4 mei – dodenherdenking

Twee minuten stilte – door:  Titia Geertman

Foto’s © Ahiolo

Eén dag per jaar, zijn wij stil in Nederland
en in die paar minuten, smeden wij een band.
Een band met ons verleden, met mensen, die er niet meer zijn,
met mensen, die wij niet kennen, maar die ons dierbaar zijn.

Eén dag per jaar, zijn wij stil in Nederland
en met hen die ons verlieten, smeden wij een band.
Want door hun moedig dragen,
kunnen wij, in vrijheid alles doen.

Twee minuten stilte, is alles wat zij vragen,
twee minuten stilte, voor wat zij hebben verdragen.
Twee minuten stilte, voor de mensen van toen.

Loods 24 – Rotterdam (zie foto onder)
Achter deze muur van de voormalige gemeentelijke handelsinrichtingen stond Loods 24.
Vanaf 30 juli 1942 diende Loods 24 als eerste verzamelplaats voor de in Rotterdan en op de Zuid Hollandse eilanden opgeroepen of opgepakte Joden.
In de jaren 1942-1943 verdwenen via Loods 24 vele duizenden mensen uit de Nederlandse samenleving omdat zij Joden waren.
Zij werden naar het verzamelkamp Westerbork in Drente getransporteerd en van daaruit naar Auschwitz, Sobibor, Bergen-Belsen, Theresienstadt en andere vernietigings- en concentratiekampen in Midden- en Oost Europa.
Slechts enkelen keerden terug.

“Sta stil en gedenk de onschuldigen, die aan waanzin en onverdiende haat ten offer vielen”.

“Om deze oorlogsslachtoffers niet te vergeten, bedacht de Duitste kunstenaar Gunter Demnig om voor de huizen van de slachtoffers Stolpersteine te plaatsen.

Wat is een Stolpersteine ?
Stolpersteine, in het Nederlands ‘struikelstenen’, zijn kleine betonnen stenen van 10x10x10 centimeter, bedekt met een bronskleurig metalen plaatje.
In het plaatje is met eenvoudige letters de volgende tekst geslagen:
– naam van het slachtoffer
– geboortedatum van het slachtoffer
– datum en plaats van deportatie van het slachtoffer
– datum en plaats waar het slachtoffer is vermoord

De stenen worden gefabriceerd in het atelier van deze   kunstenaar.
Ze worden vervolgens door hemzelf of met de hulp van de jeugd aangebracht in het trottoir voor het huis waar het slachtoffer als laatste heeft gewoond.
De stenen worden ook wel eens “Stenen des Aanstoots” genoemd.
De slachtoffers hebben immers geen graf en de Struikelstenen brengen de namen van onze medeburgers weer terug naar hun laatste (t)huis.
Dit opdat hun namen niet worden vergeten.

Een mens is pas echt vergeten, als zijn naam vergeten is”
Het staat in de Thorah: ‘“Een mens is pas echt vergeten, als zijn naam vergeten is’”
In de bijbel (Jesaja 56:5)  ‘Ik zal hen ook in Mijn huis en binnen Mijn muren een plaats en een naam geven, beter dan der zonen en dan der dochteren; een eeuwigen naam zal Ik een ieder van hen geven, die niet uitgeroeid zal worden.’

Kunstenaar Gunter Demnig begon in 1997 met het leggen van de eerste Stolperstein in de Berlijnse wijk Kreuzberg.
Het is een herinnering aan de Holocaust in de Tweede Wereldoorlog.

Inmiddels zijn er meer dan 40.000 stenen geplaatst over Duitsland, Polen, Oostenrijk, Tsjechië, Hongarije, België en Nederland.  Op 3 juli 2013 plaatste Gunter Demnig in Drieborg zijn 40.000ste struikelsteen.
In Nederland werd de eerste struikelsteen gelegd op 29 november 2007 in Borne.

Gunter Demnig geeft zo ieder slachtoffer een eigen monument.

Naar Startpagina

NOS – Het Koninkrijk: Nederlands-Indië op NPO 2

NPO: 10 september 2015

De NOS-serie Het Koninkrijk krijgt in september op NPO 2 een vervolg met een tweeluik over de voormalige overzeese gebiedsdelen: Indonesië en Suriname.

De serie Het Koninkrijk vertelt kleine verhalen uit de grote geschiedenis van 200 jaar koninkrijk.
Aan de hand van vertellers Waldemar Torenstra, zelf een nazaat van Willem van Oranje, en verslaggever Eelco Bosch van Rosenthal wordt een beeld geschetst van de geschiedenis van het Koninkrijk der Nederlanden. Het duo duikt op serieuze én ludieke wijze in de historie van ons koninkrijk.

indie_carousel_missed-1441883249

Nederlands-Indië
De aflevering van vrijdag 11 september gaat over Nederlands-Indië, een land waarin we in de jaren van het koninkrijk veel geld verdienen, maar waar we ook voortdurend mee in conflict zijn. Van de Java-oorlog in 1825, de jarenlange Atjeh-oorlog die begint in 1873 en de onafhankelijkheidstrijd na de Tweede Wereldoorlog. Waldemar Torenstra is in Indonesië en vertelt het verhaal van prins Diponegoro (Java-oorlog), het koloniale plantersleven en van Cut Nyak Dhien (Atjeh-oorlog), de vrouwelijke leider van het Atjehse verzet. Eelco Bosch van Rosenthal is in Nederland voor ‘onze’ kant van het verhaal.

Bekijk Het Koninkrijk: Nederlands-Indië

Deze aflevering gaat over Nederlands-Indië, een land waarin we in de jaren van het koninkrijk veel geld verdienen, maar waar we ook voortdurend mee in conflict zijn. Van de Java-oorlog in 1825, de jarenlange Atjeh-oorlog die begint in 1873 en de onafhankelijkheidstrijd na de Tweede Wereldoorlog. Een bloedige geschiedenis, die beide partijen toch net iets anders beschrijven in hun eigen geschiedenisboekjes.
Waldemar Torenstra is in Indonesië en vertelt het verhaal van prins Diponegoro (Java-oorlog), het koloniale plantersleven en van Cut Nyak Dhien (Atjeh-oorlog), de vrouwelijke leider van het Atjehse verzet. Eelco Bosch van Rosenthal is in Nederland voor ‘onze’ kant van het verhaal. Nederlands-Indië bestaat weliswaar officieel niet meer, maar wordt nog steeds levend gehouden door de vele Nederlanders met Indische roots in ons land. Op een ‘kumpulan’ in Den Haag spreken Torenstra en Bosch van Rosenthal hen over dat gevoel. Een van hen is Wieteke van Dort, bekend als het Nederlands-Indische personage Tante Lien

Suriname
De aflevering van vrijdag 18 september gaat over Suriname. In 1975 werd het land onafhankelijk, maar pas sinds kort zijn de inwoners van het land ook actief zelf bezig met hun geschiedenis. Bosch van Rosenthal reist naar Suriname en gaat mee de binnenlanden in om een verhaal vast te leggen.
Hij bezoekt onder meer een plantage en spreekt met de vice-president tijdens Keti Koti, de viering van de afschaffing van de slavernij. Torenstra is in Nederland en spreekt onder anderen met Glenn de Randamie (Typhoon) over zijn Surinaamse roots en de manier waarop Nederland met het slavernijverleden omgaat.

De delen 1 tot en met 5 uit de serie Het Koninkrijk werden eerder dit jaar al door de NOS uitgezonden en zijn nu online te bekijken via npo.nl.

Bekijk Het Koninkrijk: Suriname

Het Koninkrijk: Nederlands-Indië, vrijdag 11 september, 21.05 uur, NOS, NPO 2
Het Koninkrijk: Suriname, vrijdag 18 september, 21.05 uur, NOS, NPO 2

Naar Startpagina

Wandeling door historisch Capelle

Capelle aan den IJssel, 24 maart 2015-07.30 uur.

De lente is 3 dagen jong. Het natuur komt langzaam tot leven, de bloembollen, die de hele winter in het donker leefden gluren nieuwsgierig naar het licht.
De zon straalt haar licht uit naar de wakkerwordende natuur. Toch, toch is het nog koud ….. Zo koud dat de automobilisten de ruiten van hun auto’s eerst moeten ‘krabben’ voordat ze kunnen wegrijden.

In afstandmeten.nl, heb ik mijn wandelroute al uitgestippeld. Mijn eerste wandeltraining in 2015 als voorbereiding op de komende Wandel 4-Daagse in Nijmegen.
Deze wandeltocht begint zodra ik de deur achter me dichttrek. Ik loop ons woonerf uit, over het fietspad in de richting en door het Schollebos. Een mooi stadspark, een geliefd wandelgebied voor vele Capellenaren. Schollebos ligt op ongeveer 500 meter van ons huis vandaan.

De fietspaden brengen mij door de wijken Schollevaar, Schenkel en Oostgaarde naar de rivier Hollandse IJssel.
Het Capelse deel van de Hollandse IJssel was de dorpskern van Capelle aan den IJssel. Op en achter de dijk zijn verschillende gedenktekens en gebouwen, die je aan dit rijk historisch verleden van Capelle doen herinneren.

Het is nog rustig op de weg … af en toe kom ik iemand tegen die zijn hond uitlaat. Toch zijn er reeds activiteiten te bespeuren op deze vroege ochtend. Een mooie witte zwaan bereidt zich voor op de komst van nieuwe leven. Met zijn lange nek en bek, die hij als een grijparm gebruikt, bouwt hij een nest van ‘dode’ riet.
De mensen van de plantsoenendienst verwijderen dode boomtakken, die over de sloten ‘hangen’.

Dukdalf met plaquette

80 jarige oorlog
Het eerste gedenkteken die ik op de dijk tegen kom is het monument de Dukdalf met plaquette. Op deze plaats hebben de Geuzen, tijdens de 80 jarige oorlog tegen de Spajaarden, onder leiding van prins Willem van Oranje de dijken op verschillende plaatsen doorgeprikt. Met behulp van water uit de Hollandsche IJssel werd in 1574 Leiden ontzet.

Jachthaven
Ook Capelle heeft een jachthaven op enkele honderden meters van de “Dukdalf” vandaan.
Op deze plek, ‘t Zandrak, was eens het terrein van één van de vele steenfabrieken langs de Hollandsche IJssel. In 1920 werd het terrein aan de Groenedijk gekocht door houthandelaar Ypema. Deze plek deed dienst als opslagplaats voor houten palen. In 1975 is ook de opslag van houthandel Ypema gesloten en werd de jachthaven aangelegd.

Woonoord IJsseloord
500 meter verderop, waar de dijk een grote bocht maakt, staat de nieuwe woonwijk ‘het Paradijsselpark’.
Op deze buitendijk stond eerst de kamp Woonoord IJsseloord, een door Rijksgebouwendienst gebouwd barakkenkamp, die in 1951 dienst doet als Molukse opvangcentrum.

In 1951 werden circa 3.500 Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen op militair bevel (dus op last van de Nederlandse regering) vanuit Indonesië overgebracht naar Nederland. Op 21 maart 1951, voer de eerste boot met Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen aan boord Rotterdam binnen. Leesook: Molukse historie aan den IJssel

Zaterdag, 21 maart j.l. hebben de 2e, 3e en 4e generaties Molukkers in Nederland, de komst van de 1e generatie in Nederland herdacht met een 90 km lange mars van Tiel naar de Lloydkade in Rotterdam, waar de 1e boot aanmeerde.
Burgemeester Hans Beenakker gaf vrijdagavond bij Buah Hati in Tiel het startschot.

Het Paradijsselpark

Boven op de dijk sta ik even stil, kijkend naar deze ‘nieuwe’ woonwijk terwijl ik ‘de film over het verleden’ in mijn gedachten afspeel.
Wat een verhaal… ik ben erdoor geraakt… “Je land onvrijwillig verlaten, zonder een duidelijke eindbestemming…. Later blijkt dan, dat hier in Nederland hun eindbestemming wordt”.
En toch, toch weten ze dit alles te overleven.. wat moeten ze heel, heel erg sterk zijn.
Sterk in hun geloof en onvoorwaardelijk vertrouwen in hun Schepper.
Langzaam daal ik van de dijk af en wandel verder door “Paradijselpark” als eerbetoon voor deze ooms en tantes, voor wie ik heel, heel veel respect heb.

Capelse Dorpskerk
Van woonwijk het Paradijselpark loop ik de Groenendijk op naar de Dorpsstraat.
Hier aan de Dorpsstraat staan nog enkele mooie gerenoveerde dijkhuizen.

Onder aan de dijk staat de Capelse Dorpskerk uit begin 15e eeuw.
De Capelse Dorpskerk brandde op 30 mei 1574 helemaal af. In 1593 werd op dezelfde plaats een nieuwe kerk met langwerpige vorm gebouwd.
In 1665 werd ze vergroot met een priesterkoor, de kerktoren werd in 1806 vernieuwd. Inmiddels is de kerk twee keer gerestaureerd, voor het laatst in 1989.
Deze mooie Dorpskerk is onze ‘thuis kerk’ geweest van 1980- tot 1990 en is zeker een bezoekje waard.

 Het Cappellenhuis.
Schuin tegenover de kerk aan de Dorpstraat 164 staat het fraaie ‘Het Cappellenhuis’.
Een voormalig oude mannen- en vrouwenhuis, dat nu gebruikt wordt als een cultuurhuis.

Wandelend door de Dorpsstraat, kom ik langs de Vuykpark.
Over een brede laan loop ik naar het water, waar vroeger de helling van scheepswerf Vuyk lag.

t Oude Raadhuis/ Oude Regthuys aan de Dorpsstraat 3, is een monumental gebouw, dat uit de 2e kwart van de 19e eeuw dateert. Deze fraaie pand is sinds 14 juli 2010 ‘a place to be’ voor de culinaireliefhebbers. “Restaurant Perseel”. Buiten op het terras kunt u ook zitten en van het uitzicht over de Hollandse IJssel genieten.
Dijkhuis
 Slot Capelle
Aan het einde van de Dorpstraat, onder aan de dijk bevindt zich een klein park, het Slotpark.
“Het Slotpark is een unieke plek in Capelle aan den IJssel,echt een parel in de stad” aldus een Capellenaar.

 Op het eiland in het Slotpark hebben in het verleden twee kastelen gestaan.
Dit waren kastelen van de Heerlijkheid (vanaf 1346 Hoge Heerlijkheid) van het Huis te Capelle.
In 1352 zijn de kastelen verwoest tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten.
Op de plaats van Slot Capelle, bouwde Johan van der Veecken in de zeventiende eeuw een nieuw kasteel, met dubbele slotgrachten. Tot 1798 diende het als buitenverblijf voor verschillende regentengeslachten uit Rotterdam.
Daarna raakte het in verval en werd afgebroken. Op de plaats van winkelcentrum Slotplein heeft het slot gestaan. Het dief- en duifhuisje is het enige restant van Slot Capelle én het kleinste museum van Nederland.

Deze wandeling over de Groenendijk en Dorpsstraat zet ik voort over de Ketensedijk naar de Algerabrug, een verkeersbrug van 83 m lang, die Capelle- met Krimpen aan den IJssel verbindt. Inmiddels ben ik al bijna 2 uren onder weg en besluit om te gaan rusten in het winkelcentrum Crimpenhof in Krimpen aan den IJssel.
Na een uitgebreid Hema ontbijt in Crimpenhof vervolg ik mijn wandeling door de Capelse wijken: Capelle West – Middelwatering en Schenkel naar de finish in Capelle Schollevaar

Foto © Ahiolo
Wandeling door historisch Capelle

Naar Startpagina

Citytrip Berlijn – Stadstour door Berlijn (1)

Maandag 9 november 2009, is het twintig jaar geleden dat de Berlijnse muur viel. Een heel bijzonder jubileum.
In een groot aantal Duitse regio’s en steden worden activiteiten georganiseerd om ‘Die Wende’ te herdenken o.a. bij de restanten van de muur in Berlijn en in Dresden. De Ierse rockband U2, trad op 5 november gratis op bij de Brandenburger Tor. De band herdacht zo, de val van de Berlijnse muur.

Onze Citytrip naar Berlijn, van 4 okt. tot en met 8 okt. 2009, stond dan helemaal in het teken van ‘˜Die Wende’.

“Vandaag is een beslissing genomen… We hebben besloten dat iedere DDR-burger de grens over mag.” Onmiddellijk volgde de vraag wanneer deze regel in werking zou treden.
Günter Schabowski bladerde in zijn papieren, keek op, en zei toen: “Dat geldt – voor zover ik weet ……vanaf nu.”.  Het was 9 november 1989, 18:57 uur. Günter Schabowski één van de hoogste partijleiders in de DDR, hield aan het begin van de avond een bijzondere persconferentie.

Historie
De Berlijnse Muur scheidde van 13 augustus 1961 tot 9 november 1989 West-en Oost-Berlijn van elkaar.
De Berlijnse Muur was 45,3 km lang en een onderdeel van de Duits-Duitse grens. De Berlijnse Muur was het bekendste symbool van de Koude Oorlog en de deling van Duitsland. Tijdens vluchtacties bij de Berlijnse Muur zijn ongeveer tweehonderd mensen om het leven gekomen.

15 jaar na de val van de muur kwam een deel van het historisch bouwwerk terug.
200 meter lange muur werd teruggeplaatst bij het Checkpoint Charlie museum. Vlakbij de wereld beroemde grensovergang. Ze hadden er spijt van dat ze de muur helemaal hadden afgebroken. Daarom werd er een stuk als monument teruggeplaatst voor alle toeristen.

Lees hier alles over de Berlijnse Muur
Lees ook een beknopte geschiedenis van Berlijn.

Op naar Berlijn

4 oktober 2009, het was vanmorgen om 07.15 uur erg stil op de weg. De rit naar van der Valk hotel Avifauna in Alphen a/d Rijn verliep probleemloos.  Van dit hotel vertrok de Citytour-bus naar Berlijn. De gasten die hier moesten instappen waren op tijd,zodat we ook gelijk weg konden rijden. De volgende opstapplaats was van der Valk hotel De Bilt. Hengelo was de laatste plaats, waar de gasten van deze Citytrip konden opstappen. Voordat de bus vanuit Hengelo richting Berlijn vertrok, kregen we nog een kopje koffie en cake in de bar van het, ja natuurlijk …. van der Valk Hotel Hengelo.

De parkeerplaatsen langs de Duitse rijkswegen stonden ‘s-zondags altijd overvol met vrachtwagens. In Duitsland is voor het vrachtverkeer verboden om op de ‘dag des Heeren’ te rijden. Uitgezonderd het ‘vers-vervoer’ daarvoor moeten ze over een speciale vergunning beschikken.Gedurende de reis informeerde de touringcar-chauffeur Jan ons uitvoerig over het hotel, excursies enz…. Ik moet wel zeggen dat Jan, behalve een goede chauffeur ook een goede toerleider was.

Twee keren stopten we bij Rastplatz waar we onze benen konden strekken en wat gebruiken in het wegrestaurant. De laatste stop was een unieke stopplaats. Hier in de voormalige DuitsDuitse grensplaats Marienborn, staat een gedenkteken aan de splitsing van Marienborn. De oude grensovergang en de gebouwen eromheen zijn nu ingericht als (douane-)museum. Natuurlijk kregen we ook de gelegenheid om in het museum een kijkje te nemen.Tegen de avond reden we het terrein op van het 4-sterren Van der Valk hotel BerlinerRing in Dahlewitz-Berlin . Het hotel beantwoordt helemaal aan de eisen, dat een4-sterren hotel moet voldoen.
Van der Valk hotel BerlinerRing in Dahlewitz-Berlin

Bekijk hier de foto’s Foto’s © Ahiolo

…………………………………………………………………………………………………..

Stadstour door Berlijn (1)

Kennismaking met Berlijn
5 oktober 2009. Dat gebeurde al heel spoedig, toen we Berlijn binnen reden; we werden gelijk geconfronteerd met de geschiedenis van deze metropool. Voordat we de oude stadsgrens, lees plek waar de stadsmuur stond, passeerden, zagen we een halve rotonde op de weg, voor deze oude stadsgrens…. Tot hier, niet verder !
De auto’s moesten toen, hier op de halve rotonde keren en terug rijden.
Onze sightseeing-bus mocht gelukkig verder rijden dan deze stadsgrens. We kwamen langs het vliegveld Tempelhof, waar we onze gids van de dag: Koen Mathot oppikten.Koen woont hier al meer dan 30 jaar, en is een heel deskundige gids, die met vol passie over zijn stad weet te vertellen.

Flughafen Tempelhof en de blokkade van Berlijn
Koen: “Het vliegveld Tempelhof, is nu niet meer het vliegveld van Berlijn. De meeste vluchten zijn nu geleid naar Flughafen Schönefeld”. Flughafen Tempelhof, dat in de Amerikaanse zone van Berlijn lag, speelde een zeer belangrijke rol tijdens de blokkade van Berlijn (tussen 24 juni 1948 en 12 mei 1949). Toen in de westelijke bezettingszones de D-mark werd ingevoerd, verklaarde Stalin dat dat in strijd was met de gezamenlijke afspraken.
Als reactie hierop sloot hij de toegangswegen af en startte daarmee de blokkade van Berlijn.
Het doel van deze blokkade was om de westelijke geallieerden te dwingen West-Berlijn op te geven. De westelijke geallieerden moesten nu 2,2 miljoen West-Berlijners en 8000 geallieerde militairen en hun familie zien te bevoorraden.
Op 26 juni startten de Amerikanen een luchtbrug naar West-Berlijn, gevolgd door de Britten op 28 juni.

De Amerikanen gebruikten vliegveld Tempelhof, de Britten het vliegveld Gatow en de Fransen later het vliegveld Tegel. Duizenden Amerikaanse vluchten naar Tempelhof vonden plaats, voor de bevoorrading van de Berlijners.

Stadsdeel Schönenberg
We reden door het stadsdeel Schönenberg, en wierp natuurlijk eerst een blik in de straat waar de wereldberoemde zangeres Marlene Dietrichwas geboren en opgroeide.

J.F. Kennedy – “Ich bin ein Berliner”

Het raadhuis van Schönenberg kreeg een Internationale bekendheid, door het bezoek van de Amerikaanse president John F Kennedy op 26 juni 1963. Het raadhuis was tijdens de deling van Duitsland en Berlijn de zetel van de Regierender Bügermeister.
Op de tribune voor het raadhuis, die speciaal voor dit bezoek was gebouwd, hield John F. Kennedy zijn toespraak voor 400.000 Berlijners. Hij eindigde zijn rede onder daverend applaus met de in Duits gesproken zin: “Ich bin ein Berliner”.

Stadsbestuur
Berlijn is, evenals Hamburg en Bremen, een deelstaat (Bundesland) op zichzelf. De regering wordt gevormd door de Senaat, die uit de Regierender Bürgermeister en maximaal acht senatoren bestaat.De zetel van de Regierender Bürgermeister is het Rotes Rathaus vlakbij de Alexanderplatz.

Ieder stadsdeel heeft een eigen burgemeester. De burgemeesters van de stadsdelen vormen de Rat der Bürgermeister, waarvan de Regierender Bürgermeister voorzitter is. Deze raad adviseert de Senaat.
Bij de gebiedshervorming van 1 januari 2001 werd het aantal stadsdelen (Verwaltungsbezirke) van 23 naar 12 teruggebracht.
Paleis Bellevue

Belangrijke bezienswaardigheden
We reden langs de meest bekende en belangrijke bezienswaardigheden terwijl Koen (gids) ons op een hele leuke manier alles over vertelde.
Televisietoren op de Alexanderplatz, Altes Museum en Museum eiland, Berlijnse Dom, de Grosse Hamburgerstrasse nr 15 en 16 waar sinds 1990 aan de zijmuren met herdenkingsplaten van Christian Boltanski ‘the missing house’ was aangebracht.
Monument voor de vermoorde Joden van Europa, jammer genoeg waren we hier niet gestopt om tussen het labyrint van 2711 donkergrijze betonnen pilaren te lopen.
Deze vormen tezamen het holocaust-monument. Het moest heel indrukwekkend zijn.
Bij sommige bezienswaardigheden stopten we en konden op ons gemak alles bekijken en foto’s maken, zoals:

Brandenburger Tor

De Checkpoint Charlie
Checkpoint Charlie was een controlepost met een geheel eigen geschiedenis en vele verhalen. CC was tot aan de ‘Wende’ een geallieerde controlepost op de grens tussen stadsdelen Berlin-Mitte en Kreuzberg. De grenspost werd al gauw het middelpunt van de koude oorlog, toen de Russische en Amerikaanse pantserwagens tegenover elkaar stonden.
Van 1961 tot 1990 stond de grenspost niet alleen in de politieke aandacht, maar speelde ook een belangrijke rol in internationale film- en televisieproducties.

De zeer bekende Unter den Linden en de Brandenburger Tor. Helaas was de Tor toen in de stelling waardoor we er niet onder de poort door konden lopen.

Brandenburger Tor
De enige stadspoort van Berlijn die nog overeind staat. Gelegen op het Pariser Platz en aan het einde van Unter den Linden. De poort werd gebouwd in 1788. De Brandenburger Tor bestaat uit een zuilengalerij van 26 meter hoog en 66 meter breed. Op de zuilengalerij staat een strijdwagen met 2 wielen en 4 paarden. In de strijdwagen zetelt Victoria, de Griekse Godin van de overwinning. Het beeld dat je vandaag de dag ziet is een kopie. Het originele beeld ging verloren in de Tweede Wereldoorlog. De Brandenburger Tor is ook een monument van deling en hereniging. In 1961 namelijk werd er bij de Brandenburger Tor begonnen met de bouw van de Muur. Later, in 1989, was het ook de plek waar de Muur voor het eerst viel.

Unter den Linden
Vroeger was Unter den Linden de praal weg van de Pruisische koningen en Duitse keizers.
Later werd het dè straat van het communistische Oost-Duitsland. Unter den Linden is in vele liederen bezongen. Langs Unter den Linden vind je beroemde gebouwen, zoals de Berlijnse Staatsopera en het paleis van keizer Wilhelm I (1797-1888).

Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche

Kurfürstendamm
De Kurfürstendamm is 3,5 kilometer lang en werd in de 16de eeuw aangelegd zodat de koetsen van de keurvorsten naar hun jachtpaviljoen in Grünewald zouden kunnen rijden.
In die tijd was het niet meer dan een veredeld ruiterpad.

Toen kanselier Otto von Bismarck Parijs bezocht, raakte hij gefascineerd door de Champs- Elysées, en hij besloot dat ook de hoofdstad van Duitsland zo een indrukwekkende boulevard moest bezitten. Tussen 1883 en 1886 werd de Ku’damm dus verbreed en er vestigden zich zakenlui, artiesten en rijke burgers. De boulevard werd een van de belangrijkste van de stad.

De Ku’damm stond ook bekend om de bijzondere Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche en het Europa Center, waarin zich een winkelcentrum bevindt.

KaDeWe
Een van het meest bekende, bezochte en het grootste warenhuis ter wereld is de KaDeWe aan de Tauentzienstrasse (verlenging van de Ku’damm). Het Kaufhaus des Westens (KaDeWe) is het meest prestigieuze warenhuis van de stad !
Het is het grootste warenhuis in het Europese continent met een oppervlakte van 60.000 vierkante meter en meer dan 380.000 verschillende, vooral luxe, artikelen. Het is net iets groter dan Londens’ Harrods.
Het warenhuis werd in april 1907 geopend. Bij de ingang kregen we een kaart van het warenhuis aangeboden. Het was inderdaad nodig geweest, we zouden er zo kunnen verdwalen. Neem deze zeker aan, want de architecten hebben het ons niet gemakkelijk gemaakt! Met name de zesde etage met zijn uitgebreide delicatessen is een bezienswaardigheid.

De muur
De markering op de weg gaf aan hoe de de muur door Berlijn liep. Als een slang van twee kinderkoppen (uit de straten van Oost-Berlijn) naast elkaar, die over de wegen slingert, loopt de markering door de stad.
Een ‘stukje oude muur’, die er nog staat, moest door middel van een hek beschermd worden tegen souvenirs jagers.
Enkele segmenten van de muur werden naar Washington genomen en in het Freedom Park (open lucht museum) geplaatst.

Indrukwekkend om daar te staan, waar achter heel wat verdriet en drama’s afspeelden.
De beelden die je op de televisie zag, de verhalen die je hoorde, kwamen in je verbeelding tot leven, het is goed dat dit ‘stukje muur’ nog bewaard wordt.
Nog indrukwekkender was, ons bezoek aan het informatie Centrum over de Muur, twee dagen later.

Onze dagexcursie met Koen Mathot eindigde aan de rivier Spree. Hier namen we afscheid van Koen en stapten aan boord van de splinter nieuwe rondvaartboot “Der Fliegende Holländer”.
Helemaal afscheid nemen van Koen was het ook niet, want de ‘VOC’ van Koen Mathot en Ben Wolters is de eigenaar van deze rondvaartboot.
De tocht over de Spree ging vanuit het Westelijk deel naar Oostelijk deel van Berlijn.

De lunch die voor ons was voorbereid smaakte voortreffelijk. Zittend in de zon, genoten we van onze lunch en het mooie uitzicht langs de oevers van de Spree.
Verschillende gebouwen hadden we vanuit de bus al gezien, maar het beeld werd pas compleet als je ook vanaf de Spree kon bekijken. Vanaf de Spree, kreeg je een heel andere kijk op de stad.
Geweldig mooi was het Museum eiland, onvoorstelbaar dat bijna alle musea zo dicht bij elkaar stonden!

Het Rijksdaggebouw
We voeren langs het Rijksdaggebouw, het gebouw was op 27 februari 1933 bijna geheel uitgebrand geweest. De Nederlandse communist Marinus van der Lubbe, was als dader gepakt, vervolgd en geëxecuteerd, maar er wordt betwist of hij de brand heeft gesticht, en of hij hierbij is geholpen.

De aanleiding was dat op 30 januari 1933 Hitler in Duitsland aan de macht kwam. Zijn NSDAP (Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij) was een fel tegenstander van het communisme, en de communistische partijen hadden altijd fel gereageerd op deze haat.
In de Rijksdag en dagbladen was de strijd met woorden uitgevochten, en op straat ook regelmatig met vuisten. Marinus van der Lubbe was een hartstochtelijk communist die geloofde in de heilstaat.

Rijksdaggebouw met een herdenkingsplaats voor de slachtoffers van de muur die op de vlucht over de Spree om het leven kwamen

East Side Gallery
Langzaam voeren we in de Oostelijke richting naar onze eindbestemming: “de East Side Gallery”.
De Muur wat eerst als Todsichere Grenze werd gebouwd en veel leed, droefenis en dood bracht, heeft vandaag de dag nog slechts documentaire waarde.
Het langste monument voor vrede en verzoening in Berlijn is 1,3 kilometer lang : East Side Gallery.
Na de hereniging inspireerde dit stuk van de vroegere stenen grens kunstenaars uit alle delen van de wereld tot graffiti en tot politieke muurschilderingen.
Spontaan zoals de Berlijners, brutaal en met gevoel staat deze bonte verzameling van emoties, geest en overpeinzingen op dit stuk muur: Gesamtkunstwerk.
Deze meest spontane kunstwerk van Berlijn valt intussen onder monumentenzorg.

Foto’s © Ahiolo
Stadstour door Berlijn (1) Album 1       Stadstour door Berlijn (1) Album 2

Naar Startpagina

Citytrip Berlijn – Stadstour door Berlijn (2)

Maandag 9 november 2009, is het twintig jaar geleden dat de Berlijnse muur viel.Een heel bijzonder jubileum. In een groot aantal Duitse regio’s en steden worden activiteiten georganiseerd om “Die Wende” te herdenken o.a. bij de restanten van de muur in Berlijn en in Dresden. De Ierse rockband U2, trad op 5 november gratis op bij de Brandenburger Tor. De band herdacht zo, de val van de Berlijnse muur.

Onze Citytrip naar Berlijn, van 4 okt. tot en met 8 okt. 2009, stond dan helemaal in het teken van “Die Wende”.

…………………………………………………………………………………………………..

7 oktober 2009. Volgens ons programma hadden we een vrije dag. Jan zou ons naar Oost- of West Berlijn rijden al naar gelang onze keuze. Echter, enkele dagen geleden kwam hij met een alternatief programma, dat bij iedereen erg welkom was.

Bezoek aan de Nederlandse ambassade.
Na het ontbijt vertrokken we naar Berlijn waar we eerst een bezoek brachten aan de Nederlandse ambassade.
Door de jaren heen had Jan (onze chauffeur) een goede relatie opgebouwd met de mensen van de ambassade zodat slechts een telefoontje genoeg was om een bezoek te regelen.
Het ambassadegebouw staat in het oude stadsdeel Mitte, op nog geen 200 m afstand van de beroemde Fernsehturm (televisietoren ) Alexanderplatz. Ondanks dat onze paspoortgegevens één dag van te voren gefaí waren, moesten we toch nog door de detectiepoort lopen.

We kregen eerst een korte film over de bouw van het ambassadegebouw te zien. Het ambassadegebouw moest een vrijstaand gebouw zijn, wat vrijheid en zelfstandigheid van Nederland symboliseert.
Maar moest ook aan de aangrenzende gebouwen aansluiten. Architect Rem Koolhaas bedacht een L vormig bouwwerk tegen de aangrenzende gebouwen, en binnen de L vorm, als een eiland, een vierkant gebouw met veel glas, wat transparantie uitstraalt.

Nederlandse ambassade

Helaas beperkte onze rondleiding zich alleen tot de openbare ruimtes. Midden in het gebouw is een vierkante opening (raam) gemaakt, dat men van binnenuit vrij uitzicht heeft op de beroemde Fernsehturm.
Hiervoor heeft de Nederlandse ambassade de ‘uitzicht ruimte’ voor de komende 30 jaren gehuurd.
Dat betekent dat er geen gebouw mag worden neergezet, dat het uitzicht vanuit de Nederlandse ambassade op de Fernsehturm belemmert.

Een doorn in het oog
De Fernsehturm, die nu op Brandenburgtor na het gezicht van Berlijn is, was tijdens de DDR-tijd een doorn in het oog van de DDR-staatsraadvoorzitter Erich Honecker. Als de zon namelijk op de toren schijnt, dan ziet men door de reflectie van de zon op de bol een kruis. De kruis was tot heel ver in de DDR te zien.
Het communistische regiem was immers geen voorstander van, dat haar bevolking een bepaalde geloofsovertuiging aanhangt.Het was zelfs zo erg, dat de DDR-staatsraadvoorzitter verzocht had om de glazen bol zwart te verven …. wat gelukkig niet gebeurde.

Onderweg naar het Informatie centrum over de Muur, kwamen we langs het Rotes Rathaus . Het Rotes Rathaus dankt haar naam aan de rode bakstenen, waarmee het gebouwd was. Rotes Rathaus was sedert 1869 de zetel van het stadsbestuur en sinds 1991 weer van het totale stadsgebied Berlijn.

Informatie Centrum over de ‘Muur’
Aan de Bernauer Strasse stapten we uit en bezochten de officiële herdenkingsplek en Informatie centrum over de ‘Muur’. In het Informatie centrum, draaide non stop films over de bouw van de muur.
De filmzaal en de expositieruimte werden druk bezocht. Niet alleen door toeristen, maar vooral ook door Duitse scholieren. De gezichten van de bezoekers waren bedrukt, er heerste een heel aparte stilte, die ik niet kan omschrijven.Zachtjes schoof ik langs de foto’s die aan de wanden hingen. Wat we zagen en hoorden maakten hele diepe indrukken, niet alleen op mij maar ook op de andere bezoekers.Onvoorstelbaar, dat dit zomaar plaats vond ….. en nog geen 600 km van je vandaan !!

Afgrendeling van het Oosten.
Geschiedenis leert dat door alsmaar toenemende stroom van vluchtelingen uit de DDR naar het Westelijk stadsdeel, was er de oorzaak van dat de DDR-machtshebber zich gedwongen voelden maatregelen te nemen.0p 13 augustus 1961 bezetten Oost Duitse troepen en de volkspolitie de Sovjetsector van Berlijn. Zij begonnen met een totale afgrendeling van de sector door straatversperringen en afrasteringen. De vlucht uit de republiek moest gestopt worden.
Twee dagen later werden voor het eerst betonnen segmenten voor deze afzettingen gebruikt. Hiermee was de bouw van de muur begonnen.Het protest dat de Amerikanen bij de Sovjets aantekenden, werd 24 uur later van de hand gewezen.Het betonnen monument, was voor de DDR-machtshebber niet voldoende.
Daarom werd achter de muur een Todesstreifen aangelegd, waarin speciaal opgeleide grenssoldaten, soms begeleid door waakhonden, patrouilleerden.

Families werden uit elkaar gerukt……

Families werden uit elkaar gerukt, geliefden van elkaar gescheiden onbegrijpelijk. Boven bepaalde hoogte werden de ramen van de huizen (flats) in het Oostelijk deel geblindeerd of dichtgetimmerd, zodat de bewoners niet naar het Westelijk deel konden kijken.
Zeer triest om te horen, dat een slimme jongetje op een bepaalde tijd, twee dakpannen van hun huis weg haalde en net zo lang wachtte totdat hij zijn opa aan de overkant zag..

De Muur nu !
Tegenover het Info centrum staat nog steeds een overgebleven muur, die aan dit zwarte blad van het geschiedenis herinnert. Kennelijk is dit stukje muur niet lang genoeg om de herinnering vast te houden.
Tegen deze ‘oude’ muur is men nu bezig de muur te verlengen met enkele tientallen meters.De vraag naar de muur door de toeristen speelt hierin een belangrijke rol.

Schloss Charlottenburg
Na onze echte Berlijnse lunch, Currywurst mit Pommes frites (aanrader), brachten we een bezoek aan het Slot Charlottenburg.Bezoek aan het Slot Charlottenburg, betekende een reis terug naar een totaal heel andere tijdperk en waar we de pracht en praal uit die tijd konden bewonderen, ruiken en voelen.

Het Slot Charlottenburg

Slot Charlottenburg is het grootste paleis in Berlijn en gelegen in het stadsdeel Charlottenburg. Het stamde uit de tijd van de Pruisische vorsten en werd gebouwd tussen 1695 en 1699 door Johann Arnold Nering.In 1695 liet Frederik III een zomerresidentie bouwen voor zijn echtgenote Sophie Charlotte. Frederik II (Frederik de Grote of der Alte Fritz) liet de oostelijke vleugel bouwen en Frederik Wilhelm II het theater in de westelijke vleugel, nu het museum für Vor- und Frühgeschichte.

Later liet keurvorst Frederik III zich kronen tot koning Frederik I van Pruisen.
Het slot dat eerst Lietzenburg heette, werd na de dood van Sophie Charlotte (1705) ter harer ere omgedoopt tot Charlottenburg. Van 1707 tot 1712 werd het verder uitgebouwd met de Orangerie en de kenmerkende koepel.
Tussen 1740 en 1747, toen Frederik de Grote er woonde, werd de nieuwe oostelijke vleugel gebouwd door Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff. Echter in 1747 verhuisde Frederik naar hetslot Sanssouci in Postdam.

In de 2e Wereldoorlog werd het slot vrijwel geheel vernietigd, waardoor er maar weinig originele meubels in het slot over zijn. Ook het porseleinen en het Delfts blauw in de porseleinkamer moest grotendeels worden vervangen.

Naar het voorbeeld van Versailles

Het grote park, dat tot het slot behoort, is opgebouwd aan de hand van de tekeningen uit de begintijd van het slot naar het voorbeeld van Versailles. De tuin is naar de mode van die tijd (barokstijl) ook eens een Engelse tuin geweest.

Van 2004 tot 2006 (gedurende de verbouwing van Slot Bellevue) werd het slot door de Bondspresident gebruikt voor representatieve doeleinden. Er was een werkkamer voor de Bondspresident en er werden ontvangsten gehouden. In 2004 werd de Britse koningin in dit slot ontvangen.

Checkpoint Charlie am Nachts

Een uur lang wandelden we op 1e etage door de vele vertrekken, die het slot rijk is.Door de Glazen slaapkamer van Sophie Charlotte. Het vertrek was ingericht met spiegels en met groen damast.
In de porseleinenkamer waren de zeer ruime verzameling van voorwerpen gemaakt van Chinees en Japans porselein uit de 17e eeuw uitgestald. Helaas was deze zaal zwaar beschadigd in de Tweede Wereldoorlog.
Jammer genoeg is de collectie die we bewonderden, na oorlogs.De Goldene Galerie, waar tijdens de banketten van koning Frederik I gedanst en gemusiceerd werd, was helemaal in Rococostijl.
De slottuin, die we door de grote ramen van de Goldene Galerie zagen, was in barokstijl.
Om naar de kerk te gaan hoefde de koninklijke familie niet de deur uit te gaan, want op deze etage was een mooi kapelletje voor ze ingericht.. Het was geweldig om zo de sfeer te kunnen proeven hoe de Pruisische aristocraten leefden.

Onze stadstour eindigde met een tour: Berlin am Nachts. De stad leek totaal heel anders am Nachts, stad met heel veel verhalen en geheimen. Het was genieten!
Natuurlijk stopten we bij Checkpoint Charlie om deze belangrijke controlepost bij nacht te bekijken.
Overdag was het hier heel en heel erg druk….. ongestoord konden we gaan en staan waa rwe wilden en naar hartelust foto’s schieten…

Foto’s © Ahiolo
Stadstour door Berlijn (2) Album 1       Stadstour door Berlijn (2) Album 2
Naar Startpagina

Beknopte geschiedenis van een metropool

Maandag 9 november 2009, is het twintig jaar geleden dat de Berlijnse muur viel. Een heel bijzonder jubileum. In een groot aantal Duitse regio’s en steden worden activiteiten georganiseerd om ‘Die Wende’ te herdenken o.a. bij de restanten van de muur in Berlijn en in Dresden. De Ierse rockband U2, trad op 5 november gratis op bij de Brandenburger Tor. De band herdacht zo, de val van de Berlijnse muur.

Onze Citytrip naar Berlijn, van 4 okt. tot en met 8 okt. 2009, stond dan helemaal in het teken van ‘Die Wende’.

……………………………………………………………………………………………………….

Bekopte geschiedenis van een metropool

Koen Mathot onze gids

(Tekst: Koen Mathot onze gids)

De geschiedenis van Berlijn is zo uniek als de stad zelf. Berlijn werd in de 13e eeuw gesticht en heeft in zijn geschiedenis van meer dan 750 jaar alles beleefd wat er in Europa te beleven was.
Van 1701 was Berlijn de hoofdstad van de staat met de naam Koninkrijk Pruisen.

Onder Frederik II, ook wel Frederik de Grote genoemd, werd Berlijn een intellectueel- en cultureel centrum.
In 1871 werd Berlijn de hoofdstad van het Duitse Rijk. Otto Furst von Bismark smeedde dit Duitse Rijken stond als kanselier onder drie keizers aan het hoofd van de regering.
Berlijn groeide en tot het jaar 1914 heersten in de stad de roem en luister van het Wilhelminische keizerrijk. Maar Berlijn ontwikkelde zich ook tot een belangrijke industriestad.

Het einde kwam met de Eerste Wereldoorlog van 1914 tot 1918. De keizer (Wilhelm II gaat in ballingschap naar Nederland en een burger Friedrich Ebert wordt rijkspresident van de Weimarer republiek.

Nu begon een tijd, die de wereld bijna op zijn kop zette. En ondanks alles – het was het startschot voorde Goldenen 20er Jahre.
De stad Berlijn leefde als in een roes. Waar men ook kwam, het was een kolkende stad. Het was een tijd van geweldige overvloed.De andere kant van de medaille was daarentegen niet zo schitterend: inflatie en economische crisis leidden tot radicaliteit en geweld.

In 1933 namen de nationaal socialisten de macht over. Berlijn werd het machtsmiddelpunt en de plaats van de verblinde zelfverheerlijking van de nationaal socialisten. Alle middelen om dit te bereiken waren voor hen geoorloofd. Maar de poging van de nazi’s om zich als wereldmacht te presenteren, eindigde in 1945 met de capitulatie en het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Paleis Bellevue

Het einde van Berlijn en een nieuw begin.
De beslissing van de zegevierende machten, om Duitsland te verdelen en van Berlijn een stad met vier sectoren te maken, de splitsing van het land in oost en west en de daaruit voortvloeiende eiland-situatie van West Berlijn, maakten de stad tot een symbool van de vrijheid.
De afzonderlijke ontwikkeling van West-Berlijn en Oost-Berlijn is daarmee een feit.Uit een staking en een protestdemonstratie van Oost-Berlijnse bouwvakkers op 16 juni 1953 ontstond de volksopstand van 17 juni, die toen met behulp van Russische pantserwagens bruut werd neergeslagen.

Het was de enige mogelijkheid van de DDR-regering om aan de macht te blijven. Steeds meer mensen probeerden uit de DDR te vluchten. Om aan deze ontwikkeling een halt toe te roepen, bouwde de DDR een muur die Berlijn definitief in tweeën moest delen.

Op 26 juni 1963 bezoekt de Amerikaanse president John F Kennedy Berlijn. Zijn bezoek aan de stad wordt een triomf. En zijn voor 400.000 Berlijners gehouden rede bij het raadhuis Schönenberg eindigde onder daverend applaus met de in het Duits gesproken zin: “Ich bin ein Berliner”.

De toenemende problemen van de DDR in de daarop volgende jaren, leiden tot een niet te stuiten neergang en tot het falen van het socialistische systeem en eindigen tenslotte in 1989 in de vurig gehoopte en nu bejubelde hereniging van de beide Duitse staten.
Berlijn staat, zoals zo vaak in zijn geschiedenis, in het brandpunt van de gebeurtenissen.
De nieuwe Duitse eenheid wordt op 3 oktober 1990 voltrokken.
En de wereld begrijpt dat een scheiding, hoe lang die ook was, de Berlijners niet kon verdelen.Twijfel over hoe de nieuwe hoofdstad van de Bondsrepubliek moet heten, bestond nooit : Berlijn

Terug naar Citytrip Berlijn – Stadstour door Berlijn (1)
Naar Startpagina

De federatie Malaysia

De Federatie van Maleisië is een federale constitutionele monarchie. Officieel staat de Hoogste regeerder of Yang di-Pertuan Agong (de koning), aan het hoofd hiervan.
De koningen van Maleisie worden gekozen voor termijnen van vijf jaren uit de negen sultans van de staten van het Maleisische schiereiland. De huidige koning is Mizan Zainal Abidin, opvolger van koning Syed Sirajuddin.
Mizan Zainal Abidin was de 17e sultan van de provincie Terengganu, hij was met 36 jarige leeftijd de jongste sultan ooit. Mizan Zainal Abidin is de 13e koning van Maleisie, en de 2e jongste koning in de geschiedenis van het land. Hij werd gekozen tot koning op 44-jarige leeftijd. Net als bijna alle andere hoge politici in Maleisië heeft Mizan Zainal Abidin in het buitenland gestudeerd, en voorafgaand aan zijn functie als sultan een aantal hoge functies gehad in het buiten- en binnenland.

Hieronder volgt een overzicht met alle koningen die Maleisië heeft gehad sinds de oprichting van het land:

1* 1957 – 1960: Abdul Rahman van Negeri Sembilan
2* 1960 – 1960: Hishamuddin Alam Shah van Selangor
3* 1960 – 1965: Syed Harun Putra van Perlis
4* 1965 – 1970: Ismail Nasirrudin Shah van Terengganu
5* 1970 – 1975: Abdul Halim Muadzam Shah van Kedah
6* 1975 – 1979: Yahya Putra van Kelantan
7* 1979 – 1984: Ahmad Shah al-Mustain Billah van Pahang
8* 1984 – 1989: Mahmud Iskandar van Johor
9* 1989 – 1994: Azlan Muhibbudin Shah van Perak
10* 1994 – 1999: Ja’afar van Negeri Sembilan
11* 1999 – 2001: Salehuddin Abdul Aziz Shah van Selangor
12* 2001 – 2006: Syed Sirajuddin van Perlis
13* 2006 – 2011: Mizan Zainal Abidin van Terengganu

Naar Startpagina