Egypte 2011 – Nijlcruise 3

Egypt Deze 15-daagse combinatiereis, van 10 juni tot en met 24 juni 2011, is een ideale vakantie om de Egyptische historie en cultuur te ontdekken en tevens te genieten van een heerlijke week aan de zonnige stranden van de Rode Zee. De eerste week maken we kennis met de rijke en mystieke geschiedenis van het oude Egypte tijdens een 8-daagse Nijlcruise.
Daarna vliegen we naar Sharm el Sheikh om een week zonvakantie aan de Rode Zee te houden.

13 juni 2011 Tempel van Horus in Edfu, dubbeltempel van Kom Ombo.
Tegen middernacht voer Princess Sarah Edfu binnen. Toen we ’s morgens opstonden lag de boot reeds aan de kade. Edfu ligt 53 km ten zuiden van Esna.
In dit plattelandsstadje wordt suikerriet verbouwd en maakt men de bekende Edfu aardewerk.

Tempel van Horus
Voor vanmorgen stond een excursie naar de prachtige tempel van Horus op het programma. Met paard en wagen werden we opgehaald en gebracht naar de tempel Horus, die gewijd is aan de valkgod.
Deze tempel, waarvan de bouw van 237 v.C. tot 57 v.C. duurt, behoort tot de faraonische tempel en een van de best bewaard gebleven bouwwerken van Egypte.
In het midden van 19e eeuw, werd de tempel blootgelegd door Auguste Mariette.
Tot dan lag de tempel voor de helft bedekt onder puin, bebouwd en bewoond. Dat is te zien aan het plafond dat nog zwart is door de rook.

De tempel zelf, bestaat uit een indrukwekkende pyloon met bas-reliëfs van Horus en andere goden. Aan de voet staan twee prachtige beelden van de valkgod Horus.
Als men door de pyloon gaat, komt men in het voorhof. In de tempel zijn er twee zuilenzalen en het allerheiligste, waar een granieten altaar staat. Rond het allerheiligste zijn nog verschillende magazijnen.

In Edfu bleven we echter slechts tot 10.30 uur, dan zouden we verder varen naar Assoean.
Omdat we te lang werden opgehouden door de straatverkopers kwamen we als laatste aan boord. De boot liep daardoor enige vertraging op.

HorusHorus in gedaante van een valk

Kom Ombo
In de namiddag kwamen we in Kom Ombo aan.
Kom Ombo is een stad met ongeveer 60.000 inwoners aan de Oostelijke oever van de Nijl. Vroeger lag hier de oude stad Pa-Sebek. De stad lag aan de handelsroutes voor goud en speelde in het Oude Egypte een belangrijke rol in de goudhandel.
In het Grieks werd deze stad ‘Ombos’ genoemd, wat was afgeleid van het Egyptische “noebt” (goud).

Dubbeltempel van Kom Ombo
Nog geen 200 meter van de kade vandaan staat de unieke dubbeltempel van Kom Ombo, die we natuurlijk gingen bezoeken.
Het is een echte dubbeltempel, elk gedeelte is exact gekopieerd en symmetrisch gelegen aan de hoofdas.
Deze tempel is gewijd aan twee goden, het linkergedeelte aan de God Horaris (valkengod Horus de Oude) en het rechtergedeelte aan God Sobek, die ook krokodillengod genoemd werd.
Het begin van de bouwwerken vindt plaats in de 18e dynastie, maar de huidige tempel stamt uit de Ptolemaesche periode. De oprichting vond plaats onder Ptolemaeus VI Philometor, maar er werd voortdurend aan bijversierd en de tempel werd pas voltooid in de 2e en 3e eeuw na Chr.
Ze is daarna gebruikt als Koptische kerk. Hierbij werden verschillende reliëfs opzettelijk beschadigd. De tempel heeft ook veel schade geleden van natuurrampen (overstromingen en aardbevingen). Desondanks is ze één van de best bewaarde tempels die veelvuldig door toeristen wordt bezocht.

We bleven slechts enkele uren in Kom Ombo. Ook vandaag kwamen vele passagiers te laat aan boord, waardoor de boot bijna een uur later dan was gepland haar anker kon lichten om naar Assoean te varen.
U raadt het al, de reden van te laat aan boord zijn, was de verbale worsteling met de opdringerige straatverkopers, die agressief hun waar probeerden te verkopen.
Ongeveer 3 uren later lagen we aan de kade van Assoean.

Nubisch dorpNubisch dorp

14 juni 2011Assoean – naar Nubisch dorp
Zoals u merkte, de meeste excursies deden we heel vroeg in de ochtend of laat in de middag. Dat werd gedaan om het heetste deel van de dag te ontlopen.
Zo ook vanmorgen. Een (motor)bootje kwam ons ophalen om een bezoek te brengen aan een Nubisch dorp.

We voeren op de Nijl over het land, dat door het bouwen van Assoeandam onder water kwam te staan, de vele eilanden waren daardoor ook ontstaan.
We passeerden verschillende eilanden, o.a het eiland Elefantine. Op dit eiland staan nu villa’s, hotels en vakantie huizen.
Onze cruiseboot lag ter hoogte van het Nijleiland Elefantine.
Een ander bijzonder eiland is het eiland Kitchener of de Bloemeneiland. Dit eilandje werd geschonken aan Engelse generaal Horatio Kitchener als dank voor zijn militaire heldendaden.
Deze generaal liet op dit eiland botanische tuin aanleggen met talloze soorten planten uit het verre Oosten en Afrika, een ware paradijs voor vogels (zilverreigers).

Het verhaal herhaalde zich.
Toen zagen we in de verte 2 kinderen van ongeveer 10 jaar in een prauwtje zitten en met klein plankje peddelden. Dat was heel bijzonder en dat trok onze aandacht mede omdat ze recht op onze boot afstevende.
Toen onze boot dichtbij hun prauwtje kwam greep de jongen, die voorin zat, de ‘stootband’ van onze boot vast en liet zich voorttrekken door de boot. Wat een stunt, wat zijn ze van plan..onze ..schipper.. bleef rustig vooruit kijken en stuurde zijn boot langs de vele eilanden..

Verkoopwaar hadden deze jongens niet ..plotseling begonnen ze in het Frans te zingen:
Alouette, gentile Alouette, Alouette, je te plumerai. Je te plumerai la tete, Je te plumerai la tete, Et la tete, et la tete, OH! Alouette, gentile Alouette‘ Ook een manier om zo wat te verdienen..

ZingendeJongensAga Khan
Verder op de Westoever zagen we de winterresidentie van Aga Khan en zijn vrouw Oem Habiba, Nour El-Salam wat betekent ‘Licht van de vrede’. Aga Khan was de 48e imam van de islamitische sekte van de ismaeiliten, die ongeveer 4 miljoen aanhangers telt.
Hij woonde in Londen, maar kwam hier elk jaar, in de winter, om zandkuur te ondergaan voor zijn reuma, waar hij in 1957 aan overleed.
Zijn vrouw, miss Frankrijk van 1930, Yvette-Blanche Labrousse (Oem Habiba), liet voor hem een mooie mausoleum van roze zandsteen bouwen. Toen Oem Habiba in 2000 stierf, werd zij naast haar man Aga Khan bijgelegd.

Nubisch dorp
Na een tijdje varen, meerden we in het begin van het Nubisch dorp. We wandelden door het dorpje heen terwijl we hun kleurrijke, meestal in blauw geverfde huizen bewonderen.
Bij een winkeltje kochten enkele van ons water en wat rookgerei. Iets verderop zaten 4 mannen in de schaduw van een boom de dag door te nemen of misschien wel belangrijke zaken te bespreken. In elk geval, het zag er allemaal vredig uit.
We brachten een kort bezoek aan een voorbereidend-school voor de basisonderwijs. Nieuwsgierig keken de kinderen uit hun klas naar ons. Aan hun reacties merkten we dat ze gewend zijn aan buitenlandse gasten. Een Nubische onderwijzer in witte djellaba liep ons voor naar een lege klas. Hij vertelde een en ander over de school en de Nubische taal, daarna leerde hij ons tellen in het Nubisch.

Het bezoek aan dit dorpje, deed me met verdriet terugdenken aan de gedwongen verhuizing van onze TNS-ers uit hun eilanden Teon, Nila en Sarua naar Waipia op Seram (Indonesia) met alle gevolgen daarna. Onze TNS-ers, omdat mijn vader uit een van de TNS eilanden kwam n.l. het eiland Nila.
De bouw van de stuwdam, maakt van deze trotse volk een 2e rangs burger in hun eigen land Egypte. Hun land moeten verlaten om te leven als…..

NKinderenSpelende Nubische kinderen op het schoolplein

Over Nubië
Nubië, in het zuiden van Egypte en het noorden van Soedan, wordt wel de poort naar Afrika genoemd. Dit interessante gebied markeert de overgang van de Arabische naar de Afrikaanse wereld. Beide culturen komen hier samen, wat zorgt voor een boeiende samenleving.
Nubiërs lijken weinig op Egyptenaren. Uiterlijk en qua cultuur zijn ze verwant aan zuidelijkere Afrikaanse volken.
In Egypte vormen de Nubiërs een belangrijke bevolkingsgroep (ca. 6 miljoen), die deels ook verder stroomopwaarts in Soedan te vinden is. De meeste Nubiërs wonen in dorpen langs de oevers van de Nijl tussen Assoean en Luxor. Vele anderen trokken de wereld in.

Die sociale band is versterkt door de gezamenlijke historie: Met de bouw van de stuwdam de Assoeandam, bij Assoean verloren de Nubiërs hun oorspronkelijk leefgebied. Door de stuwdam ontstond het Nassermeer, met een lengte van 500 km het grootste stuwmeer ter wereld. Het strekt zich uit tot ver in Soedan. Het meer, aangelegd om Egypte van elektriciteit te voorzien, werd tegelijk het collectieve trauma van de Nubiërs.
In het meer verdween bijna heel Nubië. Tienduizenden mensen werden geëvacueerd naar het gebied rond Assoean en naar Soedan. Nubische monumenten zijn met hulp van de internationale gemeenschap naar hoger gelegen gebied verplaatst.
Sinds 1997 wordt in het Nubisch Museum in Assoean de geschiedenis van de Nubiërs bewaard; een schamele tegemoetkoming aan een volk dat voor altijd zijn land verloor.

Nubië toen
De Nubische beschaving is een van de oudste ter wereld. Omdat geen geschreven taal is overgeleverd, maar het Nubisch slechts als gesproken taal heeft overleefd, is naar deze cultuur weinig onderzoek verricht.
De Nubische geschiedenis heeft echter een bijzonder rijke ontwikkeling doorgemaakt. Het oude Nubië had zelf goudmijnen en het gebied lag aan de belangrijkste handelsroute met de rest van Afrika.
Langs Nubië was er een levendige handel met landen rond de evenaar. Zo’n 2500 jaar geleden hebben de Nubiërs over Egypte geregeerd. In deze periode van de zwarte farao’s, heeft het faraonische Egypte een enorme opbloei doorgemaakt.

Canoneos40d_front_2 Foto’s©Ahiolo

Edfu – Tempel van Horus
Dubbeltempel van Kom Ombo
Assoean – Nubische dorp

Naar startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s