4 mei – dodenherdenking

Twee minuten stilte – door:  Titia Geertman

Foto’s © Ahiolo

Eén dag per jaar, zijn wij stil in Nederland
en in die paar minuten, smeden wij een band.
Een band met ons verleden, met mensen, die er niet meer zijn,
met mensen, die wij niet kennen, maar die ons dierbaar zijn.

Eén dag per jaar, zijn wij stil in Nederland
en met hen die ons verlieten, smeden wij een band.
Want door hun moedig dragen,
kunnen wij, in vrijheid alles doen.

Twee minuten stilte, is alles wat zij vragen,
twee minuten stilte, voor wat zij hebben verdragen.
Twee minuten stilte, voor de mensen van toen.

Loods 24 – Rotterdam (zie foto onder)
Achter deze muur van de voormalige gemeentelijke handelsinrichtingen stond Loods 24.
Vanaf 30 juli 1942 diende Loods 24 als eerste verzamelplaats voor de in Rotterdan en op de Zuid Hollandse eilanden opgeroepen of opgepakte Joden.
In de jaren 1942-1943 verdwenen via Loods 24 vele duizenden mensen uit de Nederlandse samenleving omdat zij Joden waren.
Zij werden naar het verzamelkamp Westerbork in Drente getransporteerd en van daaruit naar Auschwitz, Sobibor, Bergen-Belsen, Theresienstadt en andere vernietigings- en concentratiekampen in Midden- en Oost Europa.
Slechts enkelen keerden terug.

“Sta stil en gedenk de onschuldigen, die aan waanzin en onverdiende haat ten offer vielen”.

“Om deze oorlogsslachtoffers niet te vergeten, bedacht de Duitste kunstenaar Gunter Demnig om voor de huizen van de slachtoffers Stolpersteine te plaatsen.

Wat is een Stolpersteine ?
Stolpersteine, in het Nederlands ‘struikelstenen’, zijn kleine betonnen stenen van 10x10x10 centimeter, bedekt met een bronskleurig metalen plaatje.
In het plaatje is met eenvoudige letters de volgende tekst geslagen:
– naam van het slachtoffer
– geboortedatum van het slachtoffer
– datum en plaats van deportatie van het slachtoffer
– datum en plaats waar het slachtoffer is vermoord

De stenen worden gefabriceerd in het atelier van deze   kunstenaar.
Ze worden vervolgens door hemzelf of met de hulp van de jeugd aangebracht in het trottoir voor het huis waar het slachtoffer als laatste heeft gewoond.
De stenen worden ook wel eens “Stenen des Aanstoots” genoemd.
De slachtoffers hebben immers geen graf en de Struikelstenen brengen de namen van onze medeburgers weer terug naar hun laatste (t)huis.
Dit opdat hun namen niet worden vergeten.

Een mens is pas echt vergeten, als zijn naam vergeten is”
Het staat in de Thorah: ‘“Een mens is pas echt vergeten, als zijn naam vergeten is’”
In de bijbel (Jesaja 56:5)  ‘Ik zal hen ook in Mijn huis en binnen Mijn muren een plaats en een naam geven, beter dan der zonen en dan der dochteren; een eeuwigen naam zal Ik een ieder van hen geven, die niet uitgeroeid zal worden.’

Kunstenaar Gunter Demnig begon in 1997 met het leggen van de eerste Stolperstein in de Berlijnse wijk Kreuzberg.
Het is een herinnering aan de Holocaust in de Tweede Wereldoorlog.

Inmiddels zijn er meer dan 40.000 stenen geplaatst over Duitsland, Polen, Oostenrijk, Tsjechië, Hongarije, België en Nederland.  Op 3 juli 2013 plaatste Gunter Demnig in Drieborg zijn 40.000ste struikelsteen.
In Nederland werd de eerste struikelsteen gelegd op 29 november 2007 in Borne.

Gunter Demnig geeft zo ieder slachtoffer een eigen monument.

Naar Startpagina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s