2e Pelgrimstocht in Israël 2010 – 6

Dag 6. 8 mei 2010 – Bezoek aan de grootste synagoge in Jeruzalem, Olijfberg van de Olijfberg afzakken via Dominus Flevit en Hof van Gethsémané.
Vandaag gaan we het grootste deel van de bezienswaardigheden lopend doen. Met extra flessen water voor onderweg goede schoenen aan, moet het allemaal goed gaan.

Sabbat
Het is sabbat in Jeruzalem de straten zijn op enkele auto’s na leeg. Op sabbat wordt er niet gewerkt.
Het sabbatsgebod draagt Israël op om elke zevende dag van de week op te houden met werken. Deze dag moet geheiligd worden, speciaal afgezonderd voor de dienst aan de Here.
In Exodus 20:11 staat: “Want in zes dagen heeft de Heer de hemel en de aarde en de zee met alles wat er leeft, en op de zevende dag rustte Hij. Daarom heeft de Heer de sabbat gezegend en heilig verklaard”.
En in Deuteronomium 5:15 leest men: “Bedenk dat u zelf slaaf was in Egypte totdat de Heer, uw God, u met sterke hand en opgeheven arm bevrijdde. Daarom heeft hij u opgedragen de sabbat te houden”.
Sabbat is daarom een rustdag voor de Joden, m.u.v. mensen die bij bepaalde instanties werken. Heel veel Joden beginnen deze dag met bidden in de synagoge.

Sjabbat in Jeruzalem

Sjabbat sjalom in de Synagoge
Voor ons een verrijking om de sabbatviering te mogen ervaren in de grootste synagoge van Jeruzalem.
Op ongeveer 20 minuten lopen van ons hotel staat de The Great Synagogue of Jerusalem aan de King George Street. Hier hadden we afgesproken om (een deel van) de eredienst mee te maken. De dienst was hier doorlopend, men kan op de zelf te bepalen tijd binnen komen en weggaan.
We ondergingen geduldig de strenge toegangscontrole, die hier gebruikelijk is. Door een grote hal liepen we, de trap op naar de 1e verdieping, waar de ingang was voor mannen. De vrouwen echter moesten nog een trapje hoger, waar ze de dienst vanaf het balkon konden volgen.
De synagoge was erg vol, ik kon geen zitplaats vinden. Gelukkig gingen er mensen regelmatig weg na een ‘blok’ in de dienst.

Op sabbat, die duurt van vrijdagavond tot zaterdagavond, worden twee diensten gehouden. Eén op vrijdagavond en één op zaterdagochtend. De diensten worden voorgegaan door de rabbijn.
Het eerste deel van de dienst bestaat uit het zingen van gebeden. Tijdens die gezangen komen de mensen naar binnen. Die gezangen zijn, net als de rest van de dienst, in het Hebreeuws.
Na de gebeden wordt de thora uit de heilige kast gehaald. De thora is het heilige boek van de Joden. Het is op twee stokken opgerold. Iedere man van de gemeente leest er een stukje uit voor. Vandaag door een 13 jarige jongen, die nog maar kort geleden zijn bar mitswa had gedaan.
De mannen dragen een tallith, dat is een gebedsmantel. Het laatste deel van de dienst geeft de rabbijn uitleg van een stuk tekst. Er wordt nog een lied gezongen en aan het eind wenst iedereen elkaar een “Sjabbat Sjalom”.

Lea Veerman onze ‘dag’gids

Buiten stond de bus gereed om ons naar de Olijfberg te brengen. Deze keer geen Danja als gids maar Lea omdat Danja op sabbat niet werkt.
Voor Ineke en mij is Lea Veerman een ‘oude’ bekende. Lea was in 2001 ook onze gids toen we met de groep van ds. Teun Vrolijk, ook uit Capelle aan den IJssel, hier waren.

Olijfberg
Helaas ging het bezoek aan Kerk van de Hemelvaart op de Olijfberg niet door omdat er niemand was om de deur te openen.
Op de Olijfberg vond ook de Hemelvaart van Jezus plaats: “Deze Jezus die van u is opgenomen naar de hemel, zal op dezelfde wijze wederkomen , als ge Hem ten hemel hebt zien varen”. (Hand. 1: 11)
Boven op de Olijfberg heeft men de zogenoemde Hemelvaartskapel gebouwd. De Grieks-orthodoxen claimen dat de achtkantige Hemelvaartskapel, gebouwd door de kruisvaarders op de ruïnes van een Byzantijnse kerk, die door de Perzen verwoest is, de plaats van de hemelvaart zou zijn.
Anderen claimen dat de plek van de Hemelvaart zich vandaag onder de moderne rooms-katholieke Pater Nosterkerk bevindt. Daarnaast heb je op weer een andere plek de Russisch-orthodoxe kerk van de hemelvaart (die met de hoge toren).

Jezus en de Olijfberg
De Olijfberg was één van de meest geliefde plaatsen van Jezus. Regelmatig verliet Jezus de stad om naar de Olijfberg te wandelen.
Overdag gaf Hij onderricht in de tempel, maar ’s avonds vertrok Hij om de nacht door te brengen op de Olijfberg. (Lucas 21:37)
Aan de achterzijde van de Olijfberg was er trouwens ook het dorp Bethanië waar Jezus regelmatig gelogeerd zal hebben in de gastvrije woning van Lazarus en zijn beide zusters Marta en Maria.

Het dorp Bethanië

Ook op de dag van zijn arrestatie begaf Jezus zich net als vroeger naar de Olijfberg nadat Hij met zijn discipelen het Pascha had gevierd.
Nadat ze de lofzang hadden gezongen, vertrokken ze naar de Olijfberg. ‘Zijn discipelen volgden Hem’ schreef Lucas.
Daarom wist Judas ook precies waar hij Jezus kon aangeven bij de tempelwacht.

Mooie uitzichten
Na de mislukte bezoek aan de Hemelvaartskerk wandelden we de berg af naar een mooi uitzichtpunt. Duizenden en duizenden toeristen / pelgrimsgangers waren ons voor geweest om zich hier te laten vastleggen voor het nageslacht, met de stad Jeruzalem op de achtergrond.
Natuurlijk werd hier ook van ons groepsfoto gemaakt. Een ander mooi uitzichtpunt is op de top van de Olijfberg.
Vanaf de tuin van hotel Seven Arches Intercontinental – Olijfberg genoten we van de mooie panorama’s.
Kijken we naar het westen, dan zien we de Joodse begraafplaatsen op de hellingen van de Olijfberg en daarachter Jeruzalem, de muur van de Oude Stad met de Rotskoepel. Naar het Noorden de Hemelvaartskapel en Pater Nosterkerk, Oosten het dorp Bethanië de woonplaats vam Lazarus en zijn zusters Marta en Maria.
Foto’s na foto’s werden gemaakt, één van de beste uitvindingen van laatste jaren is natuurlijk digitale camera ..ode aan de uitvinder.

Joodse begraafplaatsen op de hellingen van de Olijfberg en daarachter Jeruzalem

Wandeling naar de voet van de Olijfberg
Langzaam daalden we langs de (soms) steile hellingen van de Olijfberg af, in de richting van het Kidrondal. Het Kidrondal is de afscheiding tussen de stad Jeruzalem en de Olijfberg.
Hier bevindt zich de Tuin van Gethsémané die we wilden bezoeken. Grote delen van de hellingen zijn sinds eeuwen bedekt met Joodse begraafplaatsen.
In het Bijbelboek Zacharia 14 wordt de Olijfberg als de plaats genoemd vanwaar God zal beginnen met het tot leven wekken van alle overledenen aan het einde der tijden. Om deze reden is de Olijfberg altijd een populaire begraafplaats voor Joden uit Jeruzalem geweest.

Dominus Flevit
Wat lager op de helling staat een mooi kerkje. Het heet Dominus Flevit, de Heer weende. Het is een herinnering aan wat er in Lucas 19:41 en 42 staat.
“Toen Hij Jeruzalem voor zich zag liggen, begon hij te huilen over het lot van de stad. Hij zei: Had ook jij op deze dag maar geweten wat vrede kan brengen! Maar dat blijft voor je verborgen, ook nu”.
De kerk die eerst hier stond werd gebouwd door de Kruisvaarders in de 12e eeuw.
Na de aftocht van de Kruisvaarders raakte de kerk geheel in verval. De huidige kerk dateert uit 1955. De kerk heeft de vorm van een traan en op de hoeken staan kruiken in de vorm van een traan (Psalm 56:9).

Het Hof van Getsemane – eeuwen oude olijfbomen

Het Hof van Gethsémané
Verder lopend kwamen we onder aan de Olijberg in het Kidrondal. We waren aangekomen bij het Hof van Gethsémané.
We troffen een ommuurde boomgaard. Boven de toegangspoort lazen we: “Hortus Gethsémani”, dat Hof van Gethsémané betekent. In dit hof stonden acht zeer oude olijfbomen, met knoestige stammen en armen.
De Franciskaner monniken die voor deze tuin moeten zorgen beweerden dat de bomen nog dateren uit de tijd van Jezus en dat Jezus onder deze bomen heeft gebeden.
De bomen uit Jezus’ tijd zijn echter verdwenen net als de olijvenpersbak, waaraan de hof zijn naam ontleende. Hier staat ook de Kerk van alle Naties.

Danja had geregeld, dat wij eerst in meer rustige deel van de tuin (aan de overkant van de kerk) mochten komen, waar we een ‘stil moment’ voor ons zelf hadden.
René leest het stukje uit de Bijbel over wat er hier 2 eeuwen geleden afspeelde. (Lees Matheus 26: 36-56)
Daarna zocht ieder een rustig plekje op een bankje of onder de olijfbomen om te bezinnen, bidden of om gewoon stil te zijn.
Hoewel op dat moment veel mensen in de tuin waren, was het heel erg stil…. geen gepraat…slechts enige geluiden van het verkeer in de verte was waarneembaar.
Hier op deze plaats kwam de Heer Jezus om te bidden. ? ‘Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt’.

Foto’s © Ahiolo
Sabbat – Olijfberg – Hof van Gethsémané

Naar startpagina

2e Pelgrimstocht in Israël 2010 – 7

Dag 6. 8 mei 2010 – Bezoek aan Bethesda de Via Dolorosa volgen tot de Heilige Grafkerk. Daarna de Graftuin. Vandaag gaan we het grootste deel van de bezienswaardigheden lopend doen. Met extra flessen water voor onderweg, goede schoenen aan, moet het allemaal goed gaan.

Er werd weinig met elkaar gesproken toen we van het Hof van Gethsémané naar Jeruzalem liepen. Na zo’n stil moment was men toch nog in eigen gedachten verzonken.
We gingen de heuvel op naar de Lions Gate of de Stephanuspoort (voor de Christenen). Stephanuspoort, omdat Stephanus hier dicht in de buurt gestenigd zou zijn geweest. (Handelingen 7:54-60)
Door deze poort wandelden we eerst naar Bethesda en daarna vervolgden we onze tocht op de Via Dolorosa.

Badwater van Bethesda
Van de Stephanuspoort waren we binnen enkele minuten bij Bethesda.
Bethesda, waar de genezing in het badwater van Bethesda plaats vond. Zieken, blinden, misvormden zaten bij het bad te wachten totdat het water in beweging kwam, zodra ze dan in het water zijn, zouden ze genezen.
Jezus genas hier een man, die al 38 jaar verlamd was. Lees Joh. 5: 1-18. De resten van het Romeinse badhuis zijn nog te zien.

Hier staat ook de St Annakerk. Ze is gebouwd boven het onderaards gewelf, dat vereerd wordt als de geboorteplaats van Maria in het huis van haar ouders Joachim en Anne.
St Annakerk, een middeleeuwse kerk, bekend om haar mooie akoestiek. Een goede reden om eerst enkele liederen te zingen voordat we onze weg vervolgden.

Heilige Grafkerk – Steen waarop Jezus zou zijn gelegd …

Via Dolorosa
Via Dolorosa of de kruisweg is de weg, die Jezus zou zijn gegaan, toen Hij zijn kruis droeg van de plaats van de veroordeling, door Pontius Pilatus, naar de heuvel Calvaria of Golgotha.
In Golgotha werd Jezus gekruisigd en begraven. De gebeurtenissen, die op deze lijdensweg plaats vonden, worden door de Rooms Katholieke kerk in 14 staties herdacht.
Negen staties zijn gebaseerd op het Evangelie en vijf op de overlevering. De eerste twee bevinden zich binnen de burcht Antonia, zeven in de straten en de laatste vijf binnen de kerk van het Heilige Graf.

Het was erg druk op de Via Dolorosa, bepaalde delen van de weg zijn niet breder dan 2-3 meter. Vanaf de 4e tot en met 7e staties liepen we in de sjoek (overdekte ruimte met allemaal kleine winkeltjes aan beide kanten van de weg).

U kunt nu wel voorstellen hoe druk het geweest moest zijn, toen Jezus de Via Dolorosa moest oplopen, het was immers pascha.
Ondaks die drukte om me heen, probeerde ik bij sommige staties mij te focussen op waar het hier om gaat en waarvoor we hier zijn gekomen en ik verzeker u het is niet gemakkelijk.
Hoe zou de Here Jezus toen gevoeld hebben ? …. In de tuin van Gethsémané was Hij bang.
In Lucas 22:44 staat: “Hij werd overvallen door doodsangst, maar bleef bidden; zijn zweet viel in grote druppels als bloed op de grond”.
Hij bad : “Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt”.
Toch zette Jezus door Hij wist het.. Hij moest het doen ..Hij moest lijden om, om ons te redden.. wat een overwinning..wat een God hebben wij!.

Heilige Grafkerk.
Jezus droeg zijn kruis naar de plaats, die men Hoofdschedelplaats noemde, in het Hebreeuws Golgotha. Boven op Golgotha, de plaats van de kruisiging en op het graf, waarin het lichaam van Jezus gelegd werd bouwde men de Heilige Grafkerk.
De wandeling over de Via Dolorosa eindigde voor ons in de Heilige Grafkerk. In de kerk kon ik ondanks al mijn fantasie niet kunnen voorstellen dat Jezus hier was gekruisigd en begraven.
Ik was daarom ook zo snel mogelijk naar buiten gegaan om dit alles van een afstand te bekijken.

Indonesische pelgrimgangers

De Graftuin en de Heuvel van Golgotha
Net als ons bezoek aan de tuin van Gethsémané, spraken de Graftuin en de Heuvel van Golgotha mij wel tot mijn verbeelding.
Om hier te komen liepen we van de Heilige Grafkerk door de sjoek naar de Damaskuspoort, de Graftuin en de Heuvel van Golgotha staan slechts op enkele honderden meters vandaan.

Het was de Britse generaal Cordon, die in 1883 een rotsachtige heuvel ontdekte, die een merkwaardige gelijkenis vertoont met een menselijke schedel. Hij veronderstelde dat die heuvel de echte plaats van Golgotha zou zijn geweest.
Dit idee werd nog versterkt doordat men dichtbij een oud graf gevonden heeft, uitgehouwen in de rots en vermoedelijk daterend uit de eerste eeuw.
Ook de sterke overeenkomst met het terrein zoals dat in het Evangelie beschreven wordt, maakte dat vele vooraanstaande christenen van die tijd inderdaad aangenomen hebben dat hier de plaats is van het echte Calvaria.

De Graftuin geeft een duidelijk beeld hoe de plaats van de kruisiging en de begrafenis van Jezus er moet hebben uitgezien.
De eenvoud en de vredige sfeer maken de Graftuin tot een goede plaats voor gebed en overdenking. Er zijn nu ook plaatsen gemaakt, waar pelgrimsgroepen kunnen zitten om te bidden of overdenking houden.
Tegelijk met ons waren er 2 Indonesische groepen (één, uit Jakarta de andere uit Surabaya) ook in de Graftuin.
Geweldig, bekende liederen te horen zingen in de taal die je zelf spreekt.

Foto’s © Ahiolo
Via Dolorosa – Jeruzalem
Bethesda – Graftuin

Naar startpagina

2e Pelgrimstocht in Israël 2010 – 8

Dag 7. 9 mei 2010Te gast bij ds. Jossi Ben Zvi

Het is zondag 9 mei. Vanmorgen vroeg wandelden we van ons hotel naar de kerk van ds. Jossi Ben Zvi. Ds. Jossi Ben Zvi is een Messias belijdende Jood en leidt als predikant de kleine Bath-Sion gemeente in Jeruzalem.

Messias belijdende Joden behoren tot een godsdienstige groepering die Jezus als de door God in de Bijbel beloofde messias (christelijke opvatting) beschouwen en combineren in hun geloofsleven aspecten uit zowel het christendom als het jodendom. Door hun geloof in Jezus (Yeshua of Jesjoea) als de Messias zouden Messiasbelijdende Joden in strikte zin als christenen kunnen worden aangemerkt, maar deze term wordt door hen liever vermeden.

Van buitenaf is het niet te zien dat binnen een kerk is gevestigd

Formeel gesproken behoren ze echter tot het christendom. Zelf vinden ze dat ze (ook) tot het jodendom behoren, maar omdat Jezus door het jodendom niet als messias wordt erkend, beschouwt het jodendom hen als een christelijke sekte.

Het was een pittige wandeling van ongeveer 40 minuten. Toen we voor een kleine boekenwinkel stopten, zei een van onze reisgenoten: ‘We zijn er, hier is het’.
Van buitenaf is het niet te zien dat binnen een kerk is gevestigd. We moesten de boeken- cq souvenierwinkel door en dan de trap op en dan, dan kwamen we in een echte ‘huiskerk’. De kerkruimte is niet groot maar heel knus en goed genoeg voor ongeveer 60 mensen.

Ds. Jossi Ben Zvi is getrouwd met een Nederlandse vrouw, ook handig, want de dienst, die in het Hebreeuws werd gehouden, vertaalde ze vloeiend in het Nederlands. Het was een verrijking om de preek te horen vanuit de Joodse visie op de bijbel.
De liederen, die we zongen hadden we zelf gekozen uit onze meegenomen liedbundel ‘Zingend onderweg’. In een nog kleinere ruimte op de begane grond gebruikten we later onze lunch. Het was immers onze vrije dag waardoor na de lunch ieder zijn gang kon gaan.

The Rampartswalk
René onze, geestelijke reisleider, had voorgesteld om met de sportievelingen in de groep, een wandeling te maken op de muur van de Oude Stad van Jeruzalem. The Rampartswalk.
Deze wandeling staat nergens in reisgidsen vermeld.

Na onze (Ineke’s en mijn) wandeling op de Chinese Muur, tijdens de Olympische Spelen 2008 in Beijing, bezoek aan de Berlijnse Muur, 20 jaar na Die Wende, maakt de wandeling op de muur van de Oude Stad van Jeruzalem onze ‘Wall adventure’ compleet.

De huidige imposante muren van Jeruzalem zijn afkomstig uit verschillende bouwperioden. Zij werden in hun hedendaagse vorm door de Turken onder leiding van hun beroemde sultan Suleiman de Grote in 1542 herbouwd.
In deze muren, die een omtrek hebben van 4 km en gemiddeld 12m hoog zijn, bevinden zich 34 torens en 8 poorten. Binnen deze muren ligt de Oude Stad Jeruzalem.

Vanaf de Jaffa Poort wandelden we de Noordelijke route naar de Leeuwen Poort. Jaffa Poort, al eeuwenlang de belangrijkste ingang van de Oude Stad. Het is nu de ingang naar de Joodse Wijk. In het Arabisch wordt de poort Bab el-Khalil genoemd (poort van de geliefde), naar aartsvader Abraham.

Leeuwen Poort. Volgens een legende ontving Suleiman de Grote in een droom een bevel van twee leeuwen een muur om de Heilige Stad te bouwen voor de bescherming van de inwoners. Suleiman gehoorzaamde en liet de poort versieren met aan elke kant twee leeuwen.

Door de christenen wordt deze poort de Stephanuspoort genoemd, omdat Stephanus hier dicht in de buurt gestenigd zou zijn. (Handelingen 6:8-15 en 7:1-60)

Damascus poort

Onderweg passeerden we o.a. de Damascus Poort, Herodes Poort en de mooiste poort van het Oude Jeruzalem is de Damascus Poort. Zij diende vroeger als koninklijke toegangspoort tot de binnenstad. In het Arabisch heette zij Bab el-Na’asar, dat ‘Triomfpoort’ betekent.

Een brede weg leidde van hier naar Sichem, de oude hoofdstad van Samaria, en vandaar naar Damascus. In het Hebreeuws wordt de poort Sha’ar Schèm genoemd: Sichempoort). Herodes Poort. Deze poort leidt rechtstreeks naar de Arabische wijk van de Oude Stad. De naam kreeg de poort van christelijke pelgrims. De poort leidt namelijk naar een Arabisch huis waar volgens de overlevering koning Herodus gewoond zou hebben.

Tijdens deze muurwandeling kregen we een betere indruk van de Oude stad. De Oude stad behoort al sinds 1981 tot het werelderfgoed.

De buurt wordt opgedeeld in vier kwartieren: het Moslimkwartier, het Christelijk kwartier, het Joods kwartier en het Armeens kwartier.
In de Oude Stad staan verschillende gebouwen, die voor drie verschillende godsdiensten van groot belang zijn: de Klaagmuur, de Heilig Grafkerk, de Rotskoepel en de Al-Aqsamoskee.

Vanaf de muur hadden we mooi uitzicht op de rotsachtige heuvel, die heel erg lijkt op een menselijke schedel. De Britse generaal Cordon stond in 1883 ook op deze muur, toen hij deze rots zag. Hij veronderstelde dat die heuvel de echte plaats van Golgotha zou zijn geweest.
Boven op de Leeuwen Poort keken we op naar de Olijfberg met op de voorgrond de tuin van Gethsémané met de Kerk van alle Naties.

Een mooie ‘Wall adventure’ een echte aanrader. Het was al tegen de avond toen we van de Oude Stad naar ons hotel terug liepen.

Foto’s © Ahiolo
Te gast bij ds. Jossi Ben Zvi
The Rampartswalk

Naar startpagina

2e Pelgrimstocht in Israël 2010 – 9

Dag 8. 10 mei 2010Menora, Yad Vashem en Elahvallei

Een korte rondrit door West Jeruzalem bracht ons naar de menora voor de Knesset, het parlementsgebouw van de staat Israël.

Menora
Menora is een zevenarmige kandelaar. Het was het oude symbool voor het Hebreeuwse volk en één van de oudste symbolen voor het jodendom in het algemeen. De menora symboliseert het brandende braambos dat Mozes zag op de berg Sinai. (Zacharia 4). De traditionele menora heeft zeven armen. Tijdens het chanoeka feest gebruikt men een kandelaar met negen armen, de chanoekia.

Mozes moest van God volgens precieze voorschriften een zevenarmige kandelaar laten maken en plaatsen in de Tabernakel bij de Ark van het Verbond, waarin de stenen platen met de Tien Geboden lagen (Exodus 25).

In de Eerste Tempel, gebouwd door koning Salomo, brandden er tien menora’s. Natuurlijk moest er voor de menora een groepsfoto van ons gemaakt worden. Na de fotosessie reden we verder naar het holocaust museum Yad Vashem.

Yad Vashem
Het holocaust museum Yad Vashem. De naam is ontleend aan Jesaja 56: 5, ‘ik geef hun in mijn huis en binnen mijn muren een gedenkteken ( Yad) en een naam ( Vashem)’.

Yad Vashem ligt op de Har Hazikaron, dat letterlijk betekent de Berg van herinnering, in Jeruzalem.
Yad Vashem is gewijd aan het documenteren van de geschiedenis van de Joodse mensen tijdens de Holocaust periode.
Het is de herinnering, het verhaal van elk van de zes miljoen slachtoffers. Door de persoonlijke en emotionele betrokkenheid met de slachtoffers van de holocaust van onze gids Danja, had haar uitleg en persoonlijke verhalen een heel diepe indruk bij ons achtergelaten. Ook liet zij haar ring zien, die haar vader maakte van zijn vork die hij uit de concentratiekamp meenam.

De Driehoek
Het museum, dat veertig miljoen dollar heeft gekost en meer dan 4200 vierkante meter groot is, is ontworpen door de beroemde architect Moshe Safdie.
Het heeft de vorm van betonnen driehoek, die dwars door de ‘Berg van de Herinnering’ loopt en waarvan het begin en het einde uit de berg steken. Door het dak valt licht naar binnen, zodat de bezoekers overal, zo lang ze zich in driehoek bevinden, het daglicht kunnen zien.

Onder de grond, aan de zijden van de driehoekige corridor bevinden zich de galerijen waarin Yad Vashem aspecten van de Holocaust presenteert. De corridor wordt onderbroken door kloven, zodat de bezoekers via de galerijen door het museum zigzaggen. De kloven kondigen een keerpunt in de geschiedenis van de Holocaust aan.

In het begin van het museum maakten we kennis met het leven van de Joden in Europa en de discriminerende maatregelen die de Duitse nazi’s en hun collaborateurs tegen de Joden troffen.
Als wij verder door het museum liepen, werd de sfeer grimmig: de Joden werden weggevoerd uit alle delen van Europa of gedood op de plaatsen waar de nazi’s hen vonden. In het volgende deel van het museum staan de gruwelijke vernietigingskampen centraal.

Het Childrens Memorial
De diepste indruk maakte op ons allemaal de ruimte van het Childrens Memorial, daar kwamen de meesten stil en met natte ogen weer uit.

In de donkere ruimte branden er 5 kaarsen, die nooit gedoofd mogen worden. Door de reflectie in de spiegels, lijkt het alsof je in het heelal met duizenden sterren bevindt.
Langzaam liepen wij achter elkaar in het donker door de ruimte heen terwijl de namen, geboorteland en leeftijd van de, 16000 in de oorlog vermoorde kinderen, onafgebroken wordt genoemd…telkens weer…

Hal van namen
In de joodse religie is het heel belangrijk dat het lichaam na de dood begraven wordt, en dat het graf ongeschonden blijft. Van vele holocaustslachtoffers zijn geen stoffelijke resten overgebleven. Daarom is de “Hal van de Namen” bedoeld om niet alleen te laten zien welke kinderen zijn omgebracht, maar ook in de plaats te komen van een graf.

Immers in de Thorah staat: ‘Een mens is pas echt vergeten, als zijn naam vergeten is’.

Het museum terrein
Aan de Laan der Rechtvaardigen, worden mensen die veel voor het joodse volk hebben gedaan in de 2de wereldoorlog geëerd met een eigen boom. Zo ook de ons bekende Corrie ten Boom en Oskar Schindler. 3 dagen geleden hadden we steentjes gelegd op het graf van Oskar Schindler.

Er staan ook veel beeldengroepen en een oude wagon van een trein die joden vervoerde naar de concentratiekampen.

Na een indrukwekkend bezoek aan Yad Vashem, verlieten wij Jeruzalem richting Negev woestijn. Het was duidelijk te merken dat het bezoek aan Yad Vashem diepe indruk had achtergelaten bij de groep.

Elahvallei of de Terebintenvallei.
Vanmorgen bij het verlaten van het Caesar Hotel, hadden we ons uitgecheckt omdat we na ons bezoek aan Yad Vashem gelijk naar ons overnachtingsadres Negev Camel Ranch zouden gaan.

Het was erg stil in de bus na zo’n indrukwekkende ervaring in het Holocaust museum. De indrukken, verhalen, soms zeer emotioneel, die je in een korte tijd had opgenomen moesten ergens in je hersenen een plaats vinden.

Na een uur rijden, merkten we dat de natuur langzamerhand anders werd. Het werd hoe langer hoe droger, wat betekent dat we in het Negev woestijngebied kwamen.

Terebint behoort tot de oudste bomen die in de Negev woestijn of in Galilea groeien.

Echter, niet lang daarna kwamen we langs de Elahvallei, die zeker een bezoekje waard was. Een andere naam voor Elahvallei is Terebintenvallei. Terebint is een soort cederboom, waarvan het hout zeer duurzaam is. Elahvallei of de Terebintenvallei werd in de bijbel genoemd.

Saul sloeg zijn kamp op in de Terebintenvallei. Daar stelden de Israëlieten zich op tegenover de Filistijnen. Op de ene helling stonden de Filistijnen en op de andere de Israëlieten (1 Sam. 17:2).

Wat er hier eeuwen geleden gebeurde lezen we in 1 Samuel 17: 1-58. Hier versloeg David de schaapsherder de Filistijnse kampvechter Goliath.

Archeologische vondsten in de Terebintenvallei
Archeologen hebben in het westen van Judea in Khirbet Qeiyafa in de Terebintenvallei (Elahvallei) een potscherf gevonden met het oudste Hebreeuwse schrift.

Het wordt gedateerd begin 10e eeuw voor Christus. Het is uit de tijd van David of Saul. Ook had men een vesting blootgelegd uit die tijd waarin Israël strijd leverde tegen de Filistijnen.

Die vesting wordt nu genoemd Qeiyafa. Het bijzondere is ook dat die vesting een dubbele poort had. Sommige archeologen zeggen dat dit Shaaraim is (1 Sam. 17:52), omdat Shaaraim “dubbele poort” betekent en ook in het Terebintendal lag.

Hier beklommen we de heuvel, vanwaar we een weidse uitzicht hadden over de vallei. Staan onder de enige terebintboom, die op deze heuvel groeit, probeerde ik me voor te stellen van wat er eeuwen geleden hier afspeelde.

Foto’s © Ahiolo
Menora en Yad Vashem
Elahvallei

Naar startpagina