5e Torentocht (2016) – Gramsbergen

Al vanaf de afslag Gramsbergen staan op elke grote kruispunten verkeersleiders die ons de weg wijzen naar de mogelijke parkeerplaatsen in deze kleine stad aan de Overijsselse Vecht.
Een stadje met ongeveer 3500 inbewoners.
Echter vandaag, zaterdag 26 maart 2016, nemen de aanwezigen in dit stadje toe met maar liefst 1.125 wandelaars en voor mij een onbekend aantal hardlopers.
Een top deelname van wandelaars aan de 5e Torentocht. In de vorige editie deden er 750 wandelaars mee.

De 5e Torentocht, een jubileum wandeltocht, maakt deel uit van een omvangrijk programma onder de slogan “Gramsbergen, daar loop je mee weg”. Deze dag staat volledig in het teken van wandelen, hardlopen en nog veel meer activiteiten.
Torentocht, een ‘aparte’ naam voor een wandelmars. Vanaf de N34 zie ik de kerktoren van de Boomhofkerk.
Juist deze toren bij de Boomhofkerk, die in 1776 gebouwd werd, staat symbol voor de wandeltochten in Gramsbergen.

In het startburo in het café van Bierbrouwerij Mommeriete aan de Oostermaat 66, heerst een drukte van jewelste…. Lange rijen mensen, die zich nog willen inschrijven. Alle zitlaatsen in het café zijn bezet. Buiten op het terras aan de kant van het Kanaal, zitten wandelaars aan hun ‘laatste’ kopje koffie voordat ze aan de 5e Torentocht beginnen.

TT 02

Bierbrouwerij Mommeriete

De mooie, felle voorjaarszon schijnt….. een geweldig wandelweer. Al pratend lopen we zonder op de pijlen te letten, na enkele honderden meters realiseren we dat we verkeerd lopen…
Terug bij de straat waar we moeten inslaan en volgen nu de pijlen, die met zorg waren geplaatst.

De organisatie staat hier bekend, om de gekozen routes, bepijling en beleving. Hiervoor kreeg zij een hoge waardering. Want de eerste tocht in 2012 werd door de tochtadviseur van de bond al gewaardeerd met het cijfer 8 en de toevoeging “heel goed georganiseerd”.

We worden door het centrum van het stadje geleid, langs de Boomhofkerk met haar bekende toren.
Rondom de kerk zijn de hardlopers bezig zich voor te bereiden op hun wedstrijden… het ziet er allemaal zo geweldig inspirerend uit op deze mooie lenteochtend.
Al gauw laten we het centrum achter ons en wandelen in de richting van de Overijsselse Vecht en de N34. In dit ‘open’ stuk merken we pas de koude wind die ons aanspoort om flinker door te stappen.

TT 17

Hello Sailor of de Scheepsbrug

Hello Sailor
We naderen de rivier Vecht en in de verte aan De Anerdijk verrijst het kunstwerk ‘Hello Sailor!’ van Jeroen Doorenweerd . Het kunstwerk heeft in de volksmond de naam de scheepsbrug gekregen. Het werk legt een verbinding tussen heden en verleden en vormt een ontmoetingsplek.’ Een foto-moment .

Na het foto-moment vervolgen we onze wandeling over de Vechterbrug, de Engbersweg op en wandelen ongeveer 1 km lang over het graspad op de Vechterdijk.

Lopend over de dijk merken we pas hoe hard het hier waait…. dan maar de capuchon over het hoofd trekken en verder doorstappen.
Onze 1e rust en controlepost is bij het melkveebedrijf Lamers-Hoeve van fam. Waterink.
Al van ver horen we de vrolijke noten, waarmee het Dweilorkest Soli Deo Gloria uit Ane ons verwelkomt…. wat een beleving…
Omdat we grote stukken langs de rivier zullen gaan lopen, zijn er 2 korte vaartochten gepland. Opvallend is dat vele fietspaden langs de Vecht, betonnen fietspaden zijn.
Tot aan de kade waar we aan boord van de boot zullen gaan, moeten we eerst langs enkele agrarische bedrijven… u raadt het al “pijlen” zijn hier overbodig… onze neusorganen volgen is meer dan genoeg” Het is hier een soort ‘Walk of Odor’
Het vaartochtje is slechts van korte duur… ongeveer 5 minuten na de afvaart leggen we aan bij de volgende kade circa 2 km van Hardenberg vandaan.
Naar en in Hardenberg lopen we over de fietspaden en langs de Vecht.

TT 35

Het Indië Monument

Voorbij de Amaliabrug komen we langs een bijzonder monument. Het Indië Monument 1945 – 1962 “Nooit Weer”
Bij dit monument vindt jaarlijks, op 15 augustus, herdenking plaats van de zes Hardenbergse jongemannen, die niet terugkwamen uit de Oost en zij, die slachtoffers van de Japanse concentratiekampen waren.

Ook een eer om over de Hardenbergse Walk of Fame te mogen wandelen.
De Hardenbergse Walk of Fame is een eerbetoon aan topsporters. Elke tegel staat voor een topprestatie van een topsporter.
Jaarlijks komen er tegels bij die door de sporters zelf worden gelegd.
De Walk of Fame begint bij de Gedempte Haven en eindigt bij de Amaliabrug langs de rivier de Vecht, in het centrum van Hardenberg. We lopen echter in de tegenovergestelde richting.

Een paar honderd meter verder van de Gedempte Haven gaan we over de Vechtbrug naar de andere oever.
De route brengt ons naar het Molenplein waar een mooie korenmolen De Oele Mölle uit 1533 staat.
De volgende brug over de Vecht, waarover we moeten wandelen om naar de volgende stempelpost te komen is de Stuw Molengoot.
De stempelpost is in het Natuuractiviteitencentrum De Koppel. Ook hier is er aan beleving gedacht, want terwijl we aan het uitrusten zijn, zingt een zanger die zichzelf op zijn gitaar begeleid mooie populaire-/country- en folk songs voor ons en je kan hier ook exposities bewonderen

Rustend aan de oever van de Molengoot

Rustend aan de oever van de Molengoot

De wandeling terug gaat de eerste paar kilometers over betonnen fietspad langs de Vecht.
Dan leidt de tocht ons naar de buurtschap Engeland ten noorden van Hardenberg, dicht bij de buurtschap Ane.
De naam Engeland komt van weiland, en deze naam is in de omgeving vooral bekend door een klein bos, iets ten noorden van de N34, dat het Engelandsche Bosch wordt genoemd. Natuurlijk moeten we door het bekende Engelandsche Bosch wandelen.
Ondanks het al lente is, zijn er nog niet veel van het nieuwe leven te bekennen in dit bos.
Dan, op naar de 3e stempelplaats…. Geen verassing… dezelfde stempelplaats als de eerste.
Ook de route naar de kade voor een 2e boottocht is bekend. Nogmaals genieten van de “walk of odor”.

Bij de kade aangekomen, staat ons een nieuwe beleving te wachten… de boot die ons zal komen ophalen is nog nergens te bekennen. Een paar minuten later…. verschijnt om de rivierbocht ‘onze’boot… aan een sleeptouw genomen door een andere boot…. “benzine op” zei de stuurman met een strak gezicht…. wat een beleving.

TT 51
Je zou haast zeggen dat deze onvoorzienigheid door de organisatie geregiseerd is om de belevingsgraad van deze mooie tocht te verhogen….

De tochtadviseur van de bond heeft volkomen gelijk: ‘Torentocht, een tocht die heel goed is georganiseerd met mooie routes, goede bepijling maar vooral ėėn met hoge belevingswaarde’…ode aan de organisatie.

Foto’s © Ahiolo

5e Torentocht (1/2)
5e Torentocht (2/2)

Naar Startpagina

Paasgroet 2016

Open handen
(van: Petra Groeneveld)

Een tegel in de Basilica - Foto © Ahiolo

Een tegel in de Basiliek van de Aankondiging in Nazareth (Israël) – Foto © Ahiolo

Jezus’ open handen
uitgestrekt naar ons
handen die door nagels
aan het kruis geklonken
brandend in de zon.

Hij is vol erbarmen
roept ons bij de naam
kom maar vermoeiden
Ik, Ik zal je troosten
ben daartoe bekwaam

Woorden die vol liefde
komen uit Zijn hart,
hoezeer je Mij griefde
toch stil Ik je smart.

GEZEGENDE PAASDAGEN

“Selamat merenungkan hari Jumat Agung dan merayakan Paskah.
Semoga kemenangan dan sukacita Paskah senantiasa beserta kita semua”.

“Easter brings God Endless Blessings, Easter brings fresh love… Happy Easter to You, with all best wishes!”

Naar Startpagina

 

Zwerven door het land van Bartje

Afgelopen jaar, op zondag 29 maart zou ons Gospelkoor Pudji Tuhan haar medewerking verlenen tijdens een belijdenisdienst in Hoogkerk (Groningen).
Om een vroege rit vanuit Capelle te voorkomen, boekten we een lang weekend arrangement bij Landal Park Het Land van Bartje.

Jan_Krol_als_Bartje (1972)Het Land van Bartje ligt in het rustieke Drentse dorpje Ees en grenst aan Boswachterij Odoorn-Exloo.
Een perfecte locatie om van een heerlijk rustig verblijf te genieten, om te wandelen over de heide en door het omgevallen bomenbos, dat in het boek “Bartje” zo mooi is beschreven.
Dit (bekendste) boek van Anne de Vries, verscheen in 1935 en stond bovenaan de literatuurlijst van bijna alle middelbare scholen.
Zelfs bij ons op de MULO in Hollandia (voormalig Ned. Nw-Guinea nu Papua).
Uren had ik aan besteed om het boek te lezen, te begrijpen en om enige voorstelling ervan te kunnen maken, hoe het land van Bartje eruit moest zien.
Immers, we leefden in de tropen. Verder dan de eilanden Seram, Ambon en Ned. Nw-Guinea kwam ik niet.

Wat ‘wereldbekend’ staat in Nederland is Bartjes halsstrarrigheid: “ik bid niet veur brune bonen”
Waar dit alles zich afspeelde, dat moet wel in de buurt van Assen zijn. Assen is volgens Bartje de “grote stad.” Onbereikbaar …. ver in zijn kleuterbeleving. En als hij een paar jaar later een boodschap moet brengen aan zijn oudste zus Lammechien, die in Assen een ‘dienstje‘ is, betekent dat voor hem zoveel als een wereldreis.

Vanaf vrijdagmiddag kunnen we in ons 6 persoons bungalow zijn en blijven tot en met maandag ochtend 30 maart. Mooie gelegenheid om een wandeltocht te plannen op zaterdag de 28ste.
De wandelagenda geeft aan dat in Gasselte een wandeltocht is : De 2e Meul’ndob Wandeltocht.
We kiezen voor een afstand van 20 km als voorbereiding op de 99ste Nijmeegse wandel 4-daagse in de komende maand juli. In Nijmegen lopen we al enkele jaren de 30 km afstand….

Gasselte ligt op ongeveer 12 km ten Noorden van het dorpje Ees.
Deze wandeltocht is georganiseerd door Sportvereniging VOMOS (Vele Oefeningen Maken Ons Sterk opgericht in 1936).
Tussen Gasselte en het dorpje Ees bevindt zich het Hunebed Hoofdstad Borger.
In Borger bevindt zich het grootste hunebed van Nederland. Dit hunebed is rond de 23 meter lang en heeft 9 dekstenen. Ook heeft het hunebed 4 poortstenen waarvan er nog 1 poort deksteen op z’n plek ligt.
Jammer genoeg komen we met onze wandeling niet in Borger.

LvBartje 02 (1)

n het Dorpshuis in Gasselte schrijven we ons in. Nemen eerst nog een kopje koffie….. dan beginnen we met onze zwerftocht in het land van Bartje.
De temperatuur is goed, toch voelt het koud aan. Wij zijn blij dat het gelukkig droog is.
Vijf honderd meter na de start worden we direct het bos in gestuurd.
Langs het pad grazen enkele schapen op half bevroren gras, dat er nog wit uitziet.

Het landschap golft hier prachtig met afwisselende begroeiing van kleine bospartijen, zandverstuiving en heide met zandweggetjes, konijnenpaadjes.
Ik stel mij voor, dat op zulke zandweggetjes Bartje zijn best moet doen, om náást zijn vader te kunnen blijven lopen. Dat valt natuurlijk niet mee, want vaders benen zijn haast zo lang als de hele Bartje.
En de konijnenpaadjes….waar Bartje graag langsdwalen als hij met een grote omweg naar huis gaat.

Zwervend door dit prachtig Drentse landschap komen wij bij de N378 (N=Niet-autosnelweg), steken de weg over en lopen in de richting Kostvlies.
We volgen de Dorp en Veldroute naar Gieten door het Dal van Hunze.
De route brengt ons voor een groot deel door en rond het plaatsje Gieten. Sommige uitzichten, waar we langs komen, doen me sterk denken aan Zuid-Limburg….prachtig !
Gieten zelf is een rustig en schaduwrijk dorp, maar echt sfeervol is het alleen in het centrum.
Daar zijn aantrekkelijke horeca bedrijven te vinden en een historische stellingmolenHazewind”.

LvBartje 18
Tot nu toe bevinden we ten Oosten van de N34. Wandelend over het lange Meulenpad door Bonnen komen we aan bij het hotel restaurant ‘t Zwanemeer in Gieten,
Een goede gelegenheid om te stoppen voor een uitgebreide rust en om onze innerlijke mens te versterken.

Na onze rust wandelen we verder richting de N34 om zo naar de Westelijke kant van de weg te komen waar we onze route zullen vervolgen.
Het hunebed en de eeuwenoude boerderij, die aan de dorpsrand zijn, hebben we helaas niet gezien. Misschien lijkt deze oude boerderij wel op de boerderi van boer Hans Boender, waar Bartjes vader werkte ?
We komen langs een schitterend vennetje het Hemelriekje in de boswachterij Gieten-Borger.
Het Staatsbosbeheer heeft hier een recreatieplas aangelegd, dat naar het vennetje is genoemd: ’t Nije Hemelriek (het Nieuwe Hemelrijk).
Even ten westen van de recreatieplas bevindt zich een groot zandwinningsgebied met een diepe waterplas.

Zwervend in dit Drentse bos, op de heide, maar ook in het open veenlandschap, ervaren we nog echte rust en ruimte…. hier, hier komt het verhaal van Bartje echt tot leven…..

LvBartje 29Dan, dan zien we in de verte de toren van het historisch kerkje: “het Witte Kerkje” van Gasselte (waarschijnlijk uit het jaar 1328).
Boven op de toren staat een haan. Waarom een haan ?
De haan staat altijd met zijn snavel in de wind. Een haan kraait als de zon opkomt, bij het begin van een nieuwe dag. Zo is de haan een teken van waakzaamheid en ook van inkeer, vergeving en een nieuw begin.

Foto’s © Ahiolo

Hier klikken om foto’s te bekijken

Naar Startpagina