2e Pelgrimstocht in Israël 2010 – 3

Dag 3. 5 mei 2010 – Akko en klooster Muhraqa.
Akko in de Bijbel
Akko is één van de oudste steden ter wereld en is voor het eerst in de Bijbel vermeld als de hoofdstad van de stam Aser. (Rechters 1:31).
Het was een Kananietische en later Phoenisische haven, die de toegang van de zee naar de vlakte van Jizreël beheerste. In de 3de eeuw voor Chr. hernoemden de Grieken de stad Ptolemaeus, en dat was de naam, toen Paulus haar op weg naar Jeruzalem bezocht. (Handelingen 21:7).

Grepen uit het geschiedenis van Akko
Gedurende haar lange geschiedenis is Akko door verschillende volkeren bewoond, maar het hoogtepunt van haar roemrijk verleden is ongetwijfeld de tijd van de Kruistochten.
In het jaar 1104 veroverde Boudewijn de Eerste de stad, om zich van de zeehaven meester te maken. Hij versterkte haar en zij werd tot één van de belangrijkste steunpunten van het Latijnse Koninkrijk in Palestina.

Een nieuwe periode van welvaart brak aan. Akko was de haven voor alle Europeanen die naar het Heilige Land kwamen om het te bezoeken en daar te bidden of om er te vechten.
Na de slag bij Hittin gaf de stad zich over aan Saladin. Twee jaar later belegerden de christenen de stad en heroverden haar na zware gevechten. Daar de Kruisvaarders niet in staat waren Jeruzalem opnieuw te veroveren, maakten zij Akko tot hun hoofdstad, waardoor Akko honderd jaar lang een periode van grote bloei doormaakte tot het jaar 1291.
In dat jaar belegerde Sultan El Ashraf de stad met een leger van 200.000 man en kreeg de stad in handen. Het leger van de Sultan stak haar in brand en doodde bijna alle inwoners zonder genade. De val van Akko betekende het einde van het 200-jarige Kruisvaardersrijk in Palestina (1099-1291).
Akko werd verwoest om het voor westelijke machten onmogelijk te maken ooit voet aan wal te zetten in Palestina.

Onderaardse kruisvaardersstad
Bezoekje aan Akko bracht ons terug in de rijke geschiedenis van deze Kruisvaardersstad.
De belangrijkste bezienswaardigheid hier, ligt onder de grond: de vestingstad der kruisvaarders. De Johannieters hebben Akko tot de militaire hoofdstad van het rijk van de kruisvaarders en tot een onneembare vesting gemaakt.
Onder de geweldig grote en van ver zichtbare citadel, die in de 18de eeuw door Achmed el Jezzar werd gebouwd, ligt het centrum, de zogeheten crypte.
Deze onderste verdieping diende als eet- en ceremoniezaal. Van hieruit lopen er vrij grote gangen naar verschillende vestingsruimten en een 65 m lange tunnel naar het pelgrimsziekenhuis.
Toen Israël onder Brits mandaat viel, was de vesting een gevangenis. In de citadel is het Museum van het Heldendom gevestigd.

Lunchen in de kibboets Nes Ammim
Voor de lunch reden we naar een Christelijke woon- en werkgemeenschap in Nes Ammim.
Na de lunch kregen we een rondleiding door de kibboets. De Zwitserse Bus is het eerste ‘gebouw’ van Nes Ammim., doet nu dienst als een museum.

Nes Ammim is een dorp in het noorden van Israël. Opgericht in 1963 door een christen arts en een Joodse voortrekker als internationale woon- en werkgemeenschap.
Tegenwoordig kun je in Nes Ammim wonen, werken, studeren, congresseren en vakantie houden.
Nes Ammim biedt een inspirerende kennismaking met de religies en culturen die in Israël naast elkaar leven.
Om hier een Christelijke woon- en werkgemeenschap te mogen beginnen, moesten de oprichters een verklaring tekenen, dat zij niet zullen gaan evangeliseren. Ook namen we een kijkje in het ‘gebedshuis’. Het gebedshuis is zo ingericht dat niet alleen de Christenen maar ook de Joden en de Islamieten bijeen kunnen komen.

De guesthouse is hier de primaire bron van inkomsten. Naast de guesthouse, voerde men tot voor kort ook een rozenkwekerij, een avocadoplantage en een timmerbedrijf.
Het dorp-bedrijf is vanaf het begin bemand door vrijwilligers uit West-Europa. De kwekerij en de plantage boden werk aan maar liefst 200 seizoensarbeiders; de guesthouse biedt werk aan circa 30 vrijwilligers.
‘Nes Ammim’ is Hebreeuws voor “een teken voor de volken”.

De confrontatie van profeet Elia met de Baälpriesters.

Klooster Muhraqa
Op de terugweg naar Tiberias, reden we door de vlakte Jizreël naar de berg Karmel (Karem El), betekent de wijngaard van God, om een bezoekje te brengen aan het klooster van Muhraqa.
Het standbeeld van profeet Elia, op de binnenplaats van het klooster, herinnerde de confrontatie van profeet Elia met de Baälpriesters.
Het ging om wiens God vuur van de hemel zou zenden om het offervuur te ontsteken. De Baälpriesters lukten het niet, maar op het gebed van Elia kwam het vuur van de hemel en verteerde het gehele offer.
De aanwezige volk riep: De Heer is God en de Baälpriesters werden bij de Kison gedood (1 Koningen 18).

Op het dak van het klooster genoten we van een schitterend uitzicht op Jizreël vallei, waar koning Saul gevochten heeft tegen de Filistijnen.

Foto’s © Ahiolo
Akko
Nes Ammim – Klooster Muhraga

Naar startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s