Egypte 2011 – Nijlcruise 1

Egypt Deze 15-daagse combinatiereis, van 10 juni tot en met 24 juni 2011, is een ideale vakantie om de Egyptische historie en cultuur te ontdekken en tevens te genieten van een heerlijke week aan de zonnige stranden van de Rode Zee. De eerste week maken we kennis met de rijke en mystieke geschiedenis van het oude Egypte tijdens een 8-daagse Nijlcruise.
Daarna vliegen we naar Sharm el Sheikh om een week zonvakantie aan de Rode Zee te houden.

Vakantie is begonnen
10 juni 2011naar Luxor – Vanmorgen, na een korte nachtrust, namen we de trein vanuit Capelle Schollevaar naar Schiphol.
Half slapend stond Ineke op station Schollevaar voor de ticketautomaat en toverde ongewenst, 2 enkele reis naar Utrecht. 15-daagse reis naar Utrecht was beslist geen optie.
Ze had daarna gelukkig nog tijd genoeg om de juiste kaarten (naar Schiphol) uit de ticketautomaat te halen.
Omdat we niet veel overstaptijd hadden in Rotterdam, om de verkeerde kaarten terug te geven, had ik de conductrice in de trein hierover verteld. Geen probleem, met plezier schreef en gaf ze een begeleidend briefje mee, zodat we na onze vakantie het geld bij de Nederlandse Spoorwegen konden terugvragen.
De treinreis naar Schiphol ging, zoals verwacht, voorspoedig evenals het inchecken. We konden zo geholpen worden. Nu, wachten we op het boarding moment van de Transavia HV0301 naar Luxor – Sharm El Sheik..

De luchtveiligheidscontrole en instapprocedure verliepen gelukkig snel, immers er stond een rij van ongeveer 200 passagiers, die met dezelfde vlucht meewilden.
Eén geluk, we kregen zitplaatsen bij de nood-/vluchtluik, wat betekent: meer beenruimte, waardoor de vier en een half uur durende vlucht naar Luxor wel meeviel. Driekwart van de passagiers, moesten nog een uurtje langer vliegen naar Sjarm El Sheik.
Probleemloos zette de piloot de boeing 737 veilig op de Egyptische bodem neer. In het donker hadden we, vanuit de lucht, heel weinig van Luxor kunnen zien.
Dat komt de komende dagen zeker wel. De transferbus reed ons naar onze cruiseboot Princess Sarah, die uiteraard aan de kade op de rivier de Nijl lag, aan de overkant, de verlichte Tempel van Luxor.

IMG_3103 klUitzicht op de Nijl

Onze gids Bahaa, een Egyptenaar van Arabische komaf, handelde alle administratieve verplichtingen af terwijl we van onze welkomstdrankje genoten.
Na ons soupé, om 22.00 uur gingen we te bedde want morgen staat een lange warme dag op ons te wachten..wakeup call 07.00 uur.

11 juni 2011 Citytour Luxor: Tempel van Karnak en Tempel van Luxor.
Na het ontbijt deden we een citytour in paard en wagen door Luxor.
Voor onze groep stonden paard en wagens gereed om ons rond te rijden. Onze groep bestond uit 12 personen, waarvan 2 kinderen van 6 en 4 jaar. Aan sommige (minder kindvriendelijke) excursies deden het paar en de 2 kinderen niet mee.
De koetsier van paard en wagen reed ons naar de volksbuurten, waar we zelf kunnen zien hoe de mensen hier leven.
Ook bracht de koetsier ons door een authentieke Egyptische markt, waar nauwelijks toeristen te zien zijn. Je wordt hier overdonderd door groente, fruit, vlees en heerlijke geurende kruiden.
Het leek wel of we terug waren in de tijd en afdingen ? ’t is een must. Een leerzame tour die bijna twee en een half uur duurde..

Tempel van Karnak
In de middag bezochten we de imposante Tempel van Karnak, een indrukwekkende tempelcomplex, dat gewijd is aan het Thebaanse drietal Amon, Moet (vrouw van Amon) en Chonsoe (zoon van Amon en Moet).
In dit complex bezochten we verschillende tempels zoals tempel van Ramses II, Ramses III en Thietmozes III.
In de grote voorhof bevinden zich 3 kapelletjes gewijd aan Sedi II, die tijdens hoogtijdagen dienen als tijdelijke plaats voor de beelden van Amon (midden), Moet (links) en Chonsoe (rechts). Zo kunnen het gewone volk ook hun Goden aanbidden, immers het allerheiligste deel van de tempel was niet toegankelijk voor het gewone volk, slechts voor de koningen en de hoge priesters.
Indrukwekkend zijn de talrijke zuilengaanderijen, pylonen, standbeelden, sfinxallee en obelisken.

IMG_3185 klDe sfinxallee in de tempel van Karnak

Tempel van Luxor
Na een korte commercial stop bij een papyruswinkel, gingen we naar de tempel van Luxor, één van de best bewaard gebleven tempelcomplexen in Egypte, gewijd aan de goden Amon, Moet en Chonsoe.
Deze tempel, gebouwd tijdens het Nieuwe Rijk, ook wel genoemd Ipet Resy (harem van het Zuiden), kan men zien als een dependance van de tempel van Karnak, die 2 km naar het Noorden ligt.
De tempel is opgericht door Amenhotep III die de tempel bouwde op vroegere restanten van een tempel die door koningin Hatsjepsoet liet bouwen. Onder Toetanchamon en Horemheb werd de zuilengang verder voltooid. Ook onder Ramses II breidde de tempel zich uit.
Door Nectanebo I werd de dromos naar Karnak versierd met sfinxen. Alexander de Grote verbouwde de kapel voor de heilige boot en onder de Romeinse keizers werd de tempel gebruikt voor de keizerscultus.
De wanden van de tempels en van de ommuring zijn gevuld met reliëfs die de rituelen afbeelden, waaronder het Hepset (vruchtbaarheid) ritueel.
Men geloofde immers, dat zolang de farao vruchtbaar was, ook het land vruchtbaar bleef.

Canoneos40d_front_2 Foto’s © Ahiolo

Luxor – Cruise boat
Citytour Luxor
Tempel van Karnak
Tempel van Luxor

Naar startpagina

Egypte 2011 – Nijlcruise 2

Egypt Deze 15-daagse combinatiereis, van 10 juni tot en met 24 juni 2011, is een ideale vakantie om de Egyptische historie en cultuur te ontdekken en tevens te genieten van een heerlijke week aan de zonnige stranden van de Rode Zee. De eerste week maken we kennis met de rijke en mystieke geschiedenis van het oude Egypte tijdens een 8-daagse Nijlcruise.
Daarna vliegen we naar Sharm el Sheikh om een week zonvakantie aan de Rode Zee te houden.

12 juni 2011Bezoek aan de Westoever van Luxor.
Na de periode van de piramides zijn de oude Egyptenaren overgegaan tot het begraven in graftombes.
De Egyptenaren zagen de Westoever van de Nijl als het rijk der ‘doden’, omdat de zon hier ondergaat. Door zich hier te laten begraven, hadden ze het idee, iedere dag bij zonsopkomst in het Oosten, herboren te worden.

Het dal der koningen
Het dal der koningen, een dodenstad, was bijna 500 jaar lang de begraafplaats van de farao’s (waaronder Tutanchamon).
Het dal der koningen ligt in een woestijnachtig gebied, dus ook warmer dan elders. Ons bezoek aan deze prachtige koningsgraven, begon daarom heel vroeg. In drie van de graven waren we binnen geweest, deze zijn nog helemaal in tact. Heel bijzonder zijn de mysterieuze wand- en plafondschilderingen, reliëfs en de zuilengangen.
Het dal der koningen is als het ware een openluchtmuseum en neemt een zeer belangrijke plaats in de Egyptische geschiedenis.
De belangrijkste historische opgravingen en overblijfselen zijn hier te vinden.

Tempel van Hatshepsut
Ook aan de Westoever, niet ver van het dal der Koningen bevindt zich de tempel van Hatshepsut. Hatshepsut was de enige vrouwelijke farao die Egypte kende.
Zij was getrouwd met Tuthmosis II, maar aangezien hij overleed nog voordat Hatshepsut hun zoon gebaard had nam ze de zaken voor de nog zeer jonge opvolger Tuthmosis III waar. Echter toen Tuthmosis III oud genoeg was om zelf te regeren weigerde ze de macht uit handen te geven.
In haar zevende regeringsjaar, begon ze aan de bouw van deze terrasvormige tempel. Ze liet het bouwen op de heilige plek Bahari.

IMG_3248 klTempel van Hatshepsut

Kolossen van Memnon
Op de terugrit naar de boot hielden we een fotostop bij de Kolossen van Memnon. Memnon was een Griekse held. Deze 2 enorme beelden van zo’n 20 meter hoog waren van kwartsiet gemaakt zo’n 3400 jaar geleden door Amenhotep III.
Oorspronkelijk stonden deze twee standbeelden aan de poort, als bewakers van de dodentempel van farao Amenophis III. Deze tempel was destijds een van de grootste met zijn 35 hectare.

Pinprobleem Na verschillende keren geprobeerd te pinnen, reden we onverrichte zaken naar de boot terug.
De gids vertelde ons dat in vele pinautomaten in Luxor, niet veel geld in zit zodat als er een paar mensen geweest was, er weinig overblijft voor de volgende klant, waardoor pinproblemen ontstaan. Gevolg, pincode geblokkeerd.

Van Luxor naar Assoean
Stipt 13.00 uur gooien de matrozen de trossen los van Princess Sarah en lieten we Luxor achter ons. We voeren in de Zuidelijke richting. Eindbestemming was Assoean.
2 nachten hadden we in Luxor geslapen. Toen we van de kade ‘los’ waren, zagen we pas hoeveel cruiseboten er aan de kade lagen.
Wegens minder toeristen konden ze niet uitvaren: het personeel, dat naar huis was gestuurd, geen werk, geen inkomen’ wat een ramp.

Hoe meer we naar het Zuiden voeren, hoe groener de omgeving werd. Bananenplantage’s, maisvelden afwisselend met palmengroepen, schoven van ons vandaan.
Het suizend geluid van het water onder de boot, de zachte wind, die nieuwsgierig ons kajuit binnensloop, zorgden ervoor dat we ‘gedwongen’ voelden om een siësta te doen.

IMG_3302 klPrincess Sarah geënterd

Na tijdje varen, merkten we dat de boot haar vaart minderde.
Dat kwam omdat we over enkele minuten door de sluis van Esna moesten.
Plotseling hoorde ik een hard geluid, alsof er iets tegen de boot werd gegooid. daarna veel geschreeuw van …’hallo..hallo’.
Toen ik uit het kajuitraam naar buiten keek, zag ik dat er 4 roeiboten aan elkaar, Pricess Sarah hadden geënterd.
In elke roeiboot zaten er 2 tot 3 jongens. Het waren verkopers, die hun waar aan de passagiers probeerden te verkopen.
Oogluikend werd deze actie toegestaan. Ondanks dat er veel passagiers deze actie onverantwoord vonden, had het toch indruk op ze gemaakt.
Het was een goede gelegenheid om foto’s van ze te maken en bovendien had je daardoor een leuk verhaal voor thuis of op een verjaardag.

Op het zonnedek was het inmiddels gezellig druk, de temperatuur was gedaald tot niveau ‘aangenaam’. De zon stond laag aan de Westoever van de Nijl.
De lucht kleurde zich oranje-rood en werd donker en donkerder en de zon ging langzaam onder.
Het einde van alweer een onvergetelijke, ervaringrijke dag in het land der farao’s.

Canoneos40d_front_2 Foto’s© Ahiolo

Westoever van Luxor
Tempel van Hatshepsut – Kolossen van Memnon
Van Luxor naar Assoean – Princess Sarah geënterd

Naar startpagina

Egypte 2011 – Nijlcruise 3

Egypt Deze 15-daagse combinatiereis, van 10 juni tot en met 24 juni 2011, is een ideale vakantie om de Egyptische historie en cultuur te ontdekken en tevens te genieten van een heerlijke week aan de zonnige stranden van de Rode Zee. De eerste week maken we kennis met de rijke en mystieke geschiedenis van het oude Egypte tijdens een 8-daagse Nijlcruise.
Daarna vliegen we naar Sharm el Sheikh om een week zonvakantie aan de Rode Zee te houden.

13 juni 2011 Tempel van Horus in Edfu, dubbeltempel van Kom Ombo.
Tegen middernacht voer Princess Sarah Edfu binnen. Toen we ’s morgens opstonden lag de boot reeds aan de kade. Edfu ligt 53 km ten zuiden van Esna.
In dit plattelandsstadje wordt suikerriet verbouwd en maakt men de bekende Edfu aardewerk.

Tempel van Horus
Voor vanmorgen stond een excursie naar de prachtige tempel van Horus op het programma. Met paard en wagen werden we opgehaald en gebracht naar de tempel Horus, die gewijd is aan de valkgod.
Deze tempel, waarvan de bouw van 237 v.C. tot 57 v.C. duurt, behoort tot de faraonische tempel en een van de best bewaard gebleven bouwwerken van Egypte.
In het midden van 19e eeuw, werd de tempel blootgelegd door Auguste Mariette.
Tot dan lag de tempel voor de helft bedekt onder puin, bebouwd en bewoond. Dat is te zien aan het plafond dat nog zwart is door de rook.

De tempel zelf, bestaat uit een indrukwekkende pyloon met bas-reliëfs van Horus en andere goden. Aan de voet staan twee prachtige beelden van de valkgod Horus.
Als men door de pyloon gaat, komt men in het voorhof. In de tempel zijn er twee zuilenzalen en het allerheiligste, waar een granieten altaar staat. Rond het allerheiligste zijn nog verschillende magazijnen.

In Edfu bleven we echter slechts tot 10.30 uur, dan zouden we verder varen naar Assoean.
Omdat we te lang werden opgehouden door de straatverkopers kwamen we als laatste aan boord. De boot liep daardoor enige vertraging op.

HorusHorus in gedaante van een valk

Kom Ombo
In de namiddag kwamen we in Kom Ombo aan.
Kom Ombo is een stad met ongeveer 60.000 inwoners aan de Oostelijke oever van de Nijl. Vroeger lag hier de oude stad Pa-Sebek. De stad lag aan de handelsroutes voor goud en speelde in het Oude Egypte een belangrijke rol in de goudhandel.
In het Grieks werd deze stad ‘Ombos’ genoemd, wat was afgeleid van het Egyptische “noebt” (goud).

Dubbeltempel van Kom Ombo
Nog geen 200 meter van de kade vandaan staat de unieke dubbeltempel van Kom Ombo, die we natuurlijk gingen bezoeken.
Het is een echte dubbeltempel, elk gedeelte is exact gekopieerd en symmetrisch gelegen aan de hoofdas.
Deze tempel is gewijd aan twee goden, het linkergedeelte aan de God Horaris (valkengod Horus de Oude) en het rechtergedeelte aan God Sobek, die ook krokodillengod genoemd werd.
Het begin van de bouwwerken vindt plaats in de 18e dynastie, maar de huidige tempel stamt uit de Ptolemaesche periode. De oprichting vond plaats onder Ptolemaeus VI Philometor, maar er werd voortdurend aan bijversierd en de tempel werd pas voltooid in de 2e en 3e eeuw na Chr.
Ze is daarna gebruikt als Koptische kerk. Hierbij werden verschillende reliëfs opzettelijk beschadigd. De tempel heeft ook veel schade geleden van natuurrampen (overstromingen en aardbevingen). Desondanks is ze één van de best bewaarde tempels die veelvuldig door toeristen wordt bezocht.

We bleven slechts enkele uren in Kom Ombo. Ook vandaag kwamen vele passagiers te laat aan boord, waardoor de boot bijna een uur later dan was gepland haar anker kon lichten om naar Assoean te varen.
U raadt het al, de reden van te laat aan boord zijn, was de verbale worsteling met de opdringerige straatverkopers, die agressief hun waar probeerden te verkopen.
Ongeveer 3 uren later lagen we aan de kade van Assoean.

Nubisch dorpNubisch dorp

14 juni 2011Assoean – naar Nubisch dorp
Zoals u merkte, de meeste excursies deden we heel vroeg in de ochtend of laat in de middag. Dat werd gedaan om het heetste deel van de dag te ontlopen.
Zo ook vanmorgen. Een (motor)bootje kwam ons ophalen om een bezoek te brengen aan een Nubisch dorp.

We voeren op de Nijl over het land, dat door het bouwen van Assoeandam onder water kwam te staan, de vele eilanden waren daardoor ook ontstaan.
We passeerden verschillende eilanden, o.a het eiland Elefantine. Op dit eiland staan nu villa’s, hotels en vakantie huizen.
Onze cruiseboot lag ter hoogte van het Nijleiland Elefantine.
Een ander bijzonder eiland is het eiland Kitchener of de Bloemeneiland. Dit eilandje werd geschonken aan Engelse generaal Horatio Kitchener als dank voor zijn militaire heldendaden.
Deze generaal liet op dit eiland botanische tuin aanleggen met talloze soorten planten uit het verre Oosten en Afrika, een ware paradijs voor vogels (zilverreigers).

Het verhaal herhaalde zich.
Toen zagen we in de verte 2 kinderen van ongeveer 10 jaar in een prauwtje zitten en met klein plankje peddelden. Dat was heel bijzonder en dat trok onze aandacht mede omdat ze recht op onze boot afstevende.
Toen onze boot dichtbij hun prauwtje kwam greep de jongen, die voorin zat, de ‘stootband’ van onze boot vast en liet zich voorttrekken door de boot. Wat een stunt, wat zijn ze van plan..onze ..schipper.. bleef rustig vooruit kijken en stuurde zijn boot langs de vele eilanden..

Verkoopwaar hadden deze jongens niet ..plotseling begonnen ze in het Frans te zingen:
Alouette, gentile Alouette, Alouette, je te plumerai. Je te plumerai la tete, Je te plumerai la tete, Et la tete, et la tete, OH! Alouette, gentile Alouette‘ Ook een manier om zo wat te verdienen..

ZingendeJongensAga Khan
Verder op de Westoever zagen we de winterresidentie van Aga Khan en zijn vrouw Oem Habiba, Nour El-Salam wat betekent ‘Licht van de vrede’. Aga Khan was de 48e imam van de islamitische sekte van de ismaeiliten, die ongeveer 4 miljoen aanhangers telt.
Hij woonde in Londen, maar kwam hier elk jaar, in de winter, om zandkuur te ondergaan voor zijn reuma, waar hij in 1957 aan overleed.
Zijn vrouw, miss Frankrijk van 1930, Yvette-Blanche Labrousse (Oem Habiba), liet voor hem een mooie mausoleum van roze zandsteen bouwen. Toen Oem Habiba in 2000 stierf, werd zij naast haar man Aga Khan bijgelegd.

Nubisch dorp
Na een tijdje varen, meerden we in het begin van het Nubisch dorp. We wandelden door het dorpje heen terwijl we hun kleurrijke, meestal in blauw geverfde huizen bewonderen.
Bij een winkeltje kochten enkele van ons water en wat rookgerei. Iets verderop zaten 4 mannen in de schaduw van een boom de dag door te nemen of misschien wel belangrijke zaken te bespreken. In elk geval, het zag er allemaal vredig uit.
We brachten een kort bezoek aan een voorbereidend-school voor de basisonderwijs. Nieuwsgierig keken de kinderen uit hun klas naar ons. Aan hun reacties merkten we dat ze gewend zijn aan buitenlandse gasten. Een Nubische onderwijzer in witte djellaba liep ons voor naar een lege klas. Hij vertelde een en ander over de school en de Nubische taal, daarna leerde hij ons tellen in het Nubisch.

Het bezoek aan dit dorpje, deed me met verdriet terugdenken aan de gedwongen verhuizing van onze TNS-ers uit hun eilanden Teon, Nila en Sarua naar Waipia op Seram (Indonesia) met alle gevolgen daarna. Onze TNS-ers, omdat mijn vader uit een van de TNS eilanden kwam n.l. het eiland Nila.
De bouw van de stuwdam, maakt van deze trotse volk een 2e rangs burger in hun eigen land Egypte. Hun land moeten verlaten om te leven als…..

NKinderenSpelende Nubische kinderen op het schoolplein

Over Nubië
Nubië, in het zuiden van Egypte en het noorden van Soedan, wordt wel de poort naar Afrika genoemd. Dit interessante gebied markeert de overgang van de Arabische naar de Afrikaanse wereld. Beide culturen komen hier samen, wat zorgt voor een boeiende samenleving.
Nubiërs lijken weinig op Egyptenaren. Uiterlijk en qua cultuur zijn ze verwant aan zuidelijkere Afrikaanse volken.
In Egypte vormen de Nubiërs een belangrijke bevolkingsgroep (ca. 6 miljoen), die deels ook verder stroomopwaarts in Soedan te vinden is. De meeste Nubiërs wonen in dorpen langs de oevers van de Nijl tussen Assoean en Luxor. Vele anderen trokken de wereld in.

Die sociale band is versterkt door de gezamenlijke historie: Met de bouw van de stuwdam de Assoeandam, bij Assoean verloren de Nubiërs hun oorspronkelijk leefgebied. Door de stuwdam ontstond het Nassermeer, met een lengte van 500 km het grootste stuwmeer ter wereld. Het strekt zich uit tot ver in Soedan. Het meer, aangelegd om Egypte van elektriciteit te voorzien, werd tegelijk het collectieve trauma van de Nubiërs.
In het meer verdween bijna heel Nubië. Tienduizenden mensen werden geëvacueerd naar het gebied rond Assoean en naar Soedan. Nubische monumenten zijn met hulp van de internationale gemeenschap naar hoger gelegen gebied verplaatst.
Sinds 1997 wordt in het Nubisch Museum in Assoean de geschiedenis van de Nubiërs bewaard; een schamele tegemoetkoming aan een volk dat voor altijd zijn land verloor.

Nubië toen
De Nubische beschaving is een van de oudste ter wereld. Omdat geen geschreven taal is overgeleverd, maar het Nubisch slechts als gesproken taal heeft overleefd, is naar deze cultuur weinig onderzoek verricht.
De Nubische geschiedenis heeft echter een bijzonder rijke ontwikkeling doorgemaakt. Het oude Nubië had zelf goudmijnen en het gebied lag aan de belangrijkste handelsroute met de rest van Afrika.
Langs Nubië was er een levendige handel met landen rond de evenaar. Zo’n 2500 jaar geleden hebben de Nubiërs over Egypte geregeerd. In deze periode van de zwarte farao’s, heeft het faraonische Egypte een enorme opbloei doorgemaakt.

Canoneos40d_front_2 Foto’s©Ahiolo

Edfu – Tempel van Horus
Dubbeltempel van Kom Ombo
Assoean – Nubische dorp

Naar startpagina

Egypte 2011 – Nijlcruise 4

Egypt Deze 15-daagse combinatiereis, van 10 juni tot en met 24 juni 2011, is een ideale vakantie om de Egyptische historie en cultuur te ontdekken en tevens te genieten van een heerlijke week aan de zonnige stranden van de Rode Zee. De eerste week maken we kennis met de rijke en mystieke geschiedenis van het oude Egypte tijdens een 8-daagse Nijlcruise.
Daarna vliegen we naar Sharm el Sheikh om een week zonvakantie aan de Rode Zee te houden.

15 juni 2011 Assoean: varen in een feloek
Een rustige dag, slechts één geplande activiteit, een uurtje varen in een feloek, een traditionele Nijlzeilboot.

Een feloek is een zeilvaartuig zonder verdek, die sterk op de Arabische dhow lijkt.
In de loop der eeuwen is de feloek maar weinig veranderd. Soortgelijke feloeken en dhows als vroeger varen nog steeds over de Nijl. De feloek en de hedendaagse dhow hebben één of twee masten, afhankelijk van hun lengte.

De schipper, geassisteerd door zijn 9 jarige zoon zorgde dat de boot, geruisloos over de gerimpelde Nijl gleed. De route die ze namen hadden we gisteren op weg naar het Nubische dorp gedaan, echter deze keer geen motorgeluid en dieselgeur.
Bij het Bloemeneiland stopte de feloek zodat we beter konden genieten van de vele vogels die het eiland aan en af vliegen. Wat een rust..

De graven van de edelen.
Op de terugweg zeilden we langs de Westoever van de Nijl aan de overkant van de kade, waar Princess Sarah gemeerd lag.
Tegen de helling zagen we graven van de edelen, deze grafkelders werden gebouwd aan het eind van het Oude Rijk en tijdens het Middenrijk en waren bedoeld voor prinsen, gouverneurs en hoogwaardigheidsbekleders van het oude eiland Yehu.
Langs de twee lange steile trappen met glijgoten werden de sarcofagen omhoog gehesen. Een trip met de feloek is erg rustgevend en de moeite waard om te doen…

Onze geplande excursies hadden we allemaal gedaan, vannacht om 04.00 uur voeren we terug naar Luxor. Deze komende 2 dagen, zijn dagen van ‘niets doen’

IMG_3582 kl
16 juni 2011 Assoean – Kom Ombo – Edfu – Esna – Luxor
Ik was vanmorgen heel vroeg op, het was pas 05.50 uur. Ik ging het zonnedek op en voelde, dat de temperatuur heel erg aangenaam was. Princess Sarah naderde langzaam de kade van Kom Ombo. Ik leunde tegen de reling aan en keek naar de opkomende zon achter de dubbeltempel van Kom Ombo. De kade was nagenoeg leeg.
2 jongens, die op de kade stonden hielpen de matrozen met het vastleggen van de boot terwijl een toeristenpolitie in zijn witte uniform onder de boom zat te dommelen.
Wat een geweldig, vredig schouwspel .. in tegenstelling tot enkele dagen geleden, waar hier, op deze kade verbale opstoot was tussen de toeristen en de straatverkopers. We bleven hier slechts enkele uren om de passagiers, die in Assoean aan boord kwamen de gelegenheid te geven de tempel van Kom Ombo te bezoeken.

Na het ontbijt voeren we verder naar Edfu. Vanaf het zonnedek genoten we van de activiteiten aan de Nijloevers.
Enkele minuten voor twaalven naderden we Edfu, waar we enthousiast werden verwelkomd en uitgenodigd voor het middaggebed, uit de luidsprekers vanaf de vele minaretten van de moskeeën.
Evenals in Kom Ombo stapte de groep uit Assoean hier uit voor een excursie.

We voeren verder de Nijl af en passeerden de sluizen van Esna. In Esna herhaalde zich de verkoop-taferelen net als op de heenweg, alleen deze keer vele, vele malen minder spectaculair (slechts 2 bootjes).
Vervolgens voer Princess Sarah door naar Luxor waar we onze laatste nacht aan boord doorbrachten.

17 juni 2011Binnenlandse vlucht Luxor – Sharm el Sheikh.
Onze Nijlcruise week liep ten einde, in de namiddag kwam onze bus ons ophalen om naar de luchthaven Luxor te brengen.
Een geweldige week, waar we ingewijd werden in historisch rijk verleden van Egypte en kennis gemaakt met het dagelijks leven van de Egyptenaren en het leven langs de rivier de Nijl.

Komende week wordt het een luie zon- en strandvakantie in Sharm el Sheikh. Samen met ons vlogen ook de rest van onze Nijlcruise-groep uit Nederland. Na het inchecken moesten de passagiers, die naar Sharm gingen, via de binnenlandse vertrekhal naar binnen en onderging daarom geen extra controle.
De vlucht naar Sharm duurde slechts 45 minuten. Ook in Sharm hoefden we met onze koffers de controle niet te passeren. Faraana Heights Resort…here we come !.

Canoneos40d_front_2 Foto’s©Ahiolo

Assoean: varen in een feloek
Assoean naar Luxor

Naar startpagina

Egypte 2011 – Sharm el Sheikh en Djebel Musa

Egypt Deze 15-daagse combinatiereis, van 10 juni tot en met 24 juni 2011, is een ideale vakantie om de Egyptische historie en cultuur te ontdekken en tevens te genieten van een heerlijke week aan de zonnige stranden van de Rode Zee. De eerste week maken we kennis met de rijke en mystieke geschiedenis van het oude Egypte tijdens een 8-daagse Nijlcruise.
Daarna vliegen we naar Sharm el Sheikh om een week zonvakantie aan de Rode Zee te houden.

Faraana Heights Resort
4* Prima Life Faraana Heights Resort, ligt in een rustige omgeving in de wijk Nabq Bay in Sharm el Sheikh. Faraana Heights bestaat uit verschillende niveaus en beschikt over meerdere (kamer)gebouwen in warme aardetinten, omgeven door verzorgde palmentuinen. Vanaf de receptie hebben we een prachtig uitzicht over het sfeervolle complex en de Rode Zee. In dit resort blijven we tot en met de 24ste juni. Om 22.00 uur vliegen we naar AMS.

Sharm el Sheikh.
Sharm el Sheikh (in de volksmond Sharm), was eens een klein vissersplaatsje, is nu uitgegroeid tot één van de meest mondaine badplaatsen van Egypte.
Strategisch gelegen tussen de Straat van Tiran en het zuidelijkste puntje van de Sinai woestijn, Ras Mohammed, is het gebied rond Sharm el Sheikh een van de rijkste en meest spectaculaire vakantie bestemmingen aan de Rode Zee.

Het hart van de toeristische faciliteiten bevindt zich in Naama Bay, waar de meeste hotels zijn gevestigd. Inmiddels zijn er diverse luxe accommodaties gevestigd aan de mooiste baaien rond Sharm el Sheikh.
Kleine bootjes die op zee dobberen, enkele strandparasols en handdoeken lijken het enige teken van leven te zijn.
Het heldere water nodigt de zwemmers, snorkelaars en duikers uit om van dit paradijs te genieten!.
De riffen beginnen bijna direct van de kant en het onderwater leven is adembenemend. Sharm el Sheikh is een unieke badplaats voor watersporters, zonaanbidders en natuurlijk voor de ‘avontuurlijke’ gasten die de woestijn willen intrekken per kameel of jeep.

IMG_3604 kl

We mogen ons tot deze ‘avontuurlijke’ gasten rekenen. Want tussen de vele aanbod van optionele excursies, trok er één onze speciale aandacht: ‘de beklimming van de Djebel Musa’.(Berg van Mozes) Het was een unieke kans om deze heilige berg te beklimmen en te bezoeken.

De beklimming van de Djebel Musa.

De Sinaïberg, de Horebberg of de Djebel Musa (Mozes-berg), is een heilige berg voor de Joden, Christenen en Moslims en zou zijn beklommen door Mozes. Veertig dagen bracht Mozes op deze berg door toen hij met de Joden uit Egypte naar het beloofde land trok. Lees: Verschijning van de Heer op de Sinaï (Exodus 19:1-20).
Hier ontving Mozes van God de stenen tafelen met de tien geboden (Exodus 20).
Dit wordt beschreven in het boek Exodus uit de Tenach en de Bijbel.
Sommigen denken echter dat de Horebberg uit de Bijbel niet dezelfde is als de huidige Sinaïberg, volgens de joodse traditie zou de berg verborgen land zijn.

Hoe dan ook, maken er jaarlijks duizenden pelgrims de klim naar de top van de 2285 meter hoge Djebel Musa.

De top is op 2 manieren te bereiken, via het dromedarispad, langer maar minder zwaar of via de zogenaamde pelgrimstrap, die achter het Catharina-klooster begint en 3750 treden telt, gemiddelde looptijd via pelgrimstrap 3 uren.

Tegen negen uur ’s avonds haalde de bus ons op voor een 3 uren durende rit in de Sinaïwoestijn naar het Catharina-klooster, waar we met de klim zouden beginnen.
Ons meegenomen ontbijtpakket, konden we in de cafetaria van het klooster achterlaten. Het was reeds donker toen we aankwamen. Van de gids kreeg ieder een zaklantaarn, immers de klim naar de top van Djebel Musa gebeurde in de nacht. De bedoeling was dat we voor zonsopgang de top zouden bereiken.
Een bedoeïnengids Medo, zal ons, een groep van 10 personen, langs het dromedarispad naar de top van de berg leiden. Percies 23.45 uur zette onze groep zich in beweging.

Ongeveer 50 m verder was een ‘camelstation’. Je kan ook op een dromedaris naar boven rijden voor E£ 120, 00.
Het dromedarispad is geen geplaveid pad, maar een pad dat uit een bergwand werd gehakt vol met gaten, losse stenen van verschillende grootte enz. het pad loopt zigzag tegen de bergwand op.
Inmiddels was het volle maan geworden, in de maneschijn was het pad goed te zien, we hoefden onze zaklampen nauwelijks te gebruiken. Het was zelfs beter om in het licht van de maneschijn te lopen, omdat door de schaduwen van de stenen op het pad, konden we zien waar de grote stenen liggen. Toch moesten we goed uitkijken waar we onze voeten neerzetten.

IMG_3724 kl

Het eerste uur liep de groep nog bij elkaar, voorop liep onze bedoeïnengids Medo in zijn lange bruine djellaba en even mooi traditionele hoofdtooi.
Langzamerhand zakte de tempo bij sommigen van ons. Onderweg zijn er gelukkig veel mogelijkheden om even uit te rusten in de zogenaamde ‘cafetaria’. Medo sprak met ons af dat wij bij elke cafetaria, op elkaar zouden wachten.
Het was goed ook want de kuiten en bovenbenen protesteerden behoorlijk.

We liepen van cafetaria naar cafetaria. U moet van deze cafetaria’s niet veel van voorstellen. Het was niets meer dan een vierkante ruimte, gemaakt van opgestapelde stenen, sommige aan de binnenkant bekleed met doeken en langs de wanden banken met dekens er op waar je kunt zitten.
Je kunt wel verschillende softdrinks, water, koffie of chocolademelk en wat versnaperingen kopen.
Wat de prijzen betreft, zou je haast zeggen: aangepast aan de hoogte waar je je bevind.

Aan sanitaire voorziening is ook gedacht, voor US $ 1,00 kunt u, als u in het ‘hokje’ kunt uithouden, uw behoefte doen.

Bij de laatste cafetaria rustten we ietsje langer uit, voordat we samen de laatste hindernis namen. Hier dicht bij de top van de berg, begon het al iets lichter te worden. Hoe hoger we kwamen, hoe lager de temperatuur werd, het was hier 18 graden Celcius.
In de winter (januari- februari) kan hier soms -10 graden Celcius zijn.
En dan, dan kwam onze laatste hindernis een uit de berg gehouwen ‘trap’ (soms naast elkaar gelegde stenenblokken) naar de top, een trap van 730 treden (volgens onze Hongaarse groepsgenote, ze had zelf geteld).
De (boven) benen weigerden voordurend om door te gaan, maar er was geen andere optie, het einddoel was nu zo dichtbij,… gesterkt door de aanwezigheid van zo vele deelgenoten, o.a. een grote bedevaartsgroep uit Brazilië, bereikten we de top van Djebel Musa.

Op de top staat een kapel, dat in 1934 is gebouwd als herinnering aan de kapel uit het jaar 363. Daarnaast staat een kleine moskee.

We waren op tijd om een mooie plek te bemachtigen om vandaar de opkomende zon te aanschouwen. Het was nog geen half vijf in de ochtend.
De horizon was slechts nog maar een zwarte streep, die heel langzaam veranderde in duizend warme kleuren.
Toen de zon, als een grote rood-oranje bal van achter de horizon omhoog kroop ging het gepaard met geweldige kleurrijke schouwspel.
De Djebel Musa veranderde in een ‘gouden’ berg. Geweldig wat een schouwspel.. een schouwspel van de bovenste plank.
Gods wonder… een nieuwe dag… een nieuw begin.
Wat een beloning voor een nachtje klimmen.

IMG_3682 kl

De vermoeidheid was reeds verdwenen als nacht voor de dag. Een vredige drukte op de top, rondom het kerkje en moskeetje. Duizenden foto’s werden geschoten, de cameraman van de Braziliaanse bedevaartsgroep verplaatste zich van de ene plek naar de andere om een zo goed mogelijk filmverslag te maken.
De meegekomen priester uit Brazilië las een stuk uit de bijbel, de groep zong daarna een lied, een devotie.
Zo beleefde, ieder op zijn/haar manier ieders aanwezigheid op de top van Djebel Musa.

Na zo’n anderhalf uur begonnen we aan onze afdaling. Het eerste half uur van de afdaling deden we samen.
Later splitste de groep zich in tweeën. Enkelen namen de pelgrimstrap van 3720 treden, terug naar het Catharinaklooster. We namen het dromedarispad terug. Nu het licht is geworden, zagen we pas hoe moeilijk het pad te belopen is.
Bij afdalingen moesten we goed opletten, waar we onze voeten neerzetten. Immers zandkorrels op gladde stenen kan valpartijen veroorzaken, wat ik regelmatig zag gebeuren en zelf ondervond.

Onderweg naar beneden, dacht ik steeds aan het verhaal van Mozes toen hij met de stenen tafels van de berg kwam. Vooral toen we bij een cafetaria stopten om even op adem te komen.
Ik keek naar beneden, zag een dal, waar duizenden mensen met hun tenten terecht kunnen. Ik stelde me voor, dat toen Mozes na 40 dagen met 2 stenen tafelen in zijn armen naar beneden ging en hier stopte naar beneden keek en zag dat de Israëlieten God ontrouw waren en een gouden kalf aanbaden. Wat een verdriet en teleurstelling voor Mozes geweest moest zijn en dat tot een verschrikkelijke woede uitbarsting leidde. Dit alles had ook hier af kunnen spelen.
Djebel Musa, Sinaïberg of de Horebberg ?.

IMG_3723 kl

Catharina-klooster.
Toen we bij het Catharina-klooster aankwamen zaten Medo en de trappenlopers op ons te wachten. Binnen anderhalf uur hadden we de afdaling gedaan.
Tevreden met onze prestatie begonnen we aan ons meegenomen ontbijtpakket.

Daarna konden we een kijkje nemen in het Catharina-klooster.
Vooraf aan de rondleiding vertelde onze SkyToursgids e.e.a. over het klooster. Dit Grieks-orthodoxe klooster werd gesticht in de 4e eeuw. Het is niet alleen het kleinste bisdom ter wereld, maar ook het oudste klooster dat nog in gebruik is.
In 337 droeg de Byzantijnse keizerin Helena op tot de bouw van een kapel op de plek, waar Mozes het brandende braambos had gezien.

Omdat er steeds meer kluizenaars en pelgrims hier naartoe kwamen, besloot keizer Justinianus in de 6e eeuw tot de bouw van een basiliek en een klooster.
Om de monniken te beschermen en om hen van dienst te zijn, stuurde hij ook nog 200 soldaten en slaven, die afkomstig waren uit het laagland van het huidige Romeni.
De bedoeïenenstam van de Djebelija zegt dat zij van deze groep af te stammen en werken tot nu toe voor de monniken. Onze gids Medo is ook afkomstig van deze groep.

Om negen uur ging een kleine deur aan de Noordzijde van de vestingmuur open voor de toeristen. De hoofdingang is gereserveerd voor de monniken.
Boven deze deur, aan de vestingmuur hangen houten hokjes, die dienden om in ‘onzekere’ tijden, wanneer de ‘normale’ weg werd afgesloten, bezoekers en proviand naar binnen te hijsen.
We liepen door een donker gangetje en kwamen uit op een smalle binnenplaats.
Van achter een hekje zagen we het plekje waar de brandende braambos zou hebben gestaan. Lees: Mozes geroepen (exodus 3: 1-22). Vijftien meter daar vandaan staat de, met planken afgedekte, put. Dit zou de bron van Jethro zijn.

IMG_3756 kl

Het plekje waar het brandende braambos zou hebben gestaan

In deze oude basiliek, die naar oudheid en historie ruikt, bekeken we de schitterende iconengalerij.
De sarcofaag met de relieken van de heilige Catharina heeft hier een speciale plaats gekregen.
Een loopgedeelte is gemaakt, zodat men de sommige waardevolle schatten niet kunnen aanraken. Foto’s maken en filmen is vanzelfsprekend verboden. Als teken van respect, mag in dit heiligdom niet gesproken worden.

Pal naast de basiliek staat een kleine moskee. Deze werd in 1106 gebouwd door een mammelukkensultan met het doel de moslim-souvereiniteit in het hart van het bisdom te plaatsen. De klokken van de basiliek mogen slechts op feestdagen luiden. Dat lijkt weinig, maar voor Egypte waar klokken luiden verboden zijn, is het heel wat.

Hoe Catharina-klooster aan haar naam kwam.
Legende: “Catharina van Alexandrië” was in 395 gestorven aan marteldood. Catharina kwam volgens de oudste overlevering uit een roemrijk patriciërsgeslacht en was de dochter van Costus, de gouverneur van Alexandrië. Ze kende alle werken van Plato uit haar hoofd toen ze nog maar vijftien was.
Ze was de Heer met hart en ziel toegedaan, en beloofde hem haar maagdelijkheid. Nauwelijks had ze dat gedaan, of keizer Maxentius werd verliefd op haar.
Op haar weigering om na zijn echtgenote de tweede dame aan het hof te worden, wilde hij haar dwingen haar geloof af te zweren onder bedreiging met gruwelijke folteringen.
Ook stuurde hij zijn veertig heidense filosofen op haar af om haar te bekeren, maar dit pakte een beetje verkeerd uit: in plaats van Catharina werden de geleerden bekeerd, en wel tot het Christendom.

Daarop wilde hij haar laten verpletteren met een rad waarop scherpe ijzeren punten waren gemonteerd. In plaats van Catharina brak echter het rad, getroffen door de bliksem. Hij wilde haar laten verbranden, maar het vuur waaide uiteen en verbrandde de beulen. Uiteindelijk lukte het dan toch haar te onthoofden. Uit haar halswond stroomde melk die de stad van de pest bevrijdde.
Hierna werd haar lichaam door engelen naar de Sinaïberg (Djebel Catharina) gebracht. Op deze plek werd haar lichaam rond het jaar 800 door pelgrims teruggevonden. Het was nog steeds in goede staat”.
De sarcofaag met de relieken van de heilige Catharina staat in de basiliek van Catharina-klooster.
In de 12e en 13e eeuw beheersten de kruisvaarders de regio en brachten de Catharina cultus naar Europa, waardoor het klooster tot nu toe een druk bezochte pelgrimsoord is geworden.

Canoneos40d_front_2 Foto’s © Ahiolo

Prima Life Faraana Heights Resort
Djebel Musa
Catharina-klooster

Naar startpagina