlische Partij van de Arbeid, die het land in de eerste drie decennia van zijn bestaan regeerde. Gedurende zijn jaren in Palestina, voor het ontstaan van Israël, vertegenwoordigde Ben-Gurion de hoofdmoot van het Joodse establishment en stond bekend als een gematigde leider met wiens Haganah de Britten vaak zaken deden (voornamelijk om radicalere groeperingen te arresteren die zich tegen hen verzetten).
Hij was ook betrokken bij een aantal daden van gewelddadig verzet gedurende de korte periode dat de Haganah samenwerkte met de radicalere Irgun van Menachem Begin. Gedurende de eerste weken van Israël’s bestaan werd echter besloten om alle ondergrondse cellen te ontbinden en te vervangen door een enkel, officieel leger. Daartoe gaf Ben-Gurion het bevel om het schip “Altalena” (dat munitie verscheepte voor de Irgun) te bombarderen en tot zinken te brengen. Dat bevel is tot op de dag van vandaag controversieel in Israël.

Bengurion.stamp

Bengurion.stamp

Ben Gurion werd door Time Magazine uitgeroepen tot één van de 100 mensen die het meest vorm hebben gegeven aan de twintigste eeuw. Naar de premier is in Israël onder meer de Luchthaven Ben Gurion en de Ben-Gurion-universiteit vernoemd.

Chronologie
David Ben Gurion werd geboren in Plonsk, Polen (toen nog onder Russische heerschappij) op 16 oktober 1886.
Paula Ben Gurion werd geboren in Minsk, Rusland, in april I892.
ln 1900, 14 jaar oud richtte Ben Gurion een zionistische jeugd-organisatie op, die als een van haar doelen had het doen spreken van Hebreeuws.
In 1906 kwam hij aan in Erets lsraël, dat onder Turkse heerschappij stond.
Tot l9l0 werkte hij als landarbeider, daarna werkte hij voor een socialistische krant in Jeruzalem.
In l912 vertrok hij naar Turkije om in Constantinopel Ottomaans recht te studeren, met de bedoeling met die kennis de belangen van de joden in Erets lsraël te verdedigen.
In 1915 kwam hij op bezoek in Jeruzalem en werd door de Turkse autoriteiten uitgewezen als onderdaan van een vijandige staat (Rusland) en als lid van een zionistische organisatie.
Hij vertrok naar de Verenigde Staten, alwaar hij prompt een socialistische arbeiders-beweging oprichtte.

In 1917 trouwde hij in New York met Paula Munweis.
In 1918 werd hij vrijwilliger in de Joods Brigade van het Britse leger, en kwam als soldaat Erets-Israël weer binnen toen Engeland het beheer over “Palestina” verkreeg. In 1921 was hij mede-oprichter van de nationale vakbond Histadrut en tot 1935 was hij daarvan de algemeen secretaris.
In 1930 was hij mede-oprichter van de Mapai-partij, nu een onderdeel van de Arbeiderspartij.
In 1935 werd hU voorzitter van The Jewish Agency en in l948 van een ondergronds, volksbestuur.
Op 14 mei 1948 verkondigde David Ben Gurion de oprichting van de staat lsraël.
In 1949 presenteerde hij de eerste Israëlische regering met hemzelf als premier en minister van buitenlandse zaken.

Eind 1953 trad hij af en sloot zich aan bij kibboets Sdeh Boker, op de leeftijd van 67 jaar.
In 1955 was de nationale veiligheids-situatie zorgwekkend. Ben Gurion keerde terug naar de regering: eerst als minister van defensie, later weer als premier. Hij bleef lid van zijn Kibboets.
In 1963 trad hij af als premier, maar bleef parlements-lid,
In 1968 overleed Paula, en werd begraven op een plek die Ben Gurion had uitgekozen.
In 1970, 84 jaar oud nam hij afscheid van de politiek. Op 1 december 1973 stierf David Ben Gurion en werd naast zijn vrouw begraven.

De graven van Paula en David Ben Gurion

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s