Oom Ed en tante Truus 60 jaar getrouwd

Oom Ed & Tante Truus

Tante Truus & oom Ed – Foto © Francien Sumampow

Maandag, 18 augustus 2014 zijn Oom Ed en tante Truus de Boer-Nijzink 60 jaar getrouwd.
Oom Ed en tante Truus behoren tot de ‘oudere’ donateurs van de Stichting Esa Genang (SEG). Ze zijn trouwe bezoekers van onze maandelijkse bijeenkomst. Helaas om gezondheidsredenen konden ze de laatste maanden niet aanwezig zijn.
Een reden temeer voor het bestuur en enkele donateurs om ze één dag voor hun trouwdag te bezoeken (zondag 17 aug).
En natuurlijk hoeven ze op die dag helemaal niets doen. Zoals gebruikelijk bij SEG, wordt er dan “mapalus*” gehouden.

Het was een hele leuke middag-avond van ontmoetingen, blijdschap en dankbaarheid. Er werd gegeten… gedronken…. gezongen…gelachen.. Ondanks dat het buiten heel, heel erg hard regende schijnt binnen de zon, de zon die tropische warmte uitstraalt.
Trots liet oom Ed ons de felicitatiebrief lezen van koning Alexander en koningin Maxima.
Voordat we ‘s avonds afscheid namen sprak Leo eerst een dankgebed uit. Danken voor de zegeningen, die oom Ed tante Truus in al die jaren ervaren en danken dat wij ook in deze zegeningen met hun mogen delen.

*(In de Minahasa cultuur kent men de samenwerkingsverbanden voor onderlinge hulp, zoals deze overigens in vele gebieden van Indonesië voorkomen. In Minahasa noemt men mapalus. Het woord mapalus is samengesteld uit ma en palus. Ma duidt op een herhaalde, voortdurende handeling. Palus betekent ‘raken’, zowel in concrete als in abstracte zin. Mapalus betekent dus ‘elkaar voortdurend raken’ of ‘elkaar helpen’, m.a.w. met elkaar verbonden zijn).

Berichten uit de streekpers:

1 WETERINGS 04-2014Uit: MeerRadio
Burgemeester bezoekt 60 jaar getrouwd echtpaar
Badhoevedorp – Burgemeester Theo Weterings brengt maandag 18 augustus om 13.30 uur een felicitatiebezoek aan het echtpaar De Boer-Nijzink in Badhoevedorp, dat 60 jaar getrouwd is.
Na twee jaar verkering zijn ze verloofd en weer twee jaar later wilden ze trouwen.
Omdat er geen trouwboekje van de ouders van de heer Boer was, moest eerst via de rechtbank in Haarlem het bestaan van de heer Boer worden aangetoond.
Na hun huwelijk zijn ze in Haarlemmermeer gaan wonen.
Het echtpaar heeft twee dochters en vijf kleinkinderen.
De heer Boer is veelvuldig onderscheiden, onder meer door Haarlemmermeer en door het Koninklijk Nederlandse Gymnastiek Verbond.

Uit: Haarlems Dagblad | Haarlemmermeer
Oom Eddy en mevrouw De Boer zestig jaar getrouwd
Badhoevedorp – Oom Eddy en mevrouw De Boer. Zo werden ze bij gymnastiek – en turnvereniging
De Badhoeve genoemd en zo worden ze in Badhoevedorp soms nog steeds aangesproken. Maandag vierden Eddy de Boer (83) en zijn vrouw Truus De Boer-Nijzink (85) hun diamanten huwelijk.

Foto’s © Gerard Maas & Leo Vermeulen
Oom Ed & Tante Truus 60 jaar getrouwd

Naar Startpagina

Natal Kawanua Nederland 2013

Ongedwongen bidden, eten en dansen
In de propvolle kerk heerst een ongedwongen sfeertje. De dienst is nog in volle gang, maar in- en uitlopen mag best. Niemand die ervan opkijkt of zich er aan stoort…..

Zo begint het stukje, dat societyjournalist Daniëlle Verweij schreef over Natal Kawanua 2013 in
AD Groene Hart van dinsdag 17 december 2013.
Elk jaar vieren de Kawanuas in Nederland samen het Kerstfeest, dat bij toerbeurt georganiseerd wordt door één van de vele ‘Menadonese’ verenigingen en/of stichtingen.
Dit jaar, op zaterdag 14 december 2013, is de 15e keer dat ze met elkaar Kerstfeest vieren.
Het Kerstfeest begint met een Kersteredienst, waarna het feest wordt voortgezet met Jamuan Kasih (gezamenlijke maaltijd) en gezellig samen zijn.
Deze keer wordt Natal Kawanua georganiseerd door vereniging “Vrienden van Unsrat Wenang”. (Unsrat = Universiteit Sam Ratulange in Manado).

Hier Klikken om het stukje van Daniëlle Verweij te lezen

NATAL KAWANUA 20132 in AD
Foto © Daniëlle Verweij

Foto’s van deze dag worden later toegevoegd

Naar Startpagina

Natal Kawanua Nederland 2013

1ste Flyer NK2013Zaterdag 14 december 2013Natal Kawanua: Kerstviering van en voor de Kawanuas in Nederland en hen, die de Minahassers een warm hart toedragenNoteer deze datum !!

In de Minahasa taal (Noord Sulawesi – Indonesië) wordt met het woord Kawanua gebruikt om inwoners van Noord Sulawesi of “Mina-Esa”(Minahasa mensen) aan te duiden.
Het woord Kawanua is afgeleid van het woord Wanua. In de Oud Maleise taal (Proto Melayu of Melayu Asli) betekent Wanua verblijfsdomein. In Nederland wonen er naar schatting 8.000 tot 10.000 mensen uit de Minahasa.

Elk jaar vieren de Kawanuas in Nederland samen het Kerstfeest, dat bij toerbeurt georganiseerd wordt door één van de vele ‘Menadonese’ verenigingen en/of stichtingen. Dit jaar is de 15e keer dat ze met elkaar Kerstfeest vieren.
Het Kerstfeest begint met een Kersteredienst, waarna het feest wordt voortgezet met Jamuan Kasih (gezamenlijke maaltijd) en gezellig samen zijn.
Deze keer wordt Natal Kawanua georganiseerd door vereniging “Vrienden van Unsrat Wenang”.  (Unsrat = Universiteit Sam Ratulange in Manado).

“Wie gaat dat betalen?”
In de Minahasa cultuur kent men de samenwerkingsverbanden voor onderlinge hulp, zoals deze overigens in vele gebieden van Indonesië voorkomen. In Minahasa noemt men mapalus.
Het woord mapalus is samengesteld uit ma en palus. Ma duidt op een herhaalde, voortdurende handeling. Palus betekent ‘raken’, zowel in concrete als in abstracte zin.
Mapalus betekent dus ‘elkaar voortdurend raken’ of ‘elkaar helpen’, m.a.w. met elkaar verbonden zijn.

Ook bij deze Natal Kawanua helpt men elkaar met giften in natura, zoals koekjes, lekkere hapjes, eten en drinken of een geldelijke bijdrage.
Tijdens de Kerstviering staat in de hal van de kerk een ‘box-sumbangan’, waarin u uw donatie (geld) kan deponeren. Alle werkzaamheden worden door vrijwilligers verricht.
Wat er dan van de opbrengst overblijft, wordt na aftrek van alle kosten aan een goed doel in Manado geschonken.

Naar Startpagina

Impressie van Natal Kawanua’s Nederland 2012

Elk jaar vieren de Kawanua’’s in Nederland samen het Kerstfeest, dat bij toerbeurt georganiseerd wordt door één van de Menadonese verenigingen en stichtingen.
Het Kerstfeest begint met een Kersteredienst, waarna het feest wordt voortgezet met een gezamenlijke maaltijd en gezellig samen zijn.
Voor de Natal Kawanua 2012 is de Stichting Esa Genang verantwoordelijk.

5 Vergaderingen zijn vooraf gegaan om alles voor de Natal Kawanua 2012 te regelen.
Commissie’s benoemd, die verantwoordelijk zijn voor de te verrichten taken. Tientallen telefoongesprekken gevoerd…heel, heel veel werk zijn verzet om alles in goede banen te leiden.
En dan is het zover, zaterdag 8 december 2012…… de coördinatoren en commissieleden zijn heel vroeg in de Triomfatorkapel in Alphen aan den Rijn om de laatste hand te leggen aan de voorbereidingen.
De kerk wordt versierd in Kerstsfeer, de stoelen klaargezet, plaats voor de kolintang groep (*), die het gezang tijdens de eredienst gaat begeleiden…de bijzalen ingericht tot samenkomstruimtes voor nà de dienst. In deze ruimtes wordt ook de gezamenlijke maaltijd gebruikt.
De grote hal van de kerk wordt omgetoverd tot een ware ‘lopend buffet’ paradijs, waar de ongeveer 450 gasten na de eredienst hun inwendige mens kunnen versterken…..

Kolintang Group Klabat

(*) Kolintang instrumenten zijn houten xylofonen. Een Kolintanggroep bestaat meestal uit 5 of 6 instrumenten. Het hout waarvan deze instrumenten worden gemaakt, is afkomstig van de Mawenang boom. Het Mawenang hout leent zich uitstekend voor de warme klanken.

Jongeren horen erbij.
De Kersteredienst, die om 15.00 uur begint, is een bijzondere dienst. De dienst wordt door herauten in Menadonese dracht aangekondigd.
De herauten (Jennifer, Tamara, Alexander en Andy Leon, allen jongeren), komen de kerk binnen, terwijl Jennifer op de tetengkoren (van bamboe gemaakte slaginstrument) slaat en de anderen op de tambor (trommel). De aankondiging van de dienst wordt in het Indonesisch door Jennifer gelezen. Geweldig dat jongeren ook hierin worden betrokken. Zo leren ze hun culturele gewoontes begrijpen en waarderen.

Dat jongeren in de Kawanua gemeenschap zo belangrijk zijn, heeft de seksi Rohani heel goed begrepen. Het eerste en het 2e couplet van het aanvangslied wordt daarom ook door de 10 jarige Noah solo gezongen, waarna de gemeente de andere coupletten overnemen. Ook bij het 2e lied zingt Noah het 1e couplet solo…
De schriftlezing in het Indonesisch komt voor de rekening van Elvin (ook jongeren)…. jongeren horen in deze gemeenschap zeker erbij……

Voor elke volksstam een kaars.
Een ander bijzonder moment in de dienst, is het aansteken van de kaarsen. 7 Kaarsen worden aangestoken met het vuur van de Paaskaars. Een mooie gedachte is dat de gemeente, door het licht is geroepen en door het licht is aangetrokken.
Deze 7 kaarsen vertegenwoordigen de zeven volksstammen uit Noord Sulawesi.
Elke kaars wordt aangestoken door iemand uit deze 7 volksstammen. Zodra de kaarsen aangestoken zijn, worden de lichten in de kerk uitgedaan en weerklinkt het uit 1816 gedateerde, welbekende lied “Malam Kudus (Stille Nacht)” uit honderden monden…. voor velen een emotioneel moment.

“Laat in uw hart de vrede van Christus heersen”
“Laat in uw hart de vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaam. Wees ook dankbaar”, zo luidt het thema, dat voor deze Kerstviering is gekozen uit Kolossenzen 3:15.
Kolose 3:15 “Hendaklah damai sejahtera Kristus memerintah dalam hatimu, karena untuk itulah kamu telah dipanggil menjadi satu tubuh. Dan bersyukurlah.”

Dit thema is genomen om de gemeente aan te moedigen en aan te sporen in vrede met God te leven en daardoor ook met elkaar.
“Laat in uw hart de vrede van Christus heersen”.
Wie vrede heeft met God, zoekt de vrede met elkaar. Het is de vrede die Jezus Christus heeft gebracht: onderlinge eenheid in de gemeente (lees: landgenoten, medemens) en vrede met God. Als je als individu vrede hebt in je hart, dan straal je ook vrede en liefde van Christus uit waardoor je een zegen mag zijn voor de mensen om je heen.

Medewerkingen aan de dienst
In deze dienst gaan er 2 protestantse predikanten (pendeta, afgekort pdt.): Pdt. Francis Makatipu-Kambey en Pdt. Marla Winckler – Huliselan en 2 paters namelijk Pater Klemens Kewanga Hayon en pater L. Sibbald voor, waardoor de dienst een oecumenisch karakter draagt.
Verder werken ook mee VG (Vocal group) Katuari, VG Tumompaso, Duo Rima Van der Winden-Kawuwung & Paul Matitawaer en Koor Esa Genang.
De muzikale begeleiding is in handen van de Kolintang Group Klabat en bpk Hans Toorop.
Masters of Ceremony ( MC’s ) voor deze dag zijn: Ibu (mw.) Anne Sanger & Ibu Francien Matitawaer – Sumampow.


In het midden: De ambassadeur van Indonesië Ibu Retno L.P. Marsudi

Speciale gast
Aan het eind van de dienst zijn we vereerd met de komst van een speciale gast, op één na de belangrijke gast van deze dag. Het wordt even rumoerig in de kerk, de gast is de ambassadeur van Indonesië. De ambassadeur van Indonesië en haar gevolg worden de kerk binnengeleid. Natuurlijk behoort bij zo’n bezoek een officiële begroeting en welkomstspeech, die voortreffelijk wordt gehouden door de ketua panitia (voorzitter van de commissie) Adrijan Sumampow.
De ambassadeur van Indonesië Ibu Retno L.P. Marsudi spreekt daarna haar dank en waardering uit voor de uitnodiging en laat in haar korte speech merken dat ze de Kawanua-gemeenschap in Nederland een warm hart toedraagt.

Gezamenlijke kerstmaaltijd en gezellige avond.
Kei- en keihard werken de dames, die achter het overvloedig warme Indonesische buffet staan. Ongeveer 400 porties moeten ze in een korte tijd samenstellen. Om maar te zwijgen over het aantal verschillende gerechten, dat uitnodigend in de shaving dishes liggen.
Met hun charme’s zorgen de gastvrouwen, dat de gevormde rij voor het ‘lopend’ buffet vlot wordt opgelost. De gezamenlijke maaltijd is begonnen.

De gezellige avond daarna is zoals we van de Kawanua’s gewend zijn, oer en oer gezellig.
Zodra de muzikale noten van Hans Toorop klinken, is de geïmproviseerde dansvloer vol. En natuurlijk is de avond pas een succes als er veel poco poco (*) wordt gedanst.
Zonder poco poco is het feest niet compleet…. Het is zo gezellig, dat zelfs de ambassadeur Ibu Retno en haar gevolg bijna tot de laatste bezoekers behoren….
Lof aan de Stichting Esa Genang, die voor de Kawanua’s in Nederland een onvergetelijk Kerstfeest heeft gezorgd.

Panitia Natal Kawanua NL 2012 samen met de ambassadeur van Indonesië Ibu Retno L.P. Marsudi en haar gevolg.

PAKATUAN WO PAKALAWIREN (vrij vertaald: Lang leven in goede gezondheid)

Lees ook: Natal Kawanua 2012 di Belanda haalt de Manado Post

(*) Poco poco is een soort line-dans. In Indonesië geïntroduceerd en geliefd gemaakt door de bands uit Papua, onder de naam Jospan (**), een afkorting van Josim Pancar. Josim is een Papua dans. Later werd Jospan omgedoopt tot Poco-Poco, wat meer moderner en Indonesischer klinkt.

Mansur Babo:
(**) “Ik hoorde dat Josim vroeger (voor 1963) vaak gedanst werd in volle maan-nachten op het strand. Dat de naam een afkorting zou zijn van Josefina Mabok (dronken Josefina), die ergens in de Geelvinkbaai op zulke nachten, een beetje “weg van de wereld” uren in haar eentje kon dansen.
Aan boord van een PELNI-boot tussen Jakarta en Jayapura zag ik op een bepaald moment een groot deel van de bijna 1000 passagiers bezig met de Josim, die ze toen inderdaad Jospan noemden. Een bereidwillige scheepsofficier legde me toen uit dat Indonesie de Josim had geadopteerd als een soort nationale dans, om de Papoea’s wat te troosten dat ze nu een provincie van Indonesië waren en hen te verzekeren van alle rechten van de Pancasila. En dus heette de dans voortaan Jospan

Foto’s © Kawanua fotografen:Ibu Esther S Den Hollander-Tambot, bpk Bert Verkaik, bpk Leo Leimena, ibu Lucyda N Roykericky, ibu Estertuti W Harjadi en bpk Louk Aznam….. Hartelijk Dank

Natal Kawanua NL 2012 – 1
Natal Kawanua NL 2012 – 2
Natal Kawanua NL 2012 – 3

Naar Startpagina

Natal Kawanua 2012

Kerstviering van en voor de Kawanua’s in Nederland en hen, die de Minahassers een warm hart toedragen.

In de Minahasa taal (Noord Sulawesi – Indonesië) wordt met het woord Kawanua gebruikt om inwoners van Noord Sulawesi of  “Mina-Esa” (Minahasa mensen) aan te duiden.
Het woord Kawanua is afgeleid van het woord Wanua. In de Oud Maleise taal (Proto Melayu of Melayu Asli) betekent Wanua verblijfsdomein.
Misschien omdat de etnisch Maleisiërs een paar duizend jaar geleden al over geheel Midden Azië verspreid waren tot aan de eilanden in de Pacific.

Op de flyer klikken om te vergroten

In Nederland wonen er naar schatting 8.000 tot 10.000 Minahassers.
De meesten blijven hier voorgoed. Ze kwamen in twee golven: in de jaren vijftig de spijtoptanten, die niet in het Indonesië van Soekarno wilden of mochten blijven en in de jaren zeventig degenen die hier kwamen wegens huwelijk, studie, economische redenen enz….
Hoewel ze bijna allemaal christenen zijn, is hun kerkelijke afkomst erg verschillend. Ten minste uit vier kerkelijke gezindten: protestanten, rooms-katholieken, adventisten en leden van evangelische- en pinkstergemeenten.

Elk jaar vieren de Kawanua’s in Nederland samen het Kerstfeest, dat bij toerbeurt georganiseerd wordt door één van de vele verenigingen en stichtingen.
Het Kerstfeest begint met een Kerstdienst, waarna het feest wordt voortgezet met een gezamenlijke maaltijd en gezellig samen zijn.
Voor de Natal Kawanua 2012 is de Stichting Esa Genang verantwoordelijk.

Naar Startpagina

Expats – van Peter van de Witte

Een hilarische en zwartgallige komedie.

In een luxe, modern ingericht appartement op een compound voor westerse zakenmensen en diplomaten in Beijing, brengen vijf succesvolle Nederlanders en een Amerikaan, die Chinees gestudeerd heeft, samen de avond door.
Ze drinken en praten over de wereld, over alles dat anders zou moeten en laten zich verzorgen door de Chinese hulp. Als het eten elk moment opgediend kan worden, staat er opeens een wiegje op de veranda met daarin een pasgeboren Chinees babymeisje.
Tot overmaat van ramp valt er ook nog een lepel donkerrode saus over een te duur kledingstuk.

Expats is geschreven in opdracht van Het Toneel Speelt. Toneelschrijver Peter van de Witte (1975) vormt samen met Bas Hoeflaak het cabaretduo ‘Droog Brood’.
Expats is een komedie over de generatie die opgroeide met Kinderen voor Kinderen en The A-Team. De jeugd van de jaren 80, die meer dan alle generaties voor hen weet heeft van wat er in de wereld aan de hand is, maar die zijn verantwoordelijkheid niet lijkt te nemen.
Eén van de acteurs, die in dit stuk meespeelt is ‘onze’ Rima Kawuwung van Stichting Esa Genang.

Première 20 januari 2011 in de Stadsschouwburg Amsterdam.

Informaties over de acteurs, regisseur en schrijver.

Hier klikken voor de Speellijst en om uw kaart te bestellen.

Naar Startpagina