“Herenigd na 62 jaar” (tijdens Nw-Guinea reünie ).

10 dagen lang… overdag genieten van de warme zon en even warme ontmoetingen, ‘s avonds  dansen op muziek van de meegereisde bands.
Dit jaar van 17 tot 26 juni, heeft de organisatie met de manager van Hotel Indalo Park in Santa Susanna (Spanje), overeen gekomen om gedurende deze dagen: “Nieuw Guinea reünie dagen” te houden.

Voor de muziekale noten, zijn 2 bekende Bands: The Tools en No Commotion gecontracteerd. Sommige bandleden hebben ooit in Nieuw Guinea gewoond. Ook heeft een catering zich bereid gevonden om voor de lekkere Indische hapjes te zorgen. Al 4 jaren achter elkaar laten we ons verleiden om in de maand mei of juni 10 dagen lang in Santa Susanna te verblijven. Samen met onze schoolgenoten en vrienden uit Hollandia, de hoofdstad van voormalige Ned. Nw-Guinea nu Papua.

De reünie  echter begint al bij de opstapplaats Marhese in Limburg. Hier vandaan rijden de Solmartours bussen vol met reünie gangers door het mooie natuurlijke landschap van Limburg Belgie en Frankrijk naar Costa Brava In Noord Oost Spanje. Na een middag en een nacht rijden komen we in de vroege ochtend aan op onze bestemming: “Hotel Indalo Park” te Santa Susanna. In de maanden mei en juni kan men de naam van ons hotel beter omdopen tot “Hotel Indo Park” . Immers in deze maanden wordt het hotel voor meer dan 80% bezet door “Indische” gasten en hun meegereisde bands uit Nederland. 

De ontmoeting

Op één van de ochtenden na het ontbijt, ontmoet ik een klasgenoot en zijn vrouw in de loby van het hotel. Tijdens ons gesprek vraagt ze opeens of ik uit Merauke (zuid Nw Guinea ) kom. Ik zeg dat het zo is en vraag gelijk waarom deze vraag.

 “Gisteren spraken we met een echtpaar, die meneer komt uit Merauke”, zei ze. “Hij vindt hier heel erg leuk maar  helaas is hij nog niemand uit Merauke tegengekomen”
Op mijn vraag hoe die man heet weet ze jammer genoeg géén antwoord op te geven.

De volgende dag na het diner  zitten we weer in de loby te chillen. Plotseling stoot ze op mijn arm en zei “daar is hij, daar is hij met zijn vrouw”…… ik kijk naar het paar dat dichterbij komt maar……. ze komen mij helemaal niet bekend voor. Als we ongeveer 1 meter afstand van elkaar staan,  kijk ik hem aan en vraag naar zijn achternaam. Als hij zijn naam zegt, stap ik op hem af en vraag: “ben je Senny ?” en zeg gelijk achteraan “ik ben Annis”. 

 Het moment van elkaar herkennen is heel kort… en we vliegen elkaar in de armen… een geweldig maar ook een emotioneel moment….  “Senny” zo wordt hij door zijn familie en vrienden genoemd … Jeugdvrienden, die sinds 1957 elkaar uit het oog zijn verloren en geen enkel contact met elkaar hebben ….. waauw…wat een zegendit is pas een echte reünie

In Muli (wijkje in Merauke) woonden we tegenover elkaar en speelden, knikkerden vaak samen. Op paard naar school rijden. lang vergeten herinneringen, die weer tot leven komen ….  In 1957 vertrok Senny en familie naar Nerderland. In 1958 ging ik naar Hollandia (hoofdstad van voormalige Ned. Nw-Guinea ) om de middelbare school te volgen en in 1962 naar Nederland gegaan… Senny vertelde dat ze in de afgelopen jaren regelmatig met hun camper ook hier in Santa Susanna  waren en kwamen dan ’s avonds in Hotel Indalo Park Hotel als er Indische bands uit Nederland spelen… 

 “Herenigd na 62 jaar” in Santa Susanna (Spanje) tijdens Nieuw Guinea reunie in Santa Susanna.

Naar Startpagina

Cantharel Internationale 4Daagse Apeldoorn 2019

In mijn vorige wandelstuk:  Overstapje naar Cantharel Internationale 4Daagse Apeldoorn     schreef ik dat we dit jaar een overstapje gaan maken en zullen deelnemen aan de66ste editie van Cantharel Internationale 4Daagse Apeldoorn. Deze vindt plaats van dinsdag 9 tot en met vrijdag12 juli 2019.

Vrij snel hebben we een logeeradres in de buurt van de startlocatie geregeld. Een appartement in Ugchelen gehuurd op ongeveer 1,7 km loopafstand van de start.De startlocatie bevindt zich op het Sportcomplex v.v. Victoria Boys. aan de:  Berghuizerweg 153. 7312 Apeldoorn.

Omdat we weinig gelegenheid hebben om te kunnen trainen, schrijven we ons in voor een loopafstand van 20 km per dag. Een goede keuze, blijkt dat achteraf te zijn, omdat de Apeldoornse 4 Daagse een “zwaar” te belopen wandelroutes heeft. De 20 km routes gaan voor een groot deel door de prachtige bossen, heidevelden en zandverstuivingen, maar wel over mulle zand- en bospaden, die niet altijd even vlak zijn. Ook niet te vergeten de vele boven de grond uitstekende boomwortels. Tijdens deze wandeling verleg ik mijn aandacht vooral naar al het mooie dat moeder natuur ons te bieden heeft. Want dan.. dan geniet ik van elke stap die ik in deze mooie bosrijke omgeving zet.

Ode aan de organisatie, die heel goed werk heeft verricht. De mensen, die tijdens de 4-Daagse helpen zijn allemaal vrijwilligers, wat ongekend is in deze tijd. De routes zijn zo goed gepeild dat je moeiteloos je weg kan volgen.Hierdoor heb je meer tijd over om te genieten van de mooie omgeving waarin je wandelt… ’s Morgens mogen de 20 km lopers, starten tussen 07.30 en 10.00 uur.Van ons appartement naar het start lopen is volgens Google Maps 1,7 km. Dat betekent dat we per dag toch nog ca. 23,4 km moeten afleggen. 

De Start – Bij de start is het helemaal niet druk. We hoeven niet in de rij te staan.
Alle 4 dagen hebben we mooi weer gehad. Alleen op 2 avonden heeft het geregend. Het voordeel daarvan is, dat de zandpaden de volgende dag, voor ons, beter te belopen zijn. Elke dag leiden de pijlen ons na de start gelijk de natuur in, maar niet zonder eerst een kleinigheidje te ontvangen, zoals fruit, broodjes snoepgoed enz. voor onderweg.…

Centrale Rustplaats – Bijzonder is de grote “Centrale rustplaats”, die door de organisatie op een open veld in het bos heeft gecreëerd, op ongeveer 11/2 uur lopen van de start. Na de rust maak je weer een ommetje van 11/2 uur voordat je terug bent op de “centrale rustplaats” daarna wandel je verder naar de finish. Althans dit geldt voor ons de 20 km wandelaars.

Dag 1 – De dag van Beekbergen: Vandaag wandelen we in het gebied Ugchelen – Beekbergen – Loenen.De eerste kilometers lopen we door de villawijk van Ugchelen dan wandelen we door bos en langs sprengen. Sprengen zijn door mensen gegraven bronbeken die met name werden gebruikt voor de aandrijving van watermolens, voor het maken van papier en/of voor water voor de wasserijen.                                                                                             

Een gemis, in vergelijking met de Nijmeegse 4-Daagse is het enthousiast publiek langs de routes, die de wandelaars begroeten en toejuichen.Daarentegen, lopen wel zeugen, beren en hun biggen verbaast te kijken naar deze vroege wandelaars, die foto’s van ze proberen te maken.

DSC02679

Dag 2 – De dag van Het Loo:                                                                                                       Voor de wandelaars, die eerder hier hebben gelopen, kentde 2e wandel dageen verandering in de route. Zo is de grote rustplaats ditmaal niet op de grote weide voor Paleis Het Loo(vanwege de grote verbouwing en het aan- en afrijdende bouwverkeer), maar op de parkeerplaats wat verderop, waar in voorgaande jaren het Paleisparkwerd verlaten. We volgen nu niet meer de brede laan naar het Paleis toe, maar slaan na de Naald linksaf, richting de stallen. De route naar- en vanaf het Paleispark is niet veranderd en brengt ons door natuurpark Berg en Bos.Ook de lus van de 20 km door het Paleispark van Kroondomein Het Loo is hetzelfde gebleven. Zo wordt ook dit jaar gewandeld over de fraaie laan met zicht op de achterzijde van het Paleis.                                                                                           

Dag 3 – De dag van Hoog Soeren: Ook ditmaal gaan alle afstanden richting Berg en Bosen verder naar Hoog Soeren. Over onder meer de Asselse Heide. De langste afstanden komen ook door de zandverstuiving van Kootwijk. Als we een uurtje later de finish naderen horen we van ver al, de voor ons bekende klanken.In de grote tent speelt namelijk een Indische band voor ons, bekende ‘oude nummers’ uit de zestiger en zeventiger jaren.
Waauuw wat een ontvangst …dan..dan spelen ze poco poco ** nummers…
Onverwacht, komen uit verschillende kanten, wandelaarsters, met Indonesische-, Molukse achtergrond  en hun Nederlandse vrienden,  spontaan bij elkaar om samen de poco poco dans te doen. Bijzonder mooi is het om te zien dat behalve wandelen ook muziek en dans mensen bij elkaar brengen.…    

** (C leest men in het Indonesisch als tj m.a.w. poco poco leest men als potjo potjo)

** Poco poco is een soort line-dance. In Indonesie geintroduceerd en geliefd gemaakt door de bands uit Papua. Echter onder de naam Jospan, een afkorting van Josim Pancar.  Josimis een Papua dans uit het Noordelijk gedeelte van Papua.Later wordt Jospanomgedoopt tot Poco-Poco, wat meer moderner en Indonesicher klinkt. Poco-poco is een begrip in Manado (Noord Sulawesi).                                                      

Poco-poco is nu een typische zang- en danskunst geworden vooral voor de bevolking van Manado, Noord-Sulawesi. Het  is vooral  populair geworden omdat  de artiesten de liederen in het Manadonese taal zingen.

Dag 4 – De dag van Hoenderloo: Op de laatste wandeldag, gaan alle afstanden traditiegetrouw door de bossen naar Hoenderlooen Vervolgens Caesarea, waar een klein streekproductenmarkt staat opgesteld. En dan… op naar de welverdiende bloemen, medaille en warme ontvangst door organisatie, vrienden en familie! …  Net als we ons hebben afgemeld, begint het hard te waaien en te onweren….De feestvreugde verplaatst zich van ‘buiten’ naar de grote tent. Gelukkig is er ruimte en dranken genoeg voor iedereen….

“Cantharel Internationale 4Daagse Apeldoorn … een geweldige ervaring, die zeker voor herhaling vatbaar is.” 

Naar Startpagina