Varen door het Land van Maas en Waal

In de jaren 60 bezong Boudewijn de Groot Het Land van Maas en Waal. Zijn ode aan deze prachtige streek is nog altijd een klassieker… wie kent het niet….  
Naar dit boeiende gebied, dat als het meest landelijke van Rivierenland geldt gaan we op woensdag 5 september 2017 een middagje rondvaren.

Gepensioneerde Aegon werknemers en partners gaan een dagje uit ….

Rondvaren op de rivieren Maas en Waal met haar prachtig landschap, dijken, uiterwaarden, grienden en weides.
Vanaf metrostation Alexanderpolder in Rotterdam worden we met de “Aegon”-touringcar opgehaald. Even voor tienen staat de bus al op ons te wachten…. We stappen in en ons dagje uit kan beginnen…..

Ligging
Het Land van Maas en Waal wordt aan de noordzijde begrensd door de rivier de Waal, in het oosten door het Maas- en Waalkanaal, in het zuiden door de rivier de Maas en in het westen door het Kanaal van Sint Andries.
Zij bestaat uit de gemeenten West Maas en Waal, Wijchen en Beuningen.

Onze chauffeur, die heel duidelijk een fan is van het Land Maas en Waal, trakteert ons op een bijzonder mooie toeristische route door dit prachtig waterlandschap. Hij vertelt ons over de grote variatie aan water- en zangvogels. We zien diverse begroeiing vol allerlei kleuren en eeuwenoude knotessen.

Appeltern
Onze bestemming in het Land van Maas en Waal is het plaatsje Appeltern.
Appeltern is een dorp in voormalige gemeente in het Land van Maas en Waal. Zij heeft circa 800 inwoners en behoort nu tot de gemeente West Maas en Waal in de Nederlandse provincie Gelderland.
Het rivierengebied is een fruitstreek bij uitstek. Weliswaar treedt de fruitteelt in het Land van Maas en Waal niet zo op de voorgrond als in de Betuwe, toch is deze teelt vanouds een belangrijke vorm van bodemgebruik geweest.

De naam Appeltern, die appelboom betekent, zegt alles over deze streek. De naam van dit dorp werd in 1139 voor het eerst genoemd. Vroeger waren de boomgaarden beperkt in oppervlakte en lagen ze vooral op of bij het erf van de boerderijen. Aan het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw werd de fruitteelt wat grootschaliger opgezet en verschenen er grotere boomgaarden in het gebied.
In de loop van de twintigste eeuw zijn de traditionele hoogstambomen vervangen door laagstammen.
Anno 2017 is Appeltoorn beroemd om haar “Tuinen”. Jaarlijks komen honderdduizenden mensen uit binnen- en buitenland naar dit inspirerende bloemenparadijs

Hotel Moeke Mooren
Op loopafstand van deze tuinen staat Hotel Moeke Mooren. Hotel Moeke Mooren is een gezellig familiebedrijf met diverse gezellige en gastvrije horeca. Het ligt aan de Maas in het prachtige recreatie- en natuurgebied “De Gouden Ham”.
Bij de steiger van het Hotel Restaurant “Moeke Mooren” gaan wij aan boord van het luxe passagierschip “ms.De Sluizer”.
Nadat wij ingescheept zijn, steekt het schip van wal om te beginnen aan een middag varen over de rivieren van Maas en Waal.
Maar niet voordat we verwelkomd worden met koffie.

Het thema van deze dag is “Relaxen” – 31/2 uur relaxen aan boord van ms De Sluizer.

Het is voor ons genieten …… genieten niet alleen van het mooie landschap vanaf het water, leuke ontmoetingen met “oude” collega’s en partners, maar ook van de heerlijke lunch, die aan boord wordt geserveerd.

Tijdens de rondvaart geeft de kapitein vakkundig uitleg over de dorpen, de uiterwaarden, de “rooie” en de “dikke billen” koeien, die op deze uiterwaarden grazen of relaxen in de schaduw van de bomen.
Als het passagiersschip “De Sluizer” 31/2 uur later bij de steiger van Hotel-Restaurant “Moeke Mooren” aanmeert, worden we hartelijk uitgenodigd om in de serre van het restaurant aperitief te gebruiken.
Met een overheerlijke diner daarna besluiten we deze geweldige Aegon Contactdag…….

Relaxende “Dikke Billen” koeien.

Alsof het nog niet genoeg is…. Op de terugweg brengt de chauffeur ons terug in de tijd door te rijden langs één van de locaties, waar de film Floris (met Rutger Hauer) werd opgenomen. De ruïne en het middeleeuwse kasteel: De Doornenburg.

Mijn dank aan Aegon Evenementencommissie voor deze zeer relaxte middag.

Foto’s © Ahiolo

Varen door het Land van Maas en Waal 1
Varen door het Land van Maas en Waal 2

Naar Startpagina

Koninklijke Contactdag

Eens per jaar organiseert de Aegon personeelsvereniging van de gepensioneerden een contactdag. Deze dag is dan ook bedoeld om elkaar te ontmoeten onder het genot van koffie met gebak, samen te lunchen en aan het einde van de dag besluiten met een diner.
Een activiteit er tussendoor mag wel, maar het moet vooral niet te inspannend zijn.

IMG_8736

De deelnemers kunnen kiezen uit één van de 2 dagen, waarop Aegon Contactdag 2015 plaats vindt. De15e of 16e september. Voor ons was woensdag 16 september ‘de dag’.
Als we bij de opstapplaats Metrostation Alexander in Rotterdam aankomen, staat de ‘Aegon’ bus al klaar en enthousiast worden we door de gastheer verwelkomd.
De contactdag is hiermee begonnen…. oude collega’s begroeten elkaar en informeren elkaar over de laatste berichten.
Even, worden we onderbroken voor een kort welkomstwoord en informaties over wat we deze dag allemaal gaan doen…. “Een bezoekje aan het Koninklijke Paleis Soestdijk in Baarn staat op het programma.”

Koninklijke Paleis en haar ‘tuin’.
Speciaal en uitsluitend voor Aegon opent Paleis Soesdijk haar deuren op deze 2 contactdagen. In de Oranjerie worden we verwelkomd met een Royal lunch.
Onderweg naar de Oranjerie lopen we langs de Watertoren, één van de oudste van Nederland, deze bevindt zich in het park aan de achterzijde van het paleis.
Tegenover deze watertoren uit 1680, ontdek ik onder een boom 3 eeuwenoude hondengraven met ingegraveerde bijzonderheden in het Frans.

De Oranjerie staat op 50 meter van het Koninklijke Paleis verwijderd.
Gelukkig is het droog zodat we na onze Koninklijke lunch op eigen gelegenheid een wandelingetje kunnen maken in de prachtige Engelse landschapstuin.
De paden waarover we lopen dragen allemaal, het kan niet anders, koninklijke namen.

De Witte Bank

De Witte Bank

De Witte Bank
Op een panoramisch punt in het park staat een mooie witte bank. Vanaf hier hebben wij een prachtig zicht op het water en de witte tuingevel van het paleis.
Deze wit geschilderde bank dateert uit circa 1740. De rugleuning is aan de voorzijde voorzien van snijwerk in Lodewijk XIV stijl, dat de zomer symboliseert.

Een bijzondere boom komen we ook tegen “Totleben eik”. Uit de stam van een oude eik zijn in de loop der tijd een beuk en twee berken gegroeid. Het resthout van de eik zijn tegenaan geplaatst.
De eik is vernoemd naar general Totleben, die in de Krimoorlog (1854-1856) heeft gevochten in dienst van tsaar Nikolaas I, een broer van Anna Paulowna.

Rododendron doorgang
Zoals in elke Engelse landschapsparken wisselen ook in dit park weidse vergezichten met besloten, intieme plekjes, zoals overdekte loofgangen tussen eiken of beuken. Hier wordt de doorgang gevormd tussen twee naar elkaar toe-groeiende rododendrons.

Zwitsers chalet
In het bos aan het eind van Willemslaan valt ons een mooi klein houten chalet op.
Dit chalet kreeg prinses Wilhelmina in 1892 voor haar twaalfde verjaardag cadeau.
Het werd in Zwitserse stijl gebouwd.
In het chalet staat een poppenhuis en kindermeubilair waarmee de prinses naar hartenlust kon spelen.

Trappen van het bordes

Trappen van het bordes

Geschiedenis van het Paleis
Rond 1650 liet een Amsterdamse burgemeester een jachthuis bouwen tussen Soest en Baarn. In 1664 kocht de jonge stadhouder Willem III deze hofstede aan de Zoestdijck.
Sindsdien was Soestdijk verbonden met de familie Oranje-Nassau. De Stadhouders jaagden en hun vrouwen en weduwen brachten er hun zomers door.
Later gebruikten Koning Lodewijk Napoleon, Koning Willem II, Prinses Anna Paulowna, Prins Hendrk de Zeevaarder, Koningin Emma en Koningin Wilhelmina het paleis als een schaduwrijk zomerverblijf.
Permanent bewoond werd Soestdijk pas in 1937, toen prinses Juliana en Prins Bernhard na hun huwelijk intrek namen. Het Nederlandse volk bood het paar als Nationaal huldeblijk de verbouwing aan.

In 1948 volgde Juliana haar moeder Wilhelmina op als koningin. Soestdijk werd daarmee de Koninklijke Residentie.
Na 1980, toen koningin Juliana afstand deed van de troon, bleven zij en Prins Bernhard wonen op Paleis Soestdijk tot aan hun dood.
Sinds eind 2006 is Paleis Soestdijk toegankelijk voor publiek.

Rondleiding
Na onze wandeling in de prachtige Engelse landschapstuin, verzamelen we voor het paleis.
2 groepen worden gevormd en met onze eigen gids begint de rondleiding in het paleis.
We gaan het paleis binnen via een zijdeur vlak naast de beroemde trappen van het bordes .
Elk jaar op koninginnedag (30 april) stond Koningin Juliana met haar familie op dit bordes en namen een defilé af. Veel Nederlanders liepen in een kilometerslange rij langs het bordes en gaven de Koninklijke familie bloemen en geschenken. Dit bloemendefilé was vanaf midden jaren ’50 op de televisie te zien.
De deuren van de koninklijke slaapkamers, werkkamers, ontvangstkamer van belangrijke gasten enz..gaan voor ons open…
Geweldig… ik heb nooit kunnen dromen, dat ik hier in het Koninklijke Paleis mag rondlopen…
Via de keuken en de oude wijnkelder eindigt onze rondleiding aan de achterkant van het paleis.

Na deze speciale koninklijke rondgang rijdt de bus ons naar NS Station Baarn, waar we de Koninklijke Wachtkamer gaan bekijken.
Een uniek station met haar overstekende daken met bewerkte houten lijsten, fraaie perrontrap, balkons en de vensters met kepervormige bovenlichten. Een mengeling van neorenaissance stijlvormen met chalet motieven.
Dit station dateert van 1874. In 2014 is de Koninklijke Wachtkamer gerestaureerd.
Ooit bedoeld voor de koninklijke familie als ze vanuit Paleis Soestdijk met de trein reizen.

IMG_8737

“Leuk dat jullie er waren.. tot de volgende keer”

Slotdiner
Van Station Baarn wandelen we naar Eethuys-Café ‘De Generaal’.
Hier gebruiken we ons slotdiner. Het Eethuys-Café bevindt zich in een stijlvol monumentaal pand uit 1870, dat in haar oorspronkelijke functie jarenlang dienst heeft gedaan als Station Baarn, inclusief wachtkamer van de Koninklijke familie.
Onder het genot van ons 3-gangen diner en een drankje sluiten we onze Koninklijke Contactdag af.

Foto’s © Ahiolo

Contactdag 1
Contactdag 2
Contactdag 3

Naar Startpagina

Aegon-gepensioneerden contactdag 1 oktober 2009

Eens per jaar organiseert de Aegon personeelsvereniging van de gepensioneerden een contactdag. Deze dag is dan ook bedoeld om elkaar te ontmoeten onder het genot van koffie met gebak, samen te lunchen en aan het einde van de dag besluiten met een diner. Een activiteit er tussendoor mag wel, maar het moet vooral niet te inspannend zijn.

Met enige vertraging vertrok onze bus vanaf NS station Rotterdam-Alexander, over de Brienenoordbrug richting Barendrecht de A29 op. 41 deelnemers aan de Aegon-contactdag voor gepensioneerden en partners zaten in deze bus, die ons naar de Zeeuwse Kwadendamme bracht.
Twee bussen vol met collega’s waren aan de beurt om naar de “zak” van Zuid-Beveland te gaan. Hetzelfde gebeurde ook op de andere 2 dagen (29 en 30 sept. 2009).

Onze pleisterplaats in Kwadendamme was de Sier- en Vlindertuin Berkenhof, waar de koffie bruin stond en de appeltaart oven-vers.

Boonman

Boonman’s Wijnmakerij en ’t Siepje
Na de koffie reden we door de unieke Zeeuwse dijkenlandschap naar Boonman’s Wijnmakerij in de gemeente Nieuwdorp.
Bij aankomst leidde de gastvrouw ons direct naar de bar, waar we een glaasje witte- of rode bessenwijn konden pakken. Voor de non alcoholic: zwarte bessensap.

Gastvrouw Boonman vertelde dat de wijnmakerij vanaf 1993 bestond.
Het bedrijf van de familie Boonman, kweekt zwarte bessen en een gedeelte van de bessen wordt gebruikt om wijn te maken. Het andere (grootste gedeelte) van deze bessen wordt afgezet naar grotere fabrieken.
In de jam-makerij ’t Siepje, die door de dochter van de familie Boonman volledig wordt gerund, worden jam, sauzen en chutney’s gemaakt.

Een korte rondleiding volgde, na het bekijken van een videofilm over het ontstaan van de wijnmakerij en het traject van planten van bessenstek tot het eindproduct in de schappen van ’t Winkeltje.
De rondleiding eindigde natuurlijk in ’t Winkeltje.

De Sier- en Vlindertuin Berkenhof in Kwadendamme

De lunch gebruikten we ook in de Sier- en Vlindertuin Berkenhof.
De Vlindertuin en Restaurant Berkenhof bevindt zich in Kwadendamme.

Sier- en Vlindertuin Berkenhof
Vanmorgen toen we de Vlindertuin binnen stapten, kregen we gelijk een tropisch gevoel. Het binnenplein is Mexicaans ingericht, ook de temperatuur is tropisch. Vanuit het plein kijk jeop de overdekte vlindertuin en de cactustuin.

Na de lunch bezochten we de vlindertuin. Verschillende mooie tropische vlinders met even mooie namen en vogels vlogen tussen de metershoge palmbomen, bananen-planten, watervallen en vijvers en natuurlijk de vele tropische bloeiende kleurrijke planten zoals orchideën.
De complete cyclus, van eitje tot rups en van pop weer tot vlinder valt te ontdekken tussen het bladerendek van vele planten.
In de ‘poppenkast’ zagen we een vlinder, die maar net uit zijn pop-huid kroop.
Na deze tropische ontdekkingstocht, genoten we van de rust in de wandeltuinen buiten het overdekte vlindertuin, tussen de groene oase van de vele soorten bamboe, varens, hosta’s en hortensia’s.

Voordat we huiswaarts reden genoten we met z’n allen ons diner in het restaurant Grevelingen aan de Grevelingendam.

Een hele leuke dag van ontmoetingen en hernieuwde kennismakingen met je ‘oude collega’s. Onze dank aan De Aegon Evenementencommissie

Foto’s © Ahiolo
Aegon Contactdag 2009 (1)
Aegon Contactdag 2009 (2)

Naar Startpagina

Aegon gepensioneerden “liggen voor Pampus”

Eens per jaar organiseert de Aegon personeelsvereniging van de gepensioneerden een contactdag. Zo’n dag is dan ook bedoeld om elkaar te ontmoeten onder het genot van koffie met gebak, samen te lunchen en aan het einde van de dag besluiten met een diner. Een activiteit er tussendoor mag dan wel erbij, maar het moet vooral niet te  inspannend zijn.
Op de uitnodigingsbrief staat: “we gaan voor Pampus liggen”. Dit vraagt natuurlijk naar een nader onderzoek.

Pampus
Pampus is een woord dat tegenwoordig niet meer wordt gebruikt en betekent ‘dikke brij’.  Het duidt op de slappe, pulpachtige stoffen van de ondiepte. Uit geomorfologisch(*) onderzoek komt naar voren dat het Pampus oorspronkelijk geen bank (en zeker geen zandbank!) maar een stroomgeul, later vaargeul, was die door aanslibbing in een voor de scheepvaart hinderlijke ondiepte is veranderd.

(*) Geomorfologie (vaak ook kortweg als morfologie aangeduid) is de wetenschap die de vormen van het landschap en de processen die daarbij een rol spelen of hebben gespeeld, bestudeert.

Gezegden
In de tijd van de koloniale wereldhandel door Nederland, de V.O.C., (Verenigde Oost-Indische Compagnie ) konden de schepen, zwaarbeladen door de handelswaar vanuit Nederlands-Indië als ze bijna thuis (Amsterdam) waren soms die ondiepe vaargeul niet makkelijk passeren en moesten dan wachten om de vaargeul door te komen. Bij vloed werden de schepen met spierkracht (mens en dier) of met scheepskamelen(**) doorheen getrokken. Zo konden de schepen de haven van Amsterdam binnenvaren. In die tijd was de Zuiderzee (nu IJsselmeer) een echte zee, met eb en vloed. Hieraan hebben we de uitdrukking “voor pampus liggen” te danken.

(**) Een scheepskameel is een drijver of een systeem van drijvers, dat aan een schip verbonden werd om de diepgang te verminderen.

Een andere betekenis voor de uitdrukking “voor pampus liggen” is, dat je totaal dronken bent. De relatie met het forteiland Pampus is als volgt: “Vroeger kwamen de schepen van de V.O.C. richting Amsterdam aan en moesten wachten bij Pampus op het juiste tij om de haven van Amsterdam binnen te varen. Daarna gingen de matrozen naar de haven, meerden af, kregen hun gage en verspilden deze in de dagen daarna aan drank en vrouwen. Dan gingen ze naar huis, net zo berooid als ze voor de reis waren.”

Het probleem was dat alle matrozen uit de provincie kwamen. Amsterdam was veel te klein om duizenden mensen als matrozen te leveren. Wanneer er weer een ronselaar van de V.O.C. in de dorpen kwam dan zeiden de moeders van de aanstaande matrozen: “Niet doen, dat brengt toch niets op.” Die ontmoediging was slecht voor de handel, want als er geen matrozen waren, dan konden de schepen niet bemand worden, wat verlies van laadruimte en winst betekende.

De Heren van de V.O.C. bedachten een truc. Als de schepen voor de rede van Pampus lagen, kregen ze water, eten en zeep. Vervolgens werd er een bordeel afgehuurd. De dames van het bordeel werden samen met een forse hoeveelheid drank aan boord gebracht. Na drie dagen waren de schepelingen totaal uitgeraasd en uitgeput. Daarna ging het schip naar de haven, meerde af, de matrozen kregen hun gage en gingen naar huis. Nu gingen ze met geld naar huis en met stoere verhalen. Hierdoor was het eenvoudiger om matrozen te werven. De term “voor pampus liggen” in de zin van dronken zijn, komt uit het hier beschreven gebruik vandaan.

Verrijkt met deze belangrijke  informaties, vertrokken we op donderdagochtend 22 mei 2008,  om 07.30 uur vanuit Rotterdam met de bus naar het verzamelpunt in De Haag. Twee bussen vol opgewonden gepensioneerden, alsof wij op schoolreis gingen, reden we naar Muiden.

Ondanks de ochtendfile, kwamen de beide bussen, met een kleine vertraging aan, bij de haven van Muiden. Op de kade stond de bemanning van ms de Jordaan klaar om ons te verwelkomen. Binnen stonden koffie en gebak op ons te wachten.  Voor sommige 010-aanhangers onder ons, was het even slikken. Een halve dag meevaren met ms de Jordaan …. Gelukkig verdween het ongeriefelijk gevoel snel na de eerste paar slokken koffie.

Het weer was schitterend, alle zitplaatsen op het bovendek waren bezet. Terwijl de boot rondvoer, genoten we met volle teugen van het weer en gezellig samen zijn.  Na ongeveer een uurtje varen meerde de Jordaan af, aan de steiger van het eiland Pampus. Het was redelijk druk op het eiland. Het terras van het restaurant was goed bevolkt. We werden opgewacht door Andre (met zijn vrouw, zijn ze de vaste bewoners van het eiland) en onze gids n.n…
Onze enthousiaste gids gaf ons een rondleiding in het fort op dit forteiland Pampus. Genoemd naar het aangrenzende Pampus.

Het forteiland Pampus, op de achtergrond het ronde dak van het fort.

Het fort Pampus.
Na de Frans-Duitse oorlog van 1870 was het Nederlands bestuur bang voor een aanval op Amsterdam. Men bouwde daarom rondom Amsterdam een vestingring, de Stelling van Amsterdam. Voor de monding van het IJ werd op een kunstmatig eiland op een hoger gelegen gedeelte van het Muiderzand, ten zuiden van de vaargeul, een forteiland Pampus gebouwd. De bouw  duurde van 1887 tot 1895. Het fort staat op 4000 heipalen van 11 meter lang. Fort Pampus was het sluitstuk van de 135 km lange stelling van Amsterdam, een kring van 42 forten en batterijen van de hoofdstad.

Voor zover bekend is er alleen tijdens de mobilisatie van de 1e Wereld oorlog (1914-1918) een volledig regiment militairen op het eiland gelegerd geweest. Vanaf het eiland is er in oorlogstijd nooit een schot gelost.

Tweede Wereldoorlog
In de Hongerwinter (de winter van 1944-1945) was het erg koud en vroor het hard, waardoor het eiland over het ijs bereikbaar was. In 1944 haalde de Amsterdamse bevolking het hout eruit om zich warm te stoken. Al eerder hadden de Duitsers het metaal van het eiland verwijderd voor hun industrie.

Na het gereedkomen van de afsluitdijk in 1932, verloor Pampus zijn militaire functie en liet de defensie het fort aan zijn lot over. Het fort raakte hierdoor in verval maar wordt tegenwoordig door vrijwilligers geconserveerd. Het Fort Pampus behoort, vanaf kort na de bouw, tot de gemeente Muiden.

Vol passie vertelde de gids ons hoe de militairen in het fort leefden. Hij leidde ons door de keukens van de soldaten en officieren, liet ons de privaten zien. We liepen door de smalle gangen naar de onderkomen van de kanonniers. In het fort waren vijf slaapverblijven voor 152 kanonniers. Aan beide zijden 2 rijen britsen (2 hoog) met strozakken. Er sliepen 30 man per verblijf. In het midden van de fort waren twee geschutskoepels, waaronder vier kanonnen stonden.

Trots liet hij ons het nieuwe dak van de fort zien. Het dak had altijd een heel belangrijke functie voor de fort. Immers het regenwater, dat op het dak viel, werd via de dakgoot opgevangen in de 9 kleine en 2 grote regenbakken doorgepompt naar het waterreservoir voor verdere distributie naar diverse afnamepunten. De waterreservoir-ruimte heeft een lengte van 14,80 meter en breedte van 2,60 meter. Hierin werd het waterreservoir gebouwd. Nu, had men boven het waterreservoir een zwevende vloer gemaakt en de ruimte daarboven kan men huren voor een trouwplechtigheid. Het 4-delige tv-programma: ‘Advies…train je vaardigheden’ van Teleac, dat in november en december 2006 werden uitgezonden, werden ook in deze ruimte opgenomen.

Een leerzame rondleiding, die door het enthousiasme van de gids langer duurde dan was gepland.

Gegevens over het eiland:
Lengte 205 m. Breedte: 164 m.  Oppervlakte: ca. 0,03 vierkante km. Hoogste punt: (lichtbaken) 13,3 m NAP.  Inwoners: 2.

Muiden
Terug aan boord gebruikten we onze lunch al varend naar haar thuishaven Muiden. In Muiden kregen we nog de gelegenheid om het vestingstadje Muiden te bezichtigen.
“Muiden is een schat van een”, zei een van de oude Muiers, die op een bank zaten.
En dat klopt. Aan de oevers van het Markermeer, tussen de snelwegen ingeklemd, ligt hier een oase van rust. De tijd heeft er stilgestaan. Vele gebouwen zijn de stille getuigen uit vervlogen tijden van de dynamiek rond de sluis.
De oude zeesluis, die nu elektrisch bediend wordt, de vele restaurants, leuke kleine winkeltjes… en terrassen..

De eerste, nog bekende melding van het plaatsje Muiden dateert uit 953. Het dorpje heette toen nog: AmudaA. Dit betekent  Monding van de A . De A is de oude naam van de rivier Vecht.

Na een mooie bustocht langs de Vecht stopten we bij het restaurant ‘De Olifant’ in Breukelen. Hier sloten we deze zeer geslaagde Contactdag af met een overheerlijke drie gangen diner….  ‘Onze dank en alle lof aan Aegon Evenementencommissie’

Foto’s © Ahiolo
Aegon Contactdag 2008 (1)
Aegon Contactdag 2008 (2)

Naar Startpagina