2e Pelgrimstocht in Israël 2010 – 5

Dag 5. 7 mei 2010 – Omdat de bezienswaardigheden, die we gaan bezoeken op loop-afstand van elkaar zijn, doen we alles lopend. Het wordt vandaag, een wandeling door de geschiedenis.
De bus bracht ons naar ons eerste adres de Stad van David, op enkele honderden meters van de klaagmuur.

Stad van David
In het jaar 1004 voor onze jaartelling veroverde Koning David de stad op de Jebusieten en vestigde er zijn hoofdstad. Het Volk van Israël werd hier verenigd onder het bewind van koning David. Hier werd de Heilige Ark heen gebracht en de Eerste Tempel gebouwd door koning Salomo, de zoon van koning David.

De Stad van David is de geboorteplaats van de stad Jeruzalem, de plaats waar koning David zijn koninkrijk vestigde en waar de geschiedenis van het Volk van Israël werd geschreven. Het ligt op loopafstand van de Oude Stad van Jeruzalem en de Klaagmuur.

Tegenwoordig is de Stad van David een archeologisch park dat het verhaal vertelt van de vestiging van Jeruzalem, over haar oorlogen en ontberingen, haar profeten en koningen, en de geschiedenis van de Joden in de tijd van de Bijbel.
Een stukje van de geschiedenis van deze Oude Stad zagen we op een 3D-film in de filmruimte.
De overblijfselen van de stad troffen we in het oude gesteente en de duizenden brokstukken die de paden tussen de gebouwen bedekken. Tussen de archeologische overblijfselen staan grote, ruim opgezette huizen die getuigen van de hoge sociale status van de inwoners van de stad, en men vindt een schacht, die uitkomt in de watertunnel die gebruikt werd om water te transporteren vanaf de buiten de stad gelegen Gichon bron. Ook vindt men de overblijfselen van één van de torens, die gebruikt werden om de bron te verdedigen. Lees ook 2 Samuel 5, de inname van Jeruzalem.
Men gaat ervan uit, dat Koning Salomo op deze plek gezalfd en tot koning van Israël gekroond werd. Tussen de ruïnes in de stad zijn persoonlijke zegels voor het ondertekenen van brieven en documenten gevonden met de namen van hun eigenaren, mensen die worden genoemd in de Bijbel.

Opgravingen bij de King David City

St. Peter in Gallicantu
Vanuit het jaar 1004 voor Christus stapten we in ongeveer 5 minuten, het jaar 33 na Christus binnen: de kerk van St. Peter in Gallicantu. Galli-cantu betekent hanengekraai in Latijn en vandaag puilt een gouden haan opvallend van het kerkdak uit.
Op deze plaats zou het huis van Caiaphas gestaan hebben, waarnaar Jezus na zijn arrestatie werd genomen (Marcus14:53) en waar Petrus hem verloochende (Marcus 14:66-72).

De naam van de kerk herinnert aan de ontkenning van Petrus, zoals die in het Evangelie staat: “Daarop begon hij te vloeken en hij bezwoer hun: ‘Ik ken die man niet!’ En meteen kraaide er een haan. Toen herinnerde Petrus zich wat Jezus gezegd had: ‘Voordat er een haan gekraaid heeft, zul je mij driemaal verloochenen’. Hij ging naar buiten en huilde bitter (Matheus 26:74-75).
Een beeldengroep van Petrus en wat bewakers bij het kolenvuurtje gaf aan waar het verraad van Petrus plaats vond.

Enkele meters van de kerk vandaan had men een weg, van ca.2000 jaar oud, blootgelegd. Had de Heer Jezus daar gelopen? Had men de Heer Jezus over deze weg naar boven gesleurd…… Heel goed mogelijk.


Graf van Oscar Schindler
Enkele wandelminuten later belandden we in de 2e wereldoorlog. We stonden boven op een heuvel en keken op een goed onderhouden Joodse begraafplaats.
Steentje leggen op de grafsteen. Boven op de grafstenen liggen steentjes, die door de bezoekers hadden achtergelaten. Steentje leggen op een grafsteen is een eeuwenoude gebaar waarmee de Joden hun doden eren en ze de herinnering aan hun dierbaren levend houden.
Het gebruik om stenen op graven te leggen, gaat vermoedelijk terug tot de tijd dat de Joden nog een woestijnvolk waren. Mensen werden in die tijd daar waar ze stierven begraven.

Om het graf in de woestijn te markeren en om te voorkomen dat de overledene door aasetende dieren werd opgegraven, legden ze er stenen op. Nomaden op doortocht vulden uit respect voor de dode vaak de stenen weer aan.

Door de eeuwen heen kreeg het leggen van de stenen op de graven een symbolische waarde.
Stenen vergaan niet zoals bloemen. Ze hebben eeuwigheidswaarde, die je terugvindt in het eeuwigdurend grafrecht van joodse graven, die volgens de geloofstraditie niet geruimd mogen worden. De onvergankelijkheid van de stenen staat ook voor eeuwige liefde en geloof, altijd durend respect, een herinnering aan en verbondenheid met de dode.
Om het graf te vinden, waarvoor wij hier gekomen waren was niet zo moeilijk. We hoefden alleen maar te zoeken naar een graf waar boven op de grafsteen veel steentjes liggen. Het graf van Oskar Schindler.


Wie is Oskar Schindler ?
Oskar Schindler, een Duitser, redde tijdens de Tweede Wereldoorlog ruim 1200 Joden uit handen van de Nazi-Duitsers.
De bekendheid van Oskar Schindler komt grotendeels door de verfilming van zijn heldendaden door de Amerikaanse regisseur Steven Spielberg, zelf ook van Joods komaf: Schindler’s List.
Oskar Schindler is de enige niet Joods, die hier begraven ligt en geëerd wordt met een boom bij Yad Vashem.
Op 1 mei 1962 mocht Schindler een Johannesboom planten aan de Laan van de Rechtvaardigen bij Yad Vashem, maar na een onderzoek door een speciale commissie werd het besluit genomen dat hem de erkenning als Rechtvaardige onthouden werd en hem geen getuigschrift en een medaille toegekend werd.
Voor de buitenwereld maakte dit geen verschil, want de boom die hij had geplant bleef staan en in de praktijk werd hij ondanks alles beschouwd als Rechtvaardige.
Op 24 juni 1993, na zijn overlijden, volgde alsnog de officiële erkenning.

Armeense St.Jacobus-kathedraal.
Nadat we steentjes hadden gelegd op het graf van Oskar Schindler wandelden we Het Oude stad van Jeruzalem binnen.
In de Armeense wijk zagen een Armeense kathedraal. De deur stond uitnodigend open. We gingen naar binnen en kwamen uit op een soort binnenhof. Hier bevindt de echte ingang tot de kerk. In de kerk was het donker, onze ogen moesten nog er aan wennen. De kerk rook naar verbrande kaarsen en wierook.
We vonden enkele banken, waarop we konden zitten en de gebeurtenissen volgen. Door de lichten van de kaarsen zagen we de priesters heen en weer lopen en de dienst verzorgden. De dienst was in volle gang.
Toen we na de dienst in het binnenhof stonden, kwam één van de priester naar René om te informeren waar we vandaag komen enz. De priester had toegezegd, dat bij ons volgend bezoek een complete rondleiding zullen krijgen in de kerk.

Onze lange wandeling eindigde bij de Klaagmuur. Veel Joden zijn gekomen om de Sabbat te beginnen, door bij de Klaagmuur te bidden.

Foto’s ©Ahiolo
King David City – Sion
St Peter in Gallicantu – Graf van Oscar Schindler
Oude Stad Jeruzalem – Klaagmuur

Naar startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s