KRO De Reünie de 100ste uitzending

Uitzenddatum: 13/11/2011

De honderdste uitzending van KRO De Reünie is een special over enkele van de vele Molukkers die opgroeiden in woonoord Schattenberg, het voormalige Kamp Westerbork. Begin jaren vijftig waren hun ouders daar na aankomst in Nederland ondergebracht. Presentator Rob Kamphues praat met hen over hun ervaringen en hoe hun leven verder is gelopen.

Het is precies 60 jaar geleden dat 4000 Molukse KNIL-militairen met hun gezinnen tijdelijk naar Nederland kwamen. Ze werden in verschillende kampen geplaatst. Kamp Schattenberg, vlakbij Assen, was een van de grootste kampen. In deze special brengt De Reünie een aantal Molukkers van de tweede generatie bij elkaar, die hun jeugd samen op Schattenberg hebben doorgebracht.

Philip Nanuru werd vlak na aankomst in Nederland geboren. Als jongetje was hij een fanatieke voetballer. Ten tijde van de Molukse treinkapingen in de jaren ’70 speelde hij als enige Molukker bij het volledig blanke Asser Boys. Door de kapingen liepen de spanningen tussen de Hollanders en de Molukkers hoog op en Philip zat tussen twee vuren. In De Reünie vertelt hij over die periode.

Abe Sahetapy was in 1975 tweeentwintig jaar en een van de zeven kapers van de treinkaping bij Wijster. De kapers vermoordden daarbij een conducteur en twee treinpassagiers. Abe werd veroordeeld tot 14 jaar gevangenisstraf, waarvan hij negeneneenhalf jaar heeft gezeten. Rob Kamphues ging met Abe terug naar Schattenberg en heeft een spannend gesprek met hem.

Arie Polnaya werd in 1954 als vierde van elf kinderen geboren en had een onbezorgde jeugd op het kamp. Arie heeft inmiddels een vrouw en twee dochters. Zijn oudste dochter, Julia, is uit een onenightstand met een blanke vrouw geboren. Sinds kort heeft hij een goed contact met Julia en zij heeft aangegeven dat ze haar Molukse roots wil leren kennen. De Reünie ging met Arie en Julia naar Aries familiedorp Booi op het Molukse eiland Saparua.

Hoewel het aantal van honderd uitzendingen (sinds 2006) uitnodigt tot terugkijken is de blik van presentator Rob Kamphues vooral voorwaarts gericht. Ik vind het fantastisch dat we er honderd hebben gemaakt en dat het programma nog steeds fris is. De Reünie ontwikkelt zich nog steeds en ik ga de komende serie weer met veel plezier maken.

Ook wat eindredacteur Boudewijn Schoewert betreft wordt de huidige koers nog lang voortgezet. De afgelopen jaren maken we behalve reguliere uitzendingen met oud-klasgenoten van middelbare scholen ook steeds meer thematische uitzendingen rond grote nationale gebeurtenissen en de daarbij betrokken mensen, zoals de watersnoodramp, de prestatie van Nederlands elftal op het WK van 1978, klasgenoten van Anne Frank, de Volendamse cafebrand en nu in de 100ste uitzending het verblijf van de Molukkers in kamp Schattenberg. Ook voor de nieuwe serie hebben we weer een aantal bijzondere verrassingen in voorbereiding.

KRO De Reünie, zondag 13 november 20.25 uur, Nederland 1

Naar startpagina

‘Verget ons niet’ – boek over het P.V.K. (1961-1963)

‘Verget ons niet’, boek over het Papoea Vrijwilligers Korps (1961-1963)

In het Legermuseum in Delft is op 23 februari 2011 het boek ‘Verget ons niet’ over het tweejarig bestaan van het Papoea Vrijwilligers Korps (PVK) gepresenteerd.
Op 23 februari 2011 was het exact 50 jaar geleden dat koningin Juliana het Koninklijk Besluit tekende over de instelling van een Papoea Vrijwilligers Korps (1961-1963).
Papua-soldaat Mareret schreef de woorden ‘Verget ons niet’ begin 1963 aan zijn voormalige pelotonscommandant in Nederland. De auteur van het boek, conservator van het Legermuseum Casper van Bruggen, hoopt met het boek aan deze hartenkreet gehoor te geven en het PVK aan de vergetelheid te onttrekken.

Marginale publicaties Een speurtocht naar dia’s uit 1962 over de strijd op Nieuw-Guinea tegen Indonesische infiltranten, bracht de auteur in 2004 in aanraking met het PVK.
De dia’s vormden, samen met onder meer persoonlijke notitieboekjes, documenten en buitgemaakte uitrusting, aanleiding voor een artikel over de krijgsverrichtingen van 1e luitenant der Infanterie G.B. Hollard, als pelotonscommandant bij het PVK in 1962.

Op zoek naar literatuur over dit intrigerende korps bleek dat er slechts marginaal over was gepubliceerd. Meer dan een enkel hoofdstuk in boeken over het Korps Mariniers en enkele losse artikelen waren er niet te vinden. Het idee om aan die veronachtzaamde status wat te veranderen, werd op dat moment geboren. Naast een oprichtingsrapport, patrouille-verslagen en aanvullende documenten, volgden al snel de eerste contacten met diverse oud-kaderleden. Uit de eerste hand konden zij over hun ervaringen bij het PVK vertellen.

PVK 1

PVK basis voor toekomstig leger
Op 23 februari 1951 tekende koningin Juliana het Koninklijk Besluit nummer 62, inhoudende de instelling van een Papoea Vrijwilligers Korps. Dit korps vormde ons vijfde krijgsmachtdeel. Het moest de basis gaan vormen voor het leger van een onafhankelijk West Nieuw-Guinea. Onder leiding van kolonel der Mariniers W.A. van Heuven, met een kader samengesteld uit zowel marine-, landmacht- als luchtmachtpersoneel, kreeg het Papoea Vrijwilligers Korps (PVK) in 1961 snel vorm. Indonesië maakte al sinds 1950 aanspraak op Nederlands Nieuw-Guinea en begon in 1962 met militaire infiltraties, in voorbereiding op een grotere aanval. Het PVK werd versneld ingezet; de Papua’s streden zij aan zij met Nederlandse militairen van het Korps Mariniers, het 6e Infanterie Bataljon (Oranje Gelderland) en het 41e Infanterie Bataljon (Stoottroepen).

Nederlands Nieuw-Guinea ging echter politiek verloren en kwam in handen van Indonesië, wat tevens het einde betekende voor het PVK. Door ‘Verget ons niet’ krijgt dit korps een plek in de Nederlandse militair-historische geschiedschrijving.

‘Verget ons niet’, het Papoea Vrijwilligers Korps (1961-1963)
Uitgeverij Aspekt
ISBN: 9789461530042
Prijs: € 22.95

Naar startpagina

Merauke, en wat daaraan voorafging…. (o.a. Het ontstaan van Merauke)

Op 12 februari 2011, bestond Merauke 109 jaar. De 109ste verjaardag werd gevierd met een Carnavalsoptocht langs de belangrijke straten van Merauke.
Behalve de basisscholen tot aan de universiteiten, namen de overheidsinstellingen, politie ook deel aan dit evenement.

Merauke was de hoofdstad van het Zuidelijk deel van West Nieuw Guinea de voormalige Nederlandse kolonie.
Nu heet het land: Papua, een provincie van Republiek Indonesia.
(Lees: Papoea-Molukkers 45 jaar in Nederland)

Hoe Merauke was ontstaan kunt u lezen in het E-book: Merauke, en wat daaraan voorafging.
Door: Joh. E. Snelleman. Geschreven door verschillende schrijvers.
Een E-book is een digitale versie van bestaande boek of gewoon nieuw boek, dat alleen maar elektronisch worden uitgegeven.

Hier klikken om het E-book te lezen.

m.s. Kaloekoe in de haven van Merauke – anno 1959

Naar Startpagina

Presentatie boek over leven en strijd Viktor Kaisiëpo

Op 11 februari 2011 wordt om 16.30 in het gebouw van Amnesty International aan de Keizersgracht 177 in Amsterdam het boek van Viktor Kaisiëpo “Een perspectief voor Papoea. Het verhaal van mijn leven en mijn strijd” gepresenteerd.

In de laatste maanden van zijn leven vertelde hij zijn levensverhaal aan Willem Campschreur die het optekende. Een jaar na het overlijden van de gerespecteerde Papua-leider verschijnt postuum het verhaal van Viktor Kaisiëpo in boekvorm.
Speciale gasten op de presentatie zijn Thaha Alhamid (Papoearaad / Dewan Papua), Leo Imbiri (Papoea Inheemse Raad / Dewan Adat Papua) en Eimert van Middelkoop (jeugdvriend). De presentatie van de bijeenkomst is in handen van Nancy Jouwe.

Aanmelding presentatie
Wanneer u de presentatie van het boek wilt bijwonen, verzoeken wij u vriendelijk voor 2 februari te reageren. U kunt zich eenvoudig aanmelden op de speciaal hiervoor geopende website KIT publishers of door te bellen naar Amnesty International (020-7733789) of KIT Publishers (020-5688272, ma tot en met do).

Boek bestellen
De biografie is te verkrijgen in de boekhandel. Er is gelegenheid het boek tot 11 februari via de site van Hapin bij voorintekening te bestellen tegen de gereduceerde prijs van € 14,00 (inclusief verzendkosten).
Dan zal het boek eind februari 2011 naar u worden verzonden.
Het boek is tot stand gekomen met financiële ondersteuning van Hapin, Pro Papua, IUCN Nederland, Prins Bernhard Natuurfonds en Stichting Democratie en Media.

Lees meer hierover

Naar Startpagina

Dschungelkind (Dochter van de jungle) verfimd

“Als een verloren ziel dwaal ik rond, altijd op zoek naar innerlijke vrede en naar een antwoord op de vraag waar ik thuishoor.
En hier, in mijn vaderland, zal ik die vrede vinden. Want ik ben geen Duitse. Mijn huid is blank en mijn ogen zijn blauw, maar ik heb een hart van een Papoea.

Ik bracht mijn kinderjaren en een groot deel van mijn jeugd door in het afgelegen Verloren Dal (Centraal West Papoea – Voormalig Ned. Nw-Guinea) , midden in het gebied van de Fayu.
Ik heb nog altijd heimwee naar de jungle van West Papoea, hoewel ik ondertussen vele jaren in de westerse beschaving heb doorgebracht.
Het is mijn diepste wens eindelijk naar huis te keren.

Ik ben Sabine Kuegler. Geboren in Nepal en groeide op in de jungle van West Papoea. Op mijn 17e verhuisde ik naar Zwitserland. Studeerde economie en heb een eigen mediabedrijf. Met mijn vier kinderen woon ik nu in de buurt van München”.

Sabines eerste boek: Dschungelkind (Dochter van de jungle), verscheen op 1 mei 2006, werd een internationale bestseller werd. (ISBN 978 90 5831 431 4)
Het boek, dat over haar jeugd gaat, is verfilmd en beleeft op 18 februari 2010 zijn Duitse première.

Hier klikken om de film Dschungelkind (Jungle Child / The Fayu Tribe) te bekijken.

Het boek is in meer dan 34 landen uitgebracht, waaronder Tsjechië, Rusland, IJsland, Turkije, Indonesië, China en Taiwan.
Haar tweede boek Ruf des Dschungels (Terug naar de jungle) uit 2007 is in zeven landen verschenen, te weten Duitsland Nederland, Finland, Italië, Polen, Tsjechië en Slowakije. Inmiddels heeft Sabine in 2009 een derde boek Jägerin en Gejagte en het luisterboek voor kinderen Die Abenteuer der Dschungelkids gepubliceerd.

Het huis van familie Kuegler in de jungle – foto Sabine Kuegler

Wat onvoorstelbaar lijkt, heeft de nu 38 jaar oude Sabine Kuegler meegemaakt. Als ze in 1989 in Zwitserland aankomt, moet ze alles opnieuw leren. Hoe je boodschappen doet, hoe je mensen begroet, hoe je de straat oversteekt.
Tot haar zeventiende kende ze geen auto’s, televisie of winkels. Ze speelde niet met poppen, maar zwom met krokodillen in de rivier. Voor het kleine, blonde meisje was de jungle één grote speeltuin.
Ze leerde jagen, klimmen en at insecten en geroosterde vleermuisvleugels. Ze leerde hoe meedogenloos de natuur kan zijn, maar ze zag ook de wreedheid van de Fayu, een voormalige kannibalenstam. Daar werd elk misdrijf met de dood bestraft.
Na velen jaren in Europa is haar ziel nog steeds gevangen tussen twee culturen. De heimwee is nog steeds aanwezig en ook op de filmset in Maleisië keert de vraag terug: Waar hoor ik bij? Wie ben ik eigenlijk Fayu of Europees? Sabine antwoordt resoluut: Tussen de Papua’s voel ik me nog steeds thuis.

Na de kritiek van mensenrechten-organisaties op de romantische verheerlijking van het leven in de jungle in haar eerste boek ziet ze het nu haar roeping om zich in te zetten voor mens en natuur in Papua, met name voor het behoud van de traditionele culturen van de inheemse Papua-volken. Zij werkt nauw samen met de christelijke hulporganisatie World Vision en de milieu-organisatie Oro Verde.
De film Dschungelkind wordt in eerste instantie alleen in bioscopen in Duitssprekende landen vertoond. Het is (nog) niet bekend of de film ook buiten Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk zal worden uitgebracht.

Naar Startpagina

Film Denias nu te zien op Youtube

Producer Ari Sihasale
Producer Ari Sihasale,wint met zijn film Denias, singing on the cloud (Denias, senandung di atas awan) een prijs als de Best Children’s Feature Film tijdens The Asia Pacific Screen Award 2007.

Acteur, musicus en producer van Molukse komaf: Juharson Estrella Sihasale, beter bekent als Ari of Ale Sihasale is geboren in Tembagapura, Papua op 5 oktober 1973.
Samen met zijn echtgenote Nia Zulkarnaen hebben zij een filmproductiebedrijf Alenia Production.
In 2009 produceerde Ari Sihasale de 1e badminton-film ter wereld: Bulutangkis “King”.

Denias, senandung di atas awan (Denias, zingt op de wolk)
Denias komt van het dorpje Aroanop, op Jayawijaya berg in West Papua.
Een arm dorpsjongetje in Papua, met een droom om een beter onderwijs te krijgen door naar school te gaan. Hij reist dagenlang over de velden, bergen en rivieren om naar een school te gaan in de dichtstbijzijnde stad.
Maar als hij daar is, wordt hij geconfronteerd met discriminatie, omdat hij van lage komaf is. Los van alle ontberingen die hij ondervindt, geeft Denias niet op en met de hulp van twee vrienden, vindt hij de kracht om zijn droom te verwezenlijken. De rol van Denias wordt gespeeld door Albert Fakdawer.

Via deze LINK komt u in Youtube.com, waar u de film kunt bekijken.
De film is helaas niet ondertiteld.

Naar Startpagina

Soldaat voor Ambon

Dinsdag 20 april 2010, 23:25 uur, Ned. 2
Herhaling: zaterdag 24 april, 14:30 uur, Ned. 2

Bron: Avro Foto: Muma (Museum Maluku)

Een onthullende documentaire over de geheime missie van Erik Hazelhoff Roelfzema in de Zuid Molukken.

Erik Hazelhoff Roelfzema, de in 2007 overleden oorlogsheld, is voor Nederlanders synoniem met Soldaat van Oranje. Hij staat symbool voor het verzet in oorlogstijd.

Zijn functies zijn dan ook legendarisch: Engelandvaarder, geheim agent, RAF-piloot, adjudant van Koningin Wilhelmina en bovenal Soldaat van Oranje. Van het gelijknamige boek zijn meer dan een miljoen exemplaren verkocht. De film staat nog altijd bekend als beste Nederlandse speelfilm ooit.

Wat weinig mensen echter weten is dat Erik Hazelhoff in1950 richting de Zuid Molukken vertrekt om zich in te zetten voor de Molukse onafhankelijkheid.
De eilandengroep wil zich los maken van Indonesië maar krijgt te maken met een bloedige militaire invasie.

Erik Hazelhoff Roelfzema

Hazelhoff raakt verzeild in een James Bond-achtig avontuur, waarin hij met een watervliegtuigje het bezette Ambon tracht te bereiken. Maar wat hield zijn missie precies in? En wie waren erbij betrokken?
De makers van Soldaat voor Ambon, Carel Erasmus en Floris Meinardi, reizen in juli 2007 af naar Hazelhoff’s woonplaats Hawaï en confronteren hem met zijn betrokkenheid bij acties op de Molukken.
Het blijkt het laatste tv-interview, tien weken later overlijdt de oorlogsheld op 90-jarige leeftijd.

Geheime missie
De documentaire is een reconstructie van wat zich tijdens deze geheime operatie kan hebben afgespeeld.

Enkele verrassende en tot nu toe onbekende feiten komen aan het licht. Zo blijkt dat Hazelhoff voorbereidingen heeft getroffen voor illegale wapentransporten naar de Molukken.

Behalve Erik Hazelhoff zelf komt ook zijn onlangs overleden zoon Erik jr. aan het woord. Verder een aantal getuigen onder wie ex-CIA agent Allan Charak, ex-geheim agent Bob Zalm en de weduwe van de door Indonesië ter dood gebrachte RMS-leider Chris Soumokil. Zij bevestigen de betrokkenheid van Hazelhoff bij de vrijheidsstrijd van de Molukkers.
Een strijd die nog immer voortleeft, getuige de zestigjarige herdenking van de onafhankelijkheidsstrijd, op 25 april aanstaande.

Naar startpagina