Mijn eerste Bijbel

Lees (eerst) ook: Muli … amatoo

De Kroonduif, waarmee we van Merauke naar Hollandia (nu Jayapura) vlogen, was al een tijdje in de lucht. Ik zat stilletjes uit het raam van het vliegtuig naar buiten te kijken terwijl ik eigenlijk niets zag….
Mijn gedachten waren achtergebleven in Merauke, in de vertrekhal van de airport Mopah.
De gezichten van mijn moeder, vader en andere wegbrengers zag ik  voor me.
Hoe mijn vader naar mij toe liep, naast me ging staan  en zijn arm om mij heen sloeg. Uit zijn zak haalde hij een boekje en gaf het aan mij en zei daarbij: “Lees veel hieruit…. hierin kan je antwoorden vinden op vragen die je maar kan bedenken, mocht je in wat voor problemen dan ook komt” te staan”.
Dat was alles wat hij tegen mij zei. Ondanks dat hij predikant was, was hij geen prater, vooral niet tegen zijn kinderen. Communicatie tussen ouders en kinderen zoals tegenwoordig is, was toen niet gebruikelijk.

Ik nam toen heel snel afscheid van de achterblijvers en liep direct naar het vliegtuig. Om mijn emotie te verbergen keek ik nauwelijks meer om.
Niemand mocht mijn verdriet zien. ‘
Het is immers stoer, je gaat het dorp uit… vliegen… de wijde wereld in om verder te leren…’ En toen… de trap op, de Kroonduif in…. naar… het onbekende nieuw leven, vol met geheimen en verwachtingen……..

Tijdens de vlucht haalde ik het boekje uit mijn tasje en keek er naar… Wauw het is een Bijbel… een Nederlandse Bijbel. Ik bladerde er in en vroeg me af “Waar heeft mijn vader een Nederlandse bijbel vandaan ?”

In Merauke was toen nog geen boekenwinkel. Later hoorde ik dat mijn vader naar de enige Nederlandse dominee in Merauke was gegaan en hem vroeg of hij een Nederlandse Bijbel kon kopen. Hij vertelde de dominee waarvoor hij de Bijbel nodig had…. Toen gaf de Nederlandse dominee hem zo maar deze Bijbel.

Mijn vader was één van de vele Molukse zendelingen, die door de Molukse Protestantse Kerk naar Ned. Nw-Guinea werd uitgezonden.


Het Cycloopgebergte omsluierd door witte wolken.

Twee en een half uur later, zette het vliegtuig de landing in.
In de verte zag ik de hellingen van het Cycloopgebergte, in het dal moest dan Sentani liggen.
Wat een adembenemend gezicht, de top van het gebergte omsluierd door witte wolken.
Ik had nooit eerder een berg gezien. Merauke is zo plat als een bord en moerassig.
Als ik van het vliegtuig naar de ontvangsthal liep zag ik al mensen naar me zwaaien. De familie, waar ik in de kost zou gaan stond al op me te wachten.
“Ik ben in een nieuwe wereld, onbekend en in mijn ogen is alles hier groot en mooi”.
De rit met de auto naar mijn nieuw adres in Hollandia Binnen (nu: Abe Pura) duurde maar liefst anderhalf uur.

Groeien naar volwassenheid
Drie jaren Hollandia, waren de jaren, waarin ik naar volwassenheid groeide. Dat gebeurde met vallen en opstaan.
Ondanks de vele leuke en minder leuke gebeurtenissen moest ik steeds mijn doel voor ogen houden. Ik deed nauwelijks mee aan het sociale leven. Sporten was en is mijn passie. Voor volleyballen met het schoolteam Rapido 2 bleef ik altijd over en ’’s avonds badmintonnen met de buren, was ik altijd van de partij.
Naar het strand gaan, filmpje pakken, hangen in de stad of fuiven “es ‘kommt nicht im Frage’”.
Ik was immers hier naar toe gekomen om naar school te gaan.

Ook tegenslagen horen bij het groeien naar volwassenheid. Tegenslagen moest ik snel verwerken en opnieuw beginnen.
Zo, bijvoorbeeld: ‘door onenigheid tussen mijn zus en mijn kostgezin, vond ik op een dag toen ik van school thuis kwam, mijn koffertje op de veranda. Mij werd gezegd dat ik in het huis niet meer welkom was’.
Gelukkig was er een andere familie (uit Merauke), die bereid was mij tijdelijk in huis te nemen.

In zulke momenten denk ik aan de woorden van mijn vader, toen hij mij het bijbeltje gaf: “”Lees veel hieruit…. hierin kan je antwoorden vinden op vragen die je maar kan bedenken, mocht je in wat voor problemen dan ook komt” te staan””.
Ik bleef volharden in het lezen uit deze Nederlandse bijbel.
Ik begreep er niet veel van en het was en is zo moeilijk….. Antwoorden op mijn vragen vond of zag ik niet.
Ik volgde catechisatie in de hoop meer en meer achter Gods geheimen te komen.
Gelukkig gaf het lezen uit de bijbel mij ‘rust’ en daardoor ook de moed om door te gaan….


Achter de lichtbruine deur en raam is mijn kamertje in een vrijgezellenhuis (foto: 52 jaren later)

God luistert altijd…
Een paar maanden later kreeg ik een kamertje in een vrijgezellenwoning in Sentani.
Het kamertje was eigenlijk een keuken van 2 x 2,5 m met een ingebouwde keukenkast.
Er kon net een bed en een stoeltje staan. Op de springveren van mijn bed legde ik mijn mat uit en bovenop een dekentje, waarop ik daardoor ‘zachter’ lag dan op de vloer. Voor mijn eten hoefde ik gelukkig niet zelf te zorgen.
Ik ging bij een familie eten, waarvoor ik maandelijks kostgeld betaalde.

Achteraf besef ik pas dat God altijd naar mijn gebeden luistert en mij geeft wat ik nodig heb. Alleen, toen zag ik het niet en of begreep ik er niet veel van.
Gods liefde is altijd aanwezig…: de hulp en liefde, die ik van anderen kreeg, was niets anders dan antwoorden op mijn ‘noodkreet’….
“Puji Tuhan” (Loof de Heere).

Naar Startpagina

Een Reactie op “Mijn eerste Bijbel

  1. Wat een mooi geschreven en herkenbaar verhaal.
    Zal het aan mijn man laten lezen, die zal zichzelf zeker in dit verhaal herkennen want hij heeft denk ik hetzelfde meegemaakt. Hij heeft 8 jaar in zo’n zelfde kamertje in Amsterdam op 3 hoog gewoond.

    Lydia

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s